เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 6.2 เติมน้ำจิ้มก่อนสิ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-23 21:30:03น้องพนักงานกล่าวก่อนจะเดินออกไปทิ้งให้ผมและพี่กรนั่งมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนที่เราทั้งคู่จะหยิบจานช้อนออกมาเตรียมทานอาหาร
“พี่กรมาบ่อยหรอครับร้านนี้”
“ก็บ่อยอยู่นะครับ อาหารที่นี่อร่อยนะคุณภัทรลองทานดูว่าถูกปากไหม”
“แล้วพี่กรชอบทานอะไรของที่นี่เป็นที่สุดครับ”
ผมถามไปด้วย พลางตักอาหารเข้าปากชิมรสชาติไปด้วย เนื่องจากผมเองไม่ค่อยชอบการทานอาหารนอกบ้านสักเท่าไหร่ จึงถือว่าเป็นรสชาติที่แปลกจากปกติไปบ้าง แต่ถือว่าอร่อยสมกับที่พี่กรบอกจริง ๆ ผมตักจานนั้น ชิมจานนี้ จนลืมไปเลยว่าพี่กรยังไม่ตอบอะไรผม
และต้องสารภาพว่าผมเองก็ลืมพี่กรไปชั่วขณะ และเมื่อผมเงยหน้าจากจานอาหารก็เห็นว่าพี่กรนั้นกำลังขำเบา ๆ กับการกระทำของผมที่ลิ้มรสชาติอาหารอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่นั้น ผมรีบเอนตัวมานั่งเก็บอาการของตัวเองเล็กน้อย พี่กรเองก็ไม่ได้พูดอะไร และตักอาหารทานบ้าง และเมื่อผมเห็นว่าพี่กรยิ้มได้ก็รู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ผมเอื้อมมือไปตักอาหารที่ผมชอบที่สุดบนโต๊ะนี้มาทานอีกครั้ง
“ผมชอบจานที่คุณภัทรตักอยู่นั่นแหละครับมากที่สุด”
“จานนี้หรอครับ ผมก็ชอบเหมือนกันเลย”
“มีอาหารอร่อย ๆ อีกเยอะเลยนะคุณภัทรจะลองสั่งเองดูไหมครับ”
“วันนี้ผมคงต้องพอก่อนละครับ แค่นี้ก็กินไม่หมดแล้ว ถ้ากินไม่หมดผมสงสารอาหาร”
“คุณภัทรดูขัดกับบุคลิกมากนะ”
“ขัดยังไงครับ”
“ก็..ผมมองคุณภัทร ก่อนที่รู้จักก็น่าจะประมาณ คุณชายที่ใช้เงินเหมือนเศษกระดาษ ไม่สนเรื่องเหตุผล และคงไม่ได้จิตใจดีสักเท่าไหร่”
“โหพี่!ผมดูแย่ขนาดนั้นจริง ๆ หรอ”
“ก็นะ ภาพแรกที่ผมเห็นน่ะครับ”
“แล้วตอนนี้ละครับ”
“พอรู้จักจริง ๆ คุณภัทรเป็นคนดีมากครับ เห็นใจลูกน้อง และใช้ชีวิตที่ค่อนข้างติดดินมาก รวมแล้วคือดีมาก”
“แล้วมันดีพอที่ผมจะเข้าไปในชีวิตพี่หรือยังครับพี่กร”
และเหมือนอากาศรอบตัวสะดุด ผมเองก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าที่ผมพูดไปนั้น ผมพูดออกไปได้ยังไง พอรู้ตัวอีกทีก็ตอนพี่กรที่เงียบถือช้อนค้างกลางอากาศนั่นมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่าครั้งนี้ผมคงพูดอะไรผิดไปจริง ๆ
“ผมล้อเล่นน่ะพี่ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยครับ”
“อ่อ..ผมก็แค่ตกใจน่ะ”
“ผมทำพี่ตกใจหรอ ผมขอโทษนะพี่”
“คุณภัทรลองทานถ้วยนี้สิ เมนูพิเศษที่เขาทำมาให้ผมว่าอร่อยเลยนะ”
“อันนี้หรอ ไหนลองดูสิอร่อยจริงมั้ย”
“เป็นไงครับ”
“อร่อยจริงด้วยพี่ กลิ่นหอมมากมันคืออะไรเนี่ย”
