Home / รักโบราณ / ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์ / บทที่ 7 เริ่มต้นเหมันต์ฤดู2

Share

บทที่ 7 เริ่มต้นเหมันต์ฤดู2

last update Last Updated: 2026-01-22 13:01:12

บทที่ 7 เริ่มต้นเหมันต์ฤดู2

เมื่อเงาสวีเจียวลู่ลับหายไปจากเรือนเหลียนฮวา  ซูเม่ยก็ไล่ชิงชิงไปพัก ส่วนนางจะนั่งอยู่ในห้องหนังสือ แต่พอสาวใช้ร่างบางเดินออกไป นางก็แวบหายเข้ามิติทันที

ซูเม่ยใช้เวลาอยู่ในห้องแล็บปรุงโอสถ เพื่อทดลองทำโอสถคลายอาการหนาวเย็นเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกาย  เมื่อได้สูตรที่คงที่ นางจึงปรุงโอสถออกมาเป็นจำนวนมาก  นอกจากโอสถคลายหนาวแล้ว  นางก็ปรุงโอสถบำรุงครรภ์สำหรับตัวเองด้วย เพราะนางฝืนทานโอสถน้ำขมๆนั้นไม่ไหวแล้วจริงๆ

ในห้องแล็บของนางนอกจากจะมีอุปกรณ์ปรุงโอสถ  อุปกรณ์ผ่าตัด  ยังมีอุปกรณ์ทำคลอดด้วย  โดยเฉพาะเครื่องอัลตร้าซาวด์   ซูเม่ยไม่รอช้าตรวจครรภ์ของตนเองทันที

ภาพขาวดำปรากฏบนจอภาพ ทำให้นางถึงกับตกใจ  เพราะในครรภ์ของนาง.....

“ฝาแฝดเหรอ OMG!!!!” ซูเม่ยถึงกับหน้ามืด  เชื้ออะไรแรงเช่นนี้แค่ครั้งเดียวนอกจากจะท้องแล้ว ยังติดถึงสามคน ใช่ฟังมิผิดไม่ใช่แฝดสองแต่ถึงสามคน  นางอยากจะเห็นหน้าบุรุษผู้นั้นเสียจริงแต่นึกอย่างไรก็นึกไม่ออก ภาพในหัวช่างเลือนรางจนมองไม่ออกเสียเลย น่าเสียดายนัก

ก่อนถึงหน้าหนาวราว 1 สัปดาห์ ท่านลุงท่านอาทั้ง 6  คนก็มารายงานความคืบหน้าของงานในจวน

“ซีกวาวันนี้เก็บเกี่ยวได้แล้ว  ผูเถากับเฉ่าเหมยวันพรุ่งก็พอจะเก็บได้บางส่วนขอรับ”  เจียงลู่คงรายงานสวนผลไม้ที่รับผิดชอบ

“พรุ่งนี้จัดเตรียมร้านค้าในตัวเมืองสักร้านใช้ชื่อว่า  ‘ร้านฟู่จิน’  วางขายผลผลิตของเรา  ซีกวาแบ่งขาย 8 ส่วน  ผูเถากับเฉ่าเหมยแบ่งขายเพียง 6 ส่วน  ที่เหลือส่งมอบให้โรงครัวใหญ่”  ซูเม่ยจัดสรรผลผลิตสำหรับเก็บไว้สำหรับกินในจวนและแบ่งขายเพื่อสร้างแหล่งที่มารายได้ของจวน

“...” เจียงลู่คง จดทุกอย่างลงในสมุดกระดาษขาวด้วยดินสอที่คุณหนูแจกจ่ายให้กับพวกเขาทุกคน ก่อนจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ และพร้อมดำเนินการตามที่สั่ง

