LOGINตอนพิเศษ 34ปีต่อมา@ โรงเรียนเอกชนxxx“ที่รักนั่งรออยู่ในรถนี่แหละค่ะ เดี๋ยวหนูลงไปรับลูกเอง” ลันตาหันมาพูดกับพายุที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ“ได้ไงวันนี้พี่อุตส่าห์เลิกประชุมไว เพื่อมารับลูกเลยนะ พี่ไม่ยอมนั่งอยู่ในรถแน่นอน” คนตัวโตบอกกับภรรยาสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ วันนี้ชายหนุ่มตั้งใจมารับลูกสาววัยห้าขวบที่โรงเรียนเพราะนานแล้วที่เขาไม่ได้มารับ ช่วงนี้พายุเร่งทำงานที่ค้างให้เสร็จหลังจากนั้นจะได้พาครอบครัวไปเที่ยว ตามที่สัญญาไว้กับลูกสาว“โอเคค่ะ แต่ว่าที่รักห้ามทำนิสัยไม่ดีแบบวันนั้นเด็ดขาดนะคะ” ลันตาหันมาต่อว่าสามี เหตุเกิดจากเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว พายุกับเธอมารับลูกสาวที่โรงเรียนแล้วชายหนุ่มดันเห็นลูกสาวตัวน้อยนั่งอยู่กับเด็กชายอีกคน คนเป็นพ่อก็เลยเกิดอาการหวงรีบเดินเข้าไปหาทันที แล้วดุเด็กชายคนนั้นไป ทำให้หลังจากนั้นลันตาเลยไม่ให้สามีมารับลูกอีกเลย“ถ้าไม่มีใครมายุ่งกับพารัม พี่ก็ไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก”“ให้มันจริงเถอะค่ะ” คนตัวเล็กทำเสียงดุสามีอีกครั้ง ก่อนทั้งสองจะลงไปจากรถเดินเข้าไปข้างในโรงเรียน วันนี้มีกิจกรรม ทางโรงเรียนเลยต้องให้ผู้ปกครองเข้าไปรับที่ห้องเรียนได้เลย ลันตากับพายุเดินไ
ตอนพิเศษ21 เดือนต่อมาอุแว้! อุแว้! อุแว้!.....เสียงร้องของเด็กแรกเกิดที่ร้องในเวลานี้เป็นประจำ ทำให้คนเป็นแม่ที่นอนอยู่ต้องขยับตัวเพื่อตื่นไปกล่อมให้หลับอีกครั้ง“หนูนอนเถอะเดี๋ยวพี่จัดการเอง” พายุลืมตาตื่นมาพร้อมกับหันไปบอกกับภรรยาสาวที่กำลังงัวเงียด้วยความง่วง“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไหว” ลันตาดันตัวขึ้นมาแต่ถูกพายุห้ามไว้ก่อน“นอนครับ เดี๋ยวพี่ทำเองหนูเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”“แต่ยัยหนูจะงอแงนะคะ”“ไม่เป็นไรพี่จัดการได้ หนูนอนเถอะ” พายุดันตัวภรรยาให้นอนลงไป ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ จูบลงเบา ๆ ที่ผมสลวยของเธอ ลันตายิ้มแล้วค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน ส่วนพายุก็รีบลุกขึ้นเดินไปหาลูกสาวตัวน้อยที่นอนร้องอยู่ในเปลสำหรับเด็กที่เขาสั่งทำเป็นพิเศษสำหรับลูกสาวตัวน้อยโดยเฉพาะ พายุอุ้มลูกน้อยขึ้นมาอยู่ในอก“ไม่ร้องนะคะ คนเก่งของป๊า” คุณพ่อมือใหม่อุ้มกล่อมลูกน้อยเดินไปที่ตู้เย็นแล้วหยิบเอานมที่ภรรยาเตรียมไว้ให้ออกมาอุ่น ระหว่างที่รอเวลาอยู่นั้น คุณพ่อมือใหม่ก็พยายามเดินไปมาเพื่อกล่อมไม่ให้ลูกน้อยหยุดร้อง“รออีกหน่อยนะครับ ป๊ากำลังอุ่นนมให้หนูอยู่นะคะ” แขนแกร่งทั้งสองข้างโอบประคองลูกน้อยไว้
ตอนพิเศษ 1พรีมมาxพาริชคืนงานแต่งจบลงไป จะมีเพียงสองร่างเปลือยเปล่าที่อยู่บนเตียงหรูขนาดคิงไซซ์ สองร่างสอดประสานเป็นหนึ่งเดียว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องนอนคอนโดหรูปึก! ปึก! ปึก!“อ๊าส์..เสียวหัวฉิบหาย หนูอยากเป็นเจ้าสาวของแด๊ดเหรอคะ ถึงได้รับดอกไม่ช่อนั้น” เสียงเข้มเอ่ยถามและครางด้วยความชอบใจ เมื่อก้มลงมองแก่นกายของตัวเอง ที่กำลังเข้าไปภายในตัวของคนใต้ร่าง“มะ..ไม่ค่ะ อ๊ะ อ๊ะ...