Partager

ตอนที่ 12 พลาดท่า

last update Date de publication: 2025-12-30 03:04:39

เสียงปืนส่งสัญญาณการออกตัว ซันเดย์ดึงสติกลับมาแล้วพุ่งทะยานไปข้างหน้าเหมือนลูกศรที่ไม่มีวันหวนย้อนกลับ เมื่อเข้าสู่รันเวย์แห่งศักดิ์ศรีของความเร็ว

ความฮึกเหิมก็เข้ามาแทนที่ แรงกดดันที่เคยเกาะกุมจิตใจถูกสลัดทิ้งไว้ข้างหลัง เธอมีเพียงเป้าหมายเดียวคือเส้นทางสีดำที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ความกังวลถูกบดขยี้ภายใต้แรงเหยียบของฝ่าเท้า

อีกด้านหนึ่งของสนาม ไลก้านักแข่งเท้าไวผู้ไม่รู้จักคำว่าพ่ายแพ้! ปลายเท้าใหญ่เหยียบคันเร่งจนมิด ตามสไตล์ดุดัน

เมื่อเสียงเครื่องยนต์คำรามดังขึ้น นั่นคือการประกาศว่าไม่มีใครสามารถขึ้นนำเขาได้

แต่วันนี้กลับไม่เป็นอย่างนั้น...

แลมโบกีนี่สีส้มดำของซันเดย์แซงเขาไปเพียงเสี้ยววินาทีราวกับพายุที่ซัดผ่านโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ทิ้งไว้เพียงภาพท้ายรถที่ค่อย ๆ ห่างออกไป

“ยังเร็วไปเด็กน้อย!” เสียงทุ้มเย็นยะเยือกลอดผ่านริมฝีปากหยักได้รูปภายใต้หมวกนิรภัย น้ำเสียงของเขาไร้ความตื่นเต้น ในขณะที่มีความขบขันมากกว่าความกังวลหรือเสียใจ

อีกฝั่งหนึ่ง...

“หึ! ก็แค่นี้” นัยน์ตาสีน้ำตาลหม่นทอดมองผ่านกระจกด้านข้าง สะท้อนเงาของรถสีเทาที่ค่อย ๆ เลือนหายไปนอกครรลองสายตา รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ความสะใจแผ่ซ่านไปทั่วทั้งหัวใจ เมื่อสามารถขึ้นนำ ‘นักแข่งผู้ปราดเปรียว ว่องไว’ จนใคร ๆ ก็ยกให้เป็นตำนาน

‘แล้วดูตอนนี้สิ! ไม่ใช่ว่ากำลังตามหลังเธออยู่หรอกเหรอ?’

ริมสนามแข่งโซน VVIP

ไลลากระโดดขึ้นด้วยความดีใจ รอยยิ้มหวานฉีกกว้างเมื่อเห็นเพื่อนกลายเป็นผู้ขึ้นนำ แม้ว่าจะแอบรู้สึกเสียดายที่วันนี้ฝีมือของไลก้าดูแผ่วไป

ทว่าเมื่อเห็นคนที่สามารถอยู่เหนือเขาได้มีแค่ซันเดย์ ความเสียใจก็แทบถูกกลืนหายไปกับความยินดี

“แกเก่งมากจริง ๆ ซันเดย์” เสียงหวานเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ ขณะทอดสายตามองเพื่อนควบคุมรถด้วยความเร็วราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายอย่างที่เคยเป็น

ห้องชมการแข่งขันชั้นสอง

“เฮ้ย!” วิกเตอร์กระโดดจากเก้าอี้บุนวมมายืนชิดกระจก “นั่นไอ้ก้ามันกำลังทำอะไรของมัน?”

