Beranda / รักโบราณ / ชายาพยัคฆ์ / บทที่ 33 สงครามใหญ่

Share

บทที่ 33 สงครามใหญ่

last update Tanggal publikasi: 2026-09-02 21:24:02

สันดานของจิวจิ่นฟางร้ายลึกกว่าที่นางเฉินคิดไว้ เพราะเมื่อถึงเวลาพลบค่ำ จิวจิ่นฟางพร้อมด้วยลูกเมีย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 33 สงครามใหญ่

    สันดานของจิวจิ่นฟางร้ายลึกกว่าที่นางเฉินคิดไว้ เพราะเมื่อถึงเวลาพลบค่ำ จิวจิ่นฟางพร้อมด้วยลูกเมียก็นั่งพร้อมบนรถม้า มีขบวนเกวียนขนสมบัติ ใส่ในไหดองผักปิดทับด้วยฟางแห้งตบตาไว้ถึงสิบคันรถ เมื่อสบโอกาสชาวบ้านเผลอ รีบเปิดประตูจวนแล้วเผ่นหนีไปแบบไม่คิดชีวิต ทิ้งป้าของตนเองไว้กับคนใช้แก่ๆ สองสามคนในจวนว่างเปล่า “ไอ้ชั่วจิวจิ่นฟางหนีไปแล้วๆๆ”ชาวบ้านตีเกราะเคาะไม้ โกรธแค้นที่นายอำเภอชั่วหนีไปได้ ดังนั้นจึงบุกเข้าไปเผาทำลายจวนสกุลจิวอย่างโกรธแค้น นางเฉินจินเหยาอายุมากแล้ว หนีไม่ทันจึงตายในกองเพลิง จากนั้นพวกชาวบ้านได้แต่ปลดปลง ไม่มีกำลังตามล่าจิวจิ่นฟาง ปล่อยให้กรรมไล่ล่ากันเอง “พวกไพร่ชั้นต่ำมันโง่เสียจริง ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ย่อมพ่ายแพ้ต่อข้าอยู่แล้ว”จิวจิ่นฟางหนีสุดกำลังตลอดคืนก็หลุดพ้นจากอำเภอหม่าเจียง หอบลูกเมียหลบหนีไปพร้อมทรัพย์สมบัติมหาศาลโดยปลอมตัวเป็นพ่

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 32 สงครามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ 3

    “พวกเจ้าเตรียมกองทัพไปถึงไหนแล้ว”“เราพร้อมรับคำสั่งทุกเมื่อ” ผู้หญิงก็คุยเรื่องเลี้ยงลูกกันไป ส่วนพวกผู้ชายก็คุยเรื่องสงครามอย่างเคร่งขรึม หย่งอานก็มานั่งมั่วฟังพี่ชายคุยกันด้วย เอี้ยนเซินไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไปเพราะหย่งอานประกาศชัดเจนว่านางต้องการตามพี่ชายไปสนามรบด้วย ไม่มีผู้ใดเห็นด้วยหรือช่วยหย่งอานเลยสักคน แต่นางก็ยังยืนกรานที่จะไปให้ได้“ข้าไม่ได้ต้องการเป็นหญิงอ่อนแอที่ทำได้เพียงนั่งรอให้ผู้ชายมาปกป้อง ข้าต้องการเป็นนักรบเช่นพวกท่าน”ความเด็ดเดี่ยวของหย่งอานสูงส่งจนน่าตะลึง อู๋ซานเหนียงอยากจะเก่งกล้าทั้งการบัญชาการรบและการวางแผนได้สักครึ่งขององค์หญิงบ้าง อยากจะเป็นกำลังช่วยเอี้ยนเซินอีกแรง อยากจะปกป้องดูแลดังเช่นที่เขาดูแลนาง อยากจะไปอยู่เคียงข้างไม่ห่าง อู๋ซานเหนียงคิดฟุ้งซ่านวุ่นวายก่อนจะรับรู้ว่าตกอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่น“เจ้าคือกำลังใจของข้า ลูกของเราคือพลังของข้า... เจ้ากับลูกนี่แหละสำคัญที่สุดสำหรับข้า” เอี้ยนเซินกระซิบ ไซ้แก้มเสียดสีกันและสอดประสานดวงตาลึกซึ้ง ก่อนจะริมฝีปากจะมาพบกันโดยไม่ต้องเอ่ยขอ

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 32 สงครามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ 2

