MasukShare
บทที่ 289
Tanggal publikasi:
2025-09-07 19:30:53
Bab terbaru
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 207
หลังจากที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้เชิญครอบครัวของหวังเหมยออกไปจากบริเวณมหาวิทยาลัยแล้ว บรรยากาศที่เคยตึงเครียดก็ค่อย ๆ คลายลง เหลือเพียงเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ ของหวังเหมยที่ยังคงอยู่ในอ้อมกอดของเกาซูอวี้ "ไปกันเถอะ...เดี๋ยวจะเข้าเรียนสาย" เกาซูอวี้กล่าวขึ้น...เป็นการดึงสติของทุกคนกลับ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 206
"เธอเป็นใคร...นี่มันเรื่องครอบครัวของพวกเรานะ อย่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง!" แม่ของหวังเหมยตวาดกลับมาอย่างไม่ยอมแพ้ "ฉันเป็นใครนั้นไม่สำคัญหรอกค่ะ" เกาซูอวี้ตอบกลับเสียงเย็น...ก่อนจะเอ่ยคำขู่ออกมา "และที่คุณบอกว่านี่คือเรื่องในครอบครัว...แต่การมาสร้างความวุ่นวายและทำร้ายจิตใจนักศึกษ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 205
เพียงพริบตาเดียว...ฤดูร้อนที่แสนอบอุ่นและเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายก็ได้ผ่านพ้นไป...และแล้ว...วันเปิดภาคเรียนแรกของปีการศึกษาที่สามก็ได้มาถึง เกาซูอวี้และเพื่อน ๆ ของเธอก้าวเข้าสู่ห้องบรรยายด้วยท่าทีที่แตกต่างจากสองปีก่อนโดยสิ้นเชิง...พวกเขาไม่ใช่เด็กใหม่ที่ตื่นตระหนก...แต่ตอนนี้ทุกคนคือร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 204
หลังจากวันที่บทความวิจัยของพวกเขาได้รับการตีพิมพ์ชีวิตของทีมวิจัยแห่งอนาคต...ทั้งสิบคนก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แม้ว่าชื่อผู้เขียนจะเป็นเพียงชื่อกลุ่มนิรนาม...แต่ในโลกที่แคบและเต็มไปด้วยการแข่งขันของสถาบันแพทย์อันดับหนึ่งอย่าง PUMC...ความลับก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป ข่าวลือได้แพร
Anda juga akan menyukai