“ข้าวในนาเก็บเกี่ยวแล้ว คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในวันพรุ่งนี้ขอรับ ส่วนที่เก็บเกี่ยวแล้ว ข้าน้อยได้ทดลองสีออกมาเป็นเมล็ดข้าวด้วยเครื่องสีข้าวที่คุณหนูออกแบบ  เครื่องทำงานได้ดีมาก รวดเร็ว ได้เมล็ดข้าวเต็มเมล็ดไม่หักเลยขอรับ”  กัวเหวินชางก็ไม่น้อยหน้า  ยิ้มหน้าบานกับผลผลิตที่ได้ เมล็ดข้าวที่สีออกมาทั้งขาวทั้งอวบ และผลผลิตต่อหมู่ก็สูงกว่าที่เขาเคยปลูกถึง 3 เท่า

“...” ซูเม่ยและทุกคนเมื่อได้ฟังว่าผลผลิตข้าวได้ดี ก็ยิ้มแย้มออกมา เพราะอาหารไหนเลยจะสำคัญกว่าข้าวในยามเข้าหน้าหนาวเช่นนี้

“สวนผักรอบนี้จะเก็บเกี่ยวรอบสุดท้ายแล้ว  รอบที่ 2 และ 3 ที่ผ่านมา นอกจากส่งให้โรงครัวใหญ่ทำผักดอง ผักตากแห้งแล้ว มีบางส่วนขายให้กับโรงเตี๊ยม 3 แห่ง เนื่องจากผักมีจำนวนมากเกินไปจึงเกินกำลังของโรงครัวใหญ่ขอรับ เงินจากการขายผักมอบให้พ่อบ้านใหญ่จางลงบัญชีแล้วขอรับ” เมื่อหูฮุ่ยซิ่วรายงานจบ จางเจียวจิ้นหรือพ่อบ้านใหญ่จางก็พยักหน้ารับทันที ว่าได้รับเงินส่วนนี้แล้ว

หูฮุ่ยซิ่วที่เพิ่งได้รับมอบงานสวนผักมาจากกัวเหวินชาง เนื่องจากกัวเหวินชางงานล้นมือจนดูแลไม่ทัน หูอันฉีที่กำลังจัดระเบียบงานในจวน  จึงแบ่งงานเสียใหม่ แต่ละคนจะได้ไม่เหนื่อยจนเกินไปนัก  รับผิดชอบกันคนละส่วน  การควบคุมดูแลงานจะได้ทั่วถึงและละเอียดรอบคอบมากขึ้น

“ผักรอบสุดท้ายแบ่งโรงครัวใหญ่เพียง 1 ส่วน  ส่งให้โรงเตี๊ยมตามเดิม  ที่เหลือนำไปวางขายที่ร้านฟู่จิน”

“โรงเรือนปลูกผักหน้าหนาว  ลงต้นกล้าเมื่อวานขอรับ  กลางวันจะเปิดหลังคาไว้เฉพาะช่วงเช้า  เมื่อปิดหลังคาในโรงเรือนอากาศจะอบอุ่นขึ้นมาก  หากหิมะตกด้านในน่าจะไม่ได้รับผลกระทบจากความเย็นนักขอรับ” หูฮุ่ยซิ่วรายงานต่อ

“ได้ผลเช่นนี้  หน้าหนาวนี้จวนตวนมู่คงจะมีผักไว้กินยามหน้าหนาวแล้ว” ซูเม่ยเมื่อเห็นว่าวิธีการของนางนั้นได้ผลก็ดีใจ รวมถึงทุกคนในห้องนี้ เพราะพวกเขาก็ไม่เคยกินผักสดหน้าหนาวเช่นกัน  หากวิธีการนี้แพร่หลายออกไปคงช่วยให้ชาวบ้านมีเสบียงเพิ่มในหน้าหนาวได้ ซึ่งเรื่องนี้จะเกิดขึ้นในอนาคต

“โรงเรือนสัตว์ได้ปรับปรุงติดตั้งผ้าใบตามแบบแล้วขอรับ ใช้งานได้ดีสามารถเปิดปิดได้  หากหนาวเกินไปก็ปิด แต่เมื่อคลายหนาวแล้วก็ม้วนเก็บ สะดวกและแข็งแรงทนทานยิ่งขอรับ”  หูฮุ่ยหมิ่นที่เพิ่งมารับหน้าที่เช่นกันก็รายงานความคืบหน้า

