Se connecterซินเยว่เล่อเปลี่ยนจากการนอนตะแคงมาเป็นลุกขึ้นนั่งบนเตียง ในขณะที่หญิงสาวยังคงจับจ้องที่สามี ซ่งเท
ภายในวังหลวงต่างวุ่นวายและเต็มไปด้วยทหารองครักษ์ที่ถูกตามมาเพื่อเฝ้าคุ้มกันรอบ ๆ เขตพระราชวัง ข่าวคราวที่อยู่ ๆ ฝ่าบาทก็ถูกวางยาพิษนั้น กระจายไปทั่วเมืองหลวง ทำให้ค่ำคืนนี้เกิดความโกลาหลไม่น้อยขุนนางทั้งหลายแบ่งออกเป็นหลายฝ่าย ก่อนที่จะเข้ากับฝ่ายที่ตนเองเลือกที่จะสนับสนุนส่วนคนที่อยู่ภายในห้องลับในตำหนักได้แต่นั่งจิบน้ำชาอย่างสบายใจ"เสด็จพี่ คิดจะทำสิ่งใดต่อไปพ่ะย่ะค่ะ""เทียนเหิงยังไม่มาหรือ""ข้าให้องครักษ์ไปแจ้งแล้วขอรับ อีกสักพักก็คงเดินทางมาถึง""หึ เจ้าลูกหมาตั้งแต่แต่งงานก็เอาแต่เฝ้าฮูหยินของตนเอง ช่างน่าชังนัก" ชินอ๋องผู้เป็นน้องชาย เมื่อได้ยินคำก่นด่าที่องค์เหนือหัวแห่งซีฉินกล่าวถึงซ่งกั๋วกงผู้ที่เป็นดั่งพี่น้องก็ได้แต่ยกยิ้ม ก่อนจะเอ่ยเข้าข้างชายหนุ่มอีกคน"ท่านก็ปล่อยท่านพี่เหิงเสียบ้างเถิด ตั้งแต่เกิดมาข้ายังมิเคยเห็นบุรุษหน้าตายผู้นั้น รักชอบสตรีคนใดมาก่อนเป็นเช่นนี้ก็ดีเหมือนกันมิใช่หรือ""หึ เจ้าก็เอาแต่เข้าข้างเจ้าคนหน้าเหม็นนั่น ตกลงแล้วข้าเป็นพี่ชายเจ้าหรือว่าเทียนเหิงเป็นพี่ชายของเจ้ากันแน่""ก็ท่า
เพล้ง!!!"เมื่อสักครู่เจ้ากล่าวว่าอย่างไรนะ" รั่วปันตะคอกเสียงดังทั้งยังสั่นเครือใส่องครักษ์คนสนิท"นางยังไม่ตายขอรับ""ไม่จริง!""เป็นความจริงขอรับ องครักษ์ผู้หนึ่งเห็นคนของนางเป็นผู้วางเพลิงเรือนทั้งสามหลังขอรับ ทั้งยังเดินออกทางประตูข้าง ก่อนจะขึ้นรถม้าไปขอรับ""ไม่จริง ไม่จริงงง เหตุใดนางถึงยังไม่ตาย""ดูเหมือนว่าพวกนางจะรู้เท่าทันแผนการของท่านหญิงนะเจ้าคะ""หึ ข้าเกลียดนางยิ่งนัก ยิ่งเห็นก็ยิ่งชังน้ำหน้า ซินเยว่เล่อ เจ้ากับข้ามิอาจอยู่ร่วมโลกกันได้อีก เหตุใดนางถึงได้ตายยากตายเย็นนัก""นั่นสิเจ้าคะ""ข้าอยากจะให้นางตายๆ ไปเสีย ข้าต้องการนักฆ่าฝีมือดีเพื่อจัดการกับนาง""แต่ท่านหญิงขอรับ ท่านอ๋องมีคำสั่งให้ท่านวางมือจากเรื่องนี้ไปก่อนขอรับ อีกไม่กี่วันจะมีงานใหญ่""หึ เสด็จพ่อคิดจะลงมือแล้วอย่างนั้นหรือ""ขอรับ""เช่นนั้น ข้าจะไปคุยกับเสด็จพ่อเอง"เมื่อกล่าวจบท่านหญิงรั่วปันก็ตรงไปยังตำหนักใหญ่ของผู้เป็นบิดาทันที ก่อนจะพบว่ามีองครักษ์คอยเฝ้ายามอยู่อย่างหนาแน่น พร้อมกับบุคคลนอกที่ไม่คุ
เวลาผ่านไปเพียงไม่นานอีกฝ่ายก็เริ่มเคลื่อนไหว ซินเยว่เล่อและนางกำนัลทั้งสองรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ ก่อนจะยังคงนิ่งเฉยไม่แสดงอาการอันใดให้อีกฝ่ายจับผิดได้ ในขณะนั้นเองจ้าวซูฮวาก็เดินมาพร้อมกับสาวใช้คนสนิทก่อนจะยอบกายคารวะหญิงสาวตรงหน้าด้วยกิริยาอ่อนช้อยตรงข้ามกับแววตาที่ดูแข็งกร้าวของนาง"ซูฮวาคารวะองค์หญิงเจ้าค่ะ""แม่นางจ้าวตามสบายเถิด""เอ๊ะ ท่านพี่เทียนเหิงมิได้อยู่กับองค์หญิงหรอกหรือเจ้าคะ""เปล่า มีอันใดงั้นหรือ""อ๋อ เปล่าเจ้าค่ะ คือเมื่อสักครู่ข้าได้ยินนางกำนัลในตำหนักกล่าวว่าเห็นท่านพี่เทียนเหิงอยู่กับสตรีผู้หนึ่งในสวนหิน ข้าก็เลยคิดว่าอยู่กับท่าน แต่ว่า...""