Mag-log inShare
ตอนที่9
Petsa ng paglalathala:
2026-06-16 11:13:47เผยฉางอันถอนหายใจแผ่ว มือใหญ่ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างบอบบางนั้นอย่างใส่ใจก่อนจะลุกขึ้นยืน แล้วก็หมุนกายกำลังจะก้าวออกไป ทว่ามือเรียวของไป๋ซูเหยากลับคว้าแขนเสื้อเขาไว้แน่น
“พี่ฉางอัน…” น้ำเสียงนางแผ่วเบานักราวสายลม เผยฉางอันชะงักแล้วหันกลับไปทรุดกายลงนั่งลงข้างกายนาง ดวงตาคมจ้องมองใบหน้างดงามตรงหน้าที่รู้สึกตัวแล้ว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้นเสียงเบา “ซูเหยาเจ้าฟื้นแล้ว” ไป๋ซูเหยาพยักหน้าช้า ๆ เผยรอยยิ้มบาง ดวงตานางเต็มไปด้วยความคาดหวังอีกครั้งเมื่อเห็นถึงความกังวลในแววตาเขา ที่แท้เขายังคงมีเยื่อใยบาง ๆ กับนางมิเช่นนั้น เขาคงไม่ใส่ใจนางแล้ว ต่อจากนี้นางจะค่อย ๆ หาวิธีเข้าไปอยู่ในใจเขาอย่างช้า ๆ นางไม่รีบ เพราะรู้ดีว่าความผูกพันเพียงสามปีจะเทียบกับความรักลึกซึ้งของพวกเขาในตลอดสิบปีได้อย่างไร เผยฉางอันและนาง เป็นคู่รักวัยเยาว์เติบโตมาด้วยกันในตอนที่ตระกูลเผยเกิดเรื่อง เผยฉางอันยังคงรักหมั่นต่อนางเขาถึงขึ้นคุกเข่าตากฝนถึงสามวันสามคืน ถึงตอนนี้ความรักอาจเหลือน้อยทว่านางจะค่อย ๆ ทำให้เขารักนางมากอีกครั้ง ในครั้งนั้นหากนางยอมเชื่อเขาแล้วออกไปหา ทั้งสองก็คงไม่ต้องพรากจากกัน ทว่าตอนนั้นนางไร้เดียงสาเกินไปเชื่อคำยุยงของคนอื่นทำให้นางไม่อยากแต่งกับคนไร้อำนาจเช่นเขา ทว่าต่อมาเขากลับพลิกฟื้นขึ้นมาได้ยิ่งใหญ่เพียงนี้ ตำแหน่งฮูหยินโหวต้องเป็นของนางเพียงผู้เดียวเท่านั้น “พี่ฉางอันข้าเจ็บมาก…” น้ำเสียงแผ่วเบาของนาง ช่างดูน่าสงสารยิ่งนัก ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา เมื่อก่อนนางกับเขารักกันมากเพียงใด ในยามที่เขาโกรธนางเพียงน้ำตานางไหลเขาก็ใจอ่อนแล้วหันกลับมาโอ๋นางเสมอ เผยฉางอันชะงักเล็กน้อยจ้องมอง สตรีที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง น้ำตาของนางกลับทำให้เขาพลันนึกถึงชิงชิง ในใจตกวูบ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว หลายวันมานี้เขาเองก็ไม่ได้กลับมานอนกับนางผู้เป็นภรรยาเลยแล้วอีกทั้งยังเกิดเรื่องเกิดราวมากมาย ในยามนี้นางคงจะกำลังน้อยใจอยู่ นางคงจะเสียใจที่เขาห่างหายไปเช่นนี้ ดวงตาคมฉายแววความกังวลใจแล้วยกขึ้นมองสตรีตรงหน้าอีกครั้งก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ซูเหยา เจ้าพักผ่อนเถิด” กล่าวจบเขาไม่ได้รอฟังคำตอบ เพียงสะบัดแขนเสื้อให้หลุดจากมือเรียวเล็กนั้นแล้วก้าว ออกจากห้องไปด้วยท่าทางสงบนิ่งทว่าในใจเขากลับรู้สึกกระวนกระวายยิ่งนัก เผยฉางอันก้าวยาว ๆ ตรงไปยังห้องของหนิงหว่านชิงผู้เป็นภรรยา สายลมเย็นยะเยือกในยามค่ำคืนกลับไม่อาจดับความรู้สึกร้อนลุ่มในใจได้ ความกังวลบางอย่างแล่นเข้ามาอย่างบอกไม่ถูก รอบข้างของเขาเหตุใดในคืนนี้กลับเงียบงันนัก เงียบจนเขาเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา ร่างใหญ่ก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังเรือนพักของผู้เป็นภรรยาอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ยังกำแน่นด้วยความรู้สึกบางอย่าง เขาถอนหายใจแผ่วเมื่อก้าวมาหยุดอยู่หน้าห้องที่ดับตะเกียงมืดสนิท ดวงตาคมพลันคลายความกังวลเล็กน้อย เขาคงจะคิดมากไปเอง ชิงชิงคงกำลังรอคำอธิบายของเขาอยู่ด้านใน
Pinakabagong kabanata
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่47
ตอนพิเศษ 5 ความสุขหนึ่งปีผ่านไปในเมืองหลวงมีฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ทำให้เมืองหลวงเริ่มสงบสุขจวนเจิ้นเป่ยโหวภายในสวนด้านหลังจวนโหวยามบ่าย แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดผ่านกิ่งหลิวที่เอนล้อตามสายลม กลีบดอกไม้หลากสีโปรยปรายลงบนทางเดินหินราวพรมธรรมชาติ กลิ่นหอมของมวลบุปผา อบอวลไปทั่วใต้ศาลาไม้ริมสระบัว เด็กชายตัวน้อยวัยหนึ่งขวบนั่งอยู่บนผืนผ้าปักลายเมฆมงคล แก้มกลมแดงระเรื่อ ดวงตาดำขลับเป็นประกาย เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ของเขาดังขึ้นใสกังวาน พลางพยายามก้าวเท้าสั้น ๆ ไปหาบิดาที่นั่งย่อตัว อ้าแขนรออยู่ไม่ไกลเจิ้นเป่ยโหวเผยฉางอันในชุดขุนนางเต็มยศ เขาเพิ่งกลับมาจากประชุมเช้า คิดถึงเจ้าก้อนแป้งน้อยจนทนแทบไม่ไหว ลงจากรถม้าได้ก็รีบตรงมาหาแม่ลูก ที่นั่งเล่นอยู่ที่สวนทันทีเจิ้นเป่ยโหวในชุดขุนนางนั้น กลับละทิ้งความน่าเกรงขามที่ผู้คนคุ้นเคย เหลือเพียงรอยยิ้มอ่อนโยนของผู้เป็นบิดา ดวงตาคมที่เคยเย็นชาและดุดันกลับอ่อนโยน และเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขายื่นมือออกไปรับร่างอ้วนกลมของบุตรชายตัวน้อยที่โผเข้าหา ก่อนจะอุ้มขึ้นสูง จนเด็กน้อยหัวเราะชอบใจไม่หยุด“เสี่ยวเป่าน้อย วันนี้ช่างอารมณ์ดียิ่งนัก”เสียงหัวเราะ
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่46
เมื่อดวงตาคมเห็นร่างบอบบางของหนิงหว่านชิงนอนอยู่บนเตียง ใบหน้านางซีดเผือด เขาชะงักเล็กน้อย มือใหญ่กำแน่นด้วยความกังวลหนิงหว่านชิงเห็นเจิ้นเป่ยโหวผู้เป็นสามี นางก็เผยรอยยิ้มบางให้เขา ราวกับรู้ว่าเขากำลังกังวลใจอยู่“ท่านโหว ลูกของเราน่ารักมากเลยเจ้าค่ะ”เผยฉางอันก้าวเข้าไปนั่งลงข้างเตียง เขามองดูเด็กน้อยตัวอ้วนกลมในห่อผ้าข้างกายหนิงหว่านชิงผู้เป็นภรรยา ในใจเต็มไปด้วยความปีติยินดี มือใหญ่ยกขึ้นกุมมือเรียวเล็กของหนิงหว่านชิงไว้แน่น “ขอบคุณมากชิงชิง ลำบากเจ้าแล้ว”หนิงหว่านชิงยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้าเล็กน้อย ใบหน้างดงามนั้นยังคงมีหยาดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผมเล็กน้อย เผยฉางอันยกมือขึ้นหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าในอกของตนเองออกมาซับให้นางอย่างใส่ใจหนิงหว่านชิงมองผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น