เสพกามลวง 9

“นายท่าน! ” ชมที่วิ่งมาเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องจากห้องของนายท่าน พอมาถึงหน้าห้องก็เห็นว่านายท่านอยู่ในร่างงู ชมรีบตามนายท่านที่เอยไปยังทางบันไดทันที ส่วนเดือนดาราได้แต่กอดตัวเองอยู่บนเตียงเมื่อนายท่านได้ออกไปแล้ว เธออยากจะหนีไปจากคฤหาสน์แดงหลังนี้แต่ก็กลัวเหลือเกิน เพราะตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยรู้จักโลกภายนอกเลยสักครั้ง

ชมวิ่งตามพันภพที่เลื้อยออกมาจากคฤหาสน์มาทางหลังด้านหลังที่เป็นสระน้ำขนาดใหญ่ แล้วเลื้อยลงไปในน้ำทันที ชมได้แต่มองภาพที่งูตัวใหญ่จมหายลงไปในน้ำ และชมเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น วันนี้ไม่ใช่วันพระใหญ่แล้วทำไมนายท่านถึงกายร่างเป็นงูได้เล่า

“นายท่านมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมอยู่ๆ ถึงได้เป็นงูก่อนวันพระใหญ่” ชมยืนนิ่งมองไปยังน้ำในสระที่นิ่งสงบพร้อมกับนายท่านได้หายไปเช่นกัน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ เพื่อไปพูดคุยกับเดือนดารา

หนึ่งอาทิตย์ที่นายท่านได้หายไปในสระน้ำจนวันนี้ก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับขึ้นมาจากน้ำ ส่วนเดือนดาราตอนนี้ได้รู้ความจริงของพันภพก็รู้สึกสงสาร จากที่เคยหวาดกลัวในคราแรกก็เปลี่ยนไป เธออยากจะเจอเขาอยากปลอบโยนเขา อยากแบ่งเบาความเจ็บปวดตลอดหนึ่งพันกว่าปีที่เขาได้รับมา

“ลุงชมคะเราจะไปตามนายท่านได้ที่ไหนคะ” หญิงสาวเดินเข้ามาถามชมที่ยืนอยู่บนศาลาริมน้ำหลังคฤหาสน์แดง

“ลุงก็ไม่รู้เหมือนกันหนูเดือนดารา เพราะครั้งนี้มันแปลกมันไม่เหมือนทุกครั้ง” ชมหันมาบอกหญิงสาวที่ตัวเองเอ็นดูเหมือนลูกสาว

“ลุงชมกลับเข้าบ้านเถอะค่ะ หนูจะอยู่รอนายท่านที่นี่เอง”

“แต่นี้มันดึกแล้วนะหนูเดือนดารา”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากรอนายท่านที่นี่ ถ้าง่วงหนูจะกลับเองค่ะ”

“งั้นลุงไปก่อนนะ”

“ค่ะลุง” แล้วชมก็เดินลงศาลากลับเข้าไปในตัวคฤหาสน์เมื่อตอนนี้มันสี่ทุ่มกว่าแล้ว เริ่มง่วงแล้ว ส่วนเดือนดาราก็หันไปมองน้ำในความมืดสนิทแล้วแหงนเงยฟ้าเบื้องบนที่เต็มไปด้วยดาว เธอยกมือขึ้นกุมกันแนบอกพร้อมหลับตาแล้วอ้อนวอนต่อดวงดาวทั้งหลายทันที

“ดวงดาวเจ้าขา...ได้โปรดช่วยนายท่านด้วยนะเจ้าคะ พานายท่านกลับมาหาหนูด้วยนะคะเจ้าคะ” แล้วเธอก็ลืมตาขึ้นมองดาวบนฟ้าก่อนจะย่อตัวนั่งกับพื้นของศาลาแล้วชันเข่าขึ้นซบหน้าลงไปกับเข่าตัวเองมองไปในน้ำที่สะท้อนเงาของดวงดาวบนฟ้า

เฮ้อ!

“หนูขอโทษที่กลัวนายท่าน ตอนนี้หนูรู้แล้วว่านายท่านน่าสงสารมากแค่ไหน หนูจะอยู่กับนายท่าน จะไม่ทิ้งนายท่านไปไหน กลับมาหาหนูนะคะ” เธอพึมพำกับตัวเองแล้วก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว