จอมมารหวานรัก

จอมมารหวานรัก

last updateLast Updated : 2024-11-15
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
44Chapters
734views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเขากับเธอพบกันในชุดคอสเพล์การ์ตูนชื่อดังก่อนจะเกิดเรื่องวุ่นวายจนเขาต้องรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน เรื่องหวานๆที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนจึงเกิดขึ้น แต่เธอจะเป็นของว่างที่เขากินเบื่อเมื่อไหร่ก็จะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี

View More

Chapter 1

ตอนที่1.

「あなたの元婚約者とやり直したいなら、私は邪魔しないわ」

中野綾(なかの あや)は両手を固く握りしめた。長いまつ毛を伏せて、車椅子に座る男を見つめる。

その言葉を聞いた途端、男の憂鬱そうな瞳はぞっとするほど冷たく凍りついた。

「俺と結婚したこと、後悔してるのか?」

綾はためらうことなく答えた。「後悔なんてしてない。おばあさんには育ててもらった恩があるから」

「俺と結婚したのは、恩返しか?それとも同情か?」

中野湊(なかの みなと)はつり目で、鋭い視線を向けた。その整った顔には、深い怒りの色が浮かんでいた。

車椅子に座っているのに、とてつもない威圧感が放たれていた。

湊に見つめられ、綾は心の中がざわついて、いたたまれなくなった。唇を噛んで、思わず俯いてしまう。

5年前の交通事故で、湊は両足が動かなくなった。

当時、湊には婚約者がいて、綾にも付き合っている人がいた。

湊の婚約者の家から婚約を破棄された後、不治の病を患っていた湊の祖母である中野和子(なかの かずこ)が綾に湊と結婚してほしいと頼み込んできたのだ。

綾に選択肢はなかった。8歳の時に両親を亡くし、路頭に迷っていた綾を救い、家族として迎えてくれたのが、両親の恩師である和子だったからだ。

結婚式を挙げた後、和子は安心して旅立った。

この結婚を承諾したのは、確かに恩返しのためだった。

でも、5年間一緒に暮らすうちに、綾は湊のいる生活に慣れ、彼に頼るようになっていた。

湊がこの世で唯一の家族で、唯一の拠り所だった。

このまま一生を終えるのも悪くない、そう思っていた。

しかし1週間前、湊の元婚約者である二宮凪(にのみや なぎ)が、4歳くらいの男の子を連れて帰国した。

男の子は中野家特有の白い肌、彫りの深い目元、そして血色の良い薄い唇をしていた。

少しぽっちゃりしているけれど、その雰囲気は中野家の兄弟にそっくりだった。

長男の中野誠(なかの まこと)と妻は結婚して8年、夫婦仲は円満だ。弟の元婚約者と不倫するなんてありえない。

だから、この子は、湊の子供としか考えられなかった。

「あの子供は、どうするの?」と綾は尋ねた。

「俺がなんとかする」

湊は明らかにこの話を続けたくなさそうで、玄関に立っている使用人の山下幸子(やました さちこ)に目をやった。

「どうかしたか?」

「二宮様とそのお子様がいらっしゃいました」

幸子は入ってきてからしばらく経っていたが、険悪な空気を察して、返事をするのをためらっていた。

湊は眉間のしわを伸ばし、少し眼差しを和らげた。

「中野おじさん!」

幸子の言葉が終わるか終わらないかのうちに、小さな影がドアの外から飛び込んできて、湊の胸に飛びついた。その勢いで、危うく幸子を突き飛ばすところだった。

「海斗、行儀よくしなさい」

凪が続いて入ってきた。甘やかすような笑みを浮かべ、その目は湊に釘付けで、優しさに満ちていた。

「湊、私たち親子を泊めてくれてありがとう」

中野家の運転手である井上剛(いのうえ つよし)が大きなスーツケースを二つ持って入ってきた。湊はそれを3階の左側の部屋へ運ぶよう指示した。

綾はわずかに眉をひそめた。凪たちが来るなんて、誰も教えてくれなかった。

湊の言っていた「なんとかする」っていうのは、自分に相談もなしに、凪たちを家に住まわせることだったの?

