Part : คุณหนูขี้งอน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : คุณหนูขี้งอน

--------------------------------------------------------------------------

เจเคที่นั่งมองอยู่ไม่ไกล รับรู้ได้ว่าเพื่อนของเขารู้สึกเช่นนั้นอยู่จริงๆ และดูรู้ว่าคุณหนูขี้วีน เธอเองก็คิดถึงเพื่อนสนิทของตนอยู่ไม่น้อย แม้จะไม่แสดงออกมาอย่างชัดเจน

ถ้าไอวอมมันรู้เรื่องที่ผมทำกับคุณหนูของมัน เราสองคนได้ทะเลาะกันแน่ เพราะผมรู้ว่ามันแอบคิดไม่ซื่อกับเธออยู่ แต่ไม่ว่าผมหรือมัน ก็ไม่มีทางลงเอยกับเธอได้อยู่ดี…

“นี่ครับเหล้า” เขายื่นขวดเหล้าให้เธอ แต่ทว่า เธอยังคงเมินใส่เขาไม่เลิก

คนตัวเล็กเบี่ยงตัวเดินออกจากบาร์เหล้าโดยที่ไม่ได้รับขวดเหล้านั้นมาจากมือของวอม แต่เมื่อเธอเผลอสบตามองกับอีกคนที่อยู่บริเวณนั้น ขาคู่สวยก็หยุดเดินอย่างอัตโนมัติ ท่าทางมองแรงของเจเคที่แสดงต่อเธอ มันทำให้เธอคิดเรื่องสนุกขึ้น

“เอาเหล้าขึ้นไปให้หนูบนห้องด้วย..”

เธอหันมาพูดบอกวอม ก่อนจะสะบัดหน้าหนีขึ้นห้องไป และเธอก็มั่นใจว่าเขาจะตามขึ้นมาโดยที่เธอไม่ต้องไปเซ้าซี้ให้เสียเวลา เพราะเธอมั่นใจว่าเวลานี้เขามองว่าเธอสำคัญกว่าเพื่อนสนิทของเขา ที่นั่งหัวโด่อยู่ไม่ไกล

“ครับคุณหนู...”

วอมตอบรับทันที ก่อนจะเดินตามไปติด ๆ แต่เสียงเพื่อนสนิทก็เรียกหยุดเขาไว้ซะก่อน “เดี๋ยว มึงจะทิ้งกูเลยไง แดกเหล้าเป็นเพื่อนกูก่อนดิ”

“กูไปง้อคุณหนูก่อน เดี๋ยวกูรีบลงมา...”

“เห้ย! ไอ้เหี้ยวอม! มึงตามใจคุณหนูมึงจนสันดานเสียหมดแล้วไอ้เวร!”

เจเคตะโกนตามหลังเพื่อนสนิท ที่วิ่งหน้าตั้งลืมเพื่อนลืมฝูง และโฟกัสเพียงแค่คุณหนูของเขา จนลืมเพื่อนสนิทที่คบกันมาเป็นสิบ ๆ ปี

ห้องนอนโบอา…

พอผมเดินขึ้นมาถึงหน้าห้อง ก็เห็นว่าเธอเปิดประตูห้องรอผมอยู่ ยังไงวันนี้ ผมต้องทำให้เธอหายงอนผมให้ได้…

สาวสวยเจ้าของห้อง เธอนั่งไขว้ขารออยู่ที่โซฟาเล็กข้างเตียง เพื่อนั่งรอดื่มเหล้าที่คนทำผิดนำมาเสริฟ์

คนอบอุ่นเดินไปนั่งลงที่ว่างข้าง ๆ สาวขี้งอน ก่อนยกแขนข้างนึงขึ้นวางพลาดยาวไว้บนที่พิง และเอนตัวเข้าไปใกล้เพื่อดูว่าเธอนั้นดูอะไรอยู่ในโทรศัพท์ แต่พอเขาเอาหน้าเข้าไปใกล้เธอกลับพับหน้าจอโทรศัพท์ลงและหันหน้ามาทำตาเขียวใส่อีกคน แต่ทว่าสายตาคู่นั้นของเธอ ไม่ได้ทำเขาหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่จะยิ่งทำให้เขาอยากเอาหน้าเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น

สาวสวยหยุดนิ่งไปเมื่อเห็นว่าอีกคนจ้องหน้าเธออยู่แบบนั้น ใบหน้าของทั้งคู่หยุดนิ่ง ไม่มีใครขยับถอยออกห่าง หรือแม้แต่ขยับเข้าหากัน สายตาแสนอบอุ่นมองจ้องอยู่เพียงแค่ริมฝีปากสวยของสาวที่ตนชอบ ส่วนอีกคนก็ตั้งตารอว่าเขาจะทำสิ่งใดต่อ

ปลายจมูกของคนทั้งคู่เฉียดกันไปมา แต่วอมก็ไม่มีความกล้ามากพอ ที่จะเป็นฝ่ายเริ่มทำสิ่งนั้นก่อน ได้แต่กลืนน้ำลายด้วยความอยาก และจ้องมองริมฝีปากของเธออยู่แบบนั้น จนความเจ็บจี๊ด ๆ ที่ท้องแกร่งเรียกสติของเขาให้กลับมา

“โอ๊ย เจ็บครับ”

“ก็หยิกให้เจ็บไง!” เธอตวาดใส่คนพี่และก็หยิกเขาอยู่แบบนั้นเพื่อระบายความโกรธ และเอาคืนที่เขาทิ้งเธอไป

“คุณหนูครับ~”

“กลับมาทำไมคะ กลับมาแล้วก็ทิ้งหนูไปอีก จะกลับมาทำไม!”

