Share

2

last update Tanggal publikasi: 2026-05-06 11:34:20

ระหว่างรอรถไฟฟ้า เจ้า‍เอยคุยโทรศัพท์กับคนรักเรื่องงานแต่ง “ค่ะ พี่คุณ เอยจ่ายมัดจำไปหมดแล้ว ครึ่งหนึ่งค่ะ”

“งั้นหรือ จ่ายแล้วใช่ไหม”

เธอย่นคิ้วนิดหนึ่ง “พี่คุณ...เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่าจ้ะ เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง เอยไม่ต้องกังวลนะ พี่จะสมทบที่เหลือ”

“เอยไม่กังวลอยู่แล้วล่ะค่ะ” ก็เขาเป็นคนขอแต่งงานเองนี่นา  

เมื่อวางสาย พัช‍ราที่ยืนรอรถไฟฟ้าอยู่เช่นกันชะโงกหน้ามาถาม “มีอะไรหรือเปล่า”

“ไม่มีหรอก” เธอตอบ เพื่อนคนนี้ชอบเข้ามาถามจุ้นจ้านเป็นประจำ ชาชินเสียแล้ว

“เหรอ แล้วนี่จัดงานแพงไหม”

“ก็แพง แต่เราก็พยายามจำกัดงบ ถึงได้จัดเช้าถึงบ่ายแทน รวบมาเลย อยากให้แขกสบาย ๆ กันด้วย ไม่ต้องแต่งตัวเยอะ ขั้นตอนไม่มาก ตัดวงดนตรี ตัดอะไรยุ่งยากไปหมด”

“ก็จริง พนักงานเงินเดือนธรรมดานี่เนอะ อย่าผลาญไปกับงานแต่งเลย ถึงแม้เจ้าบ่าวจะเป็นเจ้าของบาร์ก็เถอะ เราก็อย่าทำเหมือนไปขุดทองเนอะ” พัช‍รากล่าวเชิงสั่งสอน อ้างว่าเพราะแต่งงานและมีประสบการณ์มาก่อน “อย่างของพัชนะ จัดงานเล็ก ๆ เพราะเจ้าบ่าวเป็นคริสต์ บ้านพัชก็ไม่เคร่งเลยเดินเข้าโบสถ์แล้วก็กินเลี้ยง เกินแสนมานิดเดียว แล้วพี่แทนก็จ่ายให้หมด สบาย”

ไหนว่าอย่าให้ผู้ชายคิดว่าไปขุดทอง?

“ดีแล้ว” เธอยิ้มน้อย ๆ

แทนไทเป็นสามีของพัช‍รา แถมยังทำงานที่เดียวกัน แต่เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายไอที ถ้าไม่ใช่เพราะต้องอยู่ทำโอทีช่วงนี้ สองสามีภรรยาคงกลับด้วยกัน พัช‍ราไม่อยากรอเลยชิงกลับรถไฟฟ้า ไม่อย่างนั้นก็ต้องรอเพื่อกลับรถส่วนตัวเอาตอนดึกโน่น

“พี่แทนเนี่ย ขออะไรก็ให้ ยังดีที่ฐานะทางบ้านมีเยอะ”

“อืม” เธอตอบยิ้ม ๆ จะบัฟกลับทำไมหนอ

“แล้วเธอเช่าชุดหรือซื้อ”

“เช่าหมดเลย”

“ใครออก”

“เราออก ชุดเจ้าบ่าว พี่คุณก็ออกเอง”

“อ้อ” พัช‍ราเหลือบมองแหวนที่เดช‍คุณใช้ขอเจ้า‍เอยแต่งงานแล้วแอบบึนปากเล็ก ๆ เพราะเพชรบนแหวนนั้นใหญ่กว่าของตัวเอง “แล้วจะมีลูกเลยไหม เธอแต่งตอนอายุสามสิบสองแล้วนะ คงรีบใช่ไหม”