綾は口を開きかけた。3階は自分たち夫婦の居住スペースで、客はいつも2階に泊まってもらうことになっている。

でも、結局何も言えなかった。湊は凪たちと楽しそうに話していて、まるで綾など存在しないかのようだった。

あの3人の方がよっぽど家族みたいで、そばに立っている自分が邪魔な存在に思えた。

綾は背を向けてその場を去ろうとした。でも、数歩も歩かないうちに湊に呼び止められた。

「綾、部屋の準備をしてくれ。凪と海斗が快適に過ごせるように」

凪――あまりにも自然で、親密な呼び方だ。

綾は足を止めた。「疲れたから、お風呂に入って寝るわ」

湊の世話をするのは、和子との約束だからだ。でも、凪たちの世話までしたら、それはもうただの使用人じゃないのか?

それに、この家の女主人が「泥棒猫」のためにベッドメイクをするなんて、そんな馬鹿な話があるものか。

「いいのよ、山下さんにやってもらえば」

凪はアクセサリーケースを取り出し、気前よく幸子に差し出した。

「山下さん、これ、海外で買ってきたの。珍しいデザインだと思うわ。プレゼントで」

幸子は後ずさりし、何度も手を振った。「いえいえ、とんでもないです。お仕事ですから」

凪が何かを言う前に、幸子はエレベーターがあることさえ忘れて、階段を駆け上がって3階の部屋を片付けに行った。

凪は気まずそうに手を引っ込めた。「湊、私たち親子、歓迎されてないみたいね」

湊は穏やかな口調で言った。「そんなことないさ。綾はずっとお前と海斗のことを気にかけていたよ」

綾は聞こえないふりをして、エレベーターに向かった。

「泥棒猫」を気にかけていたのはこっちじゃない。湊の方だ。

凪たちが帰ってきてから、いつもは冷淡な湊がまるで別人のようだった。

自分をあちこち連れ回しては、凪と二宮海斗(にのみや かいと)へのプレゼントを自ら選んだ。凪のバッグやアクセサリーは壁一面に並び、海斗のおもちゃは部屋を埋め尽くした。