“....” ซูเม่ยพยักหน้าเบาๆกับงานที่เริ่มเป็นระเบียบเรียบร้อยมากขึ้น

“ไข่ที่ได้จากเป็ดและไก่ยังเก็บได้ต่อเนื่อง ซึ่งได้มากว่าสองพันฟองในแต่ละวัน  ส่วนหมูก็โตเร็วมากตัวหนึ่งไม่ต่ำกว่า 250 ชั่ง  เอ่อ..พวกมันค่อนข้างจะเดินลำบากแล้วขอรับ ส่วนลูกหมูคลอดออกมาเกือบ 100 ตัว”

“ทั้งไข่เป็ดและไข่ไก่แบ่ง 5  ส่วนให้โรงครัวใหญ่  ส่วนที่เหลือส่งขายร้านฟู่จิน  หมูตัวใดที่ใหญ่เกินไปก็เชือดเสีย  อย่างไรจวนเราก็มีอาหารจานเนื้อเป็นหลักอยู่แล้ว” 

“ขอรับคุณหนูใหญ่”  หูฮุ่ยหมิ่นขานรับ  จวนใดบ้างที่เอื้อเฟื้อต่อคนงานมากมายถึงเพียงนี้  อาหารจานเนื้อสองมื้อจากสามมื้อต่อวัน  เบี้ยรายเดือน  เงินพิเศษ  แล้วยังมีค่ารักษาหากเจ็บป่วยอีกด้วย  ในใจคนงานเทิดทูนคุณหนูใหญ่ผู้นี้ยิ่งกว่าเทพเซียนเสียอีกรวมทั้งตัวเขาด้วย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 26 กลับเมืองหลวง3

    บทที่ 26 กลับเมืองหลวง3สารจากจวนตระกูลตวนมู่ถูกส่งมาวังชินอ๋องเสมอ ทั้งที่ตอนนี้ชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงมีงานรัดตัว เดินทางเข้าวังหลวงเป็นว่าเล่น และอยู่พูดคุยกับพระอนุชาจนดึกดื่นเสมอ แต่สารจากเมืองหยางไม่มีฉบับไหนที่ตกหล่นในขณะเดียวกันที่รับสารก็จะมีจดหมาย 1 ฉบับถูกส่งออกไป แม้จะไม่ได้รับการตอบกลับมาเลยสักครั้ง กว่า 20 วันที่ผ่านมาเขาส่งไปถึง 3 ฉบับด้วยกันแต่ไร้วี่แววการตอบกลับมา‘เฮ้อ... นางช่างใจแข็งยิ่งนัก’ชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงเปิดสารฉบับปัจจุบันที่ถูกส่งมาถึงมือเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา แต่กว่าเขาจะได้เปิดอ่านก็ปลายยามห้าย(23.00น.) ไปแล้ว มือหนาคลี่สารที่ถูกส่งมาจากคนของเขาในจวนตระกูลตวนมู่ ก่อนจะกวาดสายตามองตัวอักษรที่เขียนมา‘เตรียมออกเดินทางไปแคว้นหนาน’ ข้อความสั้นๆที่ถูกส่งมาแทบจะไม่อยู่ในสายตาของเขาตอนนี้ เพราะมีข้อความที่เขียนด้วยตัวอักษรขนาดเล็กแต่งดงามอยู่ตรงมุมกระดาษ‘โรงน้ำชาเฟยหย่าตอบได้ทุกอย่าง ท่านต้

