Share

ไม่คาดคิด12

Author: LiHong
last update Last Updated: 2026-02-01 13:24:44

ม่านนีถึงกับชะงักงันนิ่งอึ้ง

“ท่ะ ท่าน ท่านว่าอย่างไรนะ”

“ข้าบอกว่าข้านอนรักษาตัวอยู่ข้างๆ เจ้า แต่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ตามล่าตามรัก   เพียงนาง (ตอนจบ)

    ม่านนีมองตามเรียวนิ้วของคนตรงหน้าพลางยืดใบหน้างามเข้าหาแล้วเอียงซ้ายเอียงขวาทั้งๆ ที่ริมฝีปากยังไม่แนบชิดทิศใดก่อนดี? นางคำนวณในใจ ปกติเป็นเขาที่เริ่มก่อนอยู่ทุกทีกิริยาอย่างนี้ของม่านนีทำเอาเฟยหมิงลุ้นจนตัวเกร็งนี่นางกำลังแกล้งเขาใช่หรือไม่?“ข้าจะอ่อนโยน” จู่ๆ ม่านนีก็เอ่ยขึ้น“...” ทำเฟยหมิงนิ่งอึ้งไป“ข้าจะไม่รุนแรงกับท่านอีก” นางเอ่ยอีกยามเหม่อมองริมฝีปากของเฟยหมิงใกล้ๆ“อะไรของเจ้า” เฟยหมิงที่ตัวเกร็งแล้วตัวเกร็งอีกถามแบบกลั้นยิ้ม“ข้าเป็นห่วงมังกรของท่านยิ่งนัก” นางยังคงตรงไปตรงมาไม่เปลี่ยนแปลง“...”ทำเอาคนฟังถึงกับยิ่งอึ้งไป“ข้าทำร้ายส่วนนั้นของท่านหลายครั้งหลายครา ยังแข็งแรงดีอยู่ใช่หรือไม่”“...”“ข้าจะปรับปรุงตัว ข้าจะไม่ทำร้ายท่านอีก” หญิงสาวเน้นย้ำคำ คืนนี้นางจะไม่ทำร้ายเขา ทั้งยังจะเป็นฝ่ายทำให้เขาด้วยความทะนุถนอมตามคำสอนของลี่ซูทุกประการ“ม่านนี...” เฟยหมิงเรียกขานนางเสียงต่ำ มิรู้ได้ว่าลี่ซูสอนอันใดนาง“หืม...”“หากเจ้าเป็นห่วง ข้าจักพิสูจน์”“พิสูจน์?”“เจ้าเพียงนอนเฉยๆ แล้วแยกขาออก”“...!?”วงหน้างดงามแดงซ่านท่วมท้นไปด้วยเม็ดเหงื่อพร่างพราวจากกิจกรรมยามดึกม่านน

  • ตามล่าตามรัก   พิสูจน์(เพื่อนาง) 2

    เฟยหมิงที่ยามนี้ร้อนรุ่มยิ่งกว่ากำลังเปิดผ้าที่ปกปิดใบหน้างามของเจ้าสาวให้หลุดออกไป เมื่อใบหน้าหวานล้ำเปิดเผยแก่สายตา เขาถึงได้รับรู้ว่ามิใช่เขาแค่คนเดียวที่กำลังรุ่มร้อนคล้ายลูกไฟ มิรู้ได้ว่าใบหน้าของนางกับอาภรณ์สีมงคลอย่างไหนแดงกว่ากันชายหนุ่มถึงกับอมยิ้มนึกขัน หญิงสาวตรงหน้าถึงกับส่งค้อนวงใหญ่เฟยหมิงไม่รอช้าเขารีบรินเหล้ามงคลใส่จอกสองใบแล้วเอื้อมมือของเขาไปจับมือของนางขึ้นมา ส่งจอกเหล้าให้ จับแขนนางคล้อง แล้วยกเหล้าขึ้นดื่มอย่างไม่มีรีรอม่านนีที่ดื่มเหล้าลงคอได้แต่หรี่ตามองใครบางคนที่รวดเร็วเสียจริง ให้นางได้ประมวลภาพที่ลี่ซูสอนทั้งหมดก่อนมิได้หรือไร นางกำลังตั้งใจอย่างยิ่งยวดหญิงสาวคิดการอย่างนั้นจึงหยุดริมฝีปากของคนตรงหน้าที่ยื่นมาอย่างหมายมาดด้วยเรียวนิ้วของนาง นางดันริมฝีปากของเขาออกก่อนที่จะชนเข้ากับริมฝีปากของนาง“...”เฟยหมิงถึงกับชะงักงัน แต่ก็ยังดีกว่าเข่าน้อยๆ นั่น เขาเห็นนางเบี่ยงเข่าหลบเอาไว้เป็นอย่างดีคืนนี้เขาคงไม่ถูกนางกระแทกอย่างแน่นอน เพราะว่าเขาจะเป็นฝ่ายกระแทกนางเอง เฟยหมิงคิดในใจอย่างชั่วร้าย “อาบน้ำก่อน” เสียงหวานๆ ของสตรีตรงหน้าเอ่ยเบาๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง

  • ตามล่าตามรัก   พิสูจน์(เพื่อนาง) 1

    ตามด้วยริมฝีปากอุ่นชื้นหลังจบประโยคนาบลงที่ต้นคอ เขาเอื้อมมืออีกข้างปัดปอยผมออกจากแผ่นหลังของนางแล้วนาบริมฝีปากลงมาอีกหลายที“อ๊ะ!” ม่านนีได้แต่ขนลุกชูชัน เขาช่างว่องไวเสียจริง เข้ามาเมื่อไหร่กัน “เฟยหมิง!”“ข้ารอเจ้าอยู่ที่ศาลาเป็นนาน ไยยังไม่ยอมออกไป” เขากล่าวคำขณะริมฝีปากยังคงซุกซน ยามนี้ไต่อยู่ตรงช่วงไล่ลาดเล็กของนางแล้วกลับขึ้นมาที่ลำคอก่อนจะขบเม้มเบาๆ ที่ใบหู“อ๊ะ!” ม่านนีร้องอีกทีพร้อมห่อไหล่ ยามนี้ทั้งฝ่ามือทั้งริมฝีปากทั้งลมหายใจของเขาเริ่มร้อนอีกแล้ว อากาศออกจะหนาวเย็นใช่หรือไม่!?“ปล่อยข้าก่อน ข้ากำลังผลัดผ้า”“ไยผลัดนานนัก” ริมฝีปากสีแดงสดบ่นอุบอิบแต่ยังไม่หยุดไต่ไปมาตามซอกคอและข้างแก้มของนางม่านนีรีบกลับตัวในอ้อมแขนของเขาจนหันหน้าชนเข้ากับแผงอกของเขาเพื่อหมายจะยันเขาให้ออกห่าง แต่ยามนี้นางถอดอาภรณ์หนาหนักสีนวลลายดอกเหมยกุ้ยสีแดงออกไปแล้วแต่ยังมิทันได้ใส่อาภรณ์อื่นใดจึงยังคงอยู่ในร่างเกือบเปลือยมีเพียงเอี๊ยมตัวบางปกปิดหน้าอกอวบนูนชูชันเฟยหมิงถึงกับก้มมองอะไรๆ ของนางตรงหน้านี่เขาได้ฤกษ์แต่งเร็วสุดเมื่อไหร่นะ อีกหนึ่งเดือนใช่หรือไม่มันนานเกินไปแล้ว...ม่านนีที่กำลังดันแผ

  • ตามล่าตามรัก   ขอสมรสพระราชทาน 4

    เฟยหมิงเพียงซ่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เอาไว้ แน่นอนว่าแม่เลี้ยงของเขาคนนี้เป็นต้นเหตุหลักในการตายของสนมคนโปรดหลายๆ นาง ซึ่งไม่ต่างจากพี่สาวของเขาที่ชอบกระทำ การที่เขาไม่คิดจะแก้แค้นมิใช่ว่าเขาอกตัญญู เพียงแต่มารดาของเขาเลือกที่จะกระทำกับฮองเฮาก่อน เรื่องมันก็เลยจบแบบนั้น และหากเขาคิดไม่ผิด ฮองเฮาต้องทำทุกอย่างให้โอรสของเขาได้เป็นองค์รัชทายาทต่อไปโดยไร้คู่แข่งคนใด เขาย่อมเปิดทางให้ไม่คิดเข้าแข่ง“อา...เจ้าไม่เห็นต้องลำบากแต่งงานกับสตรีนางใดให้ยุ่งยาก...หมิงเอ๋อร์” ประโยคนี้ฮองเฮาเป็นผู้เอ่ยอย่างนุ่มนวลอ่อนหวาน “สนมของบิดาเจ้าหลายๆ นาง หรือแม้แต่เชื้อพระวงศ์ที่แต่งเข้ามายังตระกูลหวงก็ไม่แตกต่าง พวกนางหลายคนก็สิ้นครอบครัวอันยิ่งใหญ่ไปก่อนจะเข้ามาอาศัยสกุลของพวกเรา จริงหรือไม่เพคะฝ่าบาท”ไร้ซึ่งคำตอบ ฮ่องเต้เพียงยกยิ้มบางเบาส่งเสียงหัวเราะอยู่ในลำคอ เขาย่อมรู้ทันบุคคลทั้งสองเป็นอย่างดี ทั้งลูกทั้งเมีย “เอาล่ะ เอาล่ะ หากเราคัดค้านเราคงกลายเป็นคนผิดคำพูดกับโอรสจอมดื้อดึง ดีไม่ดี หมิงเอ๋อร์คงทำวังของเราปั่นป่วน”“ขอบพระทัยเสด็จพ่อพะย่ะค่ะ” เฟยหมิงรีบประสานฝ่ามือขอบคุณเป็นการใหญ่ ก่อนเอ่ยข้อเสนอเหน