湊が他の誰かにこれほど気を遣うなんて、今まで一度もなかった。これで、何もかもが変わってしまったのだと綾は悟った。

「綾、湊から聞いたよ。ずっと子供が欲しいって思ってたんでしょ?きっと海斗のことを好きになってくれるよね」

凪の声が後ろから聞こえたが、綾は振り向かなかった。

「湊が気に入っているなら、それでいい」

そう言って、綾はまっすぐエレベーターに乗り込んだ。

湊は、自分が子供を欲しがっていることをずっと知っていたんだ。彼にプレッシャーを与えたくなくて、自分は一度もそのことを口にしなかったのに。

湊はすべて知っていて、ただ知らないふりをしていただけなのだ。

ガラス張りのエレベーターがゆっくりと昇っていく。明るい照明の下、湊の瞳には、綾が今まで見たことのないような優しさと慈しみが浮かんでいた。

綾は5年間、甲斐甲斐しく湊の世話をしてきた。でも、湊が自分を気遣うような素振りは、一度も見たことがなかった。

いつしか綾自身も、ここまで尽くす必要はないのだということを忘れていた。

エレベーターが3階に着くと、凪の声が聞こえてきた。

「5年前、親に無理やり婚約を破棄させられて、海外へ行かされたの。

海外に行ってから、あなたの子を妊娠していることに気づいたの。海斗は私たちの子よ。見捨てるなんてできなかった」

凪の声はだんだんと詰まっていった。彼女はしゃがみ込み、湊の膝に顔をうずめて、体を震わせた。

湊はゆっくりと手を伸ばし、凪の肩に置いた。

凪は顔を上げた。涙に濡れたその瞳は、とてもか弱く見えた。

「海斗が大きくなれば、うちの親も受け入れてくれると思ったのに。帰国した途端、カードは止められるし、家からも追い出されちゃったの。

湊、本当にどうしようもなくなって……じゃなければ、あなたの迷惑になるようなことはしなかったわ。

私がつらいのは構わない。でも、海斗はまだあんなに小さいのに……」

湊の指先が凪の頬をなで、涙を拭った。

「俺がいる。大丈夫だ」

綾は3階の手すりのそばに立っていた。その光景を見て、心の底からゾクゾクとするのを感じた。

無意識のうちに爪が手すりを強く引っ掻き、折れそうになった。

「奥様、ご安心ください。私は奥様の味方ですから」

いつからそこにいたのか、幸子が心配そうに綾を見つめていた。

幸子は中野家で20年以上働いていて、以前は和子に仕えていた。

和子が亡くなる前、これからも湊と綾の面倒を見てやってほしいと、幸子に託したのだ。

幸子は綾が大きくなるのを見てきた。綾が優しくて物分かりのいい子だと知っている。

綾は唇をきゅっと結んだまま微笑んだ。湊は物じゃない、生身の人間だ。

凪と「奪い合う」ようなことになっているなら、それは湊が本当は自分のものじゃないってことだ。

綾は安心感をあまり感じられない性格だった。完全に自分のものにならないのなら、いっそいらない。

そうすれば、手に入るか失うかと気を揉んで、余計なことで悩まなくて済むからだ。

――

深夜、綾がうとうとと眠りにつきかけた頃、湊がドアを開けて入ってきた。

車椅子に乗っていて、すでにお風呂に入ってパジャマに着替えていた。

家には湊専用のバスルームがあり、口のきけない男性ヘルパー・河野隆(こうの たかし)が湊の世話を専門にしている。

綾はいつものように、起き上がって湊をベッドに寝かせた。

車椅子は湊のあらゆる要望に応えられる特注のハイテク製品だったが、湊は綾に世話をされる方が好きだった。

綾は湊の隣に横になった。心は晴れないままだ。

綾には身内がおらず、もっと多くの繋がりが欲しかった。だから子供を一人か二人、産みたいと思っていた。

湊は足を怪我しているだけで、夫婦生活には何の問題もなかった。

綾は何度も自分から誘ったが、いつも断られてきた。

そのうち綾は、湊はプライドが高すぎて、主導権を握れないことを受け入れられないのだろうと思い、その話はしなくなった。

今夜、凪の口から、湊がずっと自分が子供を欲しがっていることを知っていたと聞かされた。

湊は今この瞬間のように、暗闇の中から自分の心の熱を冷ややかに見つめ、そして見て見ぬふりをするのだ。

ぼんやりしていると、一本の腕が綾の柔らかな腰をつかみ、ぐっと引き寄せて、暖かく広い胸の中に抱きしめた。

湊は綾を強く抱きしめ、顎を彼女の頭のてっぺんに乗せて、優しく撫でた。

「凪が妊娠した時、彼女はまだ俺の婚約者だった。浮気じゃないし、彼女は不倫相手でもない。これには、お互いに複雑な事情があったんだ。

海斗は俺の子だ。男として、見て見ぬふりはできない。俺の責任なんだ。

綾、怒らないでくれ。あの二人はただ家に住むだけだ。それだけだよ」

凪と結婚する直前、一度、湊は記憶をなくすほど酔ったことがあった。

目が覚めたら、凪がベッドにいた。たった一度のことで、海斗ができたんだ。

このことを思うと、心の底に渦巻く感情が後悔なのか罪悪感なのか、湊自身もよく分からなかった。

綾は湊の手を振り払い、暗闇の中で起き上がった。

「離婚するか、私との子供を作るか。どっちかにして」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