แด๊ดเบา ๆ หน่อยได้ไหมคะ หนูจุก” พรีมมาที่นอนคว่ำหน้าอยู่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดขัดเพราะตอนนี้พาริชเอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจคนตัวเล็กที่นอนรับแรงกระแทกเลยแม้แต่น้อย พาริชไม่ได้ฟังคำขอร้องจากพรีมมาเลยแม้แต่น้อย เขากลับจับสะโพกอวบของเธอยกขึ้นและตอกอัดท่อนเอ็นเข้าไปในตัวเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสุดท้ายสะโพกสอบเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักใส่เครื่องป้องกันทุกหยาดหยด ส่วนคนที่นอนอยู่ใต้ร่างหนาไม่ต่างกัน พรีมมากกระตุกเสียงครางเสร็จสมไม่ต่างจากคนตัวโต“อื้มส์/อ๊าส์” พาริชถอดแก่นกายออกจากรู้รักก่อนจะดึงถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำเชื้อทิ้งลงข้างเตียง พาริชนอนลงข้าง ๆ คนตัวเล็กที่ยังอยู่ในท่านอนคว่ำ เธอหันมามองเขาแล้วทำหน้าบึ้งใส่
ตอนที่49 ตรวนเสน่หาลันตาหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป08.00 น.ลันตานั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง หญิงสาวนั่งมองรูปพี่สาวกับหลานสาว นัยน์ตาสวยแดงก่ำ แต่กลับมีรอยยิ้มแห่งความสุขเผยออกมา“เป็นไงบ้างคะ อยู่ตรงนั้นสบายดีไหมคะ ดีใจด้วยนะคะได้อยู่กับหลานกับคุณพ่อ ตายังอิจฉาพี่เลย” คนตัวเล็กปาดน้ำตาที่ไหลลงข้างแก้มตึก! ตึก! ตึก!เสียงเท้าของคนตัวโตที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสอง พายุเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของภรรยาสาว ชายหนุ่มทำหน้าตกใจเพราะคนตัวเล็กกำลังนั่งร้องไห้“หนูเป็นอะไร ร้องไห้ทำไมคะ” พายุนั่งย่อง ๆ อยู่ตรงหน้าของคนตัวเล็ก ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้เธอด้วยความเป็นห่วง“ไม่ได้เป็นไรค่ะ”“ไม่ได้เป็นไรได้ยังไง ก็เห็นอยู่ว่าหนูร้องไห้” พายุทำเสียงดุคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า“หนูไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ” ลันตาตอบคนตัวโต กลับไปเหมือนเดิม“พี่ไม่เชื่อหรือว่าหนูโกรธอะไรพี่หรือเปล่า พี่ทำอะไรให้หนูไม่พอใจ” พายุรีบโทษตัวเองทันทีเพราะเขากลัวว่าจะไปทำอะไรให้คนตัวเล็กไม่พอใจ“ตาแค่คิดถึงพี่โรสกับพาขวัญแล้วก็คุณพ่อค่ะ น้ำตามันก็เลยไหลออกมา” พายุที่ได้ยินคำตอบถึงกับลุกขึ้นแล้วนั่งลงข้าง ๆ คนตัวเล็ก แขนแกร่งดึงเธอเข้ามากอดปลอบ
ตอนที่48 เป็นเธอคนเดียวมาตลอดภายในห้องทำงานที่มีแต่ความเงียบ ทำให้เจ้าของห้องที่นั่งอยู่ต้องรีบอธิบายเรื่องทั้งหมดที่เขาเป็นคนพูดทิ้งไว้“ที่รักหันมาคุยกับพี่ก่อนสิครับ” พายุบอกกับภรรยาสาวที่เอาแต่นั่งหันหน้าหนีเขา“ก็พูดมาสิค่ะ รอฟังอยู่” เสียงเรียบนิ่งตอบกลับทั้งที่ยังหันหน้าไปทางอื่น“ก็หันมาก่อนสิคนดี พี่อยากคุยไปด้วยมองหน้าหนูไปด้วย หนูจะได้เห็นแววตาจริงจังของพี่ไง นะครับที่รัก” พายุทำเสียงอ้อนคนตัวเล็กอีกครั้ง ลันตาถอนหายใจแล้วหันมาตามที่คนตัวโตขอร้อง“พูดมาค่ะ รอฟังอยู่อยากรู้เหมือนกันว่าสายตาคู่ไหนที่ทำให้สามีของตา ไม่คิดจะมองผู้หญิงคนอื่น” ท่าทางและคำพูดของคนตัวเล็กทำให้พายุถึงกับยิ้ม“ยิ้มอะไรคะ ตลกมากเหรอไง” ลันตายกมือขึ้นมากอดอกจ้องเขม็งไปที่สามีอย่างคาดโทษ“โอเค ๆ พี่ยอมแล้ว พี่จะเล่าทุกอย่างให้หนูฟังหมด” พายุเอื้อมมือไปกุมมือคนตัวเล็กไว้ สายตาคมเข้มจ้องมองเธอ“เราเคยเจอกันเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว วันนั้นเป็นวันที่พี่ไปไหว้อัฐิของโรสและได้เจอกับหนู” ลันตาพยายามนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น ความจริงเธอจำวันนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะเธอกำลังอยู่ในความโศกเศร้า“เราสองคนสบตากันหนูจำไม่ได้เ