เขาเท้าสะเอว หรี่ตามองรถสีเทาของเพื่อนที่การบังคับผิดจังหวะ ทั้งที่เป็นช่วงเร่งแซงกลับไม่ทำ กลับกันจังหวะที่ควรผ่อนกลับเร่งเครื่องไล่กวดรถคันสีส้มดำ 

“แม่ง ทำเหมือนหมาหยอกไก่เลยเว้ย”

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้น อชิระก้าวขึ้นมายืนเสมอวิกเตอร์นัยน์ตาสีซินนามอนพราวระยับด้วยแววรู้ทัน

“เพราะแบบนี้มันถึงลงแข่งทั้งที่ปฏิเสธมาตลอดสินะ”

“หมายความว่าไงวะ?” อาเชอร์ที่พึ่งก้าวเข้ามาถามด้วยสีหน้างุนงง ความสงสัยเรื่องการตัดสินใจของไลก้ายังไม่จางหายไปแม้แต่น้อย เพราะอะไรเพื่อนถึงเปลี่ยนใจเอานาทีสุดท้ายกับการลงแข่งแมตช์นี้

เจฟฟ์ที่นั่งไขว่ห้างอยู่ใกล้ ๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“ก็เพราะมีบางอย่างหรืออาจจะบางคนที่ทำให้มัน ‘สนใจ’ ขึ้นมาละมั้ง คนอย่างมันถ้าไม่โดนแรงดึงดูดระดับพายุ ไม่มีทางลากมันลงไปได้หรอก”

คำพูดของเจฟฟ์ทำเอาทั้งสามหันขวับกลับมามองที่จุดเดียว คิ้วพาดเฉียงในแบบฉบับของตัวเองยกขึ้น?

ในขณะที่แต่ละคนในห้องชมการแข่งขันต่างวิเคราะห์พฤติกรรมของไลก้าไปสารพัด

เจ้าตัวที่ตกเป็นประเด็น กลับยิ้มออกมาท่ามกลางความฮึกเหิมภายในห้องโดยสาร

รอยยิ้มที่ไม่เผยให้ใครเห็นถูกซ่อนอยู่ในแววตาคมกริบราวกับเหยี่ยวนั้นแน่วแน่ มั่นคง และเต็มไปด้วยพลัง คล้ายกับสามารถควบคุมทุกอย่างที่อยู่ในระยะสายตาทั้งหมด

รวมถึงรถคันสีส้มดำที่อยู่ตรงหน้านั้นด้วย

เขาตั้งพิกัดไปยังเส้นทางเบื้องหน้าอย่างมุ่งมาด หัวใจเต็มไปด้วยแรงขับเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากแค่เครื่องยนต์เท่านั้น แต่เป็นความตั้งใจที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ายานพาหนะทั้งสนาม

ลมหายใจถูกสูดเข้าไปเต็มปอด ก่อนจะพ่นมันออกมาอย่างแรง

“ขอโทษนะ เด็กน้อย... แต่ฉันคงให้เธอชนะไม่ได้”

สิ้นเสียงนั้นไลก้ากระแทกเกียร์ลงหนึ่งจังหวะ เสียงเครื่องยนต์คำรามกระชากแรงพุ่งทะยาน พร้อมกับตัวรถที่แซงในช่วงไม่กี่วินาทีก่อนถึงเส้นชัย

โดยที่ซันเดย์ไม่มีโอกาสได้แก้ตัว เมื่อหัวรถสีเทาได้แตะเข้าเส้นชัย อย่างเหนือชั้นกว่ามาก

ตุบ!

กำปั้นเล็กกระแทกลงบนพวงมาลัยอย่างแรง ซันเดย์กัดฟันแน่นเมื่อความโกรธแล่นพล่านไปทั่วตัว เธอทั้งเกรี้ยวกราดและหงุดหงิดอย่างถึงขีดสุด เพราะมั่นใจว่าชัยชนะวันนี้ต้องเป็นของตัวเองแน่

แต่ผลกลับไม่เป็นอย่างที่คิด!

