INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 26
Fecha de publicación:
2026-08-31 15:50:31
Último capítulo
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 29
แพทเดินออกจากห้องประชุมด้วยความรู้สึกล้าเล็กน้อย ตั้งแต่เช้าเธอมีเพียงอาหารเช้ารองท้อง หลังจากนั้นก็อาศัยกาแฟกับขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ ประทังความหิวมาตลอดช่วงต้นเดือนเป็นเวลาที่ฝ่ายบัญชียุ่งเป็นพิเศษอยู่แล้ว ทั้งตรวจเอกสาร บันทึกรายการเจ้าหนี้ลูกหนี้ ไล่เช็กยอดรับจ่าย รวมถึงเตรียมข้อมูลสำหรับปิดบัญชีและงานภาษีที่รออยู่เป็นกองแถมวันนี้ยังเป็นวันแรกที่ริวเข้ามารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการเงิน เธอจึงต้องเสียเวลาไปกับการประชุมร่วมกันระหว่างสองฝ่ายงาน เพื่อไล่ดูปัญหาที่ติดค้างจากการทำงาน รวมถึงเรื่องที่ฝ่ายบัญชีกับฝ่ายการเงินยังหาข้อสรุปร่วมกันไม่ได้กว่าจะประชุมเสร็จก็เลยเวลาอาหารกลางวันไปพอสมควรแพทเพิ่งกลับมานั่งที่โต๊ะได้ไม่นาน สุชาติ ผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน ก็เดินตรงเข้ามาหา“คุณแพท เดี๋ยวไปทานข้าวด้วยกันนะ ผมจะเลี้ยงต้อนรับมื้อเล็ก ๆ ให้คุณริวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นใต้ตึก คุณไปด้วยกัน จะได้ถือโอกาสทำความรู้จักกันไว้ด้วย ต่อไปสองฝ่ายต้องประสานงานกันอีกเยอะ”แค่ได้ยินชื่อของริว แพทก็อยากปฏิเสธขึ้นมาทันที“วันนี้แพทน่าจะไม่สะดวกค่ะ ยังมีรายงานที่ต้องรีบตรวจให้เสร็จอีกหลายฉบับ”“ใช้เวลาไม่นา
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 28
หลังจากพิมลดากล่อมแม็กซ์จนหลับสนิทแล้ว พิพัฒน์จึงเรียกน้องสาวมาคุยด้วยกันที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง คราวนี้สามพี่น้องอยู่กันพร้อมหน้า โดยมีจิระนันท์ซึ่งยังไม่นอนนั่งอยู่ด้วย“มีเรื่องอะไรกันหรือคะ หน้าตาเคร่งเครียดกันจัง”พิมลดาทักขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของพี่ชายกับน้องสาวผิดไปจากปกติ สายตาหยุดอยู่ที่แพทอย่างสงสัยแพทหันไปสบตาพิพัฒน์แวบหนึ่ง ก่อนตัดสินใจเปิดปาก “พอดีแพทรู้ข่าวสำคัญมาเรื่องหนึ่งค่ะ คิดว่าพี่พิมควรรู้ไว้”“เรื่องอะไรเหรอแพท พูดมาได้เลยจ้ะ”“ลูกชายพี่หลิวกำลังจะแต่งงานค่ะ แพทเพิ่งรู้เรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน”“จริงเหรอ ข่าวดีนี่” พิมลดายิ้มขึ้นมาทันที “อย่างนี้พี่ต้องเตรียมหาของขวัญไว้แล้วสิ แล้วถ้าพี่หลิวมีอะไรให้ช่วยเรื่องงานแต่ง พี่ก็ยินดีนะ”แพทฟังแล้วถอนใจเบา ๆ “ตอนแรกแพทก็ดีใจด้วยค่ะที่บ้านพี่หลิวกำลังจะมีงานมงคล” เธอเว้นไปเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป “แต่พอรู้ว่าผู้หญิงที่ลูกชายพี่หลิวจะแต่งงานด้วยชื่อชลิดา ชื่อเล่นว่าด้า แพทก็ดีใจไม่ลงเลย”รอยยิ้มบนใบหน้าพิมลดาค่อย ๆ จางลงชลิดาชื่อนั้นห่างหายไปจากชีวิตของเธอนานเสียจนคิดว่าคงไม่มีเหตุให้ต้องได้ยินอีกแล้ว