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 26  กลับเมืองหลวง2

    บทที่ 26 กลับเมืองหลวง2“เรียนคุณหนูใหญ่ คุณชายหยางทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้จ่าหน้าซองถึงคุณหนูเจ้าค่ะ” สาวใช้จากเรือนฝูหลงเข้ามาถึงก็กล่าวรายงานตามหน้าที่ทันที“เขาไปแล้ว?” ซูเม่ยมองจดหมายที่อยู่ในมือสาวใช้ก่อนจะเอ่ยคำถามที่นางก็พอจะรู้คำตอบอยู่แล้ว“น่าจะเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ ภายในเรือนไม่เหลือสิ่งของของคุณชายแล้ว”“อืม วางจดหมายไว้แล้วกลับไปทำหน้าที่เดิมของเจ้า ส่วนเรือนฝูหลงปิดไว้ดังเดิมค่อยทำความสะอาดสัปดาห์ละครั้งก็เพียงพอ”“เจ้าค่ะ” เมื่อเสร็จหน้าที่สาวใช้สาวน้อยก็หมุนตัวยอบกายจากไปทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายส่วนซูเม่ยก็หันกลับไปยุ่งกับการทำอาหารให้เจ้าก้อนแป้งโดยไม่ได้สนใจจดหมายฉบับนั้นมากนัก จนสาวใช้คนสนิทอย่างชิงชิงอดพูดบางอย่างขึ้นมาไม่ได้“คุณหนูจะไม่เปิดดูจดหมายจริงๆหรือเจ้าคะ” ชิงชิงที่มีใจเอนเอียงไปทางคุณชายหยางที่บางคราอาจจะดูเงียบขรึม แต่ยามอยู่กับเจ้านายสาวกลับอ่อนโยนยิ่งนัก

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 26  กลับเมืองหลวง1

    บทที่ 26 กลับเมืองหลวง1เรือนฝูหลงซูเม่ยยังคงมาตรวจดูอาการของแขกทั้งสองตามปกติ ซึ่งวันนี้ชีพจรของทั้งสองกลับเป็นปกติ พิษแมงมุมเลือดได้สลายหายไปจนหมดแล้ว ส่วนบาดแผลก็แห้งสนิทเหลือเพียงร่องรอยเล็กน้อยเท่านั้น“พิษสลายไปหมดแล้ว ส่วนบาดแผลทาโอสถในตลับนี้วันละครั้งก่อนนอนก็เพียงพอแล้ว” ซูเม่ยยื่นตลับโอสถ 2 ตลับให้ทั้งสองคน ชินอ๋องหนิงเฉิงยื่นมือมารับทั้งสองตลับไว้ด้วยตนเอง ก่อนจะมองหน้าเม่ยเม่ยของเขาให้ชัดเจนอีกครั้งหนึ่ง จดจำภาพของนางไว้ระลึกถึงยามที่คะนึงหานาง ก่อนที่เขาจะเดินทางกลับเมืองหลวงไปจัดการพวกขุนนางที่กำลังทำเรื่องล้ำเส้นกันเกินไป“เม่ยเม่ย พี่คงต้องเดินทางกลับเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้” ชินอ๋องหนิงเฉิงพูดหย่งเชิงดูท่าทีว่านางมีความรู้สึกต่อเขาบ้างหรือไม่ หากเขาจากไป ซูเม่ยเมื่อได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย“ขอให้พี่หนิงเฉิงเดินทางปลอดภัย” ชินอ๋องหนุ่ม

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 25  ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก3

    บทที่ 25 ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก3“ฮูหยินหม่า นี่เป็นโอสถบรรเทาอาการปวดอักเสบของบาดแผล กินครั้งละ 1 เม็ด วันละ 3 ครั้งหลังอาหาร” ซูเม่ยหันไปทางฮูหยินของท่านเจ้าเมืองที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนจะมอบขวดโอสถที่นางปรุงขึ้นสำหรับท่านเจ้าเมืองโดยเฉพาะ เพื่อการสมานบาดแผลที่รวดเร็วขึ้นและไม่นานนักซูเม่ยก็ขอตัวกลับจวนโดยมีคุณชายหม่าที่อาสาไปส่งคุณหนูใหญ่ตวนมู่ด้วยตนเอง และถือโอกาสนี้ขออภัยการกระทำของเขาที่เสียมารยาทยิ่งนัก ซึ่งซูเม่ยเองก็ไม่ได้ติดใจอันใด เรียกว่านางไม่สนใจเสียยังดีกว่าส่วนคนที่หายไปตั้งแต่มาส่งซูเม่ยถึงจวนเจ้าเมือง ตอนนี้ยังสนทนากับสหายโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังจะมีภมรตัวผู้แอบมาดอมดมดอกไม้ของเขา จนยามถึงจวนตระกูลตวนมู่จึงได้รับรายงานจากองครักษ์คนสนิทอย่างเฟยฉีที่ส่งให้คอยดูแลว่าที่หวางเฟยแต่ก็เป็นช่วงเวลาหลังจากนี้หลายชั่วยามแล้ว“มหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเก็บหางไม่ไหวเสียแล้ว”กรอบ... เสียงจอกชาที่แตกล