ในใจก็พลันปลื้มปีติขึ้นมา นางไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะยังเก็บมันไว้อีก “ท่านพี่ นี่ท่าน… ”เผยฉางอันเมื่อเห็นนางจ้องผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในมือเขา ริมฝีปากหนาก็พลันปรากฏรอยยิ้มบางแล้วเอ่ยขึ้น“ผ้าเช็ดหน้าของเจ้า ข้าเก็บเอาไว้ทุกชิ้น รวมถึงชิ้นนี้ด้วย”หนิงหว่านชิงมองผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อนปักชื่อนางอยู่มุมบนด้านขวา เป็นผ้าเช็ดหน้าที
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่45
ตอนพิเศษ 4 ยอมทำตามใจตัวเองจวนตระกูลซูภายในสวนดอกท้อที่กำลังบานสะพรั่ง กลีบดอกท้อร่วงหล่นลงมาบนไหล่บางของหนิงหว่านชิงที่กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นท้อ เคียงข้างนางคือเผยฉางอันที่นั่งอยู่ด้วยสายตาของทั้งคู่สบกันเป็นระยะ ๆ หนิงหว่านชิงยกมือเรียวขึ้นลูบไล้หน้าท้องที่นูนออกมามาก นางเองก็พลันรู้สึกเหนื่อย ทว่าแม้ร่างกายเหน็ดเหนื่อย ทว่าในใจกลับมีความสุขยิ่งนักเพราะใกล้ถึงเวลาที่เจ้าตัวน้อยจะได้ออกมาแล้ว สิ่งของมากมายจากจวนโหว ถูกส่งมาเพื่อต้อนรับหลานน้อยไม่หยุด เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเผยรู้ว่าหนิงหว่านชิงพำนักอยู่ที่เมืองซูโจว นางก็ได้ส่งยาบำรุงครรภ์รวมถึงของมีค่ามากมายมาให้ ก่อนจะกำชับลงมาว่ารอคลอดแล้วค่อยเดินทางกลับ เนื่องจากการเดินทาง ไม่เหมาะกับสตรีที่กำลังตั้งครรภ์แก่ ๆ อยู่ เผยฉางอันขยับเข้ามาใกล้หนิงหว่านชิง เขาวางมือลงบนหน้าท้องที่นูนใหญ่ของนางแล้วเอ่ยขึ้น“เด็กดี รีบ ๆ ออกมานะ พ่อกับแม่เจ้ารอเจ้าอยู่”หนิงหว่านชิงเงยหน้าเล็กน้อย สบตาเขาอย่างลึกซึ้งพลันเผยรอยยิ้มหวานเผยฉางอันยกมือขึ้นปัดปอยผมข้างแก้มนวลของนางออกแผ่วเบา แล้วเอ่ยขึ้น“เหนื่อยหรือไม่”หนิงหว่านชิงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนตอบก
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่44
ตอนพิเศษ 3 คู่ชีวิตร่างบอบบางของหนิงหว่านชิงก้าวออกจากห้องไปอย่าง นิ่ง ๆ แผ่นหลังบาง ๆ นั้นห่างออกไปเรื่อย ๆ จากสายตาเผยฉางอัน ในใจเขาบีบรัดเจ็บปวด จนไม่อาจอธิบายได้ “ท่านโหว… ”องครักษ์มู่หวังเอ่ยขึ้น พร้อมกับพยุงร่างของเผยฉางอันให้ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง“ฮูหยินอาจต้องการเวลาสักพัก จริง ๆ แล้วนางยังคงรักท่านมาก ช่วงเวลาที่ท่านหมดสติ นางอยู่ด้วยตลอดเวลาขอรับ”เมื่อได้ยินเช่นนั้นในใจของเผยฉางอันก็พลันมีความหวังขึ้นเล็กน้อย เขายอมลุกขึ้นตามที่องครักษ์นำพา แล้วนอนลงบนเตียงเพื่อพักฟื้นร่างกาย เขาต้องหายดีในเร็ววัน เพราะยังมีภรรยาและลูกอยู่ ที่เขาต้องตามง้อหนิงหว่านชิงก้าวออกมาจากห้องด้วยท่าทางที่สงบนิ่ง ทว่าในใจกลับเต็มไปด้วยความวุ่นวาย นางเองยังคงหลงเหลือความรู้สึกกับเขาอยู่ แต่ก็ไม่อาจยอมรับได้ เพราะกลัวว่าหัวใจจะเจ็บอีกครั้งหนิงหว่านชิงทอดสายตามองทิวทัศน์ข้างทางที่เต็มไปด้วยต้นท้อ ดอกท้อเบ่งบานสะพรั่งงดงามราวภาพวาด ขณะนั้นสายตานางก็พลันเห็นเงาร่างที่คุ้นตายืนอยู่ใต้ต้นท้อต้นหนึ่งหนิงหว่านชิงหยุดเล็กน้อย แล้วก้าวเข้าไปหาผู้เฒ่าซูที่ยืนอยู่ใต้ต้นท้อใหญ่ ด้วยท่าทางนิ่ง ๆ“ท่านต