ผู้ชายร้ายกาจคนนั้น เขาถือไม้เด็ดไว้ตั้งแต่ต้น จงใจทำให้เธอเชื่อมั่นว่าไม่มีทางขึ้นนำได้แน่ และเธอก็ดันเชื่อ! ด้วยความชะล่าใจของตัวเองด้วย

ประมาทเพียงเสี้ยววินาทีในจังหวะสุดท้าย หากไม่มัวแต่หันไปมองกระจกหลัง แล้วเลือกเหยียบคันเร่งจนสุดแรงไปซะ ก็คงไม่ต้องมานั่งเจ็บใจแบบนี้

“เฮ้อ ~” เธอหลับตาพลางพ่นลมร้อนออกมาแรง ๆ ขับไล่อารมณ์ขุ่นมัวให้สงบลง แม้ในใจจะยังคงปวดหนึบ ทว่าการแข่งขันก็ย่อมเป็นการแข่งขัน

‘ต่อให้เสียใจแค่ไหน คนที่เข้าเส้นชัยก็คือผู้ชนะ’

ซันเดย์เปิดประตูรถออกมา แรงอารมณ์ยังกรุ่นอยู่ข้างใน เธอถอดหมวกกันน็อกนิรภัยมาถือไว้ข้างลำตัว ทันทีที่เงยหน้าขึ้นก็ปะทะเข้ากับร่างสูงภายใต้ชุดรัดกุมสีแดง

ช่วงขายาวก้าวด้วยจังหวะมั่นคง ไม่รีบร้อนแต่แฝงแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธอไม่อาจละสายตาได้

จนกระทั่งเจ้าของความสูงที่ทำให้เธอต้องแหงนหน้าขึ้นมอง ยกมือถอดหมวกกันน็อกนิรภัยออกจากศีรษะอย่างเชื่องช้า

แสงสะท้อนที่ค่อย ๆ เคลื่อนพ้นใบหน้า ทันทีที่ภาพนั้นปรากฏชัด หัวใจของเธอก็เต้นแรงยิ่งกว่าตอนที่รถกำลังจะพุ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยเสียอีก

ริมฝีปากหยักสีชมพูธรรมชาติเม้มแน่นสนิท จมูกโด่งคมเข้ารูปรับกับกรอบหน้าแข็งแกร่ง และนัยน์ตาสีเทาเข้มที่เคยสบประสานภายใต้เสื้อฮู้ดปิดบังหน้านั้นคือ... ไลก้า

ซันเดย์ยืนนิ่งราวกับเวลาโดยรอบหยุดเคลื่อนไหว ผู้หญิงที่ไม่เคยสนใจใคร ไม่เคยมีใครอยู่ในสายตา กลับยอมรับว่าภาพตรงหน้า ทำให้เธอใจสั่นไหว!

 “ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งนะ เด็กน้อย” เสียงทุ้มต่ำแฝงแววหยอกเย้าเอ่ยขึ้นในจังหวะที่เขาโน้มตัวลงมาใกล้ พอจะเห็นว่าใบหน้าสวยเริ่มขึ้นสี ดวงตาดื้อรั้นที่บัดนี้มีบางอย่างซ่อนอยู่

จมูกเรียวเล็กรับกับปากกระจับสีเชอร์รีที่ถูกฟันเม้มแน่นจนขึ้นรอย เขาเกือบจะยื่นปลายนิ้วไปแตะเบา ๆ เพื่อห้ามปรามว่าอย่าทำร้ายตัวเองแบบนั้นอีก ทว่าก็ยับยั้งตัวเองเอาไว้ได้

“ใครเด็ก?!” เสียงหวานตวัดกลับทันควัน แฝงความไม่พอใจไว้ชัดเจน ดวงตาวาวโรจน์สบเขม็งขึ้นมา “ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น มาเรียกแบบนี้ได้ยังไง!”

อารมณ์ที่คุกรุ่นจากในสนามยังไม่ทันจาง ตอนนี้เหมือนมีเชื้อไฟมาเติมให้ลุกโชนอีกระลอก เขากำลังปั่นหัวเธอ เล่นกับความรู้สึกอย่างจงใจ

ผู้ชายสวมฮู้ดผู้ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอวันนั้น กับไลก้าหนึ่งในแก๊งสิงห์ทั้งสองคือตัวตนเดียวกัน!

