MasukShare
ตอนที่ 5.
Terakhir Diperbarui:
2025-04-25 01:11:24ตอนที่ 5.
หญิงสาวรีบชักมือกลับทันที พลางค่อนขอดผู้ชายเย็นชาตรงหน้าในใจอย่างไม่สบอารมณ์นัก นี่ถ้าไม่อยากลบคำสบประมาทของมารดา และใช้พ่อรูปหล่อคนนี้เป็นเครื่องมือในการยุติการแต่งงานล่ะก็ หล่อนไม่มีวันทำหน้ายิ้มระรื่น ให้พ่อคนเผด็จการขั้นเทพอย่างณฉัตรได้เหยียดหยามแบบนี้หรอก
“ก็ได้ แต่คุณอย่าพึ่งไปไหนสิ ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย...”
คิ้วเข้มที่ยาวเป็นปื้นดกดำอยู่เหนือดวงตาคมรียาวหวานซึ้งเลิกขึ้นสูง ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา “นึกอยู่แล้วเชียวว่าการมาเช้าของเธอต้องมีแผน... มีอะไรก็ว่ามาสิ ฉันจะลองฟังดู...” ชายหนุ่มทำท่าจะเดินไปนั่งที่โซฟา แต่สาวน้อยรีบร้องห้าม
“มันเป็นความลับสุดยอด เราไปคุยกันในห้องทำงานของคุณไม่ได้เหรอคะ”
สายตาสาววิบวับอ้อนวอนจนณฉัตรรู้สึกสะท้านในอกแปลกประหลาด แต่ก็พยายามข่มเอาไว้ และทำสีหน้าไร้ความรู้สึกดังเดิมตอนที่ตอบโต้ออกไป
“เรื่องมาก...”
แม้จะต่อว่าออกไป แต่ร่างสูงใหญ่ที่ถึงแม้จะอยู่ในชุดลำลอง แต่ก็สง่างามไม่แพ้ตอนที่อยู่ในชุดสูทแสนหรูราคาแพงของเขาแม้แต่น้อยก็เดินมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานตามคำขอร้องของหญิงสาว
หัวใจสาวเต้นระรัว เท้าก้าวตาม แต่สายตาไม่เคลื่อนจากความสมบูรณ์แบบดุจเทพบุตรของณฉัตรแม้สักขณะจิตเดียว
“มีอะไรก็ว่ามา” ประตูถูกปิดลงพร้อม ๆ กับคำถามที่ดังก้องออกมา
หยาดพิรุณรู้สึกคล้ายกับจะหายใจไม่ออก ความกล้าที่รวบรวมมาในตอนแรกเริ่มรางเลือน และยิ่งได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่เต็มไปด้วยความอำมหิตอย่างณฉัตรด้วยแล้ว ปากคอก็ยิ่งสั่น
“คือว่า...”
“มีอะไรก็พูดมา ฉันไม่ว่างขนาดจะมานั่งให้เธอจ้องหน้าแบบนี้หรอกนะ” เขาว่าให้อับอายได้ทุกเม็ดจริง ๆ
หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอช้า ๆ ทำหน้าเศร้าสร้อย ขณะค่อย ๆ รวบรวมความกล้าพูดออกไป “เรา... เอ่อ... เรามาเป็น... เอ่อ...”
“เป็นอะไร...”
ถามคล้ายไม่ใส่ใจนัก ขณะยกแก้วกาแฟที่ถือติดมือมาด้วยขึ้นจรดที่ริมฝีปากหยักสวยของตนเองด้วยท่าทางสง่างาม
“เป็นแฟนกัน...”
“อะไรนะ!” ชายหนุ่มแทบสำลักกาแฟที่พึ่งดื่มเข้าไป หันมาจ้องใบหน้าของหยาดพิรุณอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“เธอพูดว่าอะไรนะ... ฉันคงหูฝาด...”
หญิงสาวส่ายหน้า ยิ้มแหย ๆ ให้ “ไม่ฝาดหรอกค่ะ... เอิง... อยากให้เรามาเป็นแฟนกัน...”
และนี่ก็คือคำยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าสิ่งที่เขาได้ยินมาเมื่อครู่นี้มันคือความจริง และนั่นมันก็ส่งผลให้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยแววกังขาเปลี่ยนเป็นกระด้างทันควัน
ณฉัตรแค่นยิ้ม ตวัดสายตาคมมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างเหยียดหยาม “อายุแค่นี้อยากมีผัวแล้วหรือไง แต่ขอโทษนะ เธอไม่ใช่สเป็กของฉัน” เขาลุกขึ้นยืนจะเดินหนี หยาดพิรุณรีบวิ่งไปขวางเอาไว้
“ฉันรู้ว่าคุณต้องตกใจ แต่ว่าฉันมีเหตุผลนะ และก็ไม่ได้อยากมีผัวแบบที่คุณคิดด้วย...”