“ยังไม่รีบหรอก พี่คุณไม่เร่ง บ้านพี่เขาก็ชิว ๆ พัชเองก็ยังไม่มีเลยนี่”

พอโดนย้อน อีกฝ่ายยกมือตีเบา ๆ “แหม เราไม่คิดจะมีหรอก เลี้ยงหมาดีกว่า แล้วทำไมเจ้าบ่าวถึงไม่จัดการให้หมดเลยล่ะ เขารวยกว่าเธอนี่”

เดช‍คุณเป็นเจ้าของบาร์หรูบรรยากาศดี อาจไม่กลางใจเมือง แต่ก็ยังอยู่ในตัวเมือง พื้นฐานครอบครัวเป็นเศรษฐีต่างจังหวัด มีไร่เยอะ สมบัติเยอะ

ส่วนเจ้า‍เอยนั้นเป็นพนักงานออฟฟิศ คุณพ่อทำร้านกรอบรูปอยู่จังหวัดน่าน ตอนนี้พี่ชายดูแลเต็มตัว ไม่ได้มีพื้นฐานอู้ฟู่เท่าใด แต่เธอก็สามารถเงินเก็บมาใช้กับเรื่องของตัวเองได้ เช่น การสร้างครอบครัวในอนาคต

“แต่งแล้วอยู่ด้วยกันเลยไหม” พัช‍รายังจี้ถามไม่เลิก “พวกเธอไม่อยู่ด้วยกันก่อนนี่ ไม่งั้นจะรู้เหรอว่าเข้ากันได้หรือไม่ได้”

“ก็ตัดสินใจกันแล้วล่ะ” เธอตอบ แต่สายตามองรถไฟฟ้าที่กำลังจะเข้าสถานี

เวลาหลังแต่งนั้นเป็นโมเมนต์ที่รอคอยที่สุด ช่วงอายุที่จะสนุกกับชีวิตรักสำหรับผู้หญิงนั้นสั้น ก็ต้องประมาณนี้ เธอมีความต้องการ อยากสกินชิพ อยากใกล้ชิด โธ่ เธออายุเข้าเลขสาม อยากมีเซ็กซ์ที่ดีผิดหรืออย่างไร แถมยังเซฟเซ็กซ์และหลังแต่งด้วย อยู่ในกรอบเลยเชียว ถ้าไม่ใช่เพราะฝ่ายชายอยากได้ภรรยาตามธรรมเนียม ทั้งสองอาจเผลอใจไปนานแล้ว พอเกือบจะเกินเลย เดช‍คุณต่างหากที่อดใจ เธอมองว่าเขาให้เกียรติมากเลย

“แล้วบ้านล่ะ ชื่อใคร ได้ยินว่าซื้อเรือนหอนี่”

“รถมาแล้ว” เธอรีบตัดบท

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ดามใจเจ้าเอย   51

    เด็กชายวัยหกขวบ นัยน์ตาคมแบบผู้เป็นพ่อชูมือขึ้น ด้วยความเป็นเด็ก วงหน้าจะยังกลมมน แก้มยุ้ยน่ารัก สายตาของเขาจับจ้องเด็กหญิงวัยอ่อนกว่าสองปี เธอมีผมสีดำหยักศกเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลแบบคุณพ่อ แต่รูปตาเรียวดั่งอัลมอนด์แบบคุณแม่ เด็กหญิงรีรอดูลังเลที่จะสไลด์ลงมา“ลงมาเลย พี่รอรับน้องอยู่ ไม่ต้องกลัวนะ”“ตะ แต่น้องกลัวนี่นา”“ไม่ต้องกลัว พี่อยู่นี่ไง”“พี่ต้องรับน้องนะ”“รับสิ”เด็กหญิงพยักหน้าแล้วกลั้นใจสไลด์ลงมา “ว้าว” แป๊บเดียวพี่ชายก็จับตัวให้หยุด เธอหัวเราะคิกคักเสียงน่ารัก “สนุกจัง”“ใช่ม้า งั้นไปเล่นอีกรอบ พี่ลงก่อนนะ” เด็กชายจับมือน้องสาวพาปีนขึ้นเครื่องเล่นผู้เป็นพ่อเป็นแม่นั่งมองลูกทั้งสองเล่นด้วยกัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันสองคน เด็กชายมีชื่อว่าทิวไผ่ ส่วนเด็กหญิงชื่อขวัญเอย ทั้งสองนามสกุลพร‍พัน‍รบ เป็นลูกของทิว‍เขากับเจ้า‍เอย“หกปีแล้ว ไม่นึกว่าเวลาจะผ่านมาไวขนาดนี้” เจ้า‍เอยคุยกับสามี มือของเขาจับมือเธอแน่นเสมอมา แม้แต่ตอนนี้ ตอนคลอดทิว‍ไผ่ ทั้งสองหัวยุ่งกันเลยทีเดียว แถมยิ่งโตยิ่งเหมือนพ่อ ขนาดที่ว่าพ่อแม่ของทิว‍เขาบ่นว่าทำไมไม่ได้อุปนิสัยมารดา พอเริ่มคลาน เริ่มวิ่งได้ ทีนี้ได้ตัว

  • ดามใจเจ้าเอย   50

    แสงตะวันสาดส่องเข้าหน้าต่างในห้องแต่งตัว หากเดินออกมาชมทิวทัศน์ด้านนอกริมระเบียง จะเห็นขุนเขาเป็นเนินสีเขียว ด้านล่างมีสวนดอกไม้อวดสีสันสดใสงดงาม ลมเย็นเบาสบายพัดผ่านจนม่านโปร่งปลิวไสว เจ้า‍เอยเดินออกจากห้องแต่งตัวมายืนยังจุดนี้ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับตากล้องที่มาเก็บรูปก่อนเริ่มงานชุดเจ้าสาวสีขาวตัวนี้ต่างจากตัวแรกที่เธอสวมใส่ อีกทั้งยังเป็นชุดเย็บใหม่ที่เจ้าบ่าวซื้อให้เลย เป็นกระโปรงยาวเรียบ ๆ แต่ปักเย็บประณีต หากเทียบกับกำลังทรัพย์ของเจ้าบ่าวแล้ว ทิว‍เขานั้นมีฐานะมากกว่าเดช‍คุณแน่นอน ถึงอย่างนั้น ฝ่ายครอบครัวศิ‍ลา‍คำไม่ได้ขอสินสอดเลย แต่ทางบ้านพร‍พัน‍รบก็มอบของขวัญให้มากมายเพื่อต้อนรับสะใภ้พวกเขาดีกับเธอมาก ดีจนเหมือนฝัน ดีจนที่เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จ เจ้า‍เอยแอบหยิกตัวเองอยู่หลายทีพิธีในงานจัดเรียบง่าย วันก่อนทำบุญตักบาตรแล้วกราบไหว้บิดามารดา วันนี้เป็นวันเลี้ยงฉลอง เมื่อประตูอีกบานเปิด เจ้าบ่าวในชุดสีดำสูงสง่ายืนตะลึง จากที่มักมีผมยุ่งตลอด วันนี้พอปัดเสยขึ้น ทิว‍เขาดูหล่อเหลาราวกับราชนิกุล สายตาคมไม่ได้หลุกหลิกแม้แต่น้อย กลับจับจ้องเพียงแต่เจ้าสาวในชุดขาวจะไม่ให้เขาตะลึงได้อย่างไร

  • ดามใจเจ้าเอย   49

    นับถอยหลังวันแต่งงานที่แท้จริง กระชั้นชิดเข้ามาเรื่อย ๆ เพื่อนร่วมงานร่วมอวยพรและขอให้งานผ่านไปอย่างราบรื่น เธอขออภัยที่ไม่อาจชวนได้ทุกคน“โธ่ ๆ ถ้าเกิดจบไม่ดีเหมือนครั้งก่อนก็แย่ เข้าใจนะ” พัช‍ราเข้ามาจับไม้จับมือ “หวังว่าจะผ่านไปด้วยดี ไม่มีเจ้าบ่าวตัวแทนอีกนะจ๊ะ”เจ้า‍เอยฉีกยิ้มเสแสร้งอย่างเป็นงาน ถึงอย่างนั้น ร่องรอยริษยาปรากฏผ่านดวงตาของเพื่อนร่วมงาน เธอจึงไม่ได้ตอบโต้ ปล่อยให้อีกฝ่ายจมอยู่กับไฟอิจฉาต่อไป“เกรงใจทุกคนน่ะค่ะ งานจัดที่เขาใหญ่ด้วย เอยเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะสะดวก”“ครั้งนี้ไปฮันนีมูนเลยนี่ พี่ว่าสมบูรณ์แล้วล่ะ” รุ่นพี่ในที่ทำงานเอ่ยเข้าข้าง “ครั้งนี้ได้แต่งกับคู่ตัวจริง ไม่มีทางเหมือนครั้งก่อนแน่นอน โชคดีแล้วล่ะเจ้า‍เอย”“ขอบคุณนะคะ”“บางคนปากไม่ดี อิจฉาน่ะแหละ เห็นเจ้า‍เอยมีคนดามใจไวไม่พอ ยังหล่ออย่างกับเจ้าชาย”พัช‍ราร้อนตัวแทรกทันที “เจ้าชายเลยเหรอคะ ลุคแบบนั้น”“ลุคแบด ๆ พวกนี้เผ็ดนะคะคุณน้อง” พี่สอง รุ่นพี่ที่เจ้า‍เอยฝากให้ช่วยเลือกชุดไบเกอร์สาวมาให้ตอบโต้ ทั้งยังขยิบตารู้กัน“ฮอตเนิร์ดก็ร้อนแรงค่ะ” พัช‍ราเถียง“จะว่างั้นก็ได้ค่ะ ใครจะไปรู้เนอะ” พี่สองหันมาพยั

  • ดามใจเจ้าเอย   48

    ตอนกลางคืน หลังจากทิว‍เขาเดินสวมผ้าขนหนูเดินออกจากห้องน้ำ กำลังเช็ดที่ยังเปียกหมาด ๆ กลับพบเจ้า‍เอยยืนรอในชุดนอนสีดำซีทรูสุดวาบหวิว มีสายรัดลูกไม้ตรงเอวกับต้นขา“ของขวัญสุดท้ายค่ะ” เธอยืนเอียงคอเอามือไพล่หลังแค่นี้เขาคำรามในคอ “น้องเอย พี่ชอบมากเลยครับ เพราะงั้น...”สามีสุดหื่นเตรียมพร้อมจะจับคุณภรรยากินให้หนำใจในทันที แต่เจ้า‍เอยคล้ายรู้ทัน หยิบไม้แขวนเสื้อดันออกอกยืนอยู่ เขาได้แต่ทำเสียงครางหงิง“ไม่เอาสิคะ ยังไม่ได้ให้เลย”“ก็พี่กำลังจะแกะ”“จุ๊ ๆ” เธอยกนิ้วขึ้น เจ้า‍เอยแอบไปศึกษาจากบทความ รวมถึงกรุ๊ปที่เขาเม้ามอยกันเรื่องบนเตียง ว่าผู้ชายชอบอะไรบ้าง อย่างทิว‍เขานั้น ไม่รู้ว่าเขาชอบเห็นภรรยาแต่งตัวคอสตูมหรือไม่ จึงเลือกชุดนอนแบบไม่ได้นอนแทน ทั้งยังจะลองทำสิ่งตัวเองยังไม่เคยทำให้เขาด้วยเจ้า‍เอยเดินไปหา ลูบมือจากหน้าอกของเขาจึงมาถึงผ้าขนหนู เห็นลูกกระเดือกของทิว‍เขาขยับ“น้องเอย อย่าทดสอบความอดทนของพี่นะ”เขาเหมือนกับเสือร้ายที่พร้อมขย้ำ โดนยั่วยวนขนาดนี้ เขาอยากจะอุ้มเธอแล้วปล้ำบนเตียงจนถึงเช้าเลย คอยดูเถิด“ต้องใจเย็นสิคะ” เธอบอกแล้วกระตุกผ้าขนหนูของเขาจนมันหล่นกองกับพื้น อวดร่าง