มือที่ว่างเปล่ากำแน่น หากตรงนี้ไม่ใช่ลานกว้างกลางสนามแข่ง เธอคงระเบิดอารมณ์ใส่เขาที่ยืนด้วยรอยยิ้มกวน ๆ ล้มคว่ำเพราะหมัดเธอไปแล้ว

“นายจงใจ?”

“เรื่อง?”

“นายรู้ดีอยู่แก่ใจยังจะมาถาม?”

ซันเดย์กัดฟันแน่น รู้สึกเหมือนถูกยั่วให้เดือดเต็มที่ ทั้งหมดนี้ถ้าไม่ใช่ความตั้งใจแล้วเขาทำไปเพื่ออะไร?

แก้แค้น? เอาคืนจากเรื่องวันนั้นงั้นเหรอ? ก็เธอแค่หลงทาง ไม่ได้ตั้งใจไปรบกวนและเข้าไปในเขตของเขาสักหน่อย

“ฉันทำอะไรเธอ?” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ร้อน “แพ้ชนะเป็นเรื่องปกติ หรือเธอไม่ยอมรับ?”

พลางเอียงหน้ามอง ในมุมที่ยิ่งทำให้ซันเดย์หน้าแดงจัดขึ้นไปอีก

“หรืออยากให้ฉันกลับไปแข่งกับเธอใหม่อีกสักรอบ?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงยั่วโมโหสุด ๆ

ซันเดย์ไม่เคยต้องระงับโทสะหรือมานั่งอธิบายอะไรแบบนี้ แต่ดูเขาตอบ! เขาคิดว่าเธอโกรธจนไม่ยอมรับความจริงงั้นเหรอ?

เธอหันหน้าหนีพลางสบถบางคำที่คนฟังคงไม่อยากได้ยิน ก่อนจะดึงหน้ากลับมาเผชิญกับเขาอีกครั้ง

“ถึงฉันจะไม่พอใจเรื่องในสนามก็จริง แต่ไม่ได้ใจแคบขนาดไม่ยอมรับผลแพ้ชนะหรอกนะ” เธอกดเสียงต่ำทับอารมณ์ที่ใกล้จะระเบิดเต็มที ก่อนจะเชิดหน้าสูงขึ้นอีกนิด “นายบอกไม่ตามฉัน แต่... เสื้อนั่น ไหนจะเรื่องวันนั้นด้วยนายเห็นมันใช่ไหม แล้วทำไมถึงไม่รายงานเรื่องของฉัน?”

ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างใช้ความคิด สำรวจสายตาที่ยังแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เธอไม่เคยไว้ใจใคร ไม่พอใจอะไรก็แสดงออกทางสีหน้าและใช้กำลังตัดสินทุกอย่าง ถ้ายังเป็นแบบนี้ อีกไม่นานคงนำภัยมาหาตัวเองแน่นอน

ไลก้ายังคงไม่ปริปาก และความเงียบของเขายิ่งทำให้ซันเดย์เดือด เธอกำมือแน่นจนข้อมือขึ้นสีขาว และก้าวพรวดเข้าไปหาเขาหมายจะเค้นคำตอบให้ได้เสียที

“ซันเดย์~”

ทว่า... เสียงใสของไลลาดังขึ้นข้างสนาม พร้อมร่างเล็กที่วิ่งเข้ามาอย่างร่าเริง ทำให้เอต้องละสายตาไปมอง

“อ้าว! มาไม่ทันพี่ไลก้าเลย!”

ซันเดย์พรูลมหายใจฟึดฟัด เมื่อหันกลับมาอีกครั้ง แล้วพบว่าผู้ชายคนนั้นไม่ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนพิเศษ 4 ใจเชื่อมโยงผูกพัน

    “หอมจังเลยค่ะ” ว่าที่คุณแม่เอ่ยพลางมองตามถ้วยข้าวต้มกุ้งร้อน ๆ ที่ควันลอยฟุ้งอย่างน่ากิน ดวงตาเธอเปล่งประกายด้วยความสุข กลิ่นหอมของอาหารเช้าเรียกน้ำย่อยจนแทบรอไม่ไหว“ก็พี่ใส่ความรักลงไปด้วยไง ถึงได้หอมขนาดนี้” ไลก้ายิ้มก่อนจะวางถ้วยตรงหน้าเธออย่างระมัดระวัง“งั้นซันว่าความรักคงล้นหม้อแน่เลยค่ะ... ขอทานก่อนนะคะ”“ค่อย ๆ นะยังร้อนอยู่เดี๋ยวลวกปาก”“อ้า... ร้อนจริงด้วยแต่ก็อร่อยมากเลยค่ะ” เธอยิ้มกว้างอย่างเอ็นจอยเต็มที่“ระวังหน่อยสิ จะเป็นแม่คนอยู่แล้วยังดื้อไม่เลิก”“ก็คนมันหิวนี่คะ... มาทานด้วยกันสิ” เธอเป่าข้าวต้มก่อนจะตักขึ้นมาแล้วยื่นให้เขา“ฟู่ว~ ฟู่ว~ อ้าปากสิคะ คุณพ่อ”“อ้า...” ไลก้ายอมตามคำสั่งอย่างว่าง่ายพร้อมกับยิ้มอบอุ่นที่ระบายทั่วใบหน้า“อร่อยไหมคะ?”“อร่อยครับ” เขาตอบทั้งที่ยังเคี้ยวไม่หมดด้วยความพอใจเป็นความสุขที่เริ่มต้นจากสิ่งเล็ก ๆ แต่ค่อย ๆ เติบโตขึ้น จนเติมเต็มทุกพื้นที่ในบ้าน ทั้งไลก้าและซันเดย์ต่างเรียนรู้ที่จะปรับตัว ใช้ชีวิตร่วมกันในบทบาทใหม่ ว่าที่พ่อและแม่ของชีวิตเล็ก ๆ ที่กำลังจะถือกำเนิด พวกเขาก้าวไปทีละก้าวอย่างระมัดระวังอย่างมั่นคง และเต็มเปี่ยมด้วยความร

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนพิเศษ 3 เบบี๋มาแล้ว

    หนึ่งปีผ่านไปซันเดย์ก้าวลงจากชั้นบนด้วยอาการงัวเงีย เปลือกตาปรือปรอยทั้งง่วงทั้งกระหายน้ำยามเช้า ทว่าเพียงปลายเท้าแตะพื้นชั้นล่างความมึนงงก็ถาโถมจนเธอต้องคว้าราวบันไดไว้แน่น“เฮ้อ คงต้องหาเวลานอนให้มากกว่านี้เสียแล้ว” เธอบ่นกับตัวเองเสียงเบานับตั้งแต่ซันเดย์กับไลก้าตัดสินใจสร้างครอบครัวร่วมกัน เธอก็ย้ายมาอยู่บ้านของเขา ส่วนบ้านเดิมนั้นเธอฝากให้แคลร์ดูแลแทนชีวิตคู่พาเอารอยยิ้มอันอบอุ่นมาพร้อมช่วงเวลาพ่อแง่แม่งอนเป็นระยะ ยิ่งเมื่อแต่ละคนต่างรับผิดชอบงานของตัวเอง ซึ่งเธอ วีด้า และไลลาพึ่งร่วมกันก่อตั้งบริษัทโฆษณาได้ครึ่งปี และทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นยกเว้นสามีผู้คอยเร่งให้เธอกลับบ้านเร็วขึ้น เลิกหมกมุ่นอยู่แต่กับงานราวกับลืมไปว่าเมื่อก่อนเขาเองก็เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน“เป็นอะไรหรือเปล่า? พี่ก็บอกให้รอก่อนแล้วนี่” เจ้าของเสียงทุ้มนุ่มที่ฟังดูเข้มผิดปกติ ตามมาด้วยฝีเท้าที่เร่งรีบก้าวลงบันไดมาอย่างร้อนรนเธอหันมายิ้มอ่อนให้กับสามีที่พอดีลงมายืนในระดับเดียวกัน แม้จะสบเข้ากับดวงตาคมที่มองมาด้วยสายตาดุ ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกหวั่นใจเท่าไรนัก เพราะแววตานั้นแม้จ้องเขม็ง หากแต่ก็เต็มไปด้วยความเป

