เถื่อนสวาทช่างเครื่อง 1

กลิ่นน้ำมันเครื่องไหม้ฉุนกึกผสมกับกลิ่นจาระบีและควันเชื่อมเหล็ก มันคือกลิ่นที่คนทั่วไปมักเบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ แต่สำหรับ “กล้า” มันคือกลิ่นของอำนาจและเงินตรา

ร่างสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่กลาง ‘อู่ช่างกล้า’ ท่อนบนที่เปลือยเปล่า อวดมัดกล้ามสีทองแดงแน่นขนัดที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อไคลและเปรอะเปื้อนคราบน้ำมันสีดำฝังลึกตามผิวหนัง ท่อนล่างสวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่าสีซีดที่ขาดวิ่น เผยให้เห็นรอยเปื้อนและร่องรอยการใช้งานอย่างหนักหน่วง รองเท้าคอมแบตคู่ใจที่สึกกร่อนย่ำลงบนพื้นปูนที่เต็มไปด้วยคราบสกปรกอย่างมั่นคง

ที่นี่คืออาณาจักรของเขา อู่ซ่อมรถบรรทุกและรถแต่งที่ใหญ่ที่สุดบนทางหลวงสายหลักที่ตัดผ่านทุ่งกว้าง มันตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวริมถนนสายเอเชียที่รถบรรทุกวิ่งกันขวักไขว่ตลอดทั้งวันทั้งคืน รอบด้านคือความเวิ้งว้างของทุ่งนาและป่าหญ้า ไกลออกไปจากเขตเมืองที่ศิวิไลซ์ เป็นเหมือนโอเอซิสแห่งเดียวของบรรดาสิงห์รถบรรทุกที่ต้องการที่พึ่งพิงยามยาก

แสงไฟจากหัวเชื่อมในมือของลูกน้องสาดส่องวูบวาบกระทบใบหน้าที่คมเข้มและรกครึ้มไปด้วยไรเครา ดวงตาสีน้ำตาลไหม้ของเขาทอดมองโครง