เขางอตัวลงด้วยความเจ็บบริเวณท้องแกร่งที่มีเพิ่มขึ้น จนคิดหยุดเธอไว้ด้วยสิ่งที่ไม่กล้าลงมือทำในก่อนหน้า

จ๊วบ~

ท้ายทอยสวยถูกมือหนาประคองไว้อย่างอบอุ่น เขาปล่อยให้เธอหยิกเขาอยู่แบบนั้น ในเวลาเดียวกันก็บรรเทาเบาบางความโกรธของเธอลงด้วยจูบที่แสนนุ่มนวล จนมือน้อยของเธอเริ่มอ่อนแรงก้าวร้าวลง

จ๊วบ ๆ~

“ผมขอโทษครับคุณหนู…” คนอบอุ่นถอยจูบออกมาเอ่ยคำขอโทษ

ผลัก!

เธอผลักเขาออกห่าง แต่ยังไม่ทันได้ลุกหนี ก็โดนอีกคนดึงลงไปนั่งลงที่ตัก และโอบกอดเธอไว้จากทางด้านหลัง

หมับ!

“ปล่อยนะ!”

“คุณหนูก็หายโกรธผมก่อนสิครับ…”

เธอพยามแกะแขนล่ำของเขาออก แต่มันก็ไม่เป็นผล เหมือนว่าเขาจะยิ่งกอดเธอไว้แน่นขึ้น ซึ่งลึก ๆ แล้วเธอก็รู้ว่า เขาเองก็ไม่ได้อยากจากเธอไป แต่นั้นเป็นเพราะคำสั่งของพ่อเธอ และเขาก็พูดย้ำให้เธอแน่ใจมากขึ้น…

“ผมขอโทษนะครับคุณหนู ผมไม่ได้อยากไปอยู่ที่มาเก๊ากับนายเลย แต่มันเป็นหน้าที่ ใจจริงผมอยากจะอยู่ดูแลคุณหนูที่นี่ คุณหนูเองก็รู้หนิครับ… แล้วรู้ใช่ไหมครับ ว่าผมชะ…”

ก๊อก ๆ!

“ไอ้วอม!” เสียงเจเคเคาะเรียกเพื่อนของเขาอยู่ที่หน้าประตูห้อง “ไอ้วอม”

“เลิกคบกับมัน แล้วหนูจะหายโกรธ”

ถึงผมจะรักคุณหนูมากก็เถอะ แต่ถ้าจะบอกให้ผมเลิกคบกับไอเจเคผมจะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ เฮ้อ “คุณหนูครับ”

เธอผลักกอดอีกคนออกเต็มแรง และเดินไปที่หน้าประตู ก่อนจะล็อกกลอนที่มีทั้งหมด และเดินหนีขึ้นไปนั่งอยู่บนเตียง “ห้ามออกไปนะคะ…”

“ไอ้วอม!” เสียงเจเคยังคงดังขึ้นอยู่ที่หน้าประตูไม่หยุด และเริ่มสงสัยว่าเพื่อนของเขาตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่า ถึงได้หายเงียบไปเช่นนั้น

เสียงของเจเค ทำให้วอมคิดมาก จนต้องลุกไปขออนุญาตโบอาอีกครั้งถึงเตียงนอน “ผมขอไปคุยกับมันแป๊ปนึงได้ไหมครับ?”

“ถ้าอยากให้หนูหายโกรธ ห้ามออกจากห้องจนกว่าจะเช้า” สิ้นเสียงคำสั่งของเธอ ร่างหนาถูกดึงลงไปนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว และถึงแม้เวลานั้นเขาจะอยากออกไปคุยกับเพื่อนให้เข้าใจ แต่ก็ไม่อยากปล่อยทิ้งเวลาดี ๆ ตอนนี้ไป

ขอโทษทีเว้ยไอเจเค ตอนนี้กูไม่อยากลุกออกจากเตียงเลย ไว้เจอกันตอนเช้าแล้วกันเพื่อน…

“ไอ้วอม เปิดประตูให้กูหน่อย” เสียงเจเคตะโกนเรียกอยู่ที่หน้าประตูยังคงดังขึ้นอยู่เป็นระยะ

“ห้ามออกไปนะคะ...” คนตัวเล็กพูดพร้อมกับเขยิบเข้าไปสวมกอดอีกคนไว้แน่น เพราะกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจลุกหนีเธอไป

ร่างเล็กบางซุกใบหน้าสวยเข้าหาซอกคอของชายหนุ่ม จนทำใจแกร่งเต้นรัวไม่หยุด ลมหายใจอุ่นของสาวสวยกำลังสร้างเรื่องให้อีกคน

ตึกตัก! ตึกตัก!

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~