LOGINShare
บทที่ 20 คำรามคลั่ง 1
publish date:
2026-08-24 11:32:00ตอนนี้เป็นยามดึกสงัด ดวงจันทร์เสี้ยวลอยค้างอยู่บนท้องฟ้า เมฆดำลอยผ่านบังจันทร์อย
Latest chapter
ชายามังกร บทที่ 20 คำรามคลั่ง 1
ตอนนี้เป็นยามดึกสงัด ดวงจันทร์เสี้ยวลอยค้างอยู่บนท้องฟ้า เมฆดำลอยผ่านบังจันทร์อย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่าคืนนี้ลมแรงยิ่งนัก ทั่วทั้งเมืองหนาวยะเยือกและเงียบงัน มีเพียงเสียงร้องเตือนของขันทีเวรยามร้องเตือน ‘ระวังฟืนไฟ ระวังฟืนไฟ’ ดังแว่วมาจากอีกด้านหนึ่ง นอกจากไฟตะเกียงที่แขวนอยู่หน้าตำหนักใหญ่แล้ว ที่อื่นๆ ล้วนมืดมิดหลี่เซวียนหลงเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งกายด้วยชุดยาวสีเลือดหมูปักลายมังกร ท่วงท่าภูมิฐาน การลงโทษกุมขังอดน้ำและอาหารมิได้บั่นทอนแรงเดือดในแววตาของเขาเลยสักนิด ร่างกำยำก้าวขึ้นบันไดมังกรอย่างเชื่องช้าผ่านแถวทหารองครักษ์ที่ยืนเรียงรายนิ่งราวกับไร้ชีวิตจนกระทั่งร่างแข็งแกร่งประจันหน้าหลี่อ๋องซึ่งประทับบนบัลลังก์ ทรงร่ำสุราอย่างหนักจนแววเนตรกร้าวกระด้าง สีหน้าของหลี่เซวียนหลงเองก็เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ไม่หลงเหลือรอยยิ้มหรือความอบอุ่นใดๆ ต่างฝ่ายต่างถลึงตาใส่กัน พระราชอำนาจสุดหยั่งมักจะร้ายมากกว่าดี นับแต่โบราณฟ้าไม่มีสองตะวัน แผ่นดินมีเจ้าได้เพียงหนึ่งเดียวไม่อาจมีสองหลี่อ๋องไม่อาจระงับโทสะได้ ตบโต๊ะดังปัง! หลี่เซวียนหลงรู้ว่าพี่ชาย
ชายามังกร บทที่ 19 คณิกาแห่งหอเหมยเขียว 4
“ท่านแม่มีกฎเข้มงวด ห้ามคนในหอทะเลาะเบาะแว้ง พี่เหยาฉินกับท่านแม่ตบตีกันเช่นนี้ ข้าจะอบรมสั่งสอนให้แทนนะเจ้าคะ” ร่างบอบบางจับคอเสื้อของสองแม่ลูกคนละข้าง ผลักให้หงายหลังที่ขอบระเบียงชั้นสามจวนเจียนจะตกมิตกแหล่ หากเฉินเถาฮวาปล่อยมือ พวกนางสองแม่ลูกต้องตกลงไปคอหักตายแน่นอน “ต่อไปจะทะเลาะกันอีกหรือไม่เจ้าคะ” นางโจวเหวินพนมมือปะหลกๆ เข้าใจคำเตือนชัดแจ้งแล้ว“อย่าทำข้า อย่าทำข้าเลย อย่าปล่อยมือนะ ข้า ข้าจะไม่ทะเลาะกับเจ้าอีกแล้ว ข้าสัญญาว่าจะไม่บังคับใจเจ้า ปล่อยข้า เอ้ยๆ อย่าปล่อยนะ ข้ากลัวแล้ว จะไม่แกล้งเจ้าแล้ว” “ฆ่ามัน! ฆ่ามันเลย! ไม่เห็นเหรอว่านังเด็กบ้ามันคิดจะฆ่าข้า!” หยวนหยวนตะโกนเรียกพวกคนคุมหอดังลั่น ตั้งใจจะเอาให้ตาย “จับมันไปขัง