44 Chapters
ตอนที่1.
ตอนที่1.“ยายจ๋าพักได้แล้วไม่ต้องทำแล้วเดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งไปอีก” ขนมหวาน จิตใส หรือที่เพื่อนๆ เรียกเธอว่า หนมหวาน สาวน้อยวัยสิบแปดปีพูดกับ ยายเข็มทอง ผู้เป็นยายของตนที่เอาแต่วุ่นวายหยิบจับข้าวของตรงหน้าทั้งที่เพิ่งฟื้นจากอาการเป็นลมหน้ามืดไปเมื่อครู่ใหญ่“ให้ยายช่วยน่ะดีแล้วจะได้เสร็จไวๆ เดี๋ยวไปไม่ทันตลาดวายเสียก่อน”“ยังไงก็ทันจ้ายายไม่ต้องห่วง เอาล่ะเสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวหนมหวานไปก่อนนะยาย อยู่บ้านดีๆ ล่ะอย่าดื้ออย่าซน”“แหม หลานคนนี้นี่ พูดอย่างกับยายเป็นเด็กๆ”“ยายน่ะยิ่งกว่าเด็กค่ะ ดื้อมาก.. ไม่เอาละหนมหวานไปขายของก่อน นั่นไง กวิน กับ แสนหวาน มารับแล้ว”ขนมหวานหันมาทำเสียงดุใส่ยายเข็มทองแล้วรีบเข็นรถเข็นที่มีขนมไทยหลากหลายอย่างออกไปหน้าบ้านซึ่งมีรั้วไม้สีขาวเก่าซีดที่เริ่มผุพังไปตามกาลเวลา โดยมี กวิน และ แสนหวาน เพื่อนชาย เพื่อนหญิงคนสนิทของเธอรีบกุลีกุจอมาช่วยหลังจากที่ทำความเคารพยายเข็มทองแล้วยายเข็มทองมองดูหลานสาวที่เข็นรถเข็นออกไปจนลับสายตาแล้วถอนใจ ดวงตาที่เริ่มฝ้าฟางไปตามกาลเวลาหันไปมองรูปถ่ายของนางที่ถ่ายไว้สมัยที่แม่ของขนมหวานยังมีชีวิตอยู่ในรูปมีกันอยู่สามสาวคือมีตัวนา
Read more
ตอนที่2.
ตอนที่2.“ไปกันได้แล้วยายตะกละ” ขนมหวานบอกเพื่อนรักเมื่อเห็นกวินขับรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งมาจอดหน้าบ้าน“เดินทางปลอดภัยกันนะลูก”“ขอบคุณค่าคุณยาย” สองสาวก้มลงกราบที่ตักของคุณยายอย่างอ่อนช้อย แล้วพากันหิวกระเป๋าเดินทางใบย่อมของตนเดินไปขึ้นรถของกวินทางโรงแรมที่ขนมหวานทำงานนั้นจัดเลี้ยงปีใหม่ หลังจากที่ทุกคนทำงานหนักมาตลอดช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ทางโรงแรมจึงจัดเลี้ยงตอบแทนพนักงานและมีการจับรางวัลกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งรางวัลใหญ่ของปีนี้ผู้จัดการร้านบอกว่าเป็นทองคำหนักหนึ่งบาทถึงสิบรางวัลเลยทีเดียว ซึ่งทำให้พนักงานพากันตื่นเต้นมาก และงานปีนี้ทางโรงแรมไปจัดงานที่สาขาชลบุรีเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ ให้พนักงานได้พักผ่อนกันสองวันสองคืนเลยทีเดียว“กรี๊ดดดด ทะเล้ ทะเล” กวินกรีดร้องออกมาอย่างตื่นเต้นจนลืมมาดชายหนุ่มของตนไปเลยทีเดียว“เบาๆ นังวินนี่ รักษาอิมเมจด้วยย่ะ” แสนหวานสะกิดเพื่อนรักที่แสดงออกเกินหน้าเกินตา กวินรู้สึกตัวรีบเก๊กท่าทางเคร่งขรึม แต่ทุกคนบนรถพากันหัวเราะขบขัน“ไม่ต้องมาหัวเราะกันเลยนะ แล้วช่วยปิดเรื่องนี้เป็นความลับด้วย ไม่งั้นพ่อแม่เอาวินนี่ตายเลย”“จ้าไม่บอกหรอกจ้ะ กลัววินนี่ตายแล้วไม่มี
