ANMELDENตอนพิเศษ34ปีต่อมาพิชญ์ บวรกิจวัฒนานนท์“พิชญ์อย่าวิ่งลูก” พรีมมาเอ่ยบอกกับลูกชายที่กำลังวิ่งตรงมาที่เธอ หญิงสาวนั่งลงทันที พร้อมกับอ้าแขนรอรับลูกชายตัวน้อย“พิชญ์คิดถึงแม่ครับ” เด็กชายตัวน้อยที่อยู่ในโอบแขนของคนเป็นเอ่ยขึ้นมาทันที“ปากหวานจริง ๆ แค่มาโรงเรียนเอง ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย” พรีมมายิ้มให้ลูกชาย มือสวยลูบไปที่ใบหน้าของพิชญ์ สายตาของเธอเหลือบไปมองมือเล็กของลูกชายที่ถืออะไรสักอย่างไว้“ลูกถืออะไรมาอีก แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเก็บอะไรมาไว้มั่ว ๆ”“ไม่ได้มั่วครับ อันนี้เพื่อนของพิชญ์เธอพับให้” พิชญ์บอกกับคนเป็นแม่พร้อมกับยื่นกระดาษที่พับเป็นรูปหัวใจให้คนเป็นแม่ พรีมมามองแล้วยิ้ม“เพื่อนหรือสาวคะ ทำไมต้องเก็บไว้ด้วย”“เพื่อนครับ เธอให้พิชญ์ไว้เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เรียนที่นี่” เด็กชายตัวน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก้มหน้าลงมองหัวใจกระดาษที่อยู่ในมือพร้อมกับทำหน้าเศร้า“พิชญ์ครับ ฟังแม่นะลูกมีพบก็ต้องมีจาก จากเพื่อพบกันใหม่ แม่เชื่อว่าเพื่อนของลูกกับลูกจะกลับมาพบกันอีกครั้งครับ” พรีมมาลูบลงบนผมของลูกชายอย่างแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู“จริงเหรอครับ แต่เธอไปไกลมาเลยนะครับ พิช
ตอนพิเศษ23เดือนต่อมา“แด๊ดน้ำอาบแต่งตัวไปทำงานได้แล้วค่ะ” พรีมมาเดินเข้ามาภายในห้องนอนของลูกชายที่มีคนเป็นพ่อนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง“แด๊ดขออยู่กับลูกอีกสักพักนะคะ”“ไม่ได้ค่ะ อาบน้ำแต่งตัวไปทำงานได้แล้ว อย่าให้หนูต้องพูดเป็นครั้งที่สาม” พรีมมาขึ้นเสียงดุสามีที่นั่งทำหน้าเศร้าเมื่อต้องไปทำงาน“ก็ได้ครับ ป๊าไปทำงานก่อนนะครับ เดี๋ยวป๊าจะรีบทำงานแล้วกลับมาหา” พาริชก้มลงหอมแก้มลูกชาย ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นฟอด ฟอดพาริชหอมแก้มภรรยาสาวที่ยืนอยู่ฟอดใหญ่“เดี๋ยวนี้เมียแด๊ดดุจังเลยนะครับ” พาริชเอ่ยแซวภรรยาสาวตัวเล็ก พรีมมาได้ยินก็จ้องมองเขาแล้วทำหน้านิ่ง“ที่หนูต้องดุแบบนี้ก็เพราะแด๊ดดื้อ ดื้อกว่าเจ้าตัวเล็กที่นอนอยู่อีก”“ก็แด๊ดอยากอยู่กับลูก ไม่อยากห่างลูกห่างเมีย” พาริชโอบกอดภรรยาสาวด้วยความรัก ทำเสียงอ้อนเธออย่างเช่นทุกวัน“ไม่ต้องเลยค่ะ ไปอาบน้ำแต่งตัว หนูเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้แล้ว”“เอางานมาทำที่บ้านเหมือนตอนที่หนูท้องดีไหม แด๊ดจะได้อยู่กับลูก”“หยุดเลยค่ะ ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ถ้าไม่ไปหนูจะเอาตัวเล็กไปอยู่ที่บ้านคุณแม่”“ไม่เอา! ไม่ทำแบบนั้นนะคนดี แด๊ดยอมแล้ว เดี๋ยวแด๊ดจะรีบไปตอนนี้เลยครับ” พาริชผล
ตอนพิเศษ11ปีผ่านตึก! ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าของพาริชที่กำลังวิ่งลงบันไดลงมาจากชั้นบนด้วยความเร่งรีบ เมื่อเห็นภรรยาสาวท้องแก่ที่กำลังเดินถือน้ำเปล่าออกมาจากห้องครัว“หนู!! แด๊ดบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ทำอะไร อยู่เฉย ๆ เดี๋ยวแด๊ดทำเองครับ” พาริชที่กำลังเดินลงมาจากบันไดชั้นสองรีบวิ่งเข้ามาหาภรรยาสาวทันที“หนูก็แค่หยิบน้ำเองค่ะ” พรีมมาหันไปดุคนตัวโตที่โอบประคองร่างแบบบาง ที่ท้องกำลังโตเข้าเดือนสุดท้ายแล้ว“แค่หยิบน้ำก็ไม่ได้ จะทำอะไรบอกให้เรียกแด๊ด ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย”“หนูไม่ได้เป็นง่อยแค่ท้อง อีกอย่างแด๊ดไม่คิดจะไปเข้าบริษัทเลยเหรอคะ” พรีมมามองหน้าพาริชแล้วเอ่ยถามเพราะตั้งแต่ที่เธอท้องเข้าเดือนที่เจ็ดจนถึงตอนนี้ คุณพ่อลูกหนึ่งก็ไม่เข้าบริษัทเลย แต่กลับเลือกที่จะทำงานที่บ้านแทน“ไม่เอาครับใครจะทิ้งให้เมียอยู่คนเดียว” พาริชพูดพร้อมกับประคองภรรยาสาวไปนั่งที่โซฟา“หนูไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย พวกพี่ ๆ เขาก็อยู่เต็มบ้าน คุณแม่ ยัยเค้กก็แวะมาหาทุกวัน หนูว่าแด๊ดเข้าบริษัทบ้างก็ได้นะคะ” พรีมมาบอกกับพาริชที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ตั้งแต่ที่แต่งงานชายหนุ่มก็เลือกที่จะซื้อบ้านเพราะจะได้มีพื้นที่ให้ลูกชายได้ว
ตอนที่40 รักที่สุด สุดที่รักหนึ่งเดือนต่อมา“หนูเสร็จหรือยังคะ” พาริชเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ยังอยู่ในห้องแต่งตัว“เสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว” พรีมมาเอ่ยบอกกับแฟนหนุ่ม ร่างแบบบางเดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยชุดราตรีสีขาวมุก เธอสวมใส่สร้อยคอที่พาริชชื้อไว้เมื่อตอนที่เธอทำงานใหม่ ๆ ร่างแบบบางสมส่วนเดินตรงมาที่พาริชแล้วยิ้ม“ขอโทษนะคะที่ให้รอ”“ไม่เป็นไรครับถ้าจะสวยขนาดนี้ รอนานกว่านี้แด๊ดก็รอหนูได้” พาริชเอ่ยพร้อมจ้องมองคนตัวเล็กเหมือนจะกลืนกินเธอทั้งตัว "แม่ง! ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบไปนะ จะจับกระแทกเลย...."“ปากหวานจังไปกันเถอะค่ะ” พาริชยิ้มแล้วยื่นแขนไปให้คนตัวเล็กคล้อง พรีมมาหลุบมองแล้วยิ้มก่อนที่จะคล้องแขนไปที่แขนของแฟนหนุ่ม ทั้งสองพากันเดินออกไปจากห้องทันที@งานแต่งพายุกับลันตาภายในงานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความรัก งานแต่งที่ถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตสมฐานะพี่ชายคนโตของตระกูลบวรกิจวัฒนานนท์ พาริชกับพรีมมาเดินเข้าไปแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว“ยินดีด้วยนะเฮีย ยินดีด้วยนะครับพี่สะใภ้” พาริชยิ้มให้คนเป็นพี่แล้วหันไปยิ้มให้พี่สะใภ้“ขอบใจมากนะ” พายุตบไปที่ไหล่ของคนเป็นน้อง ส่วนพรีมมาก็ได้แต่ยืนยิ้ม หลัง
ตอนที่39 คนดีของหนูพรีมสองวันต่อมา“อย่าเล่นค่ะ หนูทำงานอยู่” พรีมมาดุคนตัวโตที่เอาแต่หอมแก้มเธอไม่หยุด“ก็ตัวหนูหอมนี่ครับ” พาริชหอมแก้มคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตัก เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอห่างจากเขาเลยแม้แต่น้อย พาริชจัดการย้ายโต๊ะทำงานของเธอมาไว้ที่ห้องทำงานของเขา แต่ก็ไม่ยอมให้คนตัวเล็กนั่งที่โต๊ะ เขากลับให้เธอมานั่งทำงานบนตักเขาแทน“แล้วจะย้ายโต๊ะทำงานของหนูมาทำไม ถ้าจะให้หนูนั่งทำงานบนตักแด๊ด” พรีมมาเอียงตัวถาม คนเอาแต่ใจที่ไม่ยอมปล่อยเธอไปไหน“ก็อยากให้หนูมาอยู่ใกล้ ๆ ไง แด๊ดจะได้มีกำลังใจทำงาน”“เกี่ยวกันที่ไหนคะ”“เกี่ยวสิเพราะหนูเป็นเมียแด๊ด”“ใครเป็นเมียคะ เป็นแค่แฟนต่างหาก”“เอากันทุกคืน มันน่าน้อยใจจริง ๆ เลย” ประธานหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำแผ่วเบา พรีมมาหันมามองคนขี้งอนทันที มือเล็กทั้งสองข้างเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่ม“คนดีของหนูไม่น้อยใจสิคะ เดี๋ยวไม่หล่อน้าา..” พรีมมายิ้มหวานให้คนตัวโตพร้อมกับบีบแก้มเล่นเบา ๆ“....” ประธานหนุ่มขี้น้อยใจยังคงทำหน้าบึ้งและเงียบจุ๊บ!ริมฝีปากบางจุ๊บลงบนแก้มขวาของแฟนหนุ่มเพื่อเอาใจเขา แต่ดูเหมือนว่าพาริชก็ยังทำหน้านิ่ง“หนูจุ๊บแก้มแล้วยังไ
