LOGINตอนที่ 9 แค่คนผ่านทางมา1
หลี่เลี่ยงหลิงยังคงใช้ชีวิตปกติท่ามกลางเสียงนินทาเช่นเดิมแต่เหมือนจะน้อยลงเพราะคนหันไปนินทาหวังหร่านชิงและจางซวงอวี่แทน ซึ่งตอนนี้เรื่องของสามีภรรยาคู่นี้กำลังเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ในหมู่บ้านซานตงเลยทีเดียว จนทำให้เรื่องของหญิงเกียจคร้านอย่างหลี่เลี่ยงหลิงโดนกลบไปโดยสิ้นเชิง แต่จะว่าไปก็น่าสงสารอยู่นิดหน่อยเหมือนกัน ที่หวังหร่านชิงจากนางฟ้าที่ชาวบ้านต่างสรรเสริญเยินยอกลับตกสวรรค์เพียงชั่วข้ามวัน
แต่ความสงสารก็ไม่เพียงพอจะให้เธอปล่อยให้อุปสรรคในชีวิตอย่างหวังหร่านชิงได้โผบินจนมาแว้งกัดในภายหลังเช่นกัน
“ได้ข่าวมารึยังว่า...สองสามีภรรยาคนใหม่จะพากันกลับบ้านเดิมของสามีแล้วนะ” หลี่เลี่ยงหลิงที่กำลังเดินออกจากหมู่บ้านได้ยินบทสนทนานี้เข้าโดยบังเอิญ แต่เธอก็เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจเช่นกัน
“จริงหรือ กลับไปปักกิ่งเชียว” หญิงสาวที่ตั้งใจฟังก็หันมามองเพื่อนตาโต เพราะปักกิ่งคือเมืองชั้นหนึ่งที่ใครๆก็อยากไปอยู่
“ใครว่าเล่า จริงๆแล้วจางซวงอวี่คนนั้นนะ ไม่ใช่คนปักกิ่งอะไรหรอก”
“หา!!! แล้วเขาเป็นคนที่ไหนกัน ตายจริงแล้วอย่างนี้หร่านชิงก็โดนหลอกนะสิ”
“ว่าได้เหรอ...จางซวงอวี่ก็ไม่เคยพูด มีแต่หร่านชิงที่เข้าใจไปเอง”
“แต่เขาก็ไม่เอ่ยปฏิเสธ”
“นั่นก็จริง”
เสียงซุบซิบเรื่องราวเช่นนี้หลี่เลี่ยงหลิงยังคงได้ยินตลอดทาง และรู้ว่าอีกสามวันทั้งจางซวงอวี่ หวังหร่านชิงจะเดินทางไปอยู่ที่มณฑลซานชีเมืองไท่หยวน แต่ก็นับว่าเป็นมณฑลที่อยู่ใกล้ปักกิ่งและค่อนข้างเจริญพอตัว หากได้เข้าทำงานตามโรงงานก็พอมีหน้ามีตาขึ้นมาได้ไม่ยาก
“คุณหลี่กำลังจะเดินทางไปในเมืองอีกแล้วครับ” เสียงทุ้มแหบเอ่ยรายงานความเคลื่อนไหวของคนที่นายท่านรองให้เขาไปติดตามร่วมกับเพื่อนอีกคน ซึ่งเขาทั้งสองเป็นคนติดตามของนายท่านรองหยางมานานแล้ว และตอนนี้กลับถูกส่งไปติดตามสตรีผู้หนึ่ง หากทางตระกูลหยางรู้เข้าเกรงว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา
“ให้หลิงฉีตามต่อ ส่วนนาย...ไปสืบที่ตรอกสาม” หยางจางเหว่ยสั่งการเสียงเรียบก่อนจะโบกมือให้หยางถิงเฟิงไปทำตามคำสั่ง ในขณะที่ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงงานที่หลี่เลี่ยงหลิงกำลังทำว่าเป็นงานแบบใดกันแน่