  • ตามล่าตามรัก   ขอสมรสพระราชทาน 3

    “เจ้าไปท่องเที่ยวเสียนานเกรงว่าขั้วอำนาจคงสั่นคลอน มิสู้แต่งงานกับสตรีตระกูลใหญ่สักคนสองคน และกับสตรีไร้นามเพียงส่งให้ข้าดูแล...” องค์รัชทายาทเอ่ยคำตรงไปตรงมาตรงประเด็นกับเฟยหมิงผู้เป็นน้องชายทั้งยังคงจ้องมองม่านนีแบบไม่วางตา เขาจริงใจเปิดเผยมิเคยต้องเก็บข่มอารมณ์หรือเก็บอาการใดๆ ด้วยอำนาจของเขาตำแหน่งของเขาย่อมกระทำได้ เฟยหมิงจึงเบี่ยงกายเพียงนิดเพื่อบังม่านนีเอาไว้แล้วเอ่ยตอบคำด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “หากข้าแต่งสตรีตระกูลใหญ่เสริมอำนาจขึ้นมาเกรงว่าตำแหน่งรัชทายาทของเสด็จพี่คงสั่นคลอน”และอีกครั้งที่เพียงประโยคเดียวของเฟยหมิงทำเอาผู้ฟังถึงกับเงียบนิ่งจ้องมองเฟยหมิงแข็งค้างเหล่าองค์ชายพี่น้องของเฟยหมิงรู้ดี ถึงแม้ว่าเฟยหมิงจะเป็นองค์ชายถึงลำดับที่เก้า แต่ด้วยอายุยี่สิบหกปีของเขานั้น เขาย่อมสามารถได้รับตำแหน่งอันทรงเกียรติได้ไม่ยาก อีกทั้งความสามารถหลายด้านก็ไม่ยิ่งหย่อน หากแต่เขาเลือกที่จะท่องเที่ยวและทำตัวคล้ายองค์ชายเจ้าสำราญก็เท่านั้น ซึ่งหากเขาไม่ทำตัวอย่างนั้นเขาย่อมนับว่าเป็นตัวเลือกที่ดีของราชวงศ์หวงแห่งนี้ครานี้เป็นองค์รัชทายาทบ้างที่กระแอมไอเบาๆ แล้วเอ่ย “เสด็จพ่อทรงทรา

  • ตามล่าตามรัก   ขอสมรสพระราชทาน 2

    หลังจากดูแลสั่งการให้บ่าวไพร่จัดที่ทางให้หนึ่งชายชราและหนึ่งสตรีวัยงามเป็นที่เรียบร้อยดีแล้วเฟยหมิงจึงพาม่านนีไปยังอีกตำหนักแห่งหนึ่งกับเขาและเรียกบ่าวไพร่ที่เป็นสตรีมาดูแลม่านนีให้อาบน้ำและแต่งอาภรณ์สมฐานะว่าที่ชายาแห่งเขา เพื่อหมายจะพานางเดินทางเข้าพระราชวังไปพบเสด็จพ่อเพื่อขอสมรสพระราชทานในทันทีม่านนีได้แต่ทำตัวเป็นหุ่นไม้ให้เหล่านางกำนัลทั้งหลายเปลือยกายให้พวกนางกำนัลอาบน้ำขัดตัวทั้งยังจับพลิกซ้ายพลิกขวาพลิกด้านหน้าพลิกด้านหลังจนกลายร่างเป็นสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งในอาภรณ์สีเหลืองนวลอ่อนหวานสลักเสลาไปทั้งตัวตัดกันด้วยลายดอกเหมยกุ้ยสีแดงตรงชายกระโปรงและสาบเสื้อตรงขอบตะเข็บกว้างครึ่งฉื่อ แต่งแต้มใบหน้าสีชาดอย่างพอเหมาะไม่มากเกินไปและไม่น้อยจนเกินไป แต่เพียงเท่านี้ก็ทำเอาใครบางคนที่ยืนรออยู่ด้านหน้าตำหนักในอาภรณ์สีฟ้าเข้มถึงกับตกตะลึงยืนมองตาค้าง“ท่านชอบให้ข้าแต่งแบบนี้หรือ” เสียงหวานใสของสตรีตรงหน้าทำเอาเฟยหมิงพลันได้สติจากการจ้องมองนางนิ่งงันเมื่อครู่ “หากข้ากลับไปแต่งกายด้วยอาภรณ์สีหม่นอีกเกรงว่าท่านคงไม่พึงใจเสียแล้ว” นางกล่าวเสียงเย้ากลั้วยิ้มงดงามเฟยหมิงถึงกับหลุดหัวเราะในลำคอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status