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนพิเศษ 2 เธอคือโลกทั้งใบ

    หนึ่งปีต่อมาเช้าตรู่ในเมือง Dragmouth ประเทศอังกฤษ บรรยากาศสดชื่นยามเช้าปกคลุมไปทั่วทั้งพื้นที่ ทว่าในบ้านใหญ่หลังหนึ่งกลับเต็มไปด้วยความคึกคักของสองสามีภรรยาวัยกลางคนที่กำลังเตรียมตัวออกไปทำงานให้ ‘นายใหญ่’ ของพวกเขาอีกวัน ก่อนจะเดินทางไปยังประเทศไทยในอีกสามวันข้างหน้าจอมพล มือขวาคนสนิทของไรอัน ฟลานดีส กำลังง่วนกับการตรวจความเรียบร้อยของเอกสารและอุปกรณ์ที่ต้องใช้ ขณะเดียวกัน เขาก็หันไปมองภรรยาที่ยังยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจก พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม“ที่รัก... คุณช่วยรีบกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม ไม่งั้นเราคงไม่ทันแน่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแกล้งหยอก แม้ในใจจะรู้ดีว่ายังมีเวลาเหลือเฟือ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อหญิงคนรัก เพียงเพื่อจะได้เห็นใบหน้ายิ้มของเธอ“พี่ลองยกนาฬิกาดูหน่อยสิคะ ยังเหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงก่อนจะถึงเวลาประชุมเช้านี้เสียอีก” สุ้มเสียงหวานแต่หนักแน่นของเธอดังขึ้นก่อนที่จะเดินมาถึงตัวสามีเสียด้วยซ้ำเกรซ มือขวาอีกคนของไรอัน ฟลานดีส และยังเป็นภรรยาสุดที่รักของจอมพล ใบหน้าราบเรียบแต่แฝงแววตำหนิในแววตาสีเทาอ่อนคู่นั้น เมื่อถูกเร่งเร้าโดยไม่มีเหตุอันควรเธอมองเขาด้วยสายตานิ่งขรึม ขณะ

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนพิเศษ 1 คลี่คลายปมในใจ

    คาซ่าการ์เด้น ต้นเดือนมกราคม ปี 25xxในช่วงโค้งสุดท้ายของชีวิตนักศึกษา ทุกอย่างดูจะราบรื่นสำหรับ "ซันเดย์" คนหัวกะทิผู้ไม่เคยต้องวิตกกับเรื่องผลการเรียน ยกเว้นเสียก็แต่...ตืด... ตืด... ตืด...เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลหม่นเต็มไปด้วยความพะว้าพะวัง เมื่อตัดสินใจกดโทรกลับไปหามารดา เกือบหนึ่งเดือนเต็มที่เธอครุ่นคิด ซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะมีกล้าพอเปิดบทสนทนาเคลียร์ความรู้สึกที่คั่งค้างระหว่างกัน(ฮัลโหล... แม่อยู่ในครัวนะลูก)เสียงสิรินภาเล็ดลอดผ่านสายมาอย่างกระหืดกระหอบด้วยเพราะเธอวางโทรศัพท์ไว้ห่างตัว และยิ่งรู้ว่าคนที่โทรเข้ามาคือลูกสาว น้ำเสียงที่เคยเร่งรีบก็พลันอบอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แทบจะละมือจากสิ่งที่ทำอยู่ในทันทีซันเดย์เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ระบายยิ้มอ่อน ๆ ออกมา เธอจินตนาการภาพของท่านกำลังหั่นผัก เตรียมอาหารอย่างกระตือรือร้น ด้วยแววตาเปี่ยมสุข เพื่อเธอหรือไม่ก็สองพ่อลูก แต่ทำไมในอดีตเธอถึงเคยมองว่าแม่เอาใจแค่สามี หลงลืมไปว่าลูกสาวคนนี้ แม่เคยอุ้มท้องอย่างยากลำบากถึงเก้าเดือน และเลี้ยงดูเพียงลำพังมาตลอดแปดปี‘แกมันโง่มากจริง ๆ ซันเดย์’“ไม่เห็นต้องรีบเลย หนูรอได้อยู่แล้วค่ะ”(ทำไมเสียงเป