“สำนักพิมพ์จางรีคอร์ด เธอทำงานอะไรกันแน่” ชายหนุ่มทราบว่าจางหลีไห่ทำงานให้กับกองทัพในด้านการสนับสนุนกระดาษและเครื่องเขียนต่างๆ แต่หญิงสาวคนนั้นจะสามารถทำงานอะไรให้สำนักพิมพ์ได้
หยางหลิงฉีที่ถูกกล่าวถึงกำลังตามติดหญิงสาวหน้าตาสะสวยเช่นเดิม และหลังๆมานี้เขากลับคิดว่า...หญิงสาวคนนี้ก็เป็นสตรีที่ดีคนหนึ่ง แต่เหตุใดชาวบ้านต่างรังเกียจ รวมถึงนายท่านรองของเขาก็ไม่ใคร่จะชอบพอหญิงสาวนัก
“คุณหลี่ออกจะเป็นคนดี อีกอย่างยังสวยมากอีกด้วย” เขาพูดเบาๆก่อนจะก้าวเท้าเดินตามเป้าหมายต่อไป ซึ่งคราวก่อนที่เขาเผลอคลาดสายตาที่งานหมั้น...เอ้ย...งานแต่งงาน ก็โดนนายท่านรองหยางทำโทษอยู่หลายวัน จนคราวนี้เขาไม่กล้าพลาดอีกแล้ว
หลี่เลี่ยงหลิงไปตามนัดหมายของคุณลุงจางหลีไห่พร้อมด้วยตะกร้าสือหลิวที่มากถึง 10 ผล ซึ่งคราวนี้หญิงสาวได้เงินมา 500 หยวน หลังจากส่งมอบสือหลิวแล้วเธอก็ไปดูโรงงานทำกระดาษของสำนักพิมพ์จางรีคอร์ดประจำมณฑลเสฉวนที่ตั้งโรงงานที่เมืองกว่างอันแห่งนี้
“คุณลุงจางคะ หากจะผลิตกระดาษทำกล่องที่โรงงานอาจจะต้องปรับเพิ่มเครื่องจักรอีกหนึ่งตัว คุณลุงจางคิดเห็นว่าอย่างไร” หญิงสาวที่มาดูหน้างานก็พบว่าขั้นตอนการทำกระดาษกล่องนั้นมันมีขั้นตอนเพิ่มขึ้นมา หากจะใช้เครื่องจักรที่มีอยู่ตอนนี้เกรงว่าในแต่ละวันจะได้ไม่คุ้มต้นทุน แต่หากเพิ่มเครื่องจักรเข้าไปอีกเครื่องหนึ่งก็สามารถผลิตออกมาได้แล้ว
“เครื่องจักรเครื่องหนึ่งไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน เพราะตอนนี้ยอดสั่งจองกล่องกระดาษมากกว่าที่คุยกันไว้เกือบ 10 เท่าเชียว ฮ่า ฮ่า ฮ่า” จางหลีไห่พูดอย่างอารมณ์ดี หากจะเพิ่มสักสองสามตัวเขาก็ยังเห็นกำไรมหาศาลอยู่ดี
“จริงเหรอคะ” หลี่เลี่ยงหลิงตาโต ในใจก็เริ่มคำนวณกำไรตามสัญญาว่าตัวเธอจะได้ส่วนแบ่ง 10 เปอร์เซ็นต์จากราคาขาย
‘รวยแล้ว รวยแล้ว’ หญิงสาวกู่ร้องตะโกนในใจเมื่อเห็นเงินหยวนลอยมาในห้วงอากาศมากมาย
“นี่แค่สาขาเดียวนะ จางรีคอร์ดมีอีก 10 สาขา เกรงว่าหนูเลี่ยงหลิงคงนับเงินไม่ไหวแล้วล่ะ” จางหลีไห่เห็นสีหน้าหญิงสาวคราวลูกที่เหม่อลอยก็หัวเราะออกมา ยิ่งตอนนี้ภรรยาของเขาดีขึ้นจนสีหน้าเริ่มมีสีเลือดขึ้นมา เขาก็ยิ่งมีความสุขเป็นทวีคูณ
สัญญาฉบับใหม่ถูกจัดทำขึ้น รวมถึงการร่างข้อตกลงผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายเห็นชอบต้องกัน และจนกว่าเครื่องจักรใหม่จะมาถึงหลี่เลี่ยงหลิงจะต้องส่งสินค้าทุก 5 วัน ครั้งละ 10,000 ชิ้น ซึ่งหญิงสาวตอบตกลงและจะจัดส่งมาที่โรงงานของจางรีคอร์ดผ่านบริษัทส่งของ
ตอนที่ 15 คดีพลิก3นางโจวหยวนหน้าชาดิกกับคำพูดเพียงไม่กี่คำของหญิงสาวคราวลูก แต่เมื่อมองหน้าสามีเขากลับเบือนหน้าหนีไม่ช่วยแก้ต่างแม้แต่นิดเดียว‘ตาแก่ซ่งดูเอาเถิด ปล่อยให้สตรีคราวลูกมาถอนหงอกเมียตัวเอง น่าตายนัก!!!’“นี่แกด่าป้าโจวว่าหูเบาอย่างนั้นหรือ” หวังหร่านชิงพูดขึ้นด้วยอารมณ์ขุ่นมัว“เป็นเธอต่างหากที่พูดออกมา...หวังหร่านชิง” หญิงสาวอมยิ้มพลางมองไปที่ตัวโง่งมอย่างหร่านชิงที่วางแผนนี้ขึ้นมาให้กลบฝังตัวเอง ทั้งที่จะย้ายตามสามีออกไปจากหมู่บ้านอยู่แล้ว“อย่ามัวแต่โบ้ยไปมาให้คนอื่นเลย ในฐานะผู้ใหญ่ของหมู่บ้านฉันมาบอกให้เธอย้ายออกไปเสียเถอะ อย่าได้ยืดเยื้อออกไปให้เสื่อมเสียยิ่งกว่านี้เลย” โจวหยวนยังยืนกรานความคิดมืดบอดของตัวเอง โดยมีชาวบ้านที่มาด้วยพยักหน้าสนับสนุน“ฉันอุตส่าห์เปิดโอกาสให้ถามแต่ดูเหมือนว่า....ภรรยาของหัวหน้าหมู่บ้านซ่งจะไม่รับเอาไว้” หญิงสาวพูดพลางหันไปมองชายวัยกลางคนผู้เป็นสามีของสตรีที่ยังคงใช้คำพูดน่าเกรงขามไม่หยุด“เช่
ตอนที่ 15 คดีพลิก2หญิงสาวเจ้าของบ้านเมื่อเห็นกลุ่มชาวบ้านผลักประตูรั้วเข้ามาในบริเวณบ้านของเธอก็ยิ้มร้ายออกมา ชายหนุ่มมองรอยยิ้มของหญิงสาวข้างกายก็รู้สึกว่าเวลาสตรีผู้นี้ยิ้มเช่นนี้ก็น่าชมไม่น้อยเลย“เข้ามากันสักที อยู่ในที่ของฉันแบบนี้...จะทุบตีใครไปก็ไม่ผิดใช่หรือไม่” หลี่เลี่ยงหลิงหันไปถามข้อกฎหมายกับคนมีศรีระดับสูงที่นั่งหน้าตายให้เธอเกาะมาสักพักแล้ว“อืม...แค่ไม่ตายก็พอ” คำว่าตายพอเป็นน้ำเสียงของชายหนุ่มกลับให้ความรู้สึกขนลุกชอบกล นี่รึเปล่าที่เขาเรียกว่ารังสีสังหาร“แล้วคุณหยางจะไม่ลุกไปเล่นด้วยกันหน่อยหรือคะ” หญิงสาวโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้และกระซิบเสียงหวาน ดวงตากลมช้อนมองราวกับสาวตามตรอกซอยโคมเขียวโคมแดงจนชายหนุ่มรู้สึกคันยุบยิบในหัวใจ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเพียงการแสดงเพื่อยั่วยุให้ชายหนุ่มไม่พอใจเล็กน้อยๆเท่านั้น“จุ๊บ!!! พี่จางเหว่ยเรียกให้ชิน” มือหนาคว้าคอเรียวเข้าหาโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวก่อนจะประทับริมฝีปากบนเรียวปากอวบอิ่มช่างจำนรรจา ก่อนจะกระซิบเตือนสิ่งที่หญ
