بيت / แฟนตาซี / ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา / ตอนที่ 5 แลกเปลี่ยนผลประโยชน์

مشاركة

ตอนที่ 5 แลกเปลี่ยนผลประโยชน์

مؤلف: hikki
last update تاريخ النشر: 2024-12-20 13:30:15

 

“อึก.. นี่เจ้า!จะรักษาข้าหรือทำให้ข้าตายกันแน่ ! ” เฮลิออสเปล่งเสียงดังกังวานด้วยความโมโห เขาผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมกระชากแขนของเคียร่าอย่างแรง

“ใจเย็นก่อนค่ะ ข้าจะอธิบายเกี่ยวกับโรคของท่านให้ฟังค่ะ” น้ำเสียงหนักแน่นของหญิงสาวทำให้เฮลิออส ค่อย ๆ ปล่อยแขนเล็กลง

“ถ้าเจ้าปลด ข้าจะฆ่าเจ้าแน่”

“ที่ท่านเป็นอยู่คือโรคจากสภาวะจิตใจบอบช้ำจากอดีตค่ะ มันคือความเครียด วิตกจริต การรักษามี3วิธีค่ะ วิธีแรก ให้ข้าใช้พลังช่วยท่านให้นอนหลับสบายในทุกคืนที่ท่านต้องการนอนแต่จะไม่หายขาด 1ครั้ง ต่อ1คืน วิธีที่ 2 ดื่มยาที่ข้าทำขึ้นมาเฉพาะ มันจะช่วยให้พลังของข้าที่ใช้กับท่านมีผลยาวนานถึง1อาทิตย์ ทว่ามันก็จะมีผลข้างเคียงตามมา และวิธีสุดท้าย การรักษาสภาวะจิตใจให้กลับมาเป็นปกติ ก็คือการเอาชนะเหตุการณ์ในอดีตที่ฝังใจ วิธีนี้ท่านจะหายขาด”

“เฮอะ ข้าน่ะไม่ได้บอบช้ำอะไรแบบนั้นสักหน่อย  แต่ทำไมถึงต้องดื่มยาด้วย ข้าไม่ยักรู้ว่านักบุญสามารถทำยาได้ ยาที่มีผลข้างเคียงเนี่ยนะ ไม่ใช่ยาพิษหรอกหรือ”

“ไม่ใช่ยาพิษแน่นอนค่ะ ข้าจะทำให้ท่านเชื่อเอง ส่วนผลข้างเคียงก็แค่รุ่มร้อนตอนดื่มเฉยๆ”

เคียร่าหยิบขวดออกจากกระเป๋าพร้อมเปิดฝาออกยกดื่มขึ้นเพื่อพิสูจน์

“เห็นไหม ข้าดื่มแล้ว ทีนี้ก็ตาท่าน”

“ไม่ ข้าต้องรอดูก่อน”

เคียร่าขมวดคิ้วลง เธอไม่คิดเลยว่าองค์ชายจะขี้ระแวงมากขนาดนี้ จึงตัดสินใจฉับพลันยกขวดยาอมน้ำไว้ในปากก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าชายหนุ่มที่นั่งอยู่เบื้องหน้า ประกบปากป้อนยาใส่ปากของเฮลิออส

อึก อึก แค่กๆ  เฮลิออสผละปากออกพร้อมกับสำลักยารสชาติขมปนหวาน รู้สึกเหมือนได้กลิ่นชาหอมหวานจาง ๆ จากยาที่กลืนลงคอ

“เจ้า ! ทำบ้าอะไรเนี่ย !” มือใหญ่ยกขึ้นป้องปากใบหน้าขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงลามไปถึงใบหู

“ก็ท่านไม่ยอมดื่มเอง ข้าก็เลยใช้วิธีเรียบง่ายและได้ผลดีกว่าไหน ๆ ไม่ต้องร่ายเวทรักษาให้เสียเวลา เพราะข้าร่ายตอนป้อนยาให้ท่านแล้ว ถ้าข้าเสียมารยาทก็ขออภัยด้วยค่ะ”

“ยาอะไรของเจ้า รู้สึกร้อนเป็นบ้า” เฮลิออสเริ่มมีเหงื่อออกตามร่างกายพร้อมรู้สึกร้อนวูบวาบข้างใน เขาจึงปลดกระดุมเสื้อเพื่อคลายร้อน

“เป็นผลข้างเคียงแค่ตอนดื่มยาค่ะ อีกสักพักก็หายแล้ว” เคียร่าเบือนหน้าหนีออกเล็กน้อย ภายในใจของเธอก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่มทันทีที่เห็นกล้ามอกขาวผ่องและร่องซิกแพคเป็นชั้น บ่งบอกถึงร่างกายกำยำที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก

“ยุ่งยากจริงๆ แล้วทำไมเจ้ายังดูปกติ นี่...หันไปมองอะไรตรงนั้น มองหน้าข้าตอนข้าพูดด้วยเดี๋ยวนี้”

ฝ่ามือหนาจับใบหน้าเรียวให้หันกลับมามองหน้าตน  เผยให้เห็นใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาว

ความร้อนรุ่มเหมือนถูกปะทุขึ้นเมื่อทั้งสองสบตากัน ใบหน้าคมปากอมชมพูบวกกับใต้ขอบตาดำคล้ำของชายหนุ่ม เสน่ห์บางอย่างดึงดูดราวต้องมนต์สะกดที่ไม่อาจละสายตาไปได้ไหน

องค์ชายทำไมถึงดูเซ็กซี่จัง... หรือเป็นเพราะผลข้างเคียงของยาที่ทำให้ข้ามีความคิดแปลกๆ ไม่คิดว่าเลยว่าผลข้างเคียงจะรุนแรงต่อความรู้สึกขนาดนี้ ข้าคงต้องให้โรสปรับสูตรยาแล้ว

“ท่านอยากคลายร้อนไหมคะ”

“มีวิธีหรือ ไหนบอกข้ามาสิ”

เคียร่ายื่นหน้าเข้าไปประกบริมฝีปากแดงระเรื่ออย่างแผ่วเบา และถอนจูบออกอย่างเชื่องช้า

เหมือนว่าเธอได้ทำเรื่องบ้าๆไปแล้ว 

เฮลิออสตกใจเล็กน้อย แม้จะสัมผัสไม่กี่วิ ก็รู้สึกถึงใจเต้นแรงโครมคราม

“ท่านเอียออส ข้าอยากทำข้อตกลงกับท่านค่ะ”

 “อยากนอนกับข้าหรือไง ท่านนักบุญ”

เขาแสยะยิ้มร้ายออกมา รู้สึกชักถูกใจหญิงสาวกล้าหาญคนนี้เสียแล้ว

เคียร่าส่ายหน้าเบาๆ

“ไม่ใช่ค่ะ ข้าแค่ต้องการข้อแลกเปลี่ยนบางอย่าง”

“ไม่ใช่แล้วจูบข้าก่อนทำไม”

“ก็แก้คลายร้อนไงคะ ท่านคิดไปถึงไหน ไม่น่าจะร้อนแล้วนะคะ ข้าร่ายเวทรักษาให้ท่านไปแล้ว”

“…”

เธอก็สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าจูบเขาไปทำไม เหมือนว่าใบหน้าของเขามันดึงดูดแปลก ๆ อีกทั้งเขายังดูดื้อรั้นจนเธอก็นึกอยากแกล้ง เพราะตอนเขาหน้าแดง มันดูน่ารักชอบกล

“อืม... ข้อตกลงอะไรรีบว่ามาสิ ตอนนี้ข้ารู้สึกอยากจะนอนแล้ว”

ร่างบางลุกออกจากเตียงเขยิบไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียงนอน

“ข้ารู้ว่าท่านเป็นหัวหน้าหน่วยของทหารรับจ้างจากแดนเหนือ ที่ติดตามองค์ชายเฮลิออสกลับมาเมืองหลวง”

“ยายเฒ่าบอกสินะ”

“เป็นปกติที่ข้าต้องรู้ข้อมูลลูกค้าก่อนอยู่แล้ว ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าตามหาหลักฐานธุรกิจลับของตระกูลวาเลีย เกี่ยวกับน้ำยาโพชั่นซึ่งถูกวางขายกับร้านลาลาบู ท่านพึ่งกลับมาจากแดนเหนืออาจจะยังไม่ทราบเกี่ยวกับธุรกิจผิดกฎหมายของผู้ที่ทรยศต่อวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่สิ่งที่ข้าต้องการจริง ๆ คือการเอาคืนบารอนด์วาเลียที่ลอกเลียนสูตรยากับคนของข้าไป  ”

“ก็เลยต้องการหลักฐานไปขู่ว่างั้น เรื่องแค่นี้ทำได้อยู่แล้ว แล้วค่าตอบแทนล่ะ”