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 52 เขาคือเจ้าชีวิตของเธอที่แท้จริง THE END

    ในค่ำคืนที่มีดวงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้าเหนือเมืองใหญ่ สายลมเย็นบางเบาพัดความเย็นกระทบกาย ขณะทั้งสองนั่งเคียงกันบนดาดฟ้าของโรงแรม The Lush Nest ที่เปิดมุมมองสู่ทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันงดงามราวภาพฝันไลก้าเตรียมมื้อดินเนอร์ไว้ด้วยความใส่ใจ เขาจองพื้นที่ทั้งดาดฟ้าไว้เพื่อเธอเพียงคนเดียว บรรยากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยแสงไฟจากตึกสูงระฟ้าที่เปล่งประกายเป็นฉากหลังตัดกับความเงียบสงบ และความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่ระหว่างคนทั้งสองเสียงเพลงแจ๊สคลอเบา ๆ ไปกับรอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับอยู่บนใบหน้าของไลก้าและซันเดย์ อาหารรสเลิศถูกจัดวางอย่างประณีต และเครื่องดื่มในแก้วคริสตัลก็ช่วยเติมเต็มค่ำคืนให้ยิ่งโรแมนติกยิ่งขึ้น“น่าจะบอกซันก่อน ดูสิ... ชุดที่ซันใส่มันไม่เข้ากับบรรยากาศเลยสักนิด” เธอก้มมองเสื้อยืดตัวบางที่คลุมทับด้วยแจ็กเกตยีน และกางเกงยีนสีซีดคู่ใจ“เธอแต่งแบบนี้แหละดีแล้ว” เขาตอบพร้อมสบตาเธอด้วยแววตาอ่อนโยน “เพราะถ้าเธอแต่งตัวเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศ แต่ต้องแลกกับความไม่สบายตัว มันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย”หลังจากปลอบโยนเธอเรื่องครอบครัวจนถึงเวลานัดหมายที่วางแผนไว้กับอาเชอร์และซอล เขาก็พาเธอออกมาทานอาหารตาม

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 51 คลายปมในใจ

    “พี่มักจะคิดว่าพวกเราพยายามกันพี่ออกไป แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลยสักนิด แด๊ดรักพี่เหมือนลูกคนหนึ่ง ผมเองก็รักพี่เหมือนพี่สาว แล้วทำไมพี่ถึงพยายามผลักเราออกจากความหวังดีนั้นล่ะครับ” แคลร์พยายามหาคำตอบเรื่องนี้มานาน แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบสักที“พี่ไม่...” จะบอกว่า ไม่เคยรู้สึกแบบนั้น เหรอ? ทั้งที่ความรู้สึกเหล่านั้นเคยเกิดขึ้นจริง“ธอร์นมีพร้อมทุกอย่าง นายก็เป็นลูกชายของเขา จะคิดแบบนั้นมันก็ไม่แปลก แต่สำหรับพี่... พี่ก็เป็นแค่ลูกของผู้หญิงที่พ่อของนายอยากใช้ชีวิตด้วย เท่านั้นเองไม่ใช่เหรอ”“ไม่จริงเลย แด๊ดไม่เคยมองพี่เป็นคนนอก ท่านรักพี่จริง ๆ ผมยืนยันได้”“ก็นายเป็นลูกเขานี่”“ก็จริงครับ แต่พี่รู้อะไรไหม เด็กพวกนั้นที่เคยล้อพี่ตอนเด็ก พวกเขาเจอกับอะไรบ้างรู้ไหม? แด๊ดจัดการเรื่องนั้นเอง พ่อแม่ของเด็กพวกนั้นถูกตำหนิอย่างหนักที่ไม่อบรมลูก จนต้องย้ายโรงเรียนไปเลยนะครับ”แคลร์พูดยาว สีหน้าและน้ำเสียงจริงจังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“แล้วยังเรื่องที่พี่เข้ารับการรักษาอีก... พี่รู้ไหมว่าแด๊ดตามหาคนที่ช่วยพี่ไปทุกที่ ท่านอยากขอบคุณเขาอย่างมาก เพราะถ้าไม่ได้คนคนนั้นช่วยไว้... พวกเราอาจต้องเสียใจไปตลอดชี