ตอนที่ 15 คดีพลิก1 เสียงผู้คนจอแจหลายสิบคนดังมาแต่ไกลก็ไม่ได้ทำให้ชายหญิงที่กำลังนั่งจิบชารู้สึกหวาดหวั่น ทั้งคู่อยู่ในอาการนิ่งสงบเฝ้ารอการมาถึงของคนกลุ่มใหญ่ เมื่อเสียงใกล้เข้ามาหลี่เลี่ยงหลิงก็รู้งานเข้าไปนั่งใกล้ชายหนุ่มที่ยังคงนั่งเงียบตามนิสัย ศีรษะเล็กเอียงพิงท่อนแขนคนตัวสูงราวกับคู่สามีภรรยาใหม่ที่เพิ่งผ่านพิธีมงคลมาหมาดๆ เรียวปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มหวาน และมองเสี้ยวหน้าของสามีด้วยแววตารักใคร่ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย เขามองนักแสดงหญิงข้างกายที่เหมือนจะรู้งานโดยไม่ต้องบอกว่าทำเช่นไร ไม่เสียแรงที่เขาตัดสินใจหยิบยื่นข้อเสนอดีๆให้หญิงสาว มือบางลูบท่อนแขนแกร่งเบาๆขณะแนบใบหน้าเสี้ยวหนึ่งลงมา ก้อนเนื้อในอกของชายชาติทหารเร่งจังหวะขึ้นจนเขาพยายามข่มมันเอาไว้ แต่มันไม่ฟังตามที่เขาสั่งเลยแม้แต่น้อย “บ้านซอมซ่อของนางหลี่เลี่ยงหลิงอยู่บนเนินข้างหน้านี้เอง เ
ตอนที่ 14 แผนขับไล่3 หญิงสาวหยิบสมุดปากกาออกมาร่างข้อตกลงด้วยสีหน้าจริงจัง เธอนั่งเขียนอย่างตั้งใจอยู่เกือบสองชั่วโมงก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเข้าครัวทำอาหารมื้อเที่ยง แต่พอออกมามองไปหน้าบ้านก็พบลานกว้างที่ว่างเปล่าไร้เต็นท์สนาม ก่อนจะมองไปรอบบ้านก็พบสิ่งแปลกปลอมสีแดงซีดๆที่ห้อยอยู่ตามประตูหน้าต่าง รวมถึงต้นไม้บริเวณบ้าน “นี่พวกคุณกำลังทำอะไรกัน” เสียงเย็นเยียบบ่งบอกอารมณ์ผู้พูดได้เป็นอย่างดี ชายหลายคนหยุดชะงักหันมามองต้นเสียง แต่เมื่อเจ้านายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงระเบียงโบกมือให้ทำต่อ พวกเขาเกือบสิบคนก็ไม่สนใจหญิงสาว... ‘ว่าที่ผู้หญิงของนายท่านรอง’ อีกเลย “มานั่งนี่” หยางจางเหว่ยผายมือไปที่เก้าอี้ข้างกายเขา เรียกให้หญิงสาวไปนั่ง แต่สายตากลับบังคับเสียมากกว่า หลี่เลี่ยงหลิงคิ้วขมวดชนกันก่อนจะเดินไปและกระแทกตัวลงนั่งบ่งบอกอารมณ์ของเธอโดยไม่เสแสร้งเหมือนผู้หญิงหลายคนที่มักจะใส่หน้ากากเวลาอยู่กับเขา ซึ่งนั่นเป็นข้อดีที่เขาตัดสินเลือก...เธอมาทำหน้าที่นี้ “จะบอกได้ยังว่าผ้าแดงมงคลพวกนี้เอามาติดทำไม คงไม่ได้จะมารวบรัดตัดตอน” หญิงสาวทำ