“ถ้ามองจริง ๆ ก็น่าจะแค่พุดดิ้งแต่ผมว่าน่าจะมีชื่อที่ร้านเขาตั้งรอถามพนักงานแล้วกัน เผื่อครั้งหน้ามาจะได้สั่ง”
“พี่จะพาผมมาทานอีกหรอครับ ดีใจจัง”
“ก็ถือว่าผมมาทานข้าวเป็นเพื่อนคุณภัทร แลกเงินที่ผมเอาไปก็ได้ครับ”
“โห!มาแนวนี้บรรยากาศโรแมนติกของผมหายหมดเลยอะ”
บทล่าสุด
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 10.1 ปาย อินเลิฟ
ครืด ครืด!ครืด ครืด!ผมเอื้อมมือไปหยิบมือถือมาปิดนาฬิกาปลุก เมื่อแสดงให้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาตีห้าครึ่งแล้ว ผมกำลังจะปลุกพี่กรให้แต่งตัวเตรียมไปเที่ยวดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลหมอก ก็สัมผัสได้ถึงว่ามีคนนอนหนุนแขนผมอยู่ ผมค่อย ๆ โฟกัสสายตาในความมืดก้มมองคนอ้อมกอด แต่อีกใจก็มีความกลัวเล็กน้อยว่านี่คงไม่ใช่ความฝันหรือผีอำอะไรหรอกนะ ยิ่งนอนต่างที่แล้วเมื่อคืนก็เพลียมากไม่ได้จุดธูปไหว้เจ้าที่เจ้าทางซะด้วยผมเพ่งตามองไปยังคนที่นอนหนุนแขนข้าง ๆ ก็ต้องถอนหายใจแบบโล่งใจ เพราะนี่คือพี่กรที่นอนกอดผมอยู่แน่น ผมไม่ได้ขยับหรืออะไร ปล่อยให้พี่กรนอนกอดผมไปแบบนั้น บอกได้คำเดียวว่าตอนนี้ทะเลหมอกอะไรนั่นก็ไม่อยากไปแล้วเพราะตอนนี้ผมมีความสุขมาก มากที่สุดผมโอบแขนไปกอดตอบพี่กร ถึงแม้ในใจจะรู้นะว่าพี่กรน่าจะหนาวเลยขยับหาความอบอุ่น แต่แบบนี้ผมยินดีมาก ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรผมก็ไม่ขัดหรอกนะ ขอแค่อยู่แบบนี้อีกนิด“อีกสิบนาทีค่อยตื่นละกัน”เรานอนกอดกันอยู่แบบนั้นสักพัก จนเวลาผ่านไปพอสมควรแล้วผมก็เขย่าป
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 10.1 ปาย อินเลิฟ
ผมพาพี่กรเดินทางทันทีที่เก็บของเสร็จ ปลายทางคืออำเภอปาย สถานที่ที่หลายคนบอกว่าสวยและหน้าหนาวคืออากาศดีมาก และผมเองก็ยังไม่เคยไปสักครั้งเหมือนกัน ผมเริ่มขับรถออกจากชะอำมุ่งหน้าสู่ปลายทางที่อำเภอปายทันที ผมขับรถมาได้สักพักก็เห็นว่าพี่กรนอนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ คาดว่าน่าจะเหนื่อยจากการร้องไห้เป็นเวลาที่นานมาก และผมเองก็ไม่อยากกวนพี่กรสักเท่าไหร่ผมขับรถไปด้วยความเร็วที่จัดว่าเร็วมากอยู่ เพราะใจอยากพาพี่กรไปให้ทันในช่วงเช้าแต่จากระยะทางและเวลาคาดว่าจะไม่ทัน และเกรงว่าหากขับด้วยความเร็วมากตลอดสาย ใบสั่งจะไปที่บ้านจนคุณแม่ช็อกก็เป็นได้เมื่อคิดได้แบบนั้นผมจึงลดความเร็วมาขับด้วยความเร็วที่กฎหมายกำหนด พี่กรก็มีตื่นมาคุยเป็นเพื่อนบ้าง นอนบ้าง และผมเองที่วันนี้ก็เร่งงานด้วย และขับรถเยอะด้วยก็มีอาการเหมือนจะรู้สึกเพลียบ้างเล็กน้อย จึงขับไปพักไปเป็นระยะผมใช้เวลาขับไปพักไป จากเพชรบุรีมาถึงอำเภอปาย ใช้เวลา สิบชั่วโมงพอดิบพอดี และก่อนเข้าอำเภอปายผมเองได้โทรจองที่พักไว้แล้ว เราจึงมาถึงและเข้าพักได้เลย“พี่กรนอนได้ไหม”“ได้สิ”