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 33 ไม่ได้นอน NC++

    “อื้อ~”“อย่าพึ่งครางสิเด็กน้อย พี่แค่เล่นกับเธอแค่นั้น” คำว่าเล่นของเขาคือกำลังลากก้านนิ้วถูไถติ่งเนื้อน้อย ขณะที่ท้องนิ้วสากระคายเสียดสีกับจุดอ่อนไหวซันเดย์ก็สะท้านเฮือก ปลายเท้าหดเกร็ง มือเล็กปัดป่ายเพื่อหาที่ยึดกระทั่งคว้าหมอนใบใหญ่ถึงได้กำมันไว้จนแน่น“เสียว... อย่าทรมานกันแบบนี้ อื้อ...” สะโ

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 31 ทวงสัญญา

    เคยได้ยินคำนี้ไหม... ‘ความลับไม่มีในโลก!’ และตอนนี้สิ่งนั้นกำลังเกิดขึ้นจริงตรงหน้า เพราะความลับที่พวกเราคิดว่าปิดได้อย่างแนบเนียน กลับถูกเปิดเผยในวินาทีสุดท้าย... และเมื่อมันหลุดออกมาแล้ว ความสัมพันธ์ก็แตกร้าว ความเชื่อใจก็สูญสิ้น และหายนะก็เกิดขึ้น!เธอไม่เคยเห็นความสัมพันธ์แบบนี้ คนที่ยอมเจ็บเพื

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 30  หาทางหลบเลี่ยง

    อาทิตย์ต่อมา... เชียงรายหลังจากที่แผนทุกอย่างดำเนินไปตามที่วางไว้ สมาชิกทุกคนต่างพยายามตีเนียนให้แนบเนียนที่สุด ยกเว้นเพียงวีด้าและเจฟฟ์ที่ยังไม่รู้ความจริงแต่ยังมีอีกคนหนึ่งที่เข้ามาเกี่ยวข้องโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ นั่นคือ ควีน สาวน้อยผู้บอบบางแต่เปี่ยมด้วยหัวใจนักสู้ เธอกลายมาเป็นฟันเฟืองสำคัญใน

  • ทวงสิทธิ์รักวิศวะตัวร้าย [เซทแก๊งสิงห์]   ตอนที่ 26 ก็มันดี NC นิด ๆ

    “ฮ่าห์~ พี่เสียวจริง ๆ ว่ะเธอ” เสียงทุ้มแหบห้าวกระเส่าแฝงแรงอารมณ์จนสั่นพร่า ร่างหนาเอนกายยันตัวด้วยข้อศอก ดันตัวขึ้นให้กึ่งนั่งกึ่งนอนนัยน์ตาคมสีเทาเข้มทอดมองภาพเบื้องล่างอย่างลุ่มหลง“ซี้ด... อื้ม” เขาสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วผ่อนลมร้อนออกเชื่องช้า ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างกักเก็บเอาไว้ไม่อยู่ รู้สึกเสียว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status