ตอนที่ 14 แผนขับไล่2“นายกล้าหรือถิงเฟิง” หยางหลิงฉีทำหน้าแหยๆ ส่ายหัวไม่ยอมเป็นคนเข้าไปเด็ดขาด เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้กำลังเกิดสงคราม “ฉันหมายถึงนาย...ไป” คนเจ็บที่ยังคงมีผ้าพันแผลพันรอบตัวเอ่ยขึ้น แต่นั่นทำให้ชายอีกคนถึงกับกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ “ฉันไปทำข้าวเช้าในครัวดีกว่า” หยางหลิงฉีพูดจบก็เดินตรงไปยังห้องครัวไม่หันหลังกลับมาอีกเลย แม้เพื่อนจะส่งเสียงเรียกแค่ไหนก็ตาม หยางถิงเฟิงเองก็ไม่กล้าเข้าไปขัดเช่นกัน แม้ว่าเขาจะมีเรื่องรายงานเกี่ยวกับแผนการที่สำเร็จลุล่วงด้วยดีเมื่อคืนที่ผ่านมา แต่เหมือนจะมีเรื่องบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นด้วยเช่นกัน ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรดี คงได้แต่รอให้นายท่านออกมาจากห้องของ...เอ่อ... คุณหลี่เสียก่อน ภายในหมู่บ้านเช้านี้ก็ยังมีเรื่องเล่าเช่นเดิมและก็ยังคงเป็นเรื่องของสตรีบนเขากับชายหนุ่มปัญญาชนแซ่หยางที่วันนี้หายหน้าหายตาลางานอีกเช่นเดิม จนทำให้เกิดกระแสขับไล่กันขึ้นในหมู่หญิงชาวบ้านทั้งวัยเยาว์และรุ่นใหญ่ เกิดจากการปลุกปั่นว่าพฤติกรรมไม่เหมาะสมของหลี่เลี่ยงหลิงทำให้หมู่บ้านเสื่อมเสียชื่อเสียง โดยแกนนำในครั้งนี้ค
ตอนที่ 14 แผนขับไล่1 เสียงสกุณาขับขานประสานเสียงใสดังก้องกังวานในยามที่แสงอรุณแห่งวันใหม่มาเยือน ร่างบางขาวผ่องในชุดนอนสีขาวพลิกกายคล้ายกำลังจะตื่นจากนิทราที่แสนหวาน เปลือกตาบางขยับเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเปิดขึ้นอย่างช้าๆ ร่างบางบิดกายไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะเบิกตาโพลงและไล่มองร่างกายของตัวเองอย่างรวดเร็ว ผ้าห่มผืนไม่หนาไม่บางถูกเปิดขึ้น ดวงตากลมโตสำรวจอย่างตื่นตระหนกก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก “สงสัยจะฝันไป” หลี่เลี่ยงหลิงถอนหายใจยาว ลูบอกบรรเทาอาการหัวใจเต้นเร็ว “ฝันอะไรของเธอ” เสียงทุ้มแหบห้าวเข้มของบุรุษดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงที่อยู่ใกล้ตัวเธอมากๆ หญิงสาวเบิกตากว้างหันไปทางต้นเสียงก็สบเข้ากับดวงตาคมดุที่กำลังจ้องมาที่เธอ ร่างสูงเอนกายตะแคงข้างอยู่ห่างจากเธอแค่คืบ เขาวางศีรษะไว้บนแขนและเลิกคิ้วเชิงถามด้วยใบหน้าเรียบเฉย “นะ...นี่คุณ!!! งั้นเมื่อคืนก็...” ไม่ใช่ความฝัน หลี่เลี่ยงหลิงกรีดร้องไร้เสียงในใจ อับอายเหลือคณาที่ปล่อยตัวปล่อยใจอย่างไร้ยางอายไปกับชายหนุ่มที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย







