MasukShare
สาดโคลนด้วยวาจา
Tanggal publikasi:
2025-04-17 13:46:02แพรวพรรณเลี่ยงออกมาจากกลุ่มของณภัทร หลังจากเขาออกไปคุยเรื่องงานกับลูกค้ารายสำคัญ ถึงแม้จะไม่ชอบเจ้าของงาน แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าเป็นคนที่เก่งมาก ๆ อัญมณีถูกนำออกโชว์ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ทั้งจากกลุ่มคุณหญิงคุณนายและเหล่าไฮโซ รวมไปถึงกลุ่มนักธุรกิจยังสนใจอยากจะร่วมลงทุนด้วย
เธอยืนอยู่ตรงมุมห้องเพียงลำพัง ซึ่งงานประเภทนี้ตนไม่ค่อยถนัดเอาเสียเลย แม้กระทั่งในพีเจก็มีเพียงพ่อและอาสาวที่มักออกงานสังคมพวกนี้ จะว่าไปทำไมพวกท่านถึงไม่ได้มาร่วมงานนี้ด้วย ทั้ง ๆ ที่อยู่แวดวงเดียวกัน!
“สวัสดีครับผมชื่อริว บนเวทีคุณเต้นได้สวยมาก ๆ ไม่ทราบว่าสนใจอยากจะทำงานร่วมกับทางเราไหมครับ นี่ครับนามบัตรของผม”
แพรวพรรณหันมาตามเสียง ชายหนุ่มรูปร่างสูงแต่งตัวภูมิฐาน กำลังส่งนามบัตรมาให้ เธอยิ้มให้กับเขา แล้วรับบัตรมาถือไว้
“ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีว่าฉันไม่ได้รับงานแสดงเป็นประจำ ที่มาในวันนี้ก็เพราะเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีค่ะ” แพรวพรรณปฏิเสธเสียงนุ่ม
“อ้อ ไม่เป็นไรครับ เผื่อว่าวันข้างหน้าคุณสนใจ ติดต่อมาได้ทุกเมื่อเลยนะครับ ผมชอบทักษะและไลน์เต้นของคุณมาก ถ้าหากมีโอกาสได้ร่วมงานกันคงดีไม่น้อย” ชายหนุ่มผู้มาใหม่มีแววผิดหวัง
“ค่ะ ถ้าฉันเปลี่ยนใจจะติดต่อกลับไปนะคะ”
ลานกว้างกลางห้อง
ณภัทรกำลังคุยแลกเปลี่ยนความรู้เกี่ยวกับการร่วมลงทุน คิดไม่ผิดจริง ๆ ที่เริ่มจากโปรเจคนี้ งานนี้ไม่ใช่แค่ตลาดในไทยยังตีตลาดในต่างประเทศได้อีกด้วย ในระหว่างนั้นสายตาก็ส่ายหันไปมองรอบ ๆ ภาพของแพรวพรรณกำลังยืนคุยกับผู้ชายแปลกหน้า ดวงหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มตลอดการสนทนา ช่างขัดลูกตานัก ทีกับเขาเอาแต่ทำหน้าบูดบึ้งใส่ คิดแล้วอยากจะบีบกรอบหน้าเรียวให้เลิกทำตัวน่ารังเกียจนี้
ได้คุยกับริวจึงทำให้รู้ว่าเขาเองก็จบมาจากสถาบันเดียวกัน ไม่เพียงเท่านั้นยังรู้จักกับอาจารย์ของเธออีกด้วย ไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมได้ขนาดนี้ เสียงหัวเราะสดใสเปล่งออกมา เมื่อได้พูดถึงวีรกรรมคราวอยู่กับอาจารย์ของตน
กระทั่งมีความรู้สึกถึงการถูกจับจ้อง ดวงตากลมโตส่ายมองไปอีกฝั่ง ก็ปะทะเข้ากับดวงตาแข็งกร้าว ความกรุ่นโกรธในสายตานั้น สร้างความงุนงงให้เธอเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าตนเองเคยไปทำอะไรเขาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‘คนเลว’
ปากอวบอิ่มขยับช้า ๆ ตั้งใจสื่อให้อีกฝ่ายรับรู้ ทว่าดูเหมือนณภัทรจะไม่สะทกสะท้าน มุมปากหยักหนาแสยะยิ้มตอบกลับมา
15 นาทีต่อมา
ฟู่ววว⁓
ลมหายใจพรูใหญ่ถูกพ่นออกมายาวยืด ด้านในสุดภายในห้องน้ำ แพขนตางอนปิดลงสนิท แพรวพรรณไล่ความคิดอันหนักอึ้งในหัวแต่ก็ไร้ความหมายเรื่องราวในอดีตกลายเป็นตราบาปอันแสนเจ็บปวดจากการกระทำของผู้ชายเลว ๆ มันสร้างความทุกข์ใจให้แก่เธออยู่นาน
มันได้ย้อนกลับมาทำร้ายเธออีกครั้งแล้ว…
“หนีกลับไปตอนนี้เลยได้ไหมนะ” เสียงเหนื่อยอ่อนเปล่งแผ่วเบา
แกรก!