ชายามังกร บทที่ 19 คณิกาแห่งหอเหมยเขียว 3
“ท่านแม่ นี่น่ะหรือองค์หญิงที่ท่านตื่นเต้นนักหนา เนื้อตัวก็ปอนๆ สกปรก ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย”“ใจเย็นๆ ก่อนนะลูกรัก ในบรรดาลูกของแม่ หยวนหยวนพิเศษเป็นที่หนึ่งเสมอ”นางโจวเหวินยิ้มแหยๆ รีบเข้าไปลูบเนื้อลูบตัวหยวนหยวนเพื่อเอาใจ ก่อนจะกระซิบบอกฐานะที่แท้จริงของเฉินเถาฮวา หยวนหยวนรู้เข้าก็ไม่พอใจเพราะไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนเจิดจรัสเหนือกว่า พื้นเพองค์หญิงตกยากแสนบอบบาง ชายใดรู้เข้าจะไม่อยากได้ตัวไปดูแลได้อย่างไร ยิ่งมีที่มาภูมิหลังสูงศักดิ์น่าเวทนา พวกกลัดมันขี้คร้านจะแย่งชิงกันวุ่นแน่“หยวนหยวนอย่าเพิ่งหงุดหงิดไป คิดดูสิ หากองค์หญิงผู้นี้เคารพเจ้าในฐานะพี่สาว ยามออกงานเคียงคู่จะยิ่งขับราศีของเจ้าให้ผุดผ่อง ข้าจะให้เจ้าคอยดูแลควบคุมนาง เจ้าจะใช้นางเข้าหาเชื้อพระวงศ์คนไหนก็ไม่ยากแล้ว โดยเฉพาะองค์ชายหลี่เซวียนหลง เจ้าเพียรเฝ้ามองหลงอ๋องผู้นี้มาตั้งหลายปีแล้ว จะคุยท่านอ๋องก็ไม่คุยด้วย นี่แหละโอกาสทองของเจ้านะ”นางโจวเหวินกระซิบ หยวนหยวนกลอกตาไปมา คิดซ้ายตรองขวาอยู่สักครู่ ก่อนจะหันไปยิ้มแย้มจับมือจับไม้เฉินเถาฮวา
ชายามังกร บทที่ 19 คณิกาแห่งหอเหมยเขียว 2
“ฮึ! คราวหน้าจะโดนยิ่งกว่านี้ ระวังตัวเอาไว้ให้ดี”นางโจวเหวินยิ้มเยาะ พอใจที่ได้ข่มสตรีชั้นสูงให้อยู่ในโอวาท องค์หญิงหย่งอานผู้นี้ช่างอ่อนแอเสียจริง ตอนนั่งรถม้าก็ไม่พูดอะไรสักแอะ สงบนิ่งราวกับน้ำแข็ง หัวอ่อนและไม่มีปากมีเสียง สั่งให้ทำอะไรก็ทำ ไม่ร้องไห้คร่ำครวญให้หนวกหูเสียเวลาปลอบ นับว่าอยู่เป็น“เอ้า! ถึงห้องพักของเจ้าแล้ว ท่านอ๋องส่งคนมาแจ้งข้าฉุกละหุก ไม่มีเวลาเตรียมห้องให้องค์หญิงตกอับอย่างเจ้า เจ้าก็ทนๆ อยู่ไปก่อนก็แล้วกัน”นางโจวเหวินกรีดนิ้วสั่งบ่าวรับใช้เปิดประตูห้องพักทางทิศเหนือของตึก ที่นั่นอับชื้นและไม่มีแสงแดดส่องถึง สภาพจึงเก่าและมีกลิ่น นางโจวเหวินยกชายแขนเสื้อขึ้นป้องจมูกก่อนจะแสร้งทำเป็นตกใจ“แย่จริง นังบ่าวชั้นต่ำมันช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เตรียมห้องสกปรกโทรมๆ เช่นนี้ให้องค์หญิงได้อย่างไร อีพวกโง่ไร้สมอง คิดว่าตัวเองเคยเป็นดอกฟ้าแล้วจะทำอะไรได้ตามใจชอบ”“ข้าอยู่ได้เจ้าค่ะท่านแม่”เฉินเถาฮวารู้ดีว่านางโจวเหวินต้องการกำราบด้วยการด่ากระทบกระเทียบ นางไม่อยากมีปัญหาจึงไม่สนใจ
