หลงกลคนเลว

ครูสาวเดินนำลูกศิษย์ลงจากเวทีไปหาเจต ซึ่งยืนรอด้วยรอยยิ้มกว้างอยู่ด้านล่าง

“เก่งมากครับ ทุกคนทำได้ดีมากเลยรู้ไหม”

“ขอบคุณครับ, ขอบคุณค่ะ”

คำชื่นชมจากผู้อำนวยการทำให้นักศึกษาหายเหนื่อยในพริบตา ปลาบปลื้มที่เจ้าของสถาบันให้ความสำคัญอย่างนี้

“ขอบคุณแทนพวกเขาด้วยนะคะ” แพรวพรรณมองตามหลังนักศึกษากำลังแยกตัวกันออกไปทางประตูด้านข้าง

“พี่ถึงบอกไง ว่างานนี้เด็ก ๆ จะได้รับโอกาสเยอะมาก”

“งั้นแพรวขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”

“ครับ แต่เดี๋ยวก่อนครับแพรว! พี่ลืมเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้บอก”

“เรื่องอะไรเหรอคะพี่เจต”

“คือ...ตอนที่เจ้าของบริษัทขึ้นไปกล่าวเปิดงาน แพรวช่วยเอาดอกไม้ขึ้นไปมอบให้เขาหน่อยนะครับ”

“ดอกไม้! ทำไมถึงเป็นแพรวล่ะคะ”

“เมื่อกี้ตอนที่แพรวกำลังแสดงอยู่เขาบอกว่าชอบมาก ๆ ก็เลยอยากให้แพรวเป็นคนถือดอกไม้ขึ้นไปแล้วจะขอบคุณแพรวเองด้วยครับ”

เจตประดิษฐ์ถ้อยคำเพื่อให้ครูสาวเข้าใจ นั่นก็เพราะเจ้าเพื่อนบ้าดันมาบอกเอาวินาทีสุดท้าย แล้วยังขู่อีกด้วยถ้าไม่ยอมเงินก็ไม่ต้องเอา ถึงจะรู้ว่าณภัทรพูดเล่นก็ตาม

“.....”

“นะครับพี่ขอร้องอีกสักครั้ง” แววตาเว้าวอนส่งให้ครูสาว

ต่อมา...

“งานแสดงอัญมณี Gems of beauty for you that are precious ของบริษัทเอ็นเจดับบิลในวันนี้เป็นงานเปิดตัวสินค้าชิ้นใหม่ของท่านประธานซึ่งเป็นรายแรกที่คิดแบบงานลายนี้ออกมา ทั้งเป็นครั้งแรกที่มีการร่วมมือกับบริษัทออกแบบจากประเทศอังกฤษเพื่อหาอัญมณีที่หายากมาในครั้งนี้ ขอเสียงปรบมือให้กับคุณณภัทรประธานของเราด้วยค่ะ....”

“คุณณภัทรงั้นเหรอ! เก่งจังอายุยังน้อยอยู่เลย นึกว่าจะรุ่น ๆ เดียวกับพ่อเสียอีก”

หลังจากที่เปลี่ยนชุดเสร็จ แพรวพรรณก็เดินมารออยู่ด้านหลังเวที คอยเวลาขึ้นไปมอบดอกไม้ให้กับเจ้าของงาน เพื่อเป็นการขอบคุณที่เขาได้ช่วยมอบทุนให้กับทางมหา’ ลัย จึงได้รู้ประวัติของเจ้าของงานในครั้งนี้ไปในตัว

จนกระทั่งพิธีกรกล่าวมาถึงช่วงเวลาต้องขึ้นมอบดอกไม้ สาวสวยที่อยู่ในชุดเดรสสีครีมเข้ารูป ก็ได้ก้าวขึ้นไปบนเวที

แม้จะมองจากด้านหลังก็ยังคิดว่านักธุรกิจหนุ่มมีบุคลิกของชายในฝันสำหรับเหล่าหญิงสาวมากมายในงานนี้แน่นอน

‘แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอกัน’

อมยิ้มกับตัวเองเมื่อมีความคิดอย่างนั้นขึ้นมา

แพรวพรรณเดินเข้าไปใกล้หน้าเวทีมากขึ้น พิธีกรสาวเห็นก็หลบให้ไปยืนข้าง ๆ ประธานของงาน ในจังหวะยื่นช่อดอกไม้ส่งให้ผู้บริหารหนุ่ม เป็นเวลาเดียวกับเขาหันมาพอดี แพรวพรรณเนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความตื่นตระหนก

‘เขาคือผู้ชายในคืนนั้น’