แอ๊ด...
ประตูจากด้านนอกทำให้แพรวพรรณทรงตัวขึ้นเตรียมจะออกไปจากที่แห่งนี้ มือเล็กจัดชุดให้เข้าที่เข้าทาง ปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม ทว่ามือกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูต้องหยุดชะงัก เพราะบทสนทนาจากด้านนอก
“คุณณภัทรตัวจริงนี่หล่อกว่าในรูปอีกนะ แกว่าไหม”
เสียงชื่นชมบุรุษที่กล่าวถึง น่าจะเป็นบรรดาสาวน้อยใหญ่ในงาน แพรวพรรณเกิดอาการประหม่าขึ้นมาเสียดื้อ ๆ เธอย้อนกลับมานั่งเหมือนเดิม
“แน่สิ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไอ้ที่มีดีนะไม่ใช่แค่หน้าตาแต่...”
ไม่มีถ้อยคำพูดต่อจากนั้น เปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจก็ดังขึ้นมาแทน เหมือนประโยคหลังจะกระซิบกันเอง
“อย่าบอกว่าแกเคยแล้วนะ”
เสียงคนแรกถามออกมา
“ถ้าไม่เคยแล้วฉันจะพูดไหมล่ะ ฉายา ‘เอวดุ’ ต้องยกให้เขาเลย”
เสียงดี๊ด๊าของอีกฝ่ายดังขึ้นแสดงว่าข้างนอกน่าจะมีแค่สองคน
“ร้ายนะแกเนี่ย”
“ของดีแบบนั้นปล่อยไปก็โง่แล้ว”
น้ำเสียงภูมิอกภูมิใจเรื่องอย่างว่า จากที่ได้ยินหญิงสาวกับณภัทรน่าจะไม่ใช่แฟนกัน แต่ทำไมถึงได้เอาเรื่องน่าอายพวกนั้นมาพูดในที่สาธารณะอย่างนี้ได้ ไม่อายกันหรือยังไงนะ!
“แต่คืนนี้แกคงจะต้องชวดแล้วแหละ ดูเหมือนคุณณภัทรจะหิ้วแม่สาวนักแสดง ที่ควงอยู่ไปกกนะคืนนี้”
“คิดว่าฉันสนหรือไง ดูก็รู้ว่าหล่อนแค่ของเล่นแก้ขัดคุณณภัทร ไม่เห็นเหรอเวลาที่เขามองแม่นั่นน่ะ ก็เหมือนมองผู้หญิง ‘อย่างว่า’ เท่านั้นเอง”
น้ำเสียงดูถูกดูแคลนจากด้านนอก ทำให้แพรวพรรณต้องกำมือเข้าหากันแน่น
“แกคิดว่าคุณณภัทรเขาจะคว้าพวกผู้หญิงเต้นกินรำกินมาเป็นเมียเหรอ หล่อนก็คงไม่ต่างจากพวกที่เขาเคยหิ้วไปนอนด้วย พอใช้งานเสร็จก็โยนเงินให้พันสองพัน แค่นั้นก็คงจะดีใจตายแล้วมั้ง” คนเดิมพูดต่อ
“แกนี่มันปากร้ายจริง ๆ แล้วเขาให้เงินแกไหม”
“ฉันเหมือนผู้หญิงพวกนั้นเสียที่ไหน อีกอย่างฉันว่าแม่นั่นอาจจะได้มาแล้วทั้งกลุ่มเลยด้วยซ้ำ ดูแต่ละคนมองกันตาเป็นมัน โดยเฉพาะคนที่มีลักยิ้มนั้นน่ะ คงได้กันแล้วชัวร์”
วาจาสาดโคลนจากผู้หญิงด้วยกัน แพรวพรรณยืนตัวสั่น สองมือกำเข้าหากันแน่นยังเพิ่มแรงมากขึ้นจนแทบจะมองเห็นเส้นเลือดที่ข้อมือเล็ก
“คุณทำให้คนอื่นมองว่าฉันเป็นผู้หญิงเต้นกินรำกิน คุณมันเลวกว่าที่ฉันคิดไว้จริง ๆ” แพรวพรรณโกรธขึ้งขบริมฝีปากของตัวเองจนเจ็บ
Bab terbaru
ตีตรารัก มือที่กอบกุมอยู่นี้จะไม่แยกจากกันไปไหน [The Eng]
ณภัทรเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่ซึ่งนั่งอยู่มุมประจำ หลังจากไม่ได้เข้ามาหาท่านเสียหลายวัน ทางด้านอารยาเมื่อเห็นดังนั้นก็ยิ้มตอบรับบุตรชายด้วยใบหน้าแช่มชื่น วงแขนเล็กยื่นออกไปหาร่างสูงของเขาในทันที“กลับบ้านถูกแล้วสินะลูกคนนี้”“ทางยังเหมือนเดิมอยู่นะครับแม่”“เดี๋ยวนี้รู้จักโต้ตอบแม่แล้วนะ”เขายิ้มให้กับถ้อยคำของท่านเพียงเท่านั้นก็นั่งลงข้าง ๆ กัน“ขนมขายดีไหมครับ”“ได้เรื่อย ๆ นั่นแหละ”ณภัทรก้มหน้ามองมือนุ่มเริ่มเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น หลายวันมานี้เขาคิดมาตลอดว่าจะเริ่มต้นบอกเรื่องราวทั้งหมดให้ผู้เป็นแม่ได้เข้าใจอย่างไรดี“มีอะไรหรือเปล่า” สายตาของลูกชายทำให้อารยาต้องเอ่ยถาม“ผมมีเรื่องจะคุยกับแม่ครับ”“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจอย่างนั้นเหรอ หรือเพราะไม่ได้งานใหญ่นั้น”“ไม่ใช่ครับ แต่ถึงไม่ได้งานแม่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกครับ บริษัทยังมีสินค้าตัวอื่นอยู่ ที่ผมจะบอก คือ...ผมรักผู้หญิงคนหนึ่งครับ” หลังจากที่พูดจบณภัทรก็เริ่มมองปฏิกิริยาของผู้เป็นแม่ว่าจะแสดงออกมาอย่างไร“จริงเหรอลูก จริงจังหรือเปล่า เธอเป็นใคร พาเข้ามาหาแม่หน่อยสิ” ความตื่นเต้นทำให้อารยาตั้งคำถามมากมาย เป็
ตีตรารัก คำสารภาพจากใจของมาเฟีย NC
ธาดาเดินขึ้นมายังชั้นบนของบ้านหลังใหญ่ด้วยความเหนื่อยอ่อน คำพูดของชาทำให้นึกเป็นห่วงเขมจิรา เธอไม่ยอมทานข้าวอีกแล้วเขาหมุนลูกบิดประตูเปิดเข้าไปในห้องของเธอนัยน์ตาราบเรียบทอดมองเรือนร่างใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งข้างเจ้าของเตียงกว้างใบหน้าเหนื่อยล้าก้มต่ำ ต้องการพลังจากริมฝีปากหยักสวยของคนตรงหน้าเหลือเกินแต่ทว่ายังไม่ทันได้สัมผัสเรียวปากนุ่ม เขมจิราก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเสียก่อน“ชู่ว์...ผมเอง” เสียงแผ่วเบากระซิบบอก“คุณ...มาตั้งแต่เมื่อไหร่” เสียงสั่นเอ่ยถามหลังจากเรียกขวัญตนเองกลับมา คิดว่าโดนผีหลอกเข้าให้แล้ว“สักพักนี่เอง ชาบอกว่าคุณไม่กินข้าวทำไมดื้ออีกแล้วล่ะ” ธาดาล้มตัวลงนอนเคียงข้างเธอ“ชาไม่ได้บอกเหรอว่าฉันยังกินนม”“แค่นมมันจะไปอิ่มท้องอะไร ที่รัก” ธาดาขยับตัวแนบชิดเรือนร่างนุ่มนิ่ม‘ที่รัก’คำนี้ทำให้หัวใจเต้นแรงเมื่อก่อนไม่เห็นเคยเป็นอย่างนี้นี่น่า“เอ่อ...ฉันไม่หิว คุณพึ่งกลับมาเหนื่อย ๆ กลับไปนอนห้องคุณดีกว่าไหม” พูดออกไปแล้วก็อยากจะตีตัวเองแรงสักที“คุณไล่ผม?” ธาดาขยับตัวออกห่างแต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น“เปล่า แค่เห็นว่าคุณมาน่าจะเหนื่อยมากนอนห้องใหญ่น่าจะดีกว่
ตีตรารัก จัดการเสี้ยนหนามให้สิ้นซาก