“ข้าจะให้ท่านเป็นลูกค้าพิเศษค่ะ เรียกใช้ข้าได้ทุกเมื่อที่ต้องการ มีนักบุญรักษาส่วนตัวท่านคงอายุยืนยาวขึ้นนะคะ ตราบใดที่ท่านยังให้ในสิ่งที่ข้าต้องการ”

“ผลประโยชน์ซึ่งกันและกันสินะ ข้าตกลง สัปดาห์หน้าข้าจะเอาหลักฐานมาให้”

เคียร่าคลี่ยิ้มเมื่อตกลงผลประโยชน์ร่วมกันได้แล้ว เลยไม่ต้องมีเหตุจำเป็นต้องคุยต่อ อีกอย่างเธอก็รู้สึกง่วงมาก ๆ อาจเป็นผลจากการดื่มยานอนหลับไป

“งั้นข้าขอตัวกลับก่อนนะคะ หวังว่าท่านจะนอนหลับฝันดี...”

หญิงสาวลุกขึ้นยืนพร้อมสวมผ้าคลุมและใส่หน้ากากปกปิดใบหน้า เธอเดินเปิดประตูแล้วออกจากห้องไป

“เออร์วิน เข้ามาได้แล้ว...” เสียงทุ้มต่ำเรียกลูกน้องคนสนิท ทันใดก็มีร่างสูงเข้ามาจากทางหน้าต่าง

“ฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้าง นักบุญหญิงผู้นั้นรักษาให้หายดีได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

“ไม่น่าจะหายขาดได้แต่นางก็พอช่วยบรรเทาข้าได้บ้าง เจ้าคงได้ยินข้อตกลงของข้ากับนางแล้ว ไปตามสืบแล้วเอาหลักฐานมาให้ข้า ”

  “พ่ะย่ะค่ะ”

เฮลิล้มตัวนอนลง นิ้วเรียวลูบไล้ริมฝีปากพลางกระตุกยิ้มมุมปาก

นางชังกล้าจริง ๆ

……

“จดหมายจากองค์ชายอาร์มิสมาแล้วค่ะคุณหนูเคียร่า”

โรสยื่นซองจดหมายตราประทับสีทองให้กับเคียร่าที่นั่งอ่านหนังสืออยู่

มือเรียวเล็กเปิดซองอ่านจดหมายพลันระบายยิ้มออกมา

“ข้าคงต้องไปพระราชวังแล้วล่ะ เลือกชุดที่เรียบง่ายให้ข้าด้วยนะ”

โรสเห็นผู้เป็นนายของตนยิ้มหวานทันทีเมื่อได้อ่านจดหมายของชายผู้เป็นคนรักก็รู้สึกปลื้มใจกับผู้เป็นนายไปด้วย

คุณหนูดูท่าจะคิดถึงองค์ชายมากเป็นแน่ กว่าจะได้รับอนุญาตให้ออกจากคฤหาสน์ก็ต้องรอคำสั่งจากดยุกหรือไม่ก็รอจดหมายขององค์ชายให้ไปพบ ข้าอยากจะเห็นคุณหนูมีความสุขมากกว่านี้จัง

ชุดเดรสเปิดไหล่สีขาวเรียบง่ายทว่ากลับดูสวยสะดุดตา ผมสีเงินถูกรวบขึ้นเผยให้เห็นลำคอระหงผิวขาวนวลราวกับหิมะ เคียร่าขึ้นรถม้าตระกูลคราเรนซ์พร้อมออกเดินทางมุ่งไปยังพระราชวัง

“อารมณ์ไหนเพคะถึงชวนข้ามาปิกนิกในสวนเช่นนี้”

เบื้องหน้าเป็นสวนดอกไม้นานาชนิดบรรยากาศรอบข้างรายล้อมไปด้วยต้นไม้และกอหญ้า มีเพียงแค่หนุ่มสาวสองคนอยู่ตามลำพังไร้คนรับใช้ข้างตัวที่มักจะตามประกบองค์ชายอยู่ตลอดเวลา

“ข้าอยากใช้เวลาร่วมกับเคียร่าน่ะ เป็นไงชอบสวนที่ข้าจัดให้ไหม”

อาร์มิสโอบกอดเคียร่าจากทางด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาซุกไหล่บางของหญิงคนรัก

“ชอบเพคะ ข้าขอบคุณองค์ชายมาก ๆ นะคะที่ทำเพื่อข้า”