คงจะเป็นผู้อื่นกระมัง ท่านพี่ของข้าพึ่งเดินสวนกับเจ้าออกไปเมื่อสักครู่นี้เอง""จริงหรือเจ้าคะ คงจะเป็นเช่นนั้น" จ้าวซูฮวาที่ในตอนแรกพยายามจะกล่าวให้หญิงสาวตรงหน้าเข้าใจผิด แต่อีกฝ่ายกลับเมินเฉยไม่ได้ใส่ใจ ทำให้นางรู้สึกคับแค้นใจยิ่งนักที่ทำอันใดมิได้ มือที่ถูกซ่อนอยู่ใต้ชายแขนเสื้อกำลังจิกทึ้งผ้าเช็ดหน้าจนยับยู่ยี่"แล้วเจ้า มีอันใดกับสามีของข้างั้นหรือ""เป
หลังจากวันนั้นท่านหญิงรั่วปันก็มิได้มาที่จวนของซ่งเทียนเหิงอีกเลย แต่กลับมีเทียบเชิญมาส่งที่จวน เมื่อเปิดดูจึงรู้ว่าเป็นเทียบเชิญที่มาจากตำหนักคังอ๋อง ตามจริงแล้วเยว่เล่อต้องการที่จะปฏิเสธไปแต่เพราะแม่สามีกล่าวว่านางไม่ใคร่สบายจึงอยากให้เยว่เล่อและสามีไปแทนเพราะงานนี้เป็นงานที่มิควรหลีกเลี่ยง หญิงสาวจึงได้แต่ยอมทำตามแต่โดยดีซึ่งงานนี้ก็มีจ้าวซูฮวาไปร่วมงานเพราะได้รับเทียบเชิญเช่นเดียวกัน เยว่เล่อนั้นสังเกตหญิงสาวผู้นี้อยู่หลายครั้ง นางพยายามจะเข้าหาซ่งเทียนเหิง เพียงแต่ชายหนุ่มไม่เคยเปิดโอกาสนั้นให้นางเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้หญิงสาวผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าคืนก่อนวันงานเยว่เล่อสั่งให้นางกำนัลเตรียมชุดและเครื่องประดับของนางเอาไว้ให้พร้อมรวมถึงชุดของสามีนางด้วยเช่นกัน ทั้งคู่เลือกชุดสีฟ้าไล่โทนสีไปเข้มเข้าชุดกัน ในขณะที่นางนั่งมองดูชุดที่เตรียมไว้อย่างเหม่อลอย ซ่งเทียนเหิงที่พึ่งกลับจากวังหลวงก็ได้เดินเข้ามาในห้องพอดี ก่อนที่เขาจะยกยิ้มที่มุมปากอย่างเอ็นดูเหตุใดชายหนุ่มจะไม่รู้ว่าภรรยาของเขามิใคร่อยากไปร่วมงานครั้งนี้เท่าใดนัก แต่เพราะเป็นคำสั่งมารดาซึ่งเป็นแม่สาม
หลังจากที่พึ่งไปถึงบ่อน้ำร้อนแต่เพราะถูกลอบสังหาร เป้าหมายที่ชายหนุ่มเตรียมไว้เพื่อพาหญิงสาวท่องเที่ยวก็เป็นอันหยุดชะงัก ก่อนทุกคนจะหอบหิ้วกันกลับมายังจวนในเช้าวันต่อมา หมอหลวงถูกเรียกตัวให้มารักษาขันทีคนสนิทของเยว่เล่อเป็นกรณีพิเศษ ในขณะที่ซ่งเทียนเหิงก็เร่งเข้าเฝ้าฝ่าบาทหลังจากที่กลับมาถึงจวนในทันที ก่อนจะรายงานเรื่องที่ตนถูกลอบสังหารเมื่อคืนนี้"เจ้ากำลังจะบอกว่าถูกลอบสังหารเมื่อคืนนี้ เช่นนั้นหรือ""พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท""ช่างบังเอิญนักที่อาเฉิงเองก็ถูกลอบสังหารเช่นกันเมื่อคืนนี้ ดูท่าคงจะต้องการพิสูจน์เรื่องที่เจ้ามักจะปลอมตัวเป็นอาเฉิงเป็นแน่ โชคดีที่เจ้าทั้งคู่ไม่เป็นอันใดมาก มิเช่นนั้นคงจะเป็นที่สังเกต""แล้วชินอ๋องทรงเป็นอันใดหรือไม่ พ่ะย่ะค่ะ""ไม่เป็นอันใดมากเช่นกัน เกรงว่าคนพวกนั้นคงจะอดทนมิไหวแล้วกระมัง""คงเป็นเช่นนั้น พ่ะย่ะค่ะ""เอาละ ว่าแต่ว่าเจ้ายังมิได้พาน้องสะใภ้มาแนะนำให้ข้ารู้จักเลยนะ""เอาไว้ครั้งหน้า กระหม่อมจะพาฮูหยินมาแนะนำตัวกับฝ่าบาทเองพ่ะย่ะค่ะ""หึหึ กล่าวเช่นนี้แปลว่าเจ้าเองก็มีใจให้นาง ใช่หรือ