    พริบตาเดียววันเวลาก็เวียนมาถึงเทศกาลฉงหยาง[1] ท้องฟ้าสดใส สายน้ำงามกระจ่าง เหล่าดอกไม้กับใบเฟิงทั่วเมืองกลายเป็นสีแดง ชวนให้เบิกบาน ชาวเมืองต่างพากันเตรียมตัวทำขนมฉงหยางเกาและดื่มสุราแก้หนาว ส่วนในจวนเซินอ๋องจัดการเตรียมพร้อมรับฤดูหนาวเร็วขึ้นกว่าปกติ ทั้งซ่อมคั่ง ก่อเตาผิง ตัดเย็บผ้านวมและเสื้อตัวใหม่ปีนี้พิเศษกว่าปีอื่นๆ เพราะในที่สุดจวนเซินอ๋องก็มีสมาชิกใหม่ และจัดงานฉลองอายุครบเดือนอย่างครึกครื้นทารกน้อยตัวอ้วนท้วนสุขภาพดี ส่งยิ้มอ้อแอ้อยู่ในอ้อมกอดบิดา บรรดาน้องสาวน้องชายต่างพากันมาเยี่ยมอย่างยินดี เพียงเห็นเค้าโครงใบหน้าของเจ้าหนูน้อยตัวจ้อย ทุกคนต่างอุทานเป็นเสียงเดียวกันว่าโขกหน้าออกมาเหมือนเอี้ยนเซินไม่มีผิด“ขี้เหร่สุดๆ เลยหลานข้า” เอี้ยนซื่อจิ้นชมจากใจ ทั้งหยอกทั้งล้อหลานชายแบบคนขี้เห่อ แต่ก็ยังแพ้เอี้ยนเซินเพราะเขาอุ้มลูกชายทุกครั้งที่มีโอกาส ถ้าให้นมเองได้ก็ให้ไปแล้ว เอี้ยนเซินจึงยิ้มแก้มปริทุกครั้งที่อู๋ซานเหนียงชมว่าเขาเลี้ยงลูกเก่ง“พี่ใหญ่ตั้งชื่อให้เจ้าหนูว่าอะไร”“พี่สะใภ้เจ้าอยากให้เสด็จพ่อช่วยตั้

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 32 สงครามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ 1

    บทที่ 32 สงครามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อู๋ซานเหนียงกำลังช่วยเสี่ยวเม่ยตากผักตากแห้งบนราวเชือก บริเวณรอบลานกว้างนั้นห้อมล้อมด้วยสวนไผ่เขียวขจี ผักผลไม้ที่หลี่ชุ่ยผินเป็นคนลงมือปลูกกำลังงามออกลูกออกใบอวบน่ากิน หลังจากตากผักเสร็จก็ไปนั่งใต้ร้านถั่วฝักยาว โบกมือพัดลมให้ตนเองอย่างเงียบสงบสบายใจ เด็กน้อยในครรภ์ดิ้นเก่งมาก นางจึงแทบไม่ได้หลับพักผ่อนยาวๆ เลยสักคืน อาศัยว่าได้งีบหลับช่วงกลางวันและพักผ่อนหย่อนใจเช่นนี้ แค่นี้ก็ช่วยได้มาก“อีกนานกว่าท่านอ๋องจะกลับ ข้าตั้งใจว่าจะทำกับข้าวให้ท่านกับท่านพ่อ ดูแลพวกท่านก่อน”“ท่านต้องระวังให้มากๆ หน่อย อีกไม่นานก็จะคลอดแล้วนะเพคะ อีกอย่างท่านเซินอ๋องจะโกรธเอาอีกนะ”อู๋ซานเหนียงหัวเราะ มือลูบครรภ์ใหญ่ “กระท่อมของท่านพ่อก็อยู่ในรั้วจวนเซินอ๋อง เขาจะโกรธข้าก็เกินไป ให้ข้าได้เดินยืดเส้นยืดสายบ้างเถิด”“ท่านก็รู้ว่าท่านอ๋องหวงท่านยิ่งกว่าอะไร” หลี่ชุ่ยผินส่ายหน้าถอนหายใจขณะซ่อมแซมชุดให้อู๋ซื่อหวง ฝีเข็มเย็บเป็นแนวตรงไม่บิดเบี้ยว แทบ