ขณะตกอยู่ในห้วงความคิดอันเลวร้าย สีหน้าหวั่นวิตกล้วนตกอยู่ในสายตาของผู้คนมากมาย โดยที่เธอไม่อาจควบคุมเอาไว้ได้ โชคดีพิธีกรสาวเข้ามากระซิบเตือนให้มอบดอกไม้กับท่านประธาน แพรวพรรณจึงดึงสติเตลิดไปไกลกลับคืนมาได้ ดอกไม้ส่งให้กับณภัทรและเขาจงใจกุมเธอไว้ ด้วยความตกใจจึงก้าวถอยหลัง ทว่าก็ถูกรวบเอวไว้จนได้

“ทำอะไรของคุณ”

ณภัทรรั้งสะโพกกลมกลึงเข้ามาใกล้ โน้มไปกระซิบให้หญิงสาวอยู่นิ่ง ๆ หากไม่อยากเป็นเป้าสายตา พอเขาดึงตัวออกห่างแล้วหันกลับมายิ้มให้กับผู้ที่มาร่วมงาน เสียงปรบมือก็ดังตามมา เป็นอันจบพิธีเปิดงานอย่างเป็นทางการของบริษัทเอ็นเจดับบิล

เมื่อลงมาจากเวทีแล้วแพรวพรรณก็ต้องเดินเคียงคู่ไปกับณภัทร ทั้งสองทำราวกับเป็นคู่รักกันเสียอย่างนั้น เสียงซุบซิบแตกออกเป็นสองทาง

บ้างก็ว่าทั้งคู่เหมาะสมในเรื่องรูปร่างหน้าตา ทว่าอีกทางไม่เห็นด้วย นักธุรกิจหนุ่มระดับนี้จะมาควงแค่นักแสดงธรรมดาอย่างออกหน้าออกตา

งานนี้แพรวพรรณจึงกลายเป็นแค่ ‘นักแสดงที่มีเกียรติ’ ของณภัทรเท่านั้น

‘ถ้าอยากได้เงินทุนทั้งหมด ก็ทำตามที่ผมบอก’

เขายื่นคำขาดตอนอยู่บนเวที ด้วยเหตุผลนี้เธอจึงปฏิเสธไม่ได้ และภาพเหล่านั้นก็ตกอยู่ในสายตาของเจตตลอด พอทั้งสองเลี่ยงออกมาจากกลุ่มนักธุรกิจเขาจึงเดินเข้าไปหา

“จะกลับตอนไหนเดี๋ยวพี่ไปส่ง” ผู้อำนวยการหนุ่มบอกกับครูสาวเสียงทุ้ม

แพรวพรรณได้ยินคำนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เพราะคิดว่าตนเองคงหลุดพ้นไปจากสถานการณ์อึดอัดนี้แล้ว

“เดี๋ยวกูไปส่งเธอเอง”

ความหวังกลับพังทลายลง เมื่อสรรพนามที่ณภัทรใช้แทนตนเองกับ ผู้อำนวยการหนุ่ม

‘พวกเขาเป็นเพื่อนกัน’

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูไปส่งแพรวเอง จะกลับบอกพี่นะครับ”

เจตยังยืนกรานคำเดิม ทั้งสีหน้าของครูสาวก็แสดงออกมาอย่างชัดเจน ไม่สู้ดีกับสถานการณ์ในตอนนี้ เขาเมินสายตาของณภัทร ซึ่งมองมาอย่างไม่สบอารมณ์ จึงทำให้บรรยากาศโดยรอบของทั้งสามตกอยู่ในสภาวะความตึงเครียด

ห่างออกไปมีสายตาประเมินสถานการณ์จากธาดาและทิว ลุ้นว่าตกลงใครจะได้ไปส่งครูสาวคนสวยกันแน่! ไม่ต้องรอนานผลก็ออกว่าเป็นใคร

“ไม่เป็นไรค่ะพี่เจต แพรวกลับเองดีกว่าค่ะ” แรงบีบบริเวณสะโพกทำให้แพรวพรรณต้องบอกอย่างนั้น และคิดว่าเจตคงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องในวันนี้แน่

หญิงสาวไม่ใช่คนที่จะเข้าไปสุงสิงกับใครง่าย ๆ แล้วยังเป็นณภัทรอีกด้วย ดูยังไงทั้งสองก็ไม่น่าจะรู้จักกันมาก่อน แต่ด้วยเหตุผลอะไรเพื่อนถึงปฏิบัติกับครูสาวอย่างนี้

เจตหวนกลับไปนึกถึงเรื่องราวทั้งหมด ทั้งการเข้าหาตนเอง เจาะจงลงที่แพรวพรรณ เสนอมอบทุนมากเกินความจำเป็น ทั้งที่ไปจ้างนักแสดงมืออาชีพน่าจะดีกว่า แล้วยังให้ขึ้นไปมอบดอกไม้โดยที่ไม่ใช่งานในส่วนของเธอเลย ทุกเหตุการณ์ล้วนเกี่ยวข้องกับแพรวพรรณ!