ชายามังกร บทที่ 19 คณิกาแห่งหอเหมยเขียว 1
“นั่นน่ะหรือองค์หญิงแคว้นเอี้ยน ผอมแห้งเหมือนคนขี้โรค ไม่เห็นมีตรงไหนเลิศเลอสักนิด”“ข้าอ่านประกาศในเมือง ตอนแรกฝ่าบาทก็จะรับนางเป็นชายา แต่ยังไม่ทันไต่เต้าขึ้นฟ้า นางกลับไม่รักดี ยั่วยวนหลงอ๋อง ช่างสกปรกเสียจริง”ตลอดทางเดินมีหญิงงามวัยดรุณีไปจนถึงวัยยี่สิบปลายๆ พวกนางแต่งกายงดงามนั่งจับกลุ่มพูดคุยและหัวเราะต่อกระซิกกัน เมื่อเห็นเฉินเถาฮวาต่างก็พากันจ้องมอง บางคนเยาะเย้ย บางคนก็เห็นใจ แต่เฉินเถาฮวาไม่ได้ใส่ใจ“ทางด้านโน้นเป็นหอจัดเลี้ยงชื่อหอประชุมเซียน เราจะจัดงานฉลองทุกๆ ต้นฤดูและปลายฤดู เพราะฉะนั้นจะจัดงานสังสรรค์ปีละแปดครั้ง บรรดาผู้ดีมีเงินมีศักดิ์สูงทั้งหลายจะมารวมตัวกัน เปิดโอกาสให้พวกเจ้าได้แสดงฝีมือ หากท่านชายคนไหนถูกใจจะได้ซื้อตัวออกไป”นางโจวเหวินชี้ไปที่หอจัดเลี้ยงกลางน้ำ ตั้งอยู่อย่างสันโดษท่ามกลางหมู่ต้นเหมยออกดอกแดงสะพรั่ง ตลอดเส้นทางเดินไปตามระเบียงคดเคี้ยวผ่านเรือนหลังเล็กหลังน้อยสำหรับรับรองนักเที่ยวที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ข้าวของเครื่องใช้ภายในหอเหมยเขียวล้วนแล้วแต่ทำจากทองคำ เงินและอัญมณี เสาแต่ละ
ชายามังกร บทที่ 18 หมดเวลา 6
“นี่เป็นม้าฝีเท้าดีของข้าเอง มีสัมภาระพร้อม แล้วก็ตราคำสั่งของข้า” จู้จื่อเตรียมม้าให้ซูเจี้ยนอย่างเร่งรีบ ก่อนจะถอดชุดและหมวกเกราะสวมให้นาง “สวมเอาไว้ อย่าให้ใครรู้ว่าเจ้าเป็นผู้หญิงจะดีที่สุด” “แต่กลิ่นมัน...” “ใส่ซะ”“ทำไมหลี่อ๋องต้องการชีวิตขององค์หญิงด้วย องค์หญิงไปทำอะไรให้ ทำไมองค์หญิงถึงรักกับองค์ชายไม่ได้”“ข้าก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คือหากเจ้ายังชักช้า องค์หญิงของเจ้าจะยิ่งลำบาก”“ข้า... ข้าเข้าใจแล้ว” ซูเจี้ยนยังไม่คลายสะอื้น แต่ก็พยายามเช็ดน้ำตาอย่างเข้มแข็ง ชุดเกราะของรองแม่ทัพจู้จื่อแม้ว่าจะทั้งเก่าทั้งสกปรก แต่นางก็กอดมันไว้เงียบๆ เบื้องหลังของจู้จื่อคือกองทหารม้าเกราะดำนับสิบคนพร้อมอาวุธกำลังรอคอยคำสั่ง “รีบไปให้ถึงสถานีเปลี่ยนม้าก่อนตะวันตกดิน ที่นั่นจ