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 31 สงคราม

    บทที่ 31 สงคราม สถานการณ์ในแคว้นเหลียนดูเผินๆ ไม่มีอะไร แต่แท้จริงแล้วกำลังระส่ำระสายหนักแม่ทัพหยวนซื่อเป็นคนมีฝีมือ กินตำแหน่งสำคัญเป็นถึงแม่ทัพใหญ่แคว้นเหลียนตั้งแต่ยังหนุ่ม เคยยกทัพไปตีแคว้นเย่ว์แตกจึงมีชื่อเสียงเลื่องลือ แต่เป็นเพราะลักลอบเล่นชู้กับองค์หญิงเหวินเฉิง ทั้งยังลากขุนนางหลายสิบคนมาเป็นพวก เดิมทีวางใจว่าตนจะได้ครองตำแหน่งเจ้าแคว้นร่วมกับเมียชู้ของตนเป็นแน่ แต่ทว่าทุกอย่างล้มครืนพังไม่เป็นท่า หยวนซื่อจึงจำยอมทนรับใช้เหลียนอ๋อง แอบซ่อนความปรารถนาไว้และคิดปลงพระชนม์ให้จงได้ในที่สุดเมื่อเห็นว่ามีโอกาสเหมาะที่จะชิงอำนาจแต่เพื่อไม่ให้ราษฎรลุกฮือต่อต้าน ดังนั้นหยวนซื่อจึงใช้อุบายปลอมราชโองการ ออกคำสั่งว่าเหลียนอ๋องต้องการพักผ่อนอย่างสงบกับเหล่านางสนม ห้ามผู้ใดรบกวน ว่าแล้วก็ส่งทหารล้อมวังไว้เพื่อกักบริเวณและขับขันทีกับข้ารับใช้ที่เคยปรนนิบัติเหลียนอ๋องออกไปให้หมด&nb

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 30 ฤดูที่ผันเปลี่ยน 4

    เจ้าหงส์ทะยานกางปีกพลางหัวเราะเสียงดังเมื่อเจอนายเก่า แต่เหวินเฉิงไม่ได้สนใจเพราะนางกำลังตัวแข็งทื่อจากฤทธิ์วาจาแสบร้อนของอีกฝ่าย อู๋ซานเหนียงเห็นว่าองค์หญิงเงียบไปนานจึงยิ้มอ่อนโยนให้“บางครั้งคนที่ยิ่งใหญ่คับฟ้าก็อาจจะไม่แข็งแกร่งเท่าคนต่ำต้อยแต่มีปัญญานะเพคะ หม่อมฉันเชิญองค์หญิงมาในวันนี้ก็เพื่อสะสางปัญหาให้จบกันเสียที” เหวินเฉิงรู้สึกเหมือนมีอะไรจุกแน่นอยู่กลางอก คับแน่นจนแทบระเบิด แต่ยังไม่ทันจะผรุสวาทใส่ ชายชุดดำนามว่าหลิวอวี้คนนั้นก็กลับมาพร้อมไหเกลือสองสามใบ “ใบนี้ใช้ได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ” “ลองเทียบดูสิ” “พ่ะย่ะค่ะ” หลิวอวี้ยกไหเกลือขึ้นมาระด

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 3 คัดเลือกตัว 1

    บทที่ 3 คัดเลือกตัว เดือนต่อมา ยามเช้าตรู่ อู๋ซานเหนียงตื่นเช้

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 2 อู๋ซานเหนียง 3

    “เจ้า!! พูดจาเหลวไหล!”จิวจิ่นฟางโกรธจัดเกือบจะบันดาลโทสะ แต่เป็นเพราะเป็นคนมีชนักปักหลัง แอบลักลอบเล่นชู้กับแม่เลี้ยงสาวของตนเอง จิวจิ่นฟางจึงยืนนิ่ง หน้าแดงก่ำเหมือนตับหมู เรื่องนี้ชาวบ้านก็พอรู้แต่ไม่มีใครกล้าพูด เมื่อมีเหตุการณ์ชี้ตัวจับผู้เฒ่าเข้าคุก แถมยังจงใจลบหลู่ฐานะของตาเฒ่าเพื่อทำลายความ

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 2 อู๋ซานเหนียง 2

    ปีนี้นางอายุสิบหกแต่ยังไม่มีคุณชายบ้านไหนสนใจส่งแม่สื่อมาทาบทาม อาจจะเป็นเพราะชื่อเสียงกิตติศัพท์ด้านไม่ดีไม่งามทั้งหลายดังกระฉ่อน หรืออาจจะเป็นเพราะเมื่อปีที่แล้วนางถีบคุณชายบ้านไหนสักบ้านตกน้ำ บรรดาแม่สื่อจึงพากันขีดฆ่าชื่อของนางทิ้งไป“ใต้เท้าโปรดพิจารณาด้วย คนร้ายอยู่ที่นี่แล้ว” อู๋ซานเหนียงเช็

  • ชายาพยัคฆ์   บทที่ 2 อู๋ซานเหนียง 1

    บทที่ 2 อู๋ซานเหนียง ฤดูใบไม้ร่วง แคว้นเหลียนสภาพอากาศช่วงนี้ฝนตกหนักต่อเนื่องไม่ขาดระยะ หากไม่ฝนตกก็เมฆหนาครึ้ม ถนนหนทางกลายเป็นมังกรโคลนพาดเลื้อยเลี้ยวหายไปในม่านฝน เมื่อท้องฟ้าครึ้มก็ทำให้เมืองหานซานดูหม่นหมอง เนื่องจากเกิดสงครามแทบจะปีเว้นปี แผ่นดินขาดเอกภาพ เมืองหลวงจึงเริ่มขา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status