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 27
แพทนั่งเหม่อขณะทานอาหารมื้อเย็น ความคิดยังวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิมมาตั้งแต่กลับถึงบ้านเธอควรบอกพิมลดาดีไหมว่าชลิดากำลังจะแต่งงาน แต่พอนึกถึงชีวิตของพี่สาวในทุกวันนี้ แพทก็เริ่มลังเลกว่าพิมลดาจะผ่านช่วงเวลาเลวร้ายเหล่านั้นมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกวันนี้ชีวิตของสองแม่ลูกลงตัวและมีความสุขกว่าเมื่อก่อนมาก น้องแม็กซ์เป็นเด็กร่าเริง ขยันและเรียนหนังสือเก่ง ไม่ได้มีอะไรให้แม่ต้องหนักใจนักส่วนพิมลดาเองก็ค่อย ๆ ตั้งหลักได้ จนกิจการที่เริ่มต้นจากเล็ก ๆ เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้มีร้านอาหารเป็นของตัวเอง แม้ร้านจะไม่ใหญ่โต แต่มีลูกค้าแวะเวียนมาอุดหนุนไม่ขาดสาย ขณะที่ยอดสั่งอาหารผ่านดิลิเวอรีก็เข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ฐานะของสองแม่ลูกมั่นคงขึ้นกว่าแต่ก่อนมากสิ่งที่ทำให้แพทดีใจที่สุดไม่ใช่เพียงเรื่องกิจการหรือเงินทอง แต่เป็นการได้เห็นพี่สาวกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้งพิมลดาในวันนี้กลับมาร่าเริง มีชีวิตชีวาและมั่นใจในตัวเองไม่ต่างจากเมื่อครั้งก่อนแต่งงาน เพียงแต่วันเวลาและเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาได้เติมความเป็นผู้ใหญ่และความเข้มแข็งให้เธอมากขึ้นเหนือสิ่งอื่นใด พิมลดายังเป็นแม่ที่ทุ่มเท ดูแลลูก
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 26
ริวเข็นรถเข็นที่บรรทุกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สี่ใบออกมาจากทางออกบริเวณผู้โดยสารขาเข้า โดยมีชลิดาควงแขนเดินเคียงข้างมาด้วยทันทีที่เห็นพ่อกับแม่ยืนรออยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นโบกทักทาย ก่อนโน้มตัวไปกระซิบข้างหูหญิงสาว “พ่อกับแม่พี่เองครับ”ชลิดามองตามไป ก่อนคลายแขนออกจากริวแล้วรีบยกมือไหว้หลิวกับสันติอย่างนอบน้อม พร้อมส่งยิ้มหวานให้ผู้ใหญ่ทั้งสอง “สวัสดีค่ะ หนูชื่อด้า ดีใจที่ได้พบคุณลุงกับคุณป้าค่ะ”“สวัสดีจ้ะ ป้าก็ดีใจที่ได้เจอหนูเหมือนกัน” หลิวรับไหว้พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน สายตามองสำรวจว่าที่ลูกสะใภ้อย่างพึงพอใจ ความประทับใจจากรูปถ่ายที่ลูกชายเคยส่งให้ดูยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อได้พบตัวจริง“นั่งเครื่องมาตั้งนานคงเหนื่อยกันแล้วสิ ไปเถอะ รีบไปขึ้นรถกันดีกว่า แม่ให้ลุงต้อยขับรถมารอรับแล้ว”“ครับแม่” ริวรับคำ ก่อนนึกขึ้นได้จึงเอ่ยต่อ “วันนี้พ่อกับแม่ของด้าติดธุระอยู่ต่างจังหวัดครับ ผมว่าจะไปส่งด้าที่บ้านก่อน”“ถ้าอย่างนั้นหนูด้าไปบ้านเราก่อนสิจ๊ะ ทานข้าวกลางวันด้วยกัน แล้วเดี๋ยวให้ลุงต้อยไปส่งที่บ้าน”“ขอบคุณคุณป้ามากค่ะ แต่พอดีหวาน เพื่อนของหนูกำลังขับรถมารับค่ะ เมื่อกี้เพิ่งส่งข้อความมาบอกว่าใ
