LOGIN“ฝีมือของคุณจริง ๆ ด้วย”“รู้เหรอว่าเป็นผม”“ฉันแค่สงสัยแต่ไม่คิดว่าจะเป็นคุณจริง ๆ” เธอยังจำความรู้สึกสับสนใจตอนนั้นได้ดี “ก่อนหน้านั้นล่ะคะ”“...”“ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย”“ตอนที่ผมดูดนมของคุณน่ะเหรอ” น้ำตาลคงจะหมายถึงตอนนั้น“คนลามก เป็นคุณจริง ๆ ด้วย คุณแอบเข้าบ้านคนอื่นตินดึกแบบนั้นได้ยังไง ทำแบ
วาเลนไทน์หมุนเวียนมาอีกรอบ หญิงสาวในชุดสีชมพูกำลังอุ้มเด็กน้อยวัย 6 เดือนเดินเข้าไปในบริษัท เนื่องจากผู้เป็นสามีต้องเข้าประชุมด่วนเขาจึงออกจากบ้านตั้งแต่เช้ามืดและสั่งให้บอดี้การ์ดพาภรรยาและลูกตามมา“เชิญคุณน้ำตาลพาคุณหนูเข้าไปรอให้ห้องทำงานของบอสก่อนครับ คาดว่าไม่นานก็ประชุมเสร็จแล้วน้ำตาลเดินเข้า
“คุณมีน้องชายฝาแฝดด้วยเหรอ” น้ำตาลรู้สึกแปลกใจกับเรื่องราวใหม่ ๆ ที่ได้ยินจากสามี อาจจะเป็นเพราะเธอไม่เคยถามเรื่องส่วนตัว เขาเลยไม่ค่อยเล่าให้เธอฟัง“ครับ เราถูกจับแยกกันตอนเด็ก น้องชายอยู่กับแม่และป้า ส่วนผมก็โดนพ่อจับตัวมา”“จับตัว?” เธอตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน“ผมไม่ได้อยากมากับเขา พอพ่อกับแม่แยกทางก
ในห้องคลอดบรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความวิตกกังวล แต่ยังคงมีความหวังที่แฝงอยู่ในจิตใจของเขา เสียงเครื่องตรวจสอบการเต้นของหัวใจของทารกยังคงดังอย่างต่อเนื่อง เสียงหายใจหนักๆ ของน้ำตาลที่พยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดความสามารถน้ำตาลนอนอยู่บนเตียง ร่างกายของเธอเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ความเจ็
ไม่เพียงแค่ภายน้อง แต่แท่งเนื้อที่อยู่ภายในก็ร้อนไม่ต่างกัน ยิ่งเขาขยับแรงเท่าไหร่ความร้อนก็เพิ่มขึ้นมากเท่านั้น“อ๊ะ ๆ ๆ ชะ...ช้า”“หืม” ไคล์หยุดฟังน้ำตาลที่กำลังพูดไม่เป็นภาษา“ช้าลงหน่อยค่ะ”“เจ็บเหรอ” เขาชะงักเล็กน้อย เพราะคิดว่าทำให้น้ำตาลเจ็บ“เปล่าค่ะ ฉันแค่หายใจไม่ทัน”“พอผมขยับช้า ๆ คุณก็บอ
“ผมมีบางอย่างให้คุณ” ไคล์พูดขณะที่วางน้ำตาลลงบนที่นอน เขาเริ่มอุ้มเธอตั้งแต่ออกจากลิฟต์ จนมาถึงห้องพัก“อะไรคะ”“มีช่วงหนึ่งที่ผมไม่ค่อยได้อยู่กับคุณ” เขาเดินไปหยิบซองเอกสารบางอย่างแล้วเดินกลับมาหาน้ำตาล“...”“ช่วงที่คุณเพิ่งรู้ว่าท้องแต่ไม่ยอมบอกผม”“คุณไปไหนคะ” เธอจำได้ว่าช่วงนั้นเขาหายหน้าหายตาไ
เขาอุ้มน้ำตาลเข้าไปในห้องทั้ง ๆ ที่ยังคงบดจูบเธออยู่ เมื่อไปถึงเตียงนอนเขาก็ปล่อยให้ปากของเธอเป็นอิสระแล้วค่อย ๆ วางเธอลง แต่น้ำตาลกลับพยายามลุกขึ้นหนี ทำให้เขาจับแขนสองข้างของเธอแล้วขึงไว้บนที่นอนทำให้เธอต้องนอนราบไปกับที่นอน“ปล่อยนะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้”“ร่างกายนี้ไม่โหยหาผมบ้างเลยเหรอ” ส่วน
“ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ”“ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ หรือจะเป็นอาการแพ้ท้องหรือเปล่าไม่รู้ พี่ตาลมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการนอน ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นแบบนี้”“แล้วไม่ทานอะไรก่อนเหรอ”“พี่ตาลชอบบอกว่าไม่หิว”“ไม่ได้นะ ต้องทานอาหารสิ จะนอนไปทั้งอย่างนั้นได้ยังไง”“ผมก็เป็นห่วงเรื่องนี้อยู่เหมือนกันครับ
ตึก ตัก ตึก ตักเสียงหัวใจของคนที่กำลังนั่งรออยู่ในรถเต้นแรงขึ้น เมื่อเห็นน้ำตาลกำลังเดินมาที่รถ แอบตกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่การจะได้เจอกับน้ำตาลจะทำให้เขาตื่นเต้นขนาดนี้ทันทีที่น้ำตาลเดินมาถึงรถ ประตูรถก็ถูกเปิดออกมาจากคนด้านใน เขาคว้าตัวเธอไว้แล้วดึงเข้ามากอด ทั้ง ๆ ที่รับปากน้องชายของน้ำตาลไว้
“ไม่ครับ” ใบหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นั้นทำให้อาเฟิงรีบหลบสายตา“ไปส่งฉันที่สนามบิน” ถึงเวลาที่เขาต้องขึ้นเครื่องกลับประเทศจีนแล้ว เขาอยู่ได้ไม่นานหรอกเพราะหากมีใครเห็นว่าเขามาหาเธอ หลายคนที่จ้องเล่นงานเขาจะรู้ได้ในทันทีว่าการที่เขาส่งตัวน้ำตาลกลับคือแผน“เห็นพี่เซียวหม่าบอกว่าบอสเคลียร์กับคุณหลินหลินแ