Read more
ตอนที่3.
ตอนที่3.สำหรับอเล็กซิโอนั้นไม่มีส่วนไหนที่บ่งบอกว่าเขามีสายเลือดไทยผสมอยู่ เพราะใบหน้าหล่อเหลาคมคายนั้นประกอบด้วยดวงตาสีฟ้าเข้มจัดจนแทบจะเป็นสีน้ำเงิน จมูกโด่งได้รูปรับกับริมฝีปากหยักสีแดงเข้ม เรือนผมสีดำสนิทหยักศกน้อยๆ ยาวประบ่าซึ่งเจ้าตัวก็มัดรวบไว้ที่ท้ายทอยอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ในเวลาปกติที่ไม่ได้ทำงานเขาก็จะปล่อยให้มันปลิวไสวไปตามธรรมชาติของมัน ผิวสีแทนเข้มคร้ามทำให้ร่างสูงใหญ่ราว 189 เซนติเมตรดูแข็งแกร่งน่าเกรงขาม“ไม่เคยดูไม่รู้จัก แล้วนายไปดูไอ้การ์ตูนติ๊งต๊องนี่ตอนไหนวะ ไม่ยักรู้ว่านายชอบอะไรแบบนี้”“เฮ้ย.. ฉันป่าวชอบ แค่เคยเห็น น้องนีน่า ดู ฉันเห็นตัวการ์ตูนมันน่ารักดีก็เลยดูกับหลาน” โจพูดถึงน้องนีน่าลูกของน้องสาวตน น้องนีน่า หรือ เด็กหญิงนิรชา อายุห้าขวบซึ่งชอบดูการ์ตูนเรื่องนี้มากและเขาก็จำเป็นต้องดูด้วยเพราะเดี๋ยวคุยกับหลานไม่รู้เรื่อง“อ้อ เหรอ..”“พูดมากน่า มาเถอะ เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปกล่าวเปิดงานก่อน นายรออยู่ตรงนี้ล่ะ เดี๋ยวให้พนักงานมาเทคแคร์ในฐานะที่นายมาเป็นแขกดอย”“ไม่ต้องเลย ฉันโตแล้วดูแลตัวเองได้”“เปล่า ไม่ได้ห่วงนาย แต่กลัวว่านายจะไปฉุดลูกน้องฉันขึ้นห้องก็
Read more
ตอนที่4.
ตอนที่4.“ไม่หรอกค่ะ แค่รอลุ้นว่าใครจะได้แล้วใครได้รางวัลอะไรบ้าง ทุกคนแต่งตัวกันแบบไม่มีใครยอมใครต้องสนุกแน่ๆ”ขนมหวานยิ้มหวานให้พี่ลิซ่าก็เพราะเธอกับแสนหวานยังไม่ได้บรรจุเป็นพนักงานของโรงแรมยังคงสถานะเป็นเด็กฝึกงานอยู่และได้ทำงานพาร์ตไทม์ด้วย เพราะพี่ลิซ่าช่วยเหลือให้โอกาสและพวกเธอก็ทำได้ดี แว่วว่าพอเรียนจบพวกเธอก็อาจจะได้ทำงานที่โรงแรมต่อทันทีเลยก็นับว่าเป็นข่าวดีมาก แม้ว่าพวกเธอจะไม่ได้เรียนจบมาด้านการโรงแรมโดยตรงแต่ขนมหวานก็เรียนมาทางด้านเทคโนโลยีอาหาร ส่วนแสนหวานนั้นเรียนด้านการเงินการจัดการ และทางโรงแรมก็ต้องการผู้ช่วยทั้งสองแผนก จึงรับให้พวกเธอเข้ามาฝึกงานและแผนกต้อนรับก็กำลังขาดคนพี่ลิซ่าจึงให้พวกเธอทำงานพาร์ตไทม์ช่วยวันในหยุดหรือหลังเลิกจากเวลาฝึกงาน ซึ่งได้รับอนุญาตจากผู้ใหญ่แล้วเรียบร้อย และผลงานของพวกเธอทั้งสองก็ถูกใจผู้บริหารมากด้วย เรียกได้ว่าเด็กสร้างของพี่ลิซ่านั้นอนาคตไกลทีเดียว ส่วนกวินนั้นเป็นเลขาของพี่ลิซ่ามาได้ปีกว่าแล้วเพราะเขาเรียนจบก่อนเพื่อนๆ ทั้งสอง เพราะเขาอายุมากกว่าสองปีแต่ก็มักเรียกขานกันแบบสนิทสนมมากกว่ามีคำนำหน้าว่าพี่“แต่รู้สึกเหมือนว่าหนูหวานจะไม่ไห
Read more
ตอนที่5.