ชายามังกร บทที่ 1 รับตัวเข้าจวน 3
“ใช้เลือดเนื้อฟันผ่า? ท่านนายกองโง่งมพูดเสียสวยหรู เท่าที่ข้าเห็น ท่านเดินหน้าหาความตายไม่พอ ยังพาลูกน้องไปตายอีกต่างหาก วาจาเยี่ยงนี้ยังหลอกเด็กอย่างข้าไม่ได้เลย”เด็กหญิงกล้าต่อกรโดยไม่สะทกสะท้าน“ถ้าข้าจะสู้ ข้าจะสู้ด้วยสติปัญญา คนทำศึกหากไม่รู้ดินฟ้าอากาศ ไม่รู้จักกลยุทธ์ ไม่รู้จักใช้คน ไม่รู้จ
ชายามังกร บทที่ 2 ไปอยู่กับข้า 2
“หยุด!” เอี้ยนอ๋องตวาด ส่วนปลายแส้ม้านั้นเอี้ยนซ่านฉีตวัดฝ่ามือรับไว้ให้ทัน เขาลอบสังเกตเด็กน้อย นึกแปลกใจในความสุขุมเกินวัยเด็ก นับว่ากำลังขวัญของนางกล้าแข็งดีเยี่ยม“ฮวาเอ๋อร์คำนับท่านอ๋อง”ร่างน้อยคุกเข่าลง พูดจาฉาดฉาน ผิวพรรณของนางใสกระจ่างดุจหยกเนื้องามแ
ชายามังกร บทที่ 2 ไปอยู่กับข้า 1
บทที่ 2 ไปอยู่กับข้าชาติกำเนิดที่แท้จริงของเฉินเถาฮวานั้นเกิดในตระกูลใหญ่ และทุกคนต่างรู้ดีว่าครอบครัวเฉินมีศักดิ์ศรีเป็นขุนศึกมาทุกรุ่น สายเลือดอันเข้มข้นถ่ายทอดความสามารถมาถึงทายาทคนสุดท้าย บิดาของนางคือเฉินไท่เหวิน แม่ทัพคู่พระทัยของเอี้ยนอ๋อง เฉินเถาฮวาไม่เคยพบหน้าเพราะบิดาสิ้นชีพในสนามรบตั้งแ
ชายามังกร บทที่ 1 รับตัวเข้าจวน 4
ดวงตาคมกริบเหลือบมองเด็กน้อย ก่อนจะเลื่อนสายตากลับไปมองตรงข้างหน้า มือร้อนๆ กดศีรษะเล็กๆ ไว้ให้แนบแผงอก “ไม่น่ารักเอาซะเลยนะเรา อนาคตต้องได้เป็นนักรบที่เหลือรอด[1]แน่นอน”“นายกองหลี่พูดถูกต้องแล้ว” เฉินเถาฮวาฟังแล้วยิ้มอย่างถูกใจทันที“อย่ามัวแต่พูดมาก เกาะม้าไว้ให้ดีๆ เร็วเข้า”มือหยาบกระด้างกดศีร
You may also like
เผลอใจรัก
LiHong1.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที ไม่เอาแล้วสามีคนเดิม
zuey1.3K viewsศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา
สายลมไร้กาลเวลา141.9K viewsผู้ไม่เป็นที่โปรดปราน
แอปเปิลโซดา1.9K viewsสวมบทหลานสาวของนางร้าย ก็จะขอร้ายให้ถึงที่สุด
อ้ายเฟย1.6K viewsยุทธภพซ่อนกล คนเหนือเมฆ
aurnitear969 viewsรัชทายาทจอมเจ้าเล่ห์
ไห่ตงชิง230.8K viewsวสันต์สุดท้ายของนางร้ายตัวประกอบ [4P]
ม่านกู่857 views