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 9.2 กอดแรกที่ริมทะเล
และอาจจะเพราะพี่กรเอาแต่ก้มหน้า เขาเลยไม่เห็นว่าผมยืนข้าง ๆ หรือเปล่าไม่แน่ใจ ผ่านไปเล็กน้อยที่สองคนนั้นเดินกลับไปทางโรงแรมก็เห็นว่าพี่กรกำลังก้มหน้าก้มตาเดินตามสองคนนั้นไปเช่นกันผมที่เริ่มทนเห็นพี่กรที่เป็นแบบนี้ไม่ไหว คว้าแขนพี่กรเอาไว้จนพี่กรเองก็สะดุ้งพร้อมกับสะบัดมือผมจนหลุด ก่อนจะแหงนหน้ามามองที่ผม ผมไม่รู้ว่าพี่กรรู้สึกยังไงแต่ทันทีที่พี่กรเห็นผม ผมรู้สึกว่าพี่กรเริ่มร่างกายสั่นระริกอีกครั้งแม้ไฟที่ส่องจากถนนจะสาดมาถึงที่ ที่เรายืนอยู่ได้ไม่มากนัก แต่ผมกลับเห็นใบหน้าพี่กรที่อยู่ใต้หมวกปีกกว้างใบใหญ่ได้อย่างชัดเจน ดวงตาที่มีสีแดง ที่เต็มไปด้วยน้ำตาที่คลอในดวงตาที่พร้อมจะไหลออกมาทุกเมื่อราวกับคนที่เจ็บปวดแสนสาหัสแต่กลั้นความเสียใจนั้นไว้ มันช่างบีบหัวใจของผมจริง ๆผมเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา บรรยากาศรอบตัวเงียบจากเสียงผู้คน ได้ยินแค่เสียงคลื่นจากทะเลที่สาดกระทบชายหาดเท่านั้น เราสองคนยืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้น และเป็นผมเองที่ทนเห็นภาพนี้ของพี่กรไม่ไหวผมเอื้อมมือไปดึงแขนพี่กรเบา ๆ เข้ามาสวมกอดช้า ๆ เพื่อปลอบใจคนตรงหน้า และพี่กรเองก็ไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 9.1 กอดแรกที่ริมทะเล
ผมขับรถมาจนถึงหน้าโรงแรมหรูที่เดียวกับที่เห็นว่าแฟนของพี่กรเช็กอินไว้ โรงแรมนี้ใหญ่โตมากจนผมเองก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้ และที่สำคัญอยู่ใจกลางหาดชะอำ ผมจัดการจอดรถเรียบร้อยเดินมาเช็กอินห้องพัก และก็คงเรียกว่าโชคดีเพราะยังมีห้องเหลือให้ผมเข้าพักเอนหลังโดยที่ไม่รู้เลยว่า ผมจะหาพี่กรกับแฟนได้ที่ไหน และที่นี่ก็ไม่ใช่เล็ก ๆ ผมนอนคิดไปมาสักพักก็นึกขึ้นว่าหรือจะลงไปถามที่ล็อบบี้ดี เมื่อคิดได้ดังนั้นผมเดินออกจากห้องรีบวิ่งลงมาที่ล็อบบี้โรงแรมทันที พนักงานที่เห็นผมวิ่งหน้าตาตื่นมาก็ตกใจถามผมกันพัลวัน“ลูกค้าเป็นอะไรหรือเปล่าคะ”“เปล่าครับ พอดีผมอยากขอสอบถามผู้เข้าพักได้ไหมครับ”“เอ่อ..เป็นนโยบายของโรงแรม ไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลคนพักได้ค่ะ”“นิดหนึ่งก็ไม่ได้หรอครับ”“ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ”ผมที่เห็นความหนักแน่นของพนักงานเองก็รู้แล้วว่าวิธีนี้ไม่น่าจะได้ ผมจึงเดินมานั่งพักที่โซฟาแบบครุ่นคิดหาวิธีอีกครั้ง ผมล้วงมือหยิบมือถือในกระเป๋าออกมาดูก็ยังไม่เห็นการอัปเดตอะไรของพี่กร รวมถึงของ
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 8.2 แอบตาม
- ภูริภัทร -ผมยังคงสงสัยว่าทำไมพี่กรถึงขับรถเร็วขึ้น หรือเขาเห็นว่าผมแอบตามเขามา ถึงจะขับเร็วขึ้นเท่าไหร่แต่ก็คงไม่หนีผมไปได้ไกลนักหรอก ผมใช้สกิลนักแข่งขับปาดซ้าย-ขวาไม่นานนักก็มาถึงรถของเป้าหมายที่ลดความเร็วลงมาค่อนข้างเยอะ และใช้ช่วงทิ้งระยะห่างเพื่อขับตามพี่กรไปเงียบ ๆผมยังคงขับรถตามมาจนถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปจากที่พวกเราอยู่ค่อนข้างเยอะ เราใช้เวลาขับมาประมาณสองชั่วโมงเห็นจะได้ เพราะตอนนี้บรรยากาศค่อนข้างสลัวมาก และยิ่งตอนนี้เป็นช่วงหน้าหนาวด้วยแล้วยิ่งทำให้มืดลงเข้าไปอีกพี่กรขับรถมาจอดหน้าบ้านเดี่ยว ซึ่งเป็นบ้านไม้สองชั้นสีขาวสะอาดตาที่ถึงแม้จะมีไฟจากถนนที่ห่างไปเล็กน้อยส่องให้ความสว่างได้ไม่มากนัก แต่ก็ยังคงสว่างมากพอที่จะเห็นความสะอาดตาของบ้านหลังนี้ ผมขยับจอดรถห่างออกไปไม่มากนัก ดับเครื่องและลงจากรถออกมาดูให้แน่ใจ ก็เห็นว่าน้องชายของพี่กรเดินกอดกับผู้หญิง สูงวัยร่างท้วมไปยืนรอพที่หน้าบ้าน ผ่านไปสักระยะก็มีพี่กรเดินมายืนที่หน้าบ้าน ผมรีบวิ่งขึ้นบนรถและแอบมองอยู่แบบนั้นราวกับกลัว
คุณหัวขโมยที่รัก ตอนที่ 8.1 แอบตาม
ผมยังคงมองกระจกหลังอยู่สักพักใหญ่ ๆ ขณะที่เท้าก็เหยียบคันเร่งไปเรื่อย ๆ แต่ก็ไร้ซึ่งวี่แววของคุณภัทร คาดว่าน่าจะตามไม่ทันนั่นแหละนะผมขับรถเลี้ยวเข้ามาจอที่หน้าประตูบ้านหลังพอเหมาะ ที่ถูกกั้นด้วยประตูรั้วไม้สีสาวสะอาดตา ไอ้น้องชายตัวดีของผม ก็กระโดดลงรถไปทันทีที่เห็นว่าแม่กานดาในวัยหกสิบสองปีกำลังเดินจ้ำอ้าวยิ้มร่าออกมาเปิดประตูรั้วให้ และพากันเดินนำหน้าไปยืนรอที่หน้าบ้าน ผมขับรถเข้ามาจอดในตัวบ้านอย่างเคยชิน เดินลงจากรถมากอดแม่ด้วยความคิดถึง“แม่กับน้องเข้าบ้านก่อนเลยนะ เดี๋ยวกรไปปิดประตูรั้วก่อน”“จ้า รีบตามมานะลูก”ผมยิ้มให้แม่ เบี่ยงตัวออกมาปิดประตูรั้วหน้าบ้าน สายตาก็ยังคงลอบมองไปที่หน้าบ้าน เพื่อดูว่าคุณภัทรได้ตามมาไหม เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ผมจึงดึงประตูบ้านปิดทันทีมันเป็นธรรมดาที่ผมกับน้องจะกลับมาหาแม่ทุกสัปดาห์ ถึงแม้ว่าแม่จะมีน้าแจ่ม แม่บ้านที่ผมจ้างมาเพื่อช่วยดูแลและอยู่คุยกับแม่แล้ว ผมกับเจ้ากัซก็ยังอดห่วงแม่ไม่ได้อยู่ดี และด้วยความที่บ้านและที่ผมกับน้องอยู่นั้นมันก็ไม่ได้ห่างกันมากเท่าไหร่ มันจึงทำให้ผมกับ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลวงสืบพันธุ์ราชันอีนิกม่า
จิ้งจอกหูค้างคาว1.1K viewslost my love
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k1.5K viewsคนของมาเฟียตัวร้าย
otata2.6K viewsมือปืนเกิดใหม่ในร่างทาสผู้ตํ่าต้อย
otata2.1K viewsอลวนกวนเลิฟ
babybearry252 viewsข้านี่แหละจอมมาร (yaoi)
นารา ร้อยเล่ห์606 viewsเกิดใหม่เป็นตัวร้ายในซีรีส์วายเรื่องหนึ่ง [Mpreg]
Violet boy953 viewsฤดูเกี่ยวที่หัวใจได้หยุดพัก(Mpreg)
Tawan miki121 views
