Partager

บทที่ 10 รับผิดชอบ

last update Date de publication: 2024-11-23 10:45:09

บทที่ 10 รับผิดชอบ

หลังจากการปฏิวัติทุกอย่างเริ่มดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน ไม่ว่าจะเป็นการใช้ชีวิตหรือการคมนาคม ชาวต่างชาติได้เข้ามาทำการค้าได้อย่างเสรี เครื่องจักรต่าง ๆ ถูกนำเข้ามาจากต่างประเทศ โรงงานมากมายถึงเปิดทำการเป็นของนายทุนแถมยังเปิดรับสมัครคนงานเป็นจำนวนมากผู้คนที่นี่จึงไม่ได้อดอยากเหมือนแต่ก่อน

โรงเรียนที่เหม่ยหลิงพาเวยอันมาฝากเข้าเรียนมีการสอนภาษาด้วยแต่ทว่าไม่ใช่โรงเรียนที่สอนฟรี เหม่ยหลิงแม้จะมีทางเลือกที่จะให้เวยอันไปเข้าเรียนโรงเรียนธรรมดากลับคิดว่าเพื่อคุณภาพชีวิตของน้องชายไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรนัก เพราะภาษาคือใบเลิกทางให้เวยอันเติบโตมีความรู้ความสามารถที่ดีและได้เปรียบทางด้านภาษาจึงตกลงที่จะให้เวยอันเข้าเรียนที่นี่

หลังจากที่จัดการเรื่องการเรียนซื้อชุดรองเท้าพร้อมกระเป๋าที่ตลาดทั้งสองจึงพากันกลับบ้านแต่