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่43
โทษข้าที่ไม่อธิบายกับเจ้าดี ๆ ตอนนั้นข้ามีเรื่องมากมายต้องจัดการเวลากระชั้นชิด ข้าทำผิดต่อเจ้า เจ้าไม่ยกโทษให้ก็ไม่เป็นไร แต่อย่าทิ้งข้าไปเลยนะ ครั้งนี้ข้าเสียเจ้าไปไม่ได้จริง ๆ ข้าสำนึกผิดแล้ว ต่อไปจะไม่มีเรื่องเช่นนี้อีก ข้าสัญญา” เผยฉางอันกล่าวอย่างอ่อนโยนและรู้สำนึกผิดหนิงหว่านชิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองใบหน้าคมที่มีหยดน้ำตาไหลรินออกมา ก่อนจะเอ่ยออกมา“ท่านพักผ่อนเถิด”ในใจนางยังคงสับสนเล็กน้อย เรื่องราวมากมาย นางปะติดปะต่อกันไปมา อาจเป็นนางเองที่ผิด เพราะไม่ฟังคำอธิบายของเขา ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมา เขามักเป็นเช่นนี้เสมอ พูดอธิบายไม่ค่อยเก่งนัก เพราะเป็นคนเย็นชา แต่ครั้งนี้เขากลับพูดออกมามากมายเผยฉางอันส่ายหัวเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น “ไม่ ข้ายังอยากมองเจ้าอีกสักพัก อยากพูดกับเจ้าให้เข้าใจ คนที่ข้ารักมีเพียงเจ้า ส่วน ไป๋ซูเหยานางอาจยังเข้าใจผิด เพราะเมื่อก่อนข้ามอบกำไลประจำตระกูลให้นาง ต่อมาเกิดเรื่องมากมายจนทำให้ข้าเรื่องนี้ลืมไป แต่ที่ข้ามอบให้นาง ก็เพราะท่านย่าและท่านแม่บอก บอกว่ากำไลนี้ต้องให้นาง เพราะนางคือภรรยาในอนาคตของข้า ตอนนั้นข้ายังไม่รู้จักความรักจริง เพียงเชื่อฟังผู้ใ
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่42
ตอนพิเศษ 2 ขอโอกาสจวนตระกูลซูภายในห้องที่เงียบสงบ กลิ่นยาสมุนไพรอ่อนลอยอบอวลอยู่ทั่วบริเวณ สายลมเย็นพัดต้องผ้าม่านสีอ่อนให้ปลิวไหวเบา ๆ เผยฉางอันนั่งพิงหัวเตียง ใบหน้าคมหันไปตามเสียงเปิดประตูที่ดังขึ้น ร่างที่ปรากฏขึ้นทำให้ใบหน้าคมคายนั้นเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว”ท่านโหว อาการดีขึ้นแล้วหรือ”น้ำเสียงที่เขารอคอยนั้น ทำให้เผยฉางอันร้อนผ่าวที่ดวงตา เขาจ้องนางทุกการกระทำ ราวกับกลัวว่าหากละสายตาไป จะทำให้นางสลายหายไปหนิงหว่านชิงในอาภรณ์สีเขียวอ่อน ใบหน้างดงามยามต้องแสงแดดอ่อน ๆ มือเรียวเล็กยกขึ้นประคองท้องที่นูนขึ้นมาของตนเอง แล้วก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียงของเผยฉางอัน ด้านหลังนางคือว่านเจียง ที่ยืนประคองถ้วยยาสมุนไพร อุ่น ๆ ว่านเจียงยื่นถ้วยยาสมุนไพรให้หนิงหว่านชิงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะประคองให้หนิงหว่านชิงที่กำลังตั้งครรภ์ให้นั่งลงบนเตียงหนิงหว่านชิงประคองถ้วยยาสมุนไพรในมือ แล้วเงยหน้าเล็กน้อยมองผู้เป็นสามีตรงหน้า แววตาสับสนเล็กน้อย ทว่านางคงจะใจดำกับเขาไม่ลง เพราะเขาที่ช่วยชีวิตนางกับลูกเอาไว้นางยื่นถ้วยยาออกไปให้เขาด้วยใบหน้านิ่ง ๆ ดวงตาก้มลงเล็กน้อย ไม่อยากให้เขาสังเ