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 25  ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก2

    บทที่ 25 ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก2“เจ้ากรมการค้าฮั่วซางอย่างนั้นหรือ”“ใช่ เจ้ากรมฮั่วมาขอพบข้าที่จวนรับรองขุนนาง ยื่นข้อเสนอเลื่อนขั้นแลกเปลี่ยนกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจของเมืองหยางทั้งสองฉบับ รวมถึงข้อมูลของผู้สนับสนุนแผนงานนี้ ก่อนวันที่จะถวายงานนี้แก่ฮ่องเต้เพียง 1 วันเท่านั้น”“เจ้ากรมการค้าฮั่วเป็นหนึ่งในขุนนางฝ่ายมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายจินเจ๋อฮ่าว แผนพัฒนาเศรษฐกิจนี้กระทบกับเส้นทางการค้าของตระกูลจินไม่น้อย จึงดิ้นพล่านหาทางขัดขวางทุกทางสินะ”“แต่ข้า....ไม่ตกลง รุ่งขึ้นก็รีบเข้าถวายรายงานทันที ฮ่องเต้พอพระทัยแผนงานนี้มากจึงตรัสชมเชยในท้องพระโรง ทำให้ฝ่ายนั้นทราบว่าแผนงานนี้ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลตวนมู่ แต่สิ่งที่สอดแทรกไปพระองค์ไม่ได้เอ่ยถึง แต่กลับเรียกข้าไปพบเป็นการส่วนตัว เพราะอยากจะทอดพระเนตรของจริง” ท่านเจ้าเมืองหยางกล่าวด้วยความหนักใจ เพราะตระกูลตวนมู่เป็นตระกูลก่อตั้งใหม่ไม่ได

  • ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์   บทที่ 25  ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก1  

    บทที่ 25 ปลอดภัยและเรื่องในราชสำนัก1กลางดึกคืนนั้นเป็นไปตามที่ซูเม่ยคาดการณ์ไว้ ท่านเจ้าเมืองหยางหม่าเนี่ยนเจินมีอาการไข้ขึ้นสูงจากพิษบาดแผลที่ฉกรรจ์หลายแผลโดยเฉพาะในช่องท้องที่มีการผ่าตัด แต่ด้วยความเชี่ยวชาญของท่านหมอตงหยางที่เป็นหมอมาค่อนชีวิตก็สามารถทำให้ไข้ที่สูงลิ่วลดต่ำลงในยามรุ่งสาง แต่คนในจวนเจ้าเมืองไม่มีผู้ใดได้หลับตานอนเลย เนื่องจากกังวลในอาการป่วยไข้ของเจ้าของจวน โดยเฉพาะฮูหยินหม่าที่เฝ้าสามีไม่ห่างหวังว่าจะเห็นสามีลืมตาตื่นเสียทีปลายยามเฉิน (09.00 น.) ดวงตาของชายวัยกลางคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ แต่ด้วยต้องปรับสายตาให้ชินกับแสงจึงยังเปิดตาได้ไม่เต็มที่นักแค่ก แค่ก แค่กเสียงไอแหบแห้งเบาๆจากคนบนเตียงเรียกสายตาของฮูหยินหม่าที่เฝ้าสามีอยู่ตลอดเวลาให้หันไปมองด้วยความตกใจปนยินดี นางไม่รอช้ารีบลุกเข้าไปชิดเตียงโดยไม่สนใจอาการอ่อนแรงจากการพักผ่อนน้อยของตัวเอง“ท่านพี่ ท่านพี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status