ตอนที่5.“อุ๊ย ว้าย... กรี๊ดดด...” แสนหวานอุทานอย่างตกใจร่างอวบอิ่มเซถลาเหมือนนกปีหักตึ้งงงง... เสียงหวีดร้องตึงตังดังขึ้นเมื่อแสนหวานนั้นเซถลาไปหาโจนาธานที่ก็พยายามจะรับร่างเธอไว้ไม่ให้ล้มกระแทกพื้น แต่เพราะไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้เขาเสียหลักล้มลงโดยมีร่างอวบอิ่มของแสนหวานล้มทับไปเต็มๆ และที่เต็มๆ นั้นก็คือ หน้าอกคัพดีอวบใหญ่แม่ให้มาของเธอกระแทกอัดหน้าโจนาธานเต็มๆ เลยทีเดียว“อุ๊บบบส์..” โจนาธานอุทานออกกมาทั้งรู้สึกเจ็บจนจุกแต่ก็รู้สึกชื่นชอบอะไรหอมๆ นุ่มๆ ที่มันขยับไปมาอยู่บนใบหน้าเขาในตอนนี้ ทั้งกลิ่นหอมจากร่างอวบอิ่มที่คร่อมทับเขามาทั้งตัวมันก็หอมจนเขาตื่นเร้าขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ซึ่งผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาตื่นเต้นและร้อนรุ่มได้ทั้งที่ยังไม่ได้เห็นหน้าเจ้าหล่อนชัดๆ ด้วยซ้ำไป และที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกแบบนี้ได้เลยสักคน“ตายแล้วน้องหนูหวานลุกไหวมั้ยนั่น”พิธีกรสาวหนุ่มบนเวทีที่มัวแต่ตะลึงก็เพิ่งได้สติ ก็เข้ามาช่วยพยุงร่างอวบอิ่มที่กำลังพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นอยู่อย่างทุกลักทุเล ทั้งเพราะเธอมึนหน่อยๆ และความตื่นเต้นประหม่าทั้งตกใจ ทำให้อะไรๆ มันดูวุ่นวายเกินจะจัดการ
Read more
ตอนที่6.
ตอนที่6.“หนมหวานกำลังตามหาเพื่อนค่ะ พนักงานบอกว่าคุณโจพาเธอไปที่ห้องพยาบาลเขาชี้ทางมาด้านนี้ เดินไปเดินมาหนมหวานก็หลงทางซะงั้น ไม่น่าเลย”“เดี๋ยวผมไปส่งที่ทางลงก็แล้วกัน”“ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณใจดีจัง”เสียงหวานใสของผู้หญิงคนนั้นทำให้ใจของเขาเต้นผิดจังหวะแปลกๆ ทั้งฟังจากน้ำเสียงของทั้งรอนและเจ้าหล่อนแล้วทำให้เขาเกิดอาการบางอย่าง อย่างที่มันไม่น่าจะเกิดขึ้น เขารู้สึกหวงเจ้าของเสียงหวานใสเสนาะหูนั้นจนไม่อยากให้เธอคุยกับรอน ท้ายที่สุดอเล็กซิโอก็อดรนทนไม่ได้...“มีอะไรรอน..”ร่างสูงใหญ่ปรากฏตัวขึ้นทำให้หนุ่มสาวที่กำลังพูดคุยยิ้มแย้มให้กันหันมามองเขาพร้อมๆ กัน และในวินาทีนั้นเองสายตาของเขากับเธอก็ประสานกันโดยอัตโนมัติหัวใจของสาวน้อยที่กำลังจะพ้นรั้วมหาวิทยาลัยไหวสะเทือนราว มีแผ่นดินไหวอยู่ในอก เธอมองชายหนุ่มที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาแต่งกายในชุดอะไรหน้ากากทักซิโด้.. คู่รัก พระเอกของเซเลอร์มูนไงล่ะ เลือดในกายร้อนฉ่าฉีดอัดมาที่แก้มสาวที่มันแดงก่ำขึ้นมาอย่างไม่อาจจะหักห้ามอาการไว้ได้ ผิวนวลลออร้อนผ่าวราวจับไข้ สมองเหมือนหยุดสั่งการไปชั่วขณะเพราะเธอเอาแต่จ้องเขานิ่งเหมือนรูปปั้น ดวงตาสีฟ้า
Read more