ชายหนุ่มเบ้ปากอย่างไม่เชื่อ สายตาที่จ้องมองสตรีที่สูงเพียงแค่ปลายคางของเขาตรงหน้าอย่างขยะแขยงจนสาวน้อยหน้าชาดิก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะกำลังขอความช่วยเหลือจากเขาอยู่
“ฉันไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อกับแม่หมั้นหมายให้ ฉันเกลียดเขา ฉันเลยอยากให้คุณมาเป็นแฟนปลอม ๆ ของฉัน เพื่อที่ผู้ชายคนนั้นจะได้ล้มเลิกความตั้งใจซะ...”
ณฉัตรสะอึกไปนานกับคำพูดของหญิงสาวตรงหน้า ก็เจ้าคู่หมั้นที่หล่อนพูดอย่างไม่ให้เกียรตินั่นมันก็คือเขานี่ไง กรามแกร่งขบกันแน่น
นี่หล่อนไม่รู้จริง ๆ ว่าเป็นเขา... หรือว่ามันคือแผนการนรกของหล่อนกันแน่ ก็ผู้หญิงยอมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้วเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
“แล้วเธอคิดว่าผู้ชายคนนั้นอยากแต่งกับเธอหรือไง อย่าคิดว่าตัวเองวิเศษเลิศเลอสิ...” เขาเหยียดหยามไม่หยุด
“ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองวิเศษ แต่เจ้าหมอนั่นมันอยากได้ฉันเป็นเมียนี่ ฉันไม่มีทางเลือก ต้องหาแฟนให้ได้ เจ้านั่นจะได้เลิกยุ่งกับฉันสักที...”
ชายหนุ่มถอยหลังออกไปสองสาวก้าว ก่อนจะถามออกมาเสียงกระด้าง “แล้วทำไมต้องเลือกฉัน...”
หยาดพิรุณเชิดหน้าน้อย ๆ “ก็เพราะฉันไว้ใจคุณยังไงล่ะ”
“ไว้ใจฉัน...?” ณฉัตรทวนคำสูงแปลกใจ หญิงสาวจึงรีบอธิบาย
“ฉันไม่ใช่สเป็กของคุณ ดังนั้นคุณไม่มีทางทำอะไรฉันแน่... จริงไหมคะ แล้วอีกอย่างคุณก็เป็นเพื่อนกับพี่คิม...”
ชายหนุ่มเหยียดยิ้มที่มุมปาก “อย่าไว้ใจผู้ชายนักแม่หนูน้อย เพราะเธอยังไม่รู้จักผู้ชายดี แม้แต่ฉัน...”
“เอาเถอะน่า จะช่วยหรือเปล่า”
“ไม่ช่วย ฉันไม่ชอบเล่นละคร เธอไปหาคนอื่นเถอะ” เขาปฏิเสธอย่างไร้น้ำใจ ก่อนจะเดินเปิดประตูห้องออกไป หญิงสาวรีบวิ่งตาม
“คนใจร้ายช่วยหน่อยไม่ได้หรือไง ไม่เห็นมันจะยากเลย” หยาดพิรุณดึงแขนเสื้อเชิ้ตของณฉัตรเอาไว้จนเขาต้องหยุดเดิน ชายหนุ่มหันมาจ้องสาวน้อยเขม็ง
“ปล่อยเสื้อฉัน และก็ไปหาคนอื่นซะ!”
“แต่ฉันไม่มีใครนี่...” พูดเสียงน่าสงสาร แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ จนชายหนุ่มต้องเป็นฝ่ายยื่นมือไปดึงออกเสียเอง
“ก็แถมตัวให้เป็นรางวัลด้วยสิ รับรองว่ามีเข้ามาให้เลือกเป็นหางว่าว...”
เรียวปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง ประสานสายตากับพ่อคนตัวโตที่มองมาอย่างหยามเหยียดอย่างขุ่นเคือง
“คนใจดำ ผู้ชายใจดำ... งั้นถ้าฉันแถมมันให้กับคุณ คุณจะช่วยฉันหรือเปล่าล่ะ...”