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 25
ชลิดาสะพายกระเป๋าเตรียมก้าวออกจากห้องพัก จังหวะเดียวกับที่โทรศัพท์มือถือในมือดังขึ้นพอดี“ค่ะ ด้ากำลังจะลงไปค่ะพี่ริว รอแป๊บนึงนะคะ เจอกันค่ะ” ชลิดากดวางสายพร้อมรอยยิ้มกว้าง ก่อนหยิบกระจกบานเล็กจากกระเป๋าสะพายขึ้นมาส่องสำรวจใบหน้าอีกครั้งหนึ่งเช้านี้ เธอตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์สดชื่นเป็นพิเศษ หญิงสาวใช้เวลาอยู่นานหน้าตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่ถูกใจมากที่สุด ก่อนบรรจงแต่งหน้าโทนอ่อน ๆ ให้ดูเป็นธรรมชาติ ไม่ดูจัดจ้านจนเกินไปวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่เธอกับริวคบกัน ทั้งสองรู้จักกันเมื่อปีที่แล้วผ่านการแนะนำจากผู้ใหญ่ที่ทั้งสองรู้จักในเวลานั้น ริวกำลังศึกษาเรียนปริญญาโทเข้าปีที่สอง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นจากคนรู้จัก กลายเป็นคนที่พูดคุยกันถูกคอ ก่อนจะตกลงคบหากันในที่สุดหนึ่งปีผ่านไป ทั้งคู่จบการศึกษาเรียบร้อยแล้ว และวางแผนจะเดินทางกลับประเทศในอีกสองเดือนข้างหน้า ระหว่างนี้ จึงตั้งใจใช้เวลาที่เหลือเดินทางท่องเที่ยวไปตามเมืองต่าง ๆ ให้เต็มที่ ก่อนจะเก็บกระเป๋ากลับไปเริ่มต้นชีวิตบทใหม่ที่บ้านเกิดชลิดาโผเข้ากอดริวทันทีที่เห็นเขายืนรออยู่บริเวณทางลงบันไดหน้าตึกห้องพัก ชายหนุ่มยิ้
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 24
ตฤณชารู้สึกแปลกใจกับท่าทีแข็งกร้าวและการโต้กลับอย่างไม่ลดละของชลิดา กระต่ายน้อยแสนหวานที่เคยว่านอนสอนง่าย บัดนี้เผยเขี้ยวเล็บออกมาในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนท่าทีเกรี้ยวกราดของคู่หมั้นสาวทำให้เขารู้สึกเข็ดขยาดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ภาพของแม่ของเขาย้อนกลับมาในความทรงจำ ทุกครั้งที่รู้ว่าพ่อของเขามีผู้หญิงใหม่ แม่ของเขาจะเกรี้ยวกราดโมโหร้าย ทะเลาะอาละวาดจนบ้านจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ และสุดท้าย ลูก ๆ ก็พลอยเดือดร้อนไปด้วย ต้องคอยรองรับอารมณ์และถูกปล่อยปละละเลยเวลาที่พ่อแม่มัวแต่หมกหมุ่นกับปัญหาของตนเองตฤณชาไม่ชอบผู้หญิงที่มีอารมณ์รุนแรงเช่นนี้ และภาพอารมณ์เกรี้ยวกราดของชลิดายิ่งทำให้เขาไม่อยากทนอีกต่อไป“แล้วด้าจะโมโหทำไมล่ะ พี่ก็แค่เล่น ๆ ไม่คิดอะไรจริงจังสักหน่อย ยังไง ด้าก็เป็นที่หนึ่งในใจพี่อยู่แล้ว” ตฤณชาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเก็บข่มอารมณ์ลงไป“เอาเป็นว่า ครั้งนี้พี่ขอโทษ หลังจากนี้ พี่รับรองว่าจะไม่ทำอะไรนอกลู่นอกทางให้ด้าต้องกังวลแบบนี้นะครับ” ตฤณชาขยับเข้าไปโอบไหล่ชลิดา ดึงตัวหญิงสาวให้แนบชิดใกล้“ใจพี่รักด้าคนเดียวนะครับ” ตฤณชาก้มลงหอมขมับหญิงสาวเบา ๆ “พวกเราไปหาอะไรทานกันดีกว่า เดินทางม
También te puede gustar
