บทที่ 5

“ครับผม ทิวเขาพูดครับ” ชายหนุ่มรีบคว้าโทรศัพท์หลังจากมันดังอยู่ได้พักใหญ่ พอรับสายถึงรู้ว่าเป็นพี่ต้น

“นอนอยู่เหรอ โทษทีนะที่โทรมารบกวนพอดีจะมาบอกเรื่องรูมเมทน่ะ”

“ไม่เป็นไรครับ ตกลงเขาจะมาวันไหนครับพี่”

“เอ่อ พอดีว่าคนนั้นเขาบอกว่าหาหอได้แล้ว เขาจะไปอยู่กับเพื่อนสนิทน่ะ”

“อ้าว ทำไมแบบนั้นล่ะครับ”

“ก็อย่างว่าล่ะคนมันเปลี่ยนใจกันได้ แต่ทิวเขาไม่ต้องกังวลไป ทางนั้นบอกว่ามีเพื่อนในคณะสนใจจะไปอยู่แทน”

“ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าจะไม่มีใครมาซะอีก แล้วเขาเป็นใครเหรอครับ”

“อันนี้ก็...” คนปลายสายดูจะเงียบไปชั่วแวบหนึ่งก่อนตอบกลับมา “เอาน่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ”

ไม่ทันให้ทิวเขาถามต่อเสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น

“สักครู่นะครับ พอดีมีคนมาเคาะประตู”

ทิวเขาลุกเดินไปยังหน้าห้อง ทันทีที่เขาเปิดประตูบุคคลที่ยืนคอยอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมาสบตา ทิวเขาถึงกับตื่นตะลึง ใจเสียวแวบทันทีที่เห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย

“คุณดาวเหนือ” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาไร้น้ำหนัก ซึ่งผิดกับหญิงสาวตรงหน้า น้ำเสียงของเธอใสกังวานราวกับแก้วเนื้อดี

“Hi~ สวัสดีค่ะคุณเพื่อนร่วมห้อง”

เพื่อนร่วมห้อง?!

ทิวเขารู้สึกตัวชาไปครึ่งซีกกับคำกล่าวนั้น ขาที่เหมือนจะรู้หน้าที่เดินไปคว้าโทรศัพท์มือถือทันที

“พะ...พี่ต้น คนเช่าใหม่เป็นผู้หญิง นี่มันอะไรกันครับ”

“คือว่า ถ้าพี่บอกไปว่าคนนั้นเป็นผู้หญิงเราก็ไม่เอาน่ะสิ” ต้นทราบดีว่าคนเย็นชาอย่างเขานั้นไม่ชอบให้ใครมาเกาะแกะ โดยเฉพาะผู้หญิง ปกติแล้วถ้าไม่ใช่เพื่อน ทิวเขาแทบไม่ยุ่งด้วยเลย

“พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ พี่รู้ว่าเราไม่ชอบ แต่ถ้าไม่ได้คนนี้เราก็หาคนมาหารด้วยไม่ได้แล้วนะทิวเขา อีกอย่างคนนี้เป็นถึงคนดังของมหาลัยเลยนะ ถ้าใครรู้ต้องมีแต่คนอิจฉาแน่”

“อิจฉาอะไรกันละพี่ แล้วพี่ไม่คิดบ้างเหรอครับว่าผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ห้องเดียวกันมันดูไม่ดี”

“เอาน่า ยังไงก็ไม่ได้นอนด้วยกันอยู่แล้วนี่ ถ้าไม่เอานี่หาคนมาหารด้วยไม่ได้แล้วนะ”

“ให้ตายเถอะ” ทิวเขาสบถออกมาอย่างหัวเสียหลังจากวางสายอดีตรูมเมท ชีวิตนี้มันไม่มีทางเลือกแล้วใช่ไหม

ทิวเขาไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าจะต้องมาเจอกับเรื่องวุ่นวายไม่จบเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว

ตั้งแต่ดาวเหนือเข้ามาในชีวิต เขาก็ไม่พบเจอความสงบที่เคยมีมาตลอดอีกเลย

“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมต้องการรูมเมท”

“เรื่องนั้นมันง่ายนิดเดียวเลย ไหนขอดูหน่อยซิห้องไหนเป็นห้องของดาวเหนือน้าาา”

เธอไม่ยอมตอบคำถาม แต่เลือกที่จะมองหาห้อง นั่นจึงทำให้ทิวเขาถึงกับถอนหายใจให้กับลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีต่อจากนี้

“ตรงไปห้องทางซ้ายเลย เอ้ยคุณ...เดี๋ยวสิ!”