ตอนที่38โกรธไม่ลง@ห้องทำงานพาริช“นั่งทำหน้าเหมือนโดนเมียทิ้ง” ภาคินทร์เดินเข้ามาภายในห้องทำงานของน้องชาย เอ่ยทักเจ้าของห้องที่นั่งทำหน้าหงอยอยู่ พาริชเห็นพี่ชายถึงกับถอนหายใจ“ใกล้แล้วผมใกล้จะโดนเมียทิ้งจริง ๆ แล้ว”“จริงเหรอวะ เฮียก็เห็นรักกันดีไหมใช่เหรอ” ภาคินทร์เอ่ยถาม ก่อนจะนั่งลงบนโซฟากลางห้อง“ผิดที่ผมเองแหละ”“แล้วไปทำอะไร”“ผมให้เบลมาอยู่ที่คอนโด แล้วพรีมก็มารู้เข้า เธอเลยโกรธผม” พาริชเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“มันก็สมควรแล้ว เขาไม่บอกเลิกมึงก็บุญหัว”“ถ้าจะตอกย้ำก็ไม่ต้องพูดหรอก ว่าแต่เฮียมาทำไม” พาริชมองหน้าคนเป็นพี่แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ก็เบื่อ ๆ เห็นไอ้ยุบอกว่าจะมาด้วย แล้วมันไปไหนของมัน” ภาคินทร์เปลี่ยนเรื่องคุยทันทีแกร็ก!ยังไม่ทันที่พาริชจะได้ตอบคำถามของคนเป็นพี่ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิด ตามด้วยร่างสมส่วนของพายุที่ก้าวเข้ามา“นั่นไงมาแล้ว” พาริชพูดขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าพี่ใหญ่ของตระกูลบวรกิจวัฒนานนท์“อยู่กันครบสองตัวเลยนะพวกมึง” พายุเอ่ยทักคนเป็นน้องด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แล้วนั่งลงที่โซฟา“ในไลน์กลุ่มมึงบอกว่ามีเรื่องคุย” ภาคินทร์เอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นหน้าคนเป็นพี่“กู
ตอนที่21 คนหน้าด้านสายเปย์16.00น.“คุณพรีมจะไปหาท่านประธานใช่ไหมคะ” นุชจรีที่นั่งอยู่เอ่ยถามพรีมมาที่กำลังเก็บของ“ทำไมพรีมต้องไปหาเขาด้วยคะ”“ก็คนเป็นแฟนกันก็ต้องกลับบ้านพร้อมกันสิ” พรีมมาหันมามองหน้านุชจรีแล้วทำหน้านิ่ง“ยังไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ พรีมยังไม่ตอบตกลงสักหน่อย”“แหม สักวันก็ต้องใจอ่อน ท
ตอนที่19 จีบ (เมีย) เป็นแฟนหนึ่งเดือนผ่านไป@ธนาคารบวรกิจวัฒนานนท์แผนกสินเชื่อหลังจากที่พาริชตกลงว่าจะจีบพรีมมา ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไม่มีวันไหนที่ประธานหนุ่มจะไม่เข้ามาหาเธอที่แผนกเลย คนเจ้าเล่ห์ชอบหาเหตุผลต่าง ๆ มาอ้างเพื่อให้คนตัวเล็กไปอยู่กับเขาที่ห้องทำงานอยู่ตลอดและวันนี้ก็เช่นกัน“ท่าน
ตอนที่18 จีบก่อนแล้วค่อยคบ“คบกันไหม?”คำนี้มันยังดังก้องอยู่ในหัวของพรีมมา เธอนั่งอยู่บนตักของคนตัวโต ใบหน้าสวยคิดไม่ตกว่าควรจะพูดอะไรออกไปดี ถ้าเธอปฏิเสธเขาไป ประธานหนุ่มเจ้าเล่ห์คงไม่ยอมปล่อยให้อยู่แบบสงบสุขแน่นอน“ว่าไงครับ? คบหรือไม่คบ” พาริชถามคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักอีกครั้ง พรีมมาเอียงตัวห
ตอนที่17 ไม่มีอะไรเกิดขึ้น(หรือเปล่า)เช้าวันจันทร์หลังจากที่ติดวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เหตุการณ์คืนนั้นพาริชก็ไม่ได้โทรมาหาเธอหรือส่งข้อความมาเลย หญิงสาวคิดว่าเขาคงทำตามที่ตกลงกันไว้ วันนี้พรีมมาเลยมาทำงานแบบสบายใจไม่ต้องคิดอะไรมาก @แผนกสินเชื่อ“เขาทำอะไรกัน ดูวุ่นวายจัง” นุชจรีที่กำลังเดินเข้ามาแ