ตอนที่47 กันและกันสองเดือนต่อมา07.00 น.สายตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่หลับอยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง มือใหญ่ลูบเบา ๆ ที่แก้มใสของเธอแล้วยิ้ม ริมฝีปากหนาจูบลงที่หน้าผากมน“ขี้เซาจังเลยนะ” พายุเอ่ยชิดริมฝีปากสวย ก่อนจะจูบเบา ๆ อย่านุ่มนวลเพราะกลัวว่าเมียสุดที่รักจะตื่น“อื้อส์” ร่างบางขยับเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถูกรบกวน พายุผละจูบออกมาช้า ๆ มือหนาเลื่อนลงไปตบที่สะโพกสวย เขาทำเหมือนกำลังกล่อมเด็กที่จะตื่นให้หลับลงอีกครั้ง แล้วมันก็ได้ผลเมื่อคนตัวเล็กหลับไปอีกครั้ง ช่วงนี้ดูเหมือนว่าลันตาจะเพลียง่ายและหลับบ่อยกว่าปกติ อาจจะเป็นภาวะของคนท้อง รวมถึงอารมณ์ที่ดูจะหงุดหงิดง่ายด้วย พายุเลยต้องตามใจเธอมากเป็นพิเศษ พายุเมื่อเห็นคนตัวเล็กหลับไปอีกครั้ง ร่างแกร่งค่อย ๆ ดันตัวเองออกมาเขาต้องทำทุกอย่างให้เบาที่สุด เสร็จแล้วดึงผ้ามาห่มให้เธอ ร่างแกร่งลงจากเตียงเดินตรงไปที่ห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ก็ลงไปเตรียมมื้อเช้าให้ภรรยาสุดที่รักเหมือนกับทุก ๆ วันที่เขาทำก่อนออกไปทำงานครืดดด....เสียงโทรศัพท์หรูที่วางอยู่ข้าง ๆ ดังขึ้น สายตาคมเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะหยิบขึ้นมารับสาย“ว่าไงครับแม่”(แม่ให้ป้าเพ
ตอนที่7 จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป15.00 น.หลังจากที่ถูกไล่ออกดูเหมือนว่าทุกอย่างมันจะยากไปหมดสำหรับลันตา ไม่ว่าหญิงสาวจะไปสมัครงานที่โรงเรียนไหนก็ไม่มีใครรับสักที่ ร่างแบบบางก้าวเท้าเล็กที่ไร้เรี่ยวแรง พาตัวเองมาหยุดอยู่ตรงป้ายรถเมล์ นัยน์ตาสวยทอดมองถนนที่มีรถวิ่งสวนไปมาตรงหน้าแ
ตอนที่6 ผู้หญิงคนนั้นหนึ่งวันก่อนหน้านี้พายุTalk.ผมกำลังจะบินกลับประเทศไทยด้วยเครื่องบินส่วนตัว แต่ไม่กี่นาทีก่อนขึ้นเครื่องพ่อก็โทรเข้ามา บอกให้ผมอยู่เคลียร์งานต่ออีกหนึ่งเดือน ด้วยความที่ผมไม่อยากมีปัญหาเลยตอบตกลงไปอย่างน้อยก็แค่หนึ่งเดือน ผมเลยตัดสินใจที่จะอยู่ต่อตามที่พ่อบอก หลังจากวางสายพ่อ
ตอนที่5 บทลงโทษ18.00 น.ปกรณ์จัดเตรียมมื้อเย็นไว้ให้แฟนสาวตัวเล็ก เจ้าของบ้านกำลังเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านด้วยใบหน้าเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ปกรณ์เห็นก็รีบเดินเข้าไปหาทันทีแล้วโอบประคองตัวเธอไว้ ให้เดินมานั่งที่โต๊ะอาหารเสร็จแล้วแฟนหนุ่มก็นั่งลงข้าง ๆ“กินข้าวก่อน อย่าเพิ่งคิดอะไรมาก” ปกรณ์บอกกั
ตอนที่4 อุบัติเหตุ@ ประเทศไทย10ปีต่อมา16.00น. ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งหน้าห้องฉุกเฉิน มีครูสาวนั่งกุมมือที่เต็มไปด้วยเลือด ใบหน้าสวยมีคราบน้ำตาบ่งบอกให้รู้ว่าผ่านการร้องไห้มามากแค่ไหน ร่างแบบบางสั่นไปทั้งตัว“หลานฉัน!! หลานฉันอยู่ไหน?” เพียงไม่นานเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาด้วยความร้อนรน ทำให้คร




![ม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