เคียร่าจับแขนอาร์มิสที่กอดเอวไว้แน่น เธอค่อย ๆ ดึงมือเขาออก รู้สึกว่าไม่อยากปล่อยใจให้กับเขาไปมากกว่านี้แล้ว ทว่าเธอเองก็ไม่สามารถปฏิเสธเขาได้ในช่วงนี้

“เจ้าไม่ชอบให้ข้ากอดแล้วเหรอ” เขาเอ่ยเสียอ่อนระทวยเหมือนกับว่ากำลังน้อยใจ

“ข้าว่ามันคงไม่ดีเท่า...” ยังไม่ทันเอ่ยจบประโยค หางตาก็เหลือบมองไปเห็นชายผมสีน้ำเงินยืนกอดอกอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย ถึงจะเหลือบมองไปแวบเดียวก็พอรู้ได้ว่าชายผู้นั้นเป็นใคร อีกทั้งสายตาของชายผู้นั้นก็มองตรงมายังเธอกับอาร์มิส

มือเรียวเล็กลูบใบหน้าคมอย่างอ่อนโยนพร้อมส่งยิ้มหวานปลอบใจเขา

“ข้าอยากให้องค์ชายทำมากกว่านี้เพคะ”

อาร์มิสยิ้มละมุนพลันใบหน้าเริ่มเป็นสีแดงระเรื่อ

“ข้าจะทำตามใจเลยนะเคียร่า...”

อาร์มิสโน้มหน้าลงพรมจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล ลิ้นร้อนดันเข้าไปในโพรงปากอุ่น ตวัดปลายลิ้นเกี่ยวพันลิ้นเล็ก ดูดดึงแลกเปลี่ยนความหวานให้กันและกัน มือหนาเริ่มซุกซนค่อย ๆ เลื่อนขึ้นจับหน้าอกอิ่มฟูพอดีฝ่ามือ ร่างกายหญิงสาวสะดุ้งขึ้นเล็กน้อยจากการรุกล้ำไม่ทันตั้งตัว เลยเผลอถอนจูบออก

“เป็นอะไรไปเคียร่า...” อาร์มิสเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าตกใจ แต่มือก็ยังคงโอบกอดเอวเธอจากทางด้านหลัง ส่วนอีกข้างยังคงจับหน้าอกของเธอไม่ปล่อย

“องค์ชายช่วยเอามือออกไปก่อนได้ไหมคะ”

“ไม่ได้หรอก ข้อชอบเรือนร่างเจ้ามากขนาดไหน สัมผัสเท่านี้เองไม่มีใครเห็นหรอก เมื่อก่อนไม่ว่าจะเป็นบนรถม้า หรือในสวนเจ้าก็ตามใจข้าตลอดไม่ใช่หรือ”

อาร์มิสคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะพรมจูบที่ซอกคอไล่ลงมาจนถึงหัวไหล่ขาวอมชมพู

ภาพครั้นอดีตก็ผุดขึ้นมา นิสัยบางอย่างของอาร์มิสที่เธอลืมไปชั่วขณะ ถึงแม้เขาจะรักเธอมากและเมื่อก่อนเธอก็รักเขามาก  แต่พฤติกรรมเอาแต่ใจโดยไม่ถามความสมัครใจ มันทำให้เธอรู้สึกอึดอัด แต่ก็ยอมเขาเรื่อยมา เพราะความไร้เดียงสาที่อยู่แต่ในโลกแคบ ความรักที่เรามีให้กันเปรียบเสมือนคนรักที่ยื่นยาพิษให้โดยที่ก็รู้ว่าถ้าดื่มเข้าไปอาจถึงตายได้ แต่ด้วยความรักอันใสซื่อที่มีต่อเขา เธอก็พร้อมจะรับมันด้วยดี

เคียร่าค่อย ๆ หลับตาลง เธอปล่อยให้อาร์มิสรุกล้ำพื้นที่ส่วนบนตามใจชอบ มือหนาจับใบหน้าเรียวก่อนจะจุมพิตอีกครั้ง เขาเริ่มใช้มือราบละล้วงเข้าไปในชุดเดรส บีบเคล้นหน้าอกแนบเนื้อ นิ้วมือลูบไล้ยอดอกคลึงไปมาจนหญิงสาวร่างบางส่งเสียงครางเล็กน้อยในลำคอ

เครียร่าผละปากกอบโกยอากาศหายใจ เสียงหอบถี่พร้อมดวงตาเริ่มมีน้ำใสคลอเบ้า

          อาร์มิสที่เห็นใบหน้าใสซื่ออ่อนแอ ก็หยุดการกระทำทุกอย่างลง มือจับชุดเดรสที่หลุดร่วงลงมาเผยให้เห็นเนินอกขาวเล็กน้อย ดึงแขนเสื้อของเธอขึ้นกลับมาให้เป็นดั้งเดิมก่อนจะยกมือปาดน้ำตาบนใบหน้าสวย

“คงได้เวลากลับแล้ว ไว้วันหลังข้าจะส่งจดหมายไปหาอีก”

อาร์มิสรู้สึกถึงลางสังหรณ์ เหมือนว่ามีใครคนอื่นจับจ้องมาที่เขา นั่นจึงทำให้เขาต้องหยุดการกระทำที่จะเลยเถิดไปมากกว่านี้ลง

……

พอได้ขึ้นรถม้าและได้อยู่คนเดียว เคียร่าก็ได้ทบทวนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ณ เวลานี้ บางอย่างยังคงเป็นไปตามนิยาย แต่ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปทีละนิดละน้อย และหลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ไปคงไม่อาจคาดเดาอนาคตของตัวเองอย่างแม่นยำได้อีกแล้ว  หวังว่าเขาคนนั้นจะเดินตามแผนที่เธอวางไว้

เอี๊ยด ! ปึก!  เสียงรถม้าหยุดกะทันหันและเสียงร้องของคนขับรถม้าตะโกนร้องเสียงดัง

มาแล้วสินะ โจรลักพาตัว

ปัง! เสียงเปิดประตูรถม้าพร้อมชายสวมฮู้ดปิดบังใบหน้า

“กรี๊ดดดด” ปึก!  ชายชุดดำปิดปังหน้าตาได้ตบท้ายทอยของหญิงสาวจนสลบ ก่อนจะพาเธออุ้มออกจากรถม้าไปยังรถม้าอีกคัน...

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่13 ใช่พระเอกในนิยายจริงๆ เหรอ

    ตำหนักองค์ชายอาร์มิสพระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า หญิงสาวชุดเดรสสีครีมเรียบง่ายทอดน่องเดินเข้ามาในตำหนักรอง หวังว่าการมาตำหนักนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายเคียร่ามาถึงหน้าห้องขององค์ชายอาร์ส องครักษ์ที่เฝ้าอยู่ข้างหน้าเปิดประตูให้เธอเข้าไปอย่างง่ายดาย เหมือนว่าได้รับคำสั่งตรงจากองค์ชายว่าให้ต้อนรับหญิงสาวผู้นี้ภายในห้องนอนขนาดใหญ่มีเพียงแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องให้ความสว่างอยู่น้อยนิด ชายหนุ่มผมสีบลอนด์ยังคงกระดกแก้วเหล้าไม่มีทีท่าว่าจะวางแก้วลงเขาเหลือบมองเธอและละทิ้งสายตาไปทางอื่นอย่างไม่สนใจ“จริงๆ ข้าไม่อยากให้เจ้ามาเลย...สภาพตอนนี้ของข้าคงดูไม่ได้” อาร์มิสหยิบขวดเหล้าเพื่อจะเติมลงแก้วใบหรูทว่าเคียร่ากลับกระชากขวดเหล้ามาไว้ในมือตัวเอง“พอได้แล้วเพคะ องค์ชายไม่ควรดื่มหนักขนาดนี้นะคะ”เคียร่ามองใบหน้าแดงจัดของอาร์มิส เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นเอามาก พอเห็นสภาพนี้ก็เกิดรู้สึกผิดเล็กน้อย“เจ้าอยากให้เราเลิกกับจริงๆ เหรอ...” นัยน์ตาสีอำพันมองมาที่หญิงสาว ขอบตาแดงก่ำไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเพราะกำลังอดกลั้นไม่ให้น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมา“ใช่แล้วเพคะ หม่อมฉันหวังว่าองค์ชายจะลืมหม่อมฉันได

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่13 ใช่พระเอกในนิยายจริงๆ เหรอ

    ตอนที่13ใช่พระเอกในนิยายจริงๆ เหรอตำหนักองค์ชายอาร์มิสพระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า หญิงสาวชุดเดรสสีครีมเรียบง่ายทอดน่องเดินเข้ามาในตำหนักรอง หวังว่าการมาตำหนักนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายเคียร่ามาถึงหน้าห้องขององค์ชายอาร์ส องครักษ์ที่เฝ้าอยู่ข้างหน้าเปิดประตูให้เธอเข้าไปอย่างง่ายดาย เหมือนว่าได้รับคำสั่งตรงจากองค์ชายว่าให้ต้อนรับหญิงสาวผู้นี้ภายในห้องนอนขนาดใหญ่มีเพียงแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องให้ความสว่างอยู่น้อยนิด ชายหนุ่มผมสีบลอนด์ยังคงกระดกแก้วเหล้าไม่มีทีท่าว่าจะวางแก้วลงเขาเหลือบมองเธอและละทิ้งสายตาไปทางอื่นอย่างไม่สนใจ“จริงๆ ข้าไม่อยากให้เจ้ามาเลย...สภาพตอนนี้ของข้าคงดูไม่ได้” อาร์มิสหยิบขวดเหล้าเพื่อจะเติมลงแก้วใบหรูทว่าเคียร่ากลับกระชากขวดเหล้ามาไว้ในมือตัวเอง“พอได้แล้วเพคะ องค์ชายไม่ควรดื่มหนักขนาดนี้นะคะ”เคียร่ามองใบหน้าแดงจัดของอาร์มิส เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นเอามาก พอเห็นสภาพนี้ก็เกิดรู้สึกผิดเล็กน้อย“เจ้าอยากให้เราเลิกกับจริงๆ เหรอ...” นัยน์ตาสีอำพันมองมาที่หญิงสาว ขอบตาแดงก่ำไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเพราะกำลังอดกลั้นไม่ให้น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมา“ใช่แล้วเพคะ ห

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 12 เผลอช่วยเด็กน้อยที่จะกลายเป็นตัวร้ายในวันข้างหน้า

    “องค์ชายเฮลิออสมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิอีเมอร์สันชายวัยกลางอายุราว50ปีผู้มีเรือนผมสีบลอนด์สว่างไสวเหมือนกับอาร์มิสและมีนัยน์ตาสีอเมทิสต์เหมือนกับเฮลิออส ใบหน้านิ่งขรึมไร้อารมณ์ถึงแม้ว่าจะทำงานเอกสารกองเท่าภูเขาอยู่แต่ก็ไม่แสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยออกมาเลยแม้แต่น้อยอีเมอร์สันวางปากกาพร้อมกวาดตามองต่อคนที่มาเยือน“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท...”“ได้ข่าวว่าเจ้ามาถึงเมืองหลวงแรมเดือน ทำไมถึงพึ่งจะมาเข้าเฝ้าเรา” อีเมอร์สันเอ่ยเสียงเรียบนิ่งนัยน์ตาสีอเมทิสต์จ้องมองราวกับตานกอินทรี ทั้งดุดัน และน่าเกรงขาม“กระหม่อมเหนื่อยล้ากับการเดินทาง เลยต้องการพักผ่อนให้ร่างกายแข็งแรงดี อีกอย่างกระหม่อมอยากเที่ยวชมเมืองหลวงที่ไม่ได้กลับมาแสนนานด้วยพ่ะย่ะค่ะ”“เราเข้าใจได้ ขอบใจที่เจ้าชนะสงครามแดนเหนือและกลับมาที่เมืองหลวง ผลงานที่เจ้าสร้างไว้เพื่อจักรวรรดิเราจะตอบแทนให้สมกับที่เจ้าทำไว้”เฮลิออสยกยิ้มราวกับว่าคำพูดของอีเมอร์สันเป็นอย่างที่เขาคาดหวังไว้“กระหม่อมไม่ได้อยากได้อะไรเป็นพิเศษ แค่อยากกลับมาอยู่ในที่ที่เคยอยู่ก็เพียงพอแล้ว...”อีเมอร์สันรู้ความต้องการของเฮลิออสลูกชายของตนเป็นอย่างดี การมาเยือนขอ