  • ดามใจเจ้าเอย   47

    หลังจากนั้นวันนั้น ทิว‍เขากับเจ้า‍เอยได้ไปจดทะเบียนสมรสที่เขตอย่างเป็นทางการ เหลืองานแต่งที่จะจัดขึ้นที่เขาใหญ่เจ้า‍เอยรู้สึกว่าทิว‍เขาทำตัวเป็นแมวน้อยมากกว่าโกลเด้นมากขึ้นทุกวัน ทั้งอ้อนทั้งเข้ามากอดรัดออเซาะตลอด อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ขัดใจหรอก กลับชอบใจด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าภีมคุยกับจูเน่ถึงไหนกันแน่ แต่ได้ยินว่าหญิงสาวบินกลับไปออสเตรเลียเรียบร้อยแล้ว“จะว่าไป พี่ภีมกับพี่ริ‍ชาร์ดไม่มีแฟนเหรอคะ” เธอถามทิว‍เขาขณะเขามาส่งเธอไปทำงาน“ริ‍ชาร์ดมี แต่แฟนเรียนป.เอกอยู่เมืองนอก”“อ้อ คนไทยหรือคะ”“คนไทยสิ” เขาค่อย ๆ เปลี่ยนเกียร์จอด “ส่วนภีม มันปิ๊งสาวอยู่ แต่ยังไม่กล้าจีบ”“ทำไมคะ”“ไม่รู้มัน” เขายักไหล่แล้วหอมแก้มเธอ “ตอนเย็นมารับเหมือนเดิมนะครับ”“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้ม “วันนี้เอยมีของจะเซอร์ไพรส์ด้วยนะ” บอกแล้วเปิดประตูลงไปเลย ทิว‍เขาที่รอฟังเลยได้แต่รอเก้อ“แบบนี้ค้างสิครับ น้องเอย” เขาตะโกนผ่านกระจก แต่เจ้า‍เอยเพียงโบกมือ ยิ้มหวานอย่างเดียวแท้จริงแล้ว เจ้า‍เอยอยากเป็นฝ่ายให้บ้าง เธอคิดว่ารับจากทิว‍เขามาเยอะ ทั้งแรงสนับสนุนทางกายและทางอารมณ์ เสียงนินทาซุบซิบเกี่ยวกับวันงานแสนโกลาหลเบาลง เมื่อ

  • ดามใจเจ้าเอย   46

    ทิว‍เขาถูกประคองออกมาจนถึงลอบบีโรงแรม เดช‍คุณกับริ‍ชาร์ดวางตัวเพื่อนลง เขาแสร้งร้องโอดโอยอยากให้เจ้า‍เอยเอาใจ“โอย พี่เหมือนเดินไม่ไหวเลย”“งั้นหรือคะ นี่พี่จูเน่ทำอะไรกันแน่เนี่ย”“มันสำออย” ริ‍ชาร์ดชี้ “ตอนเดินลงมา มันก็ยังเดินได้ กะอีแค่แผลถลอกนิดเดียว น้องเอยอย่าตกหลุมพราง”“แม่ง” พลันก็ยกเท้าเตะเพื่อน“นั่นไง”เจ้า‍เอยยิ้ม เธอนั่งลงข้าง ๆ สามี ดีที่จับใส่เสื้อผ้าคลุมแล้วแต่ยังไม่เรียบร้อย จึงช่วยติดกระดุมให้“ทำไมพี่จูเน่เล่นแรงขนาดนี้คะ ต้องถึงกับชอร์ตไฟฟ้าเลยเหรอ พี่จะแจ้งความไหม”เขานิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “พี่ว่าภีมคงทำให้เธอเข้าใจแล้วล่ะ แล้วทำไมถึงมากันหมดได้”“น้องเอยโทรไปหาไอ้ภีม พวกเราก็เลยโดนเรียกมาด้วย พอเห็นรูป พอดีไอ้ริ‍ชาร์ดจำได้ว่าที่ไหน” เดช‍คุณเล่าให้ฟัง ชั่วแวบหนึ่งที่เขาสบตากับเจ้า‍เอย ก่อนจะละสายตาไปทางอื่น “นั่นแหละ พวกเราก็เลยรีบมา ไม่รู้ว่าจูเน่จะบ้าขนาดนี้”“เฮ้ย ทำไมแกจำได้วะ ไอ้ริช เคยมากับใคร” ทิว‍เขายังมีอารมณ์แซวเพื่อน เลยโดนริ‍ชาร์ดเตะเบา ๆ“เงียบไปเลย คุณมึง”“แล้วทำไมต้องขนาดนี้ด้วย เอยฟังแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้าใจ”“จูเน่น่ะ ไม่เคยโดนปฏิเสธ