Bab terbaru
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 32. ตอนอวสาน
ตอนที่ 32. ตอนอวสานสาวน้อยยิ้มเศร้า ๆ “เอิงขอโทษค่ะ และสัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก เอิงจะเชื่อใจพี่ฉัตร แม้พี่ฉัตรจะไม่ได้รักเอิง เหมือนที่เอิงรักพี่ฉัตรก็ตาม...” ปลายเสียงสั่นสะท้านและเต็มไปด้วยความน้อยใจ“แล้วรู้ใจพี่ได้ยังไง พี่เคยบอกว่าไม่รักเธอหรือ”มือใหญ่คว้าเอวคอด ยกร่างอรชรให้ขึ้นมานั่งบนตัก สาวน้อยเอียงอาย ก้มหน้างุด เพราะอีกฝ่ายเอาแต่ไล่มองตามเรือนร่างของหล่อนไม่หยุด แล้วยังมาอิ่งอ้อยที่อกสาวเนิ่นนานอีก“ก็... ก็พี่ฉัตรเกลียดเอิง”“บอกตอนไหน...”ถามไป ขณะลูบไล้ฝ่ามือไปตามแผ่นหลังเนียนมือ และต่ำลงไปที่บั้นท้ายอวบงามด้วยความหลงใหล ทำเอาสาวน้อยสั่นสะท้านไปทั้งร่าง“ก็ทุกครั้งที่เจอกันนั่นแหละค่ะ”“พี่ไม่เคยพูดสักหน่อย...”“ถึงพี่ฉัตรไม่พูด แต่พี่ก็ใช้สายตาบอกแทน เอิงรู้นะคะว่าเกลียดเอิง... แต่ที่ต้องรับผิดชอบก็เพราะได้เอิงแล้ว... อุ๊ย...!” ร้องออกมาเมื่อถูกบีบที่หน้าอกแรง ๆ อย่างมันเขี้ยว“ถ้าพี่เกลียดแล้วพี่จะมาเสียใจทำไมตอนที่เอิงทิ้งพี่ไปนะ คนดี... พี่รักเธอจนแทบคลั่ง นี่มองไม่ออกเลยหรือไง”หญิงสาวเบิกตากว้าง มองเขาอย่างตกใจ “รักเอิงหรือคะ...”“ก็ใช่นะสิ รักจนพยายามต่อต้าน
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 31.
ตอนที่ 31.“พี่ฉัตรขา...”ร้องออกมาอย่างยอมสิ้น เมื่อถูกเขาขบเม้มที่ซอกคอนุ่ม และเลื่อนต่ำลงมาที่เนินอกอวบที่ชูชันรอคอย และเพียงไม่นานเขาก็ทำให้ปลายถันหายเข้าไปในอุ้งปากอุ่นร้อนของตัวเองหญิงสาวครางออกมา สะโพกบิดเร่า ขณะที่มือใหญ่ก็ยังไม่หยุดซุกซน ปากดูดดื่มกลืนกินเต้าสวย แต่มือกลับลูบต่ำลงไปซุกซนที่ซอกขาหนีบ กอบกุมความงามของอิสตรีเพศเอาไว้เต็มมือ นิ้วแกร่งค่อย ๆ ไล้ไปตามร่องรอยกลีบสาวที่หยาดเยิ้มเชื่องช้า หยาดพิรุณสูดปาก แอ่นร่างขึ้นสูง ใบหน้างามแดงก่ำ ส่ายไปมากับหมอนไม่หยุด“พี่ฉัตร... พี่ฉัตรขา... เอิง... เอิงไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวนี้...พี่ฉัตร...”ดิ้นพล่าน ๆ อยู่ได้ร่างกำยำราวอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ แรงฤทธิ์พิศวาสที่พ่อคนตัวโตร่ายใส่นั้น มันควบคุมเส้นประสาททุกส่วนในร่างกาย และมันก็ทำให้หล่อนเสียวกระสันเจียนคลั่งณฉัตรยิ้มน้อย ๆ กับอกสาวที่กลืนกินอยู่ ขณะค่อย ๆ แทรกนิ้วมือลงไปในความคับแน่นนั้นเป็นจังหวะ ก่อนจะกระซิบถามเสียงแหบพร่า“ชอบไหม... ชอบมันหรือเปล่า...”“ชอบค่ะ พี่ฉัตรขา... อย่าทรมานเอิงแบบนี้เลย... เอิงจะขาดใจ...”แม้จะพยายามยืดเวลาแสนหวานออกไปเท่าไหร่ แต่พอถูกสะโพกกลมกลึงส่า
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 30.