ซ่งเทียนเหิงอุ้มร่างของภรรยามาจนถึงห้องพัก ก่อนที่เขาจะวางหญิงสาวลงบนพื้นแล้วนางก็หายเข้าไปหลังฉากกั้น ก่อนจะออกมาพร้อมกับชุดผ้าฝ้ายอันเรียบง่ายเมื่อซินเยว่เล่อกลับออกมาก็พบว่าสามีของนางยังอยู่ในชุดที่เปียกลู่แนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นสัดส่วนอันเย้ายวนชวนให้คิดไปไกล นางรู้สึกแปลกใจที่เหตุใดอีกฝ่ายไม่รีบไปเปลี่ยนชุดเสียที จึงได้เอ่ยถามอีกฝ่ายขึ้น"ท่านไม่เปลี่ยนชุดหรือเจ้าคะ""เอ่อ... พี่กำลังรอให้เจ้าช่วยเปลี่ยนชุดให้อยู่" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น พลันทำให้แก้มทั้งสองข้างของหญิงสาวแดงเรื่อขึ้นในทันที"หึ ท่านช่างเป็นบุรุษหน้าไม่อายยิ่งนัก" กล่าวจบ เยว่เล่อก็หายไปหลังฉากกั้นก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าของชายหนุ่ม เป็นผ้าฝ้ายสีเดียวกันกับนาง หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงก่อนจะลงมือช่วยชายหนุ่มเปลี่ยนชุดอย่างรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง ท่ามกลางสายตาของสามีที่เอาแต่จ้องมองมาที่นางไม่วางตา"เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ""ขอบคุณน้องหญิง""เจ้าค่ะ" เยว่เล่อทำทีเป็นเบือนหน้ามองไปทางอื่น หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะก่นด่าชายหนุ่มในใจ ที่เขาชอบทำต
ซินเยว่เล่อรู้สึกตัวแข็งทื่อที่อยู่ๆ นางก็ได้พบกับท่านหมอฝูเจียวซินที่นั่งอยู่ข้างๆ ซ่งกั๋วกง พร้อมกับโจวซีเฉิงชินอ๋องแคว้นซีฉิน เหตุใดคนเหล่านี้จึงอยู่กับเขาได้เล่า นางได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกสงสัยและในขณะเดียวกัน ซ่งกั๋วกงเองก็ลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินตรงขึ้นไปยังชั้นบนของหอเหลียงเฟย ซินเยว่เล
ซินเยว่เล่อกลับมาถึงจวนด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะดีนัก มีเพียงซินเยว่เหมยที่เห็นถึงความผิดปกตินี้ ก่อนจะเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง"พี่หญิง ท่านมิเป็นอันใดใช่หรือไม่"ซินเยว่เล่อเงยหน้าขึ้นมองน้องสาวของตนก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วยกถ้วยชาขึ้นดื่ม ท่ามกลางสายตาลุ้นระทึกด้วยความอยากรู้เ
เสียงดังอื้ออึงเพิ่มมากขึ้น เมื่อองค์หญิงซินเยว่เล่อกล่าวว่าตนนั้นมีใจปฏิพัทธ์กับซ่งกั๋วกง ทำเอาสตรีในห้องหอที่ยังมิออกเรือนกว่าครึ่งเมืองดวงตาถึงกับลุกเป็นไฟเกิดอันใดขึ้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้เล่า!ไม่นะ! ท่านซ่งกั๋วกงของข้า...เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นเป็นระยะ เพราะไม่มีผู้ใด
"บุรุษผู้นั้นเป็นผู้ใดกัน""ทูลองค์ชาย คนผู้นั้นคือซ่งกั๋วกง พ่ะย่ะค่ะ""ซ่งกั๋วกงเช่นนั้นหรือ!" หึ บุรุษผู้นั้นกล้าดีเช่นไรมาดึงความสนใจของอาเล่อไปจากเขา ช่างหน้าตายยิ่งนัก"พระองค์จะทรงให้ข้าน้อย...""ไม่ต้อง อย่างไรชายผู้นั้นก็เป็นคนสำคัญของแคว้นเฉิงอัน จะลงมือสุ่มส