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 11 องค์ชายทั้งสอง

    ทหารนายหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นตระหนกเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของบารอนด์วาเลียอย่างรีบร้อนปัง!“ท่านบารอนด์! มีคนบุกรุกโกดังชั้นใต้ดินมันเผาโกดังมอดไหม้ไปทั่วแล้วขอรับ!! พวกทาสหนีออกหายไปหมดไม่เหลือแม้แต่คนเดียวเลยครับ!”เสียงประตูดังขึ้นทำให้บารอนด์ตื่นจากภวังค์ เขารีบลุกออกจากเตียงนอนเปิดหน้าต่างเพื่อตรวจสอบสิ่งที่ทหารพูด พื้นที่โกดังซึ่งมองเห็นได้ชัดเกิดไฟไหม้ควันฟุ้งลอยเหนือชั้นบรรยากาศ“ใครกันมันกล้ามาหยามข้าขนาดนี้! ดูแลประสาอะไรวะ! รีบไปจับตัวคนบุกรุกมาให้ข้า!!” เสียงโวยวายของชายวัยกลางคนด่ากราดด้วยความโกรธเกรี้ยว“คือว่า...ผู้บุกรุกได้ทำร้ายทหารของเราจนแน่นิ่งไปหมดแล้วครับ...” ทหารตัวใหญ่แสดงความหวาดเกรงมือไม้สั่นปากสั่นเทา“อะไรกัน! มันมีกันเยอะงั้นเหรอ!”“มีผู้ชาย 2 คน คะ ครับ.. มันลอบทำร้ายทหารของเราทีละคน ก่อนจะรู้ตัวพวกทหารก็สลบกันไปหมดแล้วครับ!”ปัก!!! เสียงถีบหลังบารอนด์จากคนชุดดำที่ลอยตัวเข้ามาจากทางหน้าต่าง ตัวบารอนด์ได้กระเด็นตามแรงถีบนอนกลิ้งส่งเสียงโอดครวญอยู่บนพื้นพรมผืนหรู“จะ เจ็บ..” บารอนด์หันไปมองหาความช่วยเหลือจากทหาร ทว่าทหารคนนั้นก็ได้สลบไปแล้ว คนชุดดำสองคนที่บุ

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 10 เลิกกันเถอะเพคะ

    โถงงานเลี้ยงในคฤหาสน์เต็มไปด้วยแขกมากหน้าหลายตาของเหล่าลูกหลานขุนนางชนชั้นสูง ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่หญิงสาวชุดเดรสรัดรูปสีขาวกำลังถูกเจ้าของงานเลี้ยงวันเกิดพูดจาเหน็บแนม“ข้านึกว่าเลดี้เคียร่าจะออกจากงานไปเสียแล้ว มางานวันเกิดแต่ไม่คิดว่ามีของขวัญให้เจ้าภาพงาน หรือว่าที่เลดี้มาคือจงใจอยากจะเป็นที่หมายตาของบุรุษหรือคะ”โมอามองต่ำแสดงสายตาดูถูกดูแคลนใส่หญิงสาวใบหน้ายิ้มแย้ม“นั้นสิคะ อย่างน้อยก็ขึ้นชื่อเป็นคนในตระกูลคราเรนซ์ แต่ดูเหมือนว่าไม่มีมารยาทเอาเสียเลย”ลูกสมุนของโมอาช่วยเสริมเติมแต่งหวังว่าจะทำให้เคียร่าหน้าเสียอีกครั้ง“ของขวัญสำหรับเลดี้โมอามีแน่นอนค่ะ ไหน ๆ แล้วข้าอยากจะมอบความสุนทรีย์บรรเลงเปียโนให้กับทุกคนในงานเลี้ยงได้ฟังกันนะคะ”“คนอย่างเลดี้เล่นเปียโนก็คงเป็นเพลงเพี้ยน ๆ เหมือนคราก่อน ข้าก็ไม่หวังกับเลดี้เคียร่าหรอกค่ะ”โมอาแสยะยิ้ม เธอคิดไม่ถึงว่าเคียร่าจะกล้าเล่นดนตรีอีกครั้ง เพราะว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อน ในงานออกสังคมครั้งแรกที่เคียร่าไป เธอได้บรรเลงเพลงให้ผู้คนมากมายได้ฟัง จนทั้งงานได้แต่ขนานนามหัวเราะถึงการเล่นดนตรียอดแย่ของเธอมือเรียวสวยวางมือลงบนเปียโน หลับตาลงนึก