เหนือน่านฟ้าภายในห้องผู้โดยสารธาดาและดิวกำลังปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด เวลานี้มีเพียงบุคคลเดียวที่สามารถเรียกคืนอำนาจกลับมาให้พวกเขาได้“พวกมันรู้เห็นกันหมดเลยสินะ” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นลูกน้องของดิวส่งข่าวมาบอกตอนนี้อีกฝ่ายได้ดึงผู้ร่วมลงทุนไปได้เกินครึ่งแล้ว ถึงแม้จะไม่ได้มีผลต่อหุ้นมากนักแต่หากเสียงเอนเอียงไปมากขนาดนี้ก็มีสิทธิ์ที่อีกฝ่ายจะเอาข้อนี้ มาทวงตำแหน่งคืนจากเขาได้“กูถึงบอกมึงไงว่าพวกนั้นมันเขี้ยวลากดินกันทั้งนั้น” ที่ผ่านมาเขาคอยสอดส่องพฤติกรรมของเจ้าของกาสิโนคนเก่าอยู่เสมอ เพราะไม่เคยไว้ใจพวกจิ้งจอกนี้เลยแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเพลี่ยงพล้ำจนได้“มันลงมือได้เร็วแบบนี้แสดงว่าได้วางแผนกันไว้แล้วตั้งแต่แรก”“ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ที่มันยอมเซ็นให้เราเพราะคิดไว้อยู่แล้วถ้าเป็นมัน คนอื่นต้องยอมแน่”“แล้วลูกน้องมึงว่าไงบ้าง”“ไม่ต้องห่วงพวกนั้น กูผิดเองที่ไม่จัดการขั้นเด็ดขาดกับมันไปซะ” นึกมาถึงจุดนี้ ดิวถึงกับขบกรามแน่น ตัวเองตีงูแค่พอหลังหักผลสุดท้ายมันก็แว้งกลับมาทำร้ายธาดาละจากเครื่องมือสื่อสารหันไปมองเพื่อนด้วยสีหน้าอ่อนลง“มึงไม่ได้ผิด พวกมันแค่ไม่ยอมรับความจริงต่างหาก บริหาร
ตีตรารัก เรื่องหัวใจมันซับซ้อน
ณภัทรขยับตัวเมื่อรู้สึกถึงความเมื่อยล้าของท่อนแขน สายตาคมเหลือบมองด้านข้างจากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเมื่อเห็นใบหน้านวลเนียนเป็นเพราะมีหัวเล็กหนุนอยู่นี่เองถึงได้รู้สึกชาอย่างนี้ เขาดันตัวขึ้นนั่งดึงแขนออกมาโดยไม่ให้รบกวนอีกคน อยากตื่นขึ้นมาแล้วเห็นแพรวพรรณนอนเคียงข้างแบบนี้ทุกวันเหลือเกิน“คงเหนื่อยมากเลยสินะ พี่ไปอาบน้ำก่อนนะครับ” เสียงทุ้มบอกกับคนที่ยังหลับสนิท หย่อนขาลงจากเตียง หยัดกายลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป“อืม...” เสียงแผ่วเบาครางผ่านลำคอเมื่อเริ่มรู้สึกตัว เธอมองหาอีกคนว่าหายไปไหน ได้คำตอบเมื่อเขาเปลือยท่อนบนเดินออกมาจากห้องน้ำ“ตื่นแล้วเหรอครับ”“ค่ะ พี่ตื่นนานแล้วเหรอ”“สักพักนี่เอง ทำไมตื่นเร็วนักล่ะ” ณภัทรหย่อนตัวลงนั่งข้างเจ้าของใบหน้าหวาน เขาก้มไปหอมแพรวพรรณฟอดใหญ่“จะนอนต่อหรือลุกไปอาบน้ำ” เมื่อยังเห็นร่องรอยความอ่อนเพลียเขาจึงเอ่ยถามด้วยสุ้มเสียงนุ่มนวล“อาบน้ำ บ่ายนัดกับเขมไว้จะไปคุยเรื่องงานกันค่ะ”“ทำงานต่อเลยเหรอ ไหวหรือเปล่า”พอได้ยินอย่างนั้นแพรวพรรณก็ขยับตัว ผุดลุกนั่งเคียงคู่กับณภัทรก็ถูกลำแขนใหญ่โอบกอดทันทีเช่นกัน“ดื่มได้ก็ต้องทำงานได้สิ หรือพี่ไม่เชื่อ?” เธอ
ตีตรารัก ทวงคืนเวลาที่สูญเสียไปกลับมา NC
ท่ามกลางความมืดมิดของถนนหนทาง รถยนต์หรูคันหนึ่งกำลังขับเคลื่อนทะยานมุ่งหน้าไปสู่ถนนสายเล็ก แสงไฟจากสองฟากฝั่งสะท้อนเข้ามาภายใน เห็นเรือนร่างชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอิงแอบกันอยู่ด้านหลังแพขนตางอนยาวปิดลงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์สร้างความมึนเมาจนร่างกายเอนเอียงยังดีมีลำแขนแข็งแกร่งโอบกอดพยุงไม่ให้ล้มไปกองที่เบาะแม้ว่าสติจะเลือนรางทว่าก็พอจำเส้นทางนี้ได้เป็นอย่างดี ณภัทรไม่ได้จะพาเธอกลับไปส่งบ้านนั่นเพราะได้มุ่งหน้าไปยังบ้านพักส่วนตัวของเขาต่างหากตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอซ่อนความรู้สึกถวิลหาณภัทรเอาไว้จนลึกสุดใจ ต่อให้รักเขามากแค่ไหนก็ไม่อาจทรยศพ่อผู้ล่วงลับไปได้แล้วยังมีแม่และอาสาวยังคงเจ็บปวด ใครเลยจะล่วงรู้ทุกค่ำคืนในความทรงจำมันย้อนกลับมาทำร้ายเธอเจ็บปวดมากแค่ไหนหรือแม้แต่การพบเห็นณภัทรผ่านสื่องานสังคมซึ่งเลี่ยงไม่ได้ยิ่งก่อให้เกิดความโหยหาเขามากขึ้นแพรวพรรณขยับร่างกายเมื่อความรู้สึกเหล่านั้นสะท้อนเข้ามาเกาะกุมหัวใจอีกครั้ง“เมื่อยหรือเปล่า” โทนเสียงอบอุ่นเอ่ยถาม สายตาพิสมัยมองใบหน้าหวาน“ไม่”“ไม่โกรธใช่ไหมที่พี่ไม่พากลับบ้าน พาแพรวมาที่นี่”“แล้วถ้าแพรวบอกว่าโกรธพี่จะพาแพรวกลับไหม”“ไม่อย
ตีตรารัก คนของสกุลวาณิชย์ NC
คล้อยหลังพ่อเลี้ยงเมธาไป เขมจิราก็หันมามองค้อนคนที่ยืนอยู่ด้านข้างวงแขนกว้างยังโอบกอดเธอไว้ไม่ห่าง เข้าใจอยู่หรอกว่าหวงมากแต่เมื่อครู่ไม่เกินไปหน่อยเหรอน่าจะรู้หากเกี่ยวกับงานตนเองจริงจังมากแค่ไหน ทำไมถึงไม่อะลุ่มอล่วยให้กันบ้าง พ่อเลี้ยงเมธาก็ไม่ได้มีท่าทีหยาบคายกับพวกเธอสักหน่อย พอคิดมาถึงจุดนี้ดวงตากลมโตก็ยิ่งทอแสงวาวโรจน์มากขึ้นไปอีกทว่าเพียงไม่นานเขมจิราก็สะบัดหน้าหลบสายตาเรียวคมไปอีกทาง ในแววตาคู่นั้นพอจ้องนานทำหัวใจหวั่นไหวอย่างไม่น่าให้อภัยเลยจริง ๆ!และดูเหมือนว่าไม่ได้มีแค่ตนเองหรอกที่ถูกคุมเข้มแพรวพรรณก็ไม่ต่างกัน ชายหนุ่มข้างกายทั้งตีหน้าเคร่งขรึม แล้วยังเอ่ยพึมพำอยู่เนือง ๆ อีกด้วยครั้นจะเข้าไปช่วยแก้ต่างให้แค่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย ดังนั้นเขมจิราจึงเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งอยู่ตำแหน่งเดิมโดยมีธาดาเดินตามมาหย่อนสะโพกนั่งตรงขอบพนักโซฟาด้านข้างครึ่งชั่วโมงให้หลัง“จะกลับหรือยังคุณเมาแล้วนะเขม”“คุณอยากกลับก็กลับไปก่อนสิฉันกลับกับชาก็ได้”“ไม่เอาน่าที่รัก” เขาก้มลงไปกระซิบข้างใบหูสวยสายตาเรียวคมกวาดมองไปโดยรอบเวลานี้ผู้คนเริ่มบางตาไปมากจนกระทั่งมาหยุดที่ณภัทร มาเฟียหนุ่