ตอนที่ 30.“เอิงหลับแต่พี่แสนทรมาน...”ชายหนุ่มพึมพำออกมา เมื่อความต้องการทะลักขึ้นมาจอที่ลิ้นปี่จนอึดอัด เจ้าตัวยุ่งของเขาเริ่มหาเรื่องให้เขาลำบากกายอีกแล้ว เขาไม่น่าไปจูบหล่อนเลย เพราะยิ่งได้สัมผัส ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น จนแทบจะลักหลับภรรยาของตัวเองได้อยู่แล้ว‘แต่หล่อนกำลังไม่สบาย...’ ณฉัตรพยายามท่องคำนี้ไว้ในใจ จนหลับไปอย่างน่าสงสารความอึดอัดไม่คุ้นเคยที่แนบชิดอยู่ตลอดทั้งร่างทำให้หยาดพิรุณค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้น ดวงตากลมโตค่อย ๆ ลืมขึ้น พร้อม ๆ กับสมองที่ค่อย ๆ ทำงานตามปกติ และนั่นก็ทำให้สาวน้อยร้องอุทานออกมา เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงแทนที่จะนั่งอยู่ที่พื้นข้างล่าง“มาอยู่นี่ได้ยังไง...”ร่างอรชรที่ลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้ณฉัตรที่พึ่งข่มตาหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมงต้องตื่นขึ้น และก็มองความลนลานของหยาดพิรุณด้วยความแปลกใจ“เอิง... เอิงไม่รู้ว่าขึ้นมาได้ยังไง แต่เอิง... เอิงไม่ได้ขัดคำสั่งของพี่ฉัตรนะคะ เอิงตั้งใจ...”“นี่จำอะไรไม่ได้เลยหรือ...”ชายหนุ่มค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ขณะที่สายตากวาดมองร่างเปลือยของสาวน้อยอย่างเพลิดเพลินโดยที่เจ้าตัวไม่รู้สักนิดก็เมื่อคืนเขา
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 29.
ตอนที่ 29.ชายหนุ่มก้าวยาว ๆ ไปกระชากประตูเปิดออกกว้าง ก่อนจะหันมามองร่างอรชรที่เดินตามมา “ถ้าเปลี่ยนใจก็กลับไปได้ทุกเมื่อนะ ฉันไม่ห้าม...” และเขาก็ดึงประตูปิดเข้าหากันทันที เมื่อหยาดพิรุณก้าวพ้นธรณีประตูออกไป“ไม่ถึงห้านาทีก็คงจะแจ้นกลับบ้าน...”ณฉัตรแสยะยิ้มออกมา ก่อนจะเดินไปที่เตียง และล้มตัวลงนอนด้วยความอ่อนระโหยโรยแรงทั้งร่างกายและจิตใจใจหนึ่งก็อยากจะดึงหยาดพิรุณเข้ามากอดให้หายคิดถึง ใจหนึ่งก็ยังค้านเพราะยังเจ็บแค้นกับสิ่งที่เจ้าหล่อนทำไว้กับเขาในวันนั้น ความรู้สึกตีกันวุ่นวาย ทั้งรักทั้งเกลียดปนเปกันไปหมดจนแยกไม่ออก คงต้องปล่อยให้เจ้าหล่อนพิสูจน์ตัวเองไปสักระยะ“อ้าว... คุณเอิงลงมานั่งตรงนี้ทำไมคะฝนกำลังจะตก แล้วนั่นกระเป๋านี่...”ลิ้นจี่ที่เดินกำลังจะเดินเข้าไปดูในห้องโถงเพราะลืมปิดหน้าต่างร้องขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเดินผ่านมาที่ลานหน้าบ้านแล้วเห็นร่างอรชรของหยาดพิรุณนั่งกอดเข่าอยู่กับพื้นด้วยท่าทางอ่อนเพลีย“คือเอิง...”หญิงสาวพูดได้แค่นั้นก็ก้มหน้าก้มตา ลิ้นจี่จึงเดาได้ทันทีว่าอะไรเป็นอะไร จึงรีบเดินเข้าไปหาจะพยุงเข้าบ้าน แต่หยาดพิรุณก็ขืนตัวเอาไว้“เอิงต้องอยู่ถึงเช้าจ้ะ ไม่
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 28.