ตอนที่7.
ตอนที่7.“อะไรนะ.. คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงในชุดตลกๆ นี่เป็นชุดเซเลอร์มูนย่ะ การ์ตูนเขาดังจะตายไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้จัก และฉันยังไม่ได้ทำอะไรเสียหายร้ายแรงเสียหน่อย แล้วก็แค่หลงทางมา คุณจะเอาแค่เรื่องที่ฉันต่อว่าคุณที่พูดจาไม่สุภาพกับฉันไปฟ้องคุณโจมันจะมากไปรึเปล่า ก็ได้หากฉันทำให้คุณไม่พอใจฉันขอโทษก็ได้ ขอโทษ ทีนี้พอใจรึยัง..”ขนมหวานไม่เคยทำเสียงแข็งใส่ใครมาก่อนเลย ปกติเธอพูดจาสุภาพอ่อนน้อมกับทุกคนเสมอ แม้แต่เมรินที่ชอบมาหาเรื่องพูดจาค่อนแคะเธอกับแสนหวานก็ยังไม่เคยทำเสียงแบบนี้กับเมรินเลยสักครั้ง“ฉันไม่รับคำขอโทษของเธอ บอกมาตรงๆ ดีกว่าเธอเป็นนกต่อให้ใคร”“หา.. ฉันนี่นะนกต่อ.. บ้าบออะไรกัน ฉันไม่คุยกับคุณแล้ว”ขนมหวานขมวดคิ้วแล้วมองเขาอย่างไม่ไว้ใจทำท่าจะเดินหนี แต่เขากลับคว้าต้นแขนเรียวไว้ทั้งยังออกแรงเหมือนขยุ้มต้นแขนเธอไว้จนรู้สึกเจ็บ“เธอยังไปไหนไม่ได้” ดวงตาของเขาวาววับขึ้นจนขนมหวานรู้สึกหวาดหวั่น เธอคงไม่มาเจอคนโรคจิตภายใต้หน้ากากชุดทักซิโด้หรอกนะ“อุ๊ย.. คุณ ปล่อยนะ ฉันเจ็บนะ”“ปากดีแบบเธอนี่เจ็บเป็นด้วยเหรอแม่นกต่อหัวซาลาเปา”“ฉัน ไม่ ใช่ นก ต่อ.. ปล่อยฉัน
Read more
ตอนที่8.
ตอนที่8.“เดี๋ยวสักแป๊บให้ตัวยามันซึมเข้าผิวก่อนจะได้หายเร็วๆ” เขาเห็นเธอทำหน้าฉงนแล้วก็ต้องพูดกลบเกลื่อนต่อ“ตอนนี้ผมกำลังให้คนของผมไปเอาวีลแชร์มาให้คุณนั่งกลับห้องพัก พักที่เดียวกับคุณลิซ่าใช่ไหม”แสนหวานพยักหน้าแล้วจ้องมองประตูอย่างรอคอย ท่าทางกระวนกระวายของเธอทำให้โจนาธานเสียความมั่นใจไปไม่น้อยเพราะปกติสาวๆ มักให้ความสนใจเขาเสมอ แต่ท่าทางสาวน้อยตรงหน้านั้นอยากจะอยู่ห่างๆ เขาเหลือเกิน“ท่าทางหนูหวานไม่อยากอยู่ใกล้ผม”“เอ่อ คือ.. หนูหวานไม่ได้รังเกียจคุณนะคะ คุณช่วยหนูหวานทั้งที่ไม่ต้องทำเองก็ได้หนูหวานขอบคุณจริงๆ ค่ะ”“แต่ท่าทางของหนูหวานเหมือนกลัวผม” โจนาธานตั้งข้อสังเกต แววตางามไหววูบไปเล็กน้อยก่อนจะก้มหลบตา“ก็คุณโจเป็นบิ๊กบอสนี่คะ หนูหวานกลัวว่าจะทำให้คุณโจเสียหน้าแล้วก็ถูกคนนินทาว่ามายุ่งกับหนูหวาน แค่หนูหวานล้มทับคุณพนักงานก็คงเม้าท์สนุกปากแล้ว พรุ่งนี้หนูหวานยังไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเลยค่ะ”“ก็เอาไว้ที่เดิมนั่นล่ะ ทำไมผู้หญิงถึงได้คิดอะไรแบบนี้หรือคิดมากแบบนี้กันนะ”“อ้าว ก็ต้องคิดมากสิคะ เราไม่ได้รู้จักกันมาก่อนแล้วจู่ๆ มาอยู่กับคุณสองต่อสองแบบนี้ หนูหวานเองไม่ได้มีชื่อ
Read more
ตอนที่9.