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่4
ตอนที่ 4โต๊ะหนังสือตัวนี้หลังจากเขาและนางแต่งงานกันได้หนึ่งเดือน เผยฉางอันที่เพิ่งได้รับตำแหน่งนั้นมีราชการมากมายเพื่อจะได้มองเห็นนางได้ชัดขึ้นจึงได้ยกมันมาไว้ในห้องนี้ภาพที่มีความสุขในอดีตย้อนกลับมาให้นางเจ็บปวดอีกครั้ง แม้เขาจะเป็นคนเย็นชา ทว่ากลับอ่อนโยนในเวลาที่อยู่กับนางสองต่อสอง เขาเขียนอัก
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่3
หนิงหว่านชิงยกมือเรียวขึ้นลูบหน้าท้องแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ท่านโหวกลับมาหรือยัง”ว่านเจียงมีแววตาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ แล้วเอ่ยขึ้นแผ่วเบาราวกับกลัวคนฟังจะเสียใจ“ยังเลยเจ้าค่ะ”หนิงหว่านชิงออกออกไปทางประตู เห็นแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้อง เช้าแล้ว? นางหลับตั้งแต่เมื่อวานจนยาม
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่2
ตอนที่ 2 เราหย่ากันเถิดรถม้าค่อย ๆ เคลื่อนที่มาหยุดนิ่งอยู่หน้าจวน เจิ้นเป่ยโหว เผยฉางอันประคองหนิงหว่านชิงลงมาจากรถม้าอย่างระมัดระวัง เขาประคองนางเดินมาส่งถึงห้อง“ชิงชิง เจ้าพักอยู่ที่นี่ ไว้ข้าเสร็จจากงานแล้วจะมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”เสียงของเผยฉางอันดังขึ้น ทว่ายังไม่ทันจบเสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้น
ตำแหน่งฮูหยินขอคืนให้คนรักของท่าน ตอนที่1วัด
ตอนที่ 1วัดวัดไห่ซื่อภายในห้องอุโบสถที่เงียบสงบ กลิ่นธูปหอมอบอวลไปทั่บริเวณ เบื้องหน้าพระพุทธรูปสูงใหญ่มีเงาร่างของสามีภรรยาที่สูงสง่างามยืนเคียงกันอย่างรักใคร่“ชิงชิง นี้คือยันต์คุ้มครอง เจ้ากำลังตั้งครรภ์รีบกลับไปก่อนเถิด ข้ามีเรื่องต้องไปจัดการเดี๋ยวจะตามไปทีหลัง”“เจ้าค่ะ ท่านพี่”หนิงหว่านช
Maaari mong magustuhan
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ49.3K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.4K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.5K viewsข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน81.4K viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา480 viewsนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง238 viewsทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม392 viewsทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่ถูกสามีขอหย่า ยุค 80
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ354 views