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 9 แผนการรีดไถชนชั้นสูง 2

    “คุณหนู! ทำไมกลับมาเสียเช้า รู้ไหมข้าเป็นกังวลแทบบ้า!” หญิงสาวแต่งตัวใส่ชุดนอนของผู้เป็นนายดีดตัวลงออกจากเตียงและบ่นกับเคียร่าที่พึ่งกลับมาถึงตอนรุ่งเช้า“เกิดเหตุนิดหน่อยน่ะ ขอบใจนะที่แสดงเป็นข้า”เคียร่ายิ้มหวานพลันลูบหัวโรสอย่างเอ็นดู“ใจข้าว้าวุ่นขนาดไหน...นึกว่าคุณหนูจะไม่กลับมาเสียแล้ว” โรสขมวดคิ้วพร้อมแสดงหน้าน้อยใจ ถ้าเจ้านายไม่กลับมาเธอคงต้องออกตามหาผู้เป็นนายอย่างบ้าคลั่งเป็นแน่“เอาน่า วันนี้เรามีนัดสำคัญข้าจะพลาดไปได้ไง และข้าก็ได้เอกสารหลักฐานมาครบแล้ว คืนนี้เราจะเอาคืนตระกูลวาเลียกัน”ใบหน้าสวยเจ้าเล่ห์แสยะยิ้ม ทำเอาโรสถึงกับใจเต้นแรง เธอรู้สึกชอบบุคลิกนี้ของเจ้านายที่สุด โดยปกติเมื่อคุณหนูอยู่ต่อหน้าคนอื่นการแสดงสีหน้าและท่าทางจะกลายเป็นคนละคนกับตอนนี้เคียร่าต้องแสดงเป็นหญิงสาวใสซื่อ อ่อนแอไม่สู้คนอยู่ตลอด แต่พอได้พ้นสายตาผู้อื่นไป ก็จะแสดงอีกตัวตนหนึ่งออกมาจนตอนนี้โรสเริ่มชินและเข้าใจเจ้านายของตัวเองมากขึ้นแล้วเฮลิออสหยิบโน้ตบนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาอ่านและคลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ถ้าเธอรู้ว่าเขาทำอะไรลงไปคงโดนตราหน้าว่าเป็นพวกโรคจิตเป็นแน่ร่างสูงจัดแจงใส่เสื้อผ้าให้เร

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 4 นักบุญหญิงนอกรีต

    “เข้ามา” เสียงทุ้มหนักแน่นเอ่ยกับข้ารับใช้ ประตูบานใหญ่เปิดออกให้หญิงสาวผมสีเงินเข้ามาภายในห้องทำงานของดยุกคราเรนซ์“สวัสดีค่ะ ท่านดยุก เพื่อไม่เป็นการรบกวนเวลาอันมีค่าของท่าน ข้ามีเรื่องแจ้งให้ทราบค่ะ”เคียร่าย่อตัวทำความเคารพกับชายวัยกลางคนผู้มีเรือนผมสีบลอนด์เข้มเหมือนกับอัลเบิร์ตและฟานา“ข้าอย

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 3 ท่องราตรี

    ร่างกายแสนบอบบางฟุบนอนบนเตียง พลางหวนนึกถึงช่วงเวลาที่เจอชายหนุ่มผมสีน้ำเงิน แม้ว่าตอนแรกจะจำไม่ได้ แต่พอเขาลืมตาจ้องมองด้วยแววตาดุร้ายบวกกับสีตาอันเป็นเอกลักษณ์ เขาคือ องค์ชายเฮลิออส ไซรัส ผู้มีใบหน้าหล่อร้าย ฉลาดเป็นกรด แถมจิตใจอำหิต ถ้าตามอนาคตในนิยาย เฮลิออสเป็นคนลอบทำร้ายองค์ชายอาร์มิส เธอต้

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 2 คนเคยรัก

    จักรวรรดิคอสมอสไซรัส ปกครองโดยจักรพรรดิ อีเมอร์สัน และจักรพรรดินีแคโรลีน ทั้งสองมีพระโอรสด้วยกันหนึ่งพระองค์ คือองค์ชายอาร์มิส ส่วนองค์ชายเฮลิออสเป็นบุตรนอกสมรสของอีเมอร์สันก่อนได้ขึ้นครองราชย์พบรักกับยูเรียนที่เสียชีวิตไปแล้ว องค์ชายเฮลิออสจึงไม่ได้รับความนิยมจากเหล่าขุนนางสักเ

  • ฉันไม่ใช่นางเอกไร้เดียงสา   ตอนที่ 1 ครอบครัวแสนเส็งเคร็ง

    คุณหนูผู้เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและผลการเรียน เติบโตขึ้นในตระกูลที่ร่ำรวย ทว่ากลับถูกกดขี่ให้อยู่ภายใต้กรอบที่พ่อแม่สร้าง ทุกสิ่งต้องสมบูรณ์แบบ ห้ามมีข้อผิดพลาด ต้องทำตามแผนที่พ่อแม่กำหนด ไม่อาจเล่นสนุกได้เหมือนเด็กทั่วไปได้ กิจวัตรประจำวันของเธอคือการอ่านหนังสือ หากวันใดดื้อรั้นไม่ยอมอ่านหนังสือ เธอจ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status