ตอนที่9.“เอาล่ะเดี๋ยวผมอุ้มหนูหวานไปส่งหน้าบ้านก็แล้วกัน”“หา.. มะ ไม่นะคะ คือ..” แสนหวานตาโตหน้าร้อนผ่าว“ทำไม หรือว่าซ่อนผู้ชายไว้ในบ้าน” เสียงชายหนุ่มเข้มขึ้นแววตาที่อ่อนโยนเมื่อครู่ก็พลันดูดุดัน“เปล่านะคะ ใครจะทำอย่างนั้นอีกอย่างหนูหวานก็อยู่กับคุณมาตั้งหลายชั่วโมงจะเอาเวลาไหนมาซ่อนผู้ชาย”“ดีแล้วที่ไม่ได้ซ่อนใครไว้ เพราะหากเป็นอย่างนั้นมันตายแน่” ท่าทางของเขาทำให้แสนหวานนิ่งงันมองเขาตาโตและไม่เข้าใจว่าทำไมโจนาธานจะต้องทำท่าเกรี้ยวกราดอย่างนั้นด้วย“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” ในที่สุดเธอก็บอกเขาไปเบาๆ และทำท่าว่าจะลงจากรถหากว่าเขาดึงแขนเธอไว้“เดี๋ยวผมอุ้มหนูหวานไปเอง ไม่ต้องพูดอยู่เฉยๆ หากไม่อยากถูกผมลงโทษที่หนูหวานดื้อ”“หนูหวานนี่นะคะดื้อ”แสนหวานเสียงสูงและโจนาธานก็พยักหน้าเป็นคำตอบ แล้วเธอก็ทำท่าอ้าปากจะเถียงเขา และนั่นเองมันทำให้โจนาธานหมดความอดทน ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปหาเรียวปากอิ่มทันทีแสนหวานนิ่งงันชาวาบไปทั้งกายคลื่นความร้อนแปลกๆ ถาโถมเข้าสู่ร่างกาย แล้วคลื่นนั้นก็รุนแรงจนพัดพาร่างของเธอให้ลอยละลิ่วขึ้นไปบนฟ้าแล้วตกลงไปในท้องทะเลอันเยียบเย็น ก่อนจะลอยเท้งเต้งอยู่บนคลื่นยักษ์
Read more
ตอนที่10.
ตอนที่10.ในขณะเดียวกันทางด้านขนมหวานก็กำลังเผชิญหน้ากับชายในชุดหน้ากากทักซิโด้ ที่กำลังคุกคามเธอด้วยร่างกายใหญ่โตกว่าและการกระทำที่ทำให้เธอหวาดกลัวจับใจ“คุณจะมาทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ คนบ้า คนร้ายกาจ ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ” ขนมหวานพยายามตะเกียกตะกายลงจากเตียงกว้างแล้วผวาไปยืนชิดผนังสายตากวาดมองหาทางรอด แต่ดูเหมือนมันจะริบหรี่เต็มที“หึหึ.. ปากดีก็ปากดีให้ตลอด อวดเก่งก็เก่งให้ตลอดสิ แม่อัศวินเซเลอร์ ไหนละ เธอจะลงทัณฑ์ฉันด้วยอะไร”อเล็กซิโอเหยียดยิ้มแล้วค่อยๆ สืบเท้าเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่สั่นระริกด้วยความหวาดหวั่นช้าๆ“ถ้าคุณรังแกฉัน ฉันจะแจ้งความจับคุณไม่ว่าคุณจะเป็นใครฉันก็ไม่กลัวหรอก”“หึหึ... ถ้าอย่างนั้นฉันคงไม่ปล่อยให้เธอรอดไปได้สินะ”“คนโรคจิต คุณมันโจรร้าย..” ขนมหวานหน้าซีดเผือดรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้นขนมหวานพยายามตั้งสติคิดหาทางออก หากเธอวิ่งชนเขาสุดแรง ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่ตรงหน้าจะต้องล้มลงแล้วเธอก็จะฉวยโอกาสนั้นวิ่งหนีไปให้ได้ คิดได้ดังนั้นสาวน้อยก็สูดลมหายใจเข้าปอดแล้วกัดฟันวิ่งเข้าหาเขาอย่างสุดแรงเกิด อเล็กซิโอเห็นท่าทางของเธอแล้วก็ตั้งท่ารอรับอย่างคนที่มีศิลปะในการป้อง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status