ตอนที่ 28.“ออกไปให้พ้น! ออกไปจากห้องของฉัน หยาดพิรุณ...!”“พี่ฉัตรคะ เอิง... ได้โปรดฟังเอิง...”“ออกไป! หูแตกหรือไง...”ชายหนุ่มแทบจะกระโดดลงจากเตียงเมื่อหล่อนถลาเข้าไปหา สาวน้อยมองอย่างอ้อนวอน แต่ความเห็นใจ ความอาลัยอาวรณ์มันตายไปจากหัวใจเขานานแล้วหล่อนยังจะมาให้เขาเห็นหน้าทำไม จะมาทำให้เขาเจ็บปวดอีกทำไม ในเมื่อหล่อนเป็นคนต้องการให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เองหยาดพิรุณเลือกที่จะหย่ากับเขา ทั้ง ๆ ที่พึ่งจดทะเบียนกันไม่ทันข้ามวัน และตอนนี้กลับมาทำไมอีก มาทำไมอีก!“ฉันเกลียดเธอ...! ออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้”คำรามออกมาอย่างเดือดดาล ร่างอรชรที่สวยงามอยู่ในชุดนอนบางเบาไม่ได้ทำให้ความเกรี้ยวกราดของชายหนุ่มลดลงได้เลยความเจ็บปวดที่กรีดลึกลงไปในหัวใจ มันทำให้เขาจำ... และก็จะไม่มีวันยอมให้ความรู้สึกนั้นมามีอำนาจทำร้ายตัวเองได้อีก“พี่ฉัตร... เอิงขอโทษ... เอิงมันงี่เง่า ให้อภัยเอิง...”น้ำตาไหลออกมาอาบแก้ม เสียใจที่ณฉัตรไม่ยอมฟังเหตุผลของหล่อนเลย แต่จะโทษเขาฝ่ายเดียวได้ยังไง ในเมื่อหล่อนเป็นคนทำให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นมาเอง แล้วจะโทษใครได้ นอกจากความงี่เง่าของตัวเอง“ออกไป! ถ้าไม่ออกไป ฉันจ
ดวงใจพญามาร ตอนที่ 27.
ตอนที่ 27.“แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้ล่ะคะ ในเมื่อ...” สมองเริ่มมึนงง ความสับสนกำลังเกาะกินในหัวใจ ลางสังหรณ์บางอย่างกำลังเต้นเร่าอยู่ในกระแสเลือด“น้ากับณฉัตรเป็นแม่ลูกกัน... แต่เราผิดใจกันนิดหน่อย ก็เท่านั้นเอง...”“อะไรนะคะ!”เหมือนฟ้าถล่มใส่ศีรษะ ใบหน้าซีดขาว ดวงตากลมโตตื่นตกใจอย่างสุดขีด จนคู่สนทนาอย่างจันจิราจ้องมองด้วยความแปลกใจ“หนูเป็นอะไรหรือเปล่า...”หยาดพิรุณรีบส่ายหน้า ตาแดงก่ำเกือบจะร้องไห้ ความรู้สึกผิดท่วมท้นอยู่ภายในอก หล่อนผิดอย่างไม่น่าให้อภัย ความโง่ ความงี่เง่าของคนทั้งโลกมาถล่มใส่หล่อนคนเดียวในตอนนี้หล่อนไม่อยากให้สิ่งที่ผู้หญิงตรงหน้าบอกเป็นความจริงเลย ไม่อยากให้มันเป็นความจริง เพราะจากที่หล่อนเคยเป็นฝ่ายถูกกระทำ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าหล่อนเป็นฝ่ายทำร้าย ทำลายทุกอย่างของชีวิตคู่ลงด้วยน้ำมือของตนเองไม่น่าให้อภัย...! ใช่แล้วล่ะ ณฉัตรไม่มีวันให้อภัยในความงี่เง่าของหล่อนอย่างแน่นอน และหล่อนมันโง่เองที่จะเชื่อแค่สายตา โดยไม่คิดจะถามไถ่ทุกอย่างให้ดีเสียก่อน“หนู... หนูไม่เป็น... อะไร หนูขอตัว... ขอตัวค่ะ...”หญิงสาวลุกขึ้นทันที ก่อนจะลนลานออกไปจากร้านกาแฟอย่างรวดเร็ว
Anda juga akan menyukai
รวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat44.0K Dibacaรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ47.2K Dibacaพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี131.2K Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.4K Dibacaกรงร้ายจำนนรัก
ธัญปัณณ์1.1K Dibacaเพียงรักหมดใจ
คณานางค์377 Dibacaแกล้งลืมดีนัก งั้นขอรักพี่ชายคุณแทน
อี้เสี่ยวเหวิน1.7K DibacaPsycho Love รัก คลั่งไคล้ SM (ภาค 2)
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.183 Dibaca