  • ดามใจเจ้าเอย   8

    ดึกคืนนั้น เจ้า‍เอยนั่งอยู่ในห้องนอน โดยมีพี่ชายกับน้องสาวนั่งอยู่เป็นเพื่อน ทั้งสองต่างพูดคุยเรื่องครอบครัว รวมไปถึงเรื่องของพ่อกับแม่ที่ผ่านไปแล้วด้วย“ถึงแม้พ่อจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนางแต่งงาน พ่อก็เข้ามาสวมกอดแล้วบอกยินดีด้วยนะลูก” เจ้า‍นางเล่าประสบการณ์ของตัวเอง “ชั่วเวลานั้น เหมือนได้พ่อกลับคืนมา

  • ดามใจเจ้าเอย   7

    “ฉันเตรียมมาส์กหน้ามา เลือกของดี ของแพง บูสต์หน้าเร่งด่วน” รุ้งพรายหยิบข้าวของออกมาอวดให้มั่นใจได้ ว่าเป็นเพื่อนเจ้าสาวมืออาชีพ “ไหน เครื่องสำอางของเจ้า‍เอยเป็นไง”ฝ่ายอรพลินดูกระเป๋าเครื่องสำอาง ปกติเจ้า‍เอยแต่งหน้าน้อย อุปกรณ์ไม่เยอะ เมื่อเห็นของข้างใน จึงรู้ว่าเพื่อนรักยอมลงทุนซื้อเอง แต่ไม่ยอมจ้

  • ดามใจเจ้าเอย   6

    หนึ่งวันก่อนวันแต่งงานเดช‍คุณเป็นหนุ่มวัยสามสิบสี่ ตามสไตล์สายเลือดไทย-จีนและดูแลตัวเอง หมั่นเข้ายิม ดูแลผิวพรรณ ใครเห็นก็นับเป็นตัวอย่างของลำดับอายุแบบใหม่ ที่ว่าวัยนี้ยังวัยรุ่นอยู่ ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดูโตกว่าเจ้า‍เอยที่อายุสามสิบสอง ด้วยบุคลิกภูมิฐาน แต่งตัวแบบโอลด์มันนี่ พอเดินควงแขนกับสาวเห

  • ดามใจเจ้าเอย   5

    ได้ยินดังนั้น เธอถอนหายใจ “หิวน้ำไหมคะ เดี๋ยวเอยไปหยิบขวดน้ำให้”เขาส่ายหน้า โบกมือที่สวมถุงมืออยู่ เพราะปกติทิว‍เขาจะขี่บิ๊กไบก์คันแพง จึงมักเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้ เครื่องแบบเสมอต้นเสมอปลายนั่นคือสวมแจ็กเกตกันลม กางเกงยีนบ้าง กางเกงหนังบ้าง รองเท้าบูตหนังไม่ก็ผ้าใบ เธอได้ยินว่าเขาเคยแข่งรถด้วย แต่นา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status