     นั่นปะไร เขาพูดไม่ทันจบประโยคเจ้าตัวป่วนก็จ้ำอ้าวเข้าไปอีกห้องที่ไม่ได้บอกเสียแล้ว

“บ้าเอ้ย ไวจริงๆ เลย”

ทิวเขารีบตามไปคว้าแขนดาวเหนือออกมายังห้องนั่งเล่น ดูเธอจะสนุกที่เห็นเขาหัวเสีย

“นั่งลงเลย” เขาสั่งเสียงเข้ม แล้วคนที่คอยทำให้ปวดหัวก็ยอมทำตาม

“มาคุยเรื่องกฎการอยู่ร่วมกันก่อนเลย”

“กฎ?”

“อืม...ผมจะไม่ตั้งอะไรให้มันยุ่งยากหรอกนะ หนึ่งเลย ห้ามเข้าห้องของอีกฝ่ายก่อนได้รับอนุญาต สองห้ามพาผู้อื่นเข้ามาในห้อง และข้อสาม หลังห้าทุ่มห้ามส่งเสียงดังรบกวนเด็ดขาด”

“โอเคเลยค่ะโอเค ทิวเขาเชื่อใจดาวเหนือได้เลย”

เอ่ยจบดาวเหนือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เอื้อมมือมาใกล้ทิวเขา เธอตั้งใจจะหยิบมือถือที่วางอยู่ฝั่งเดียวกันกับชายหนุ่ม

ด้วยชุดที่เป็นเดรสรัดรูปเวลาก้มตัวลงจึงทำให้เห็นเนินอกขาวผ่อง ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจงใจหรือบังเอิญ แต่ทิวเขาก็ไม่อยากมอง เขารีบเบี่ยงหน้าหนี ทว่ากลิ่นกายหอมๆ ของอีกฝ่ายกลับคอยวนเวียนอยู่ใกล้จมูก หัวใจดวงเล็กของชายหนุ่มถึงกับเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แก้มสีขาวของเขาเริ่มแดงระเรื่อจนลามไปถึงใบหู

ด้วยความรำคาญหรืออะไรก็แล้วแต่ ทิวเขาตัดปัญหาด้วยการหยิบมือถือเครื่องนั้นส่งให้เธอเอง ส่วนเขาก็ดีดตัวลุกขึ้นพร้อมกับพูดขอตัวกลับเข้าห้อง

“เดี๋ยวก่อนสิคะ”

ดาวเหนือไม่ยอมปล่อยทิวเขาไปอย่างง่ายๆ เธอรีบลุกขึ้นตรงเข้าไปขวางทาง โน้มหน้าสุดสวยเข้าหาใบหน้าอันหล่อเหลา

“ห้องน้ำมีห้องเดียวแบบนี้...แล้วถ้าดาวเหนืออาบน้ำเสร็จใส่ผ้าขนหนูออกมา ทิวเขาจะว่าไหมคะ”

นี่มันใช่คำถามเหรอ เขาอยากจะบ้าตาย

“คุณไม่ใช่เด็กนะครับ ทำอะไรก็น่าจะรู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ตามลำพัง ไม่เห็นจะต้องมาถามอะไรที่มันไร้สาระเลย”

พอถูกเขาว่าเข้าหน่อยอีกฝ่ายก็ทำตาปริบๆ มองมา ทิวเขาชักอึดอัดมากขึ้น เขาถึงกับถอนหายใจออกมาแรงๆ

“อ่อ... ถ้างั้นเปลี่ยนคำถามที่มันไม่เด็กล่ะกันเนอะ” พอเธอพูดมาแบบนั้นก็ดูเหมือนว่าแววตาใสซื่อจะหายไปเดี๋ยวนั้น ทิวเขาสัมผัสได้ถึงความเจ้าเล่ห์

“อากาศกำลังร้อนเลย สนใจมาอาบพร้อมกันไหมคะ”

เพียงเธอกล่าวมาด้วยรอยยิ้มแสนยั่วยวน คนเย็นชาที่เคยตั้งมั่นว่าจะไม่หวั่นไหวก็เกิดใจสั่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“ว่าไงคะ ไปอาบน้ำกันไหม ดาวเหนือถูหลังเก่งนะ”

ทิวเขาขมวดหัวคิ้วชนกันเมื่อได้ยินคำยั่วมาอย่างนั้น อีกทั้งนิ้วมือเรียวๆ ยังจิ้มที่แผงอกของเขาอีก เขามองลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอ แล้วความรู้สึกบางอย่างในกายก็ดุนดันให้ทิวเขาผลักไสอีกฝ่ายออกไป

“เชิญคุณตามสบายเถอะ”

ฝ่ามือหนาดันตัวเธอออกไปให้พ้นทาง ก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องของตนเอง

“หึ ทำเป็นไม่สนใจ” ดาวเหนือมองดูการกระทำของชายหนุ่มที่เธอตามวอแว คนอะไรช่างน่ารัก และก็น่าฟัดให้ร้องซี้ดซ้าดเสียเหลือเกิน

“ดีเลย แบบนี้สิค่อยน่าตื่นเต้นหน่อย”