ตีตรารัก ความจริงเปิดเผย
เกวรินกล้ำกลืนกลั้นก้อนสะอื้นที่มันอัดแน่นจุกอยู่ข้างในเอาไว้อย่างสุดฤทธิ์แล้วความเงียบก็เกิดขึ้นชั่วขณะแพรวพรรณยืนนิ่งค้างไม่ไหวติงราวกับเป็นหุ่นยนต์ ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยอาการช็อก แม้จะมีอุ้งมือใหญ่บีบกระชับก็ไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกถึงความห่วงใยที่เขาส่งมาให้เลยหยาดน้ำตาค่อย ๆ หลั่งไหลยิ่งเพิ่ม
ตีตรารัก ข่าวร้าย!!
โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งแพรวพรรณสับขาเร่งจังหวะการเดินให้ถี่ขึ้น จากลานจอดมายังห้องฉุกเฉินด้วยความเร่งรีบเพื่อให้ถึงที่หมายโดยเร็วก่อนหน้านี้ก็ไม่แม้จะเช็กความเรียบร้อยในการแต่งกายหยิบเสื้อตัวไหนได้ก็สวมใส่ลวก ๆ ก่อนจะออกมา ยังเป็นแฟนหนุ่มที่คอยเตือนสติว่าควรสวมเสื้อคลุมทับมาด้วยจนกระทั่งม
ตีตรารัก บทรักแสนบ้าคลั่ง ที่มาพร้อมกับความเจ็บปวด NC
อกอวบใหญ่ถูกครอบครอง ลิ้นสากดุนยอดดอกบัวแสนสวยอย่างเมามัน“อื้อ พี่ภัทร อ๊า”เสียงหวานครวญครางด้วยความวาบหวิว ดวงตาหลับพริ้มรับสัมผัสแสนรัญจวนใจอย่างมีความสุข มือเล็กโอบกอดแฟนหนุ่มลูบไล้ครูดปลายนิ้วบนแผ่นหลังกว้าง“อื้ม” ณภัทรครางรับในลำคอแหบห้าวไฟสวาทลุกโชนแผดเผาร่างกายกำลังเสียดสีกันอย่างร้อนแรง
ตีตรารัก เซ็กซี่แบบนี้ไม่ต้องถูหลังแล้วมั้ง
แพรวพรรณเดินตรงไปยังอ่างใบใหญ่ หมุนเปิดน้ำไหลลงสู่พื้นสีขาว หย่อนตัวลงนั่งบริเวณขอบแข็งมือเล็กจุ่มลงแกว่งเล่นไปมาภายในหัวก็หวนกลับไปนึกถึงเรื่องที่เพื่อนสาวกล่าวมาทั้งหมดดวงตากลมโตทิ้งอยู่กับระดับน้ำค่อย ๆ เพิ่มขึ้นมาเรื่อย อุณหภูมิกำลังพอดีทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้มากทีเดียว ริมฝีปากอวบอิ่มจึงยกยิ้
Anda juga akan menyukai
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา62.3K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.6K Dibacaประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.8K DibacaSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้228.9K Dibacaใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex216 Dibacaกุศโลบายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม244 Dibacaคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม231 DibacaMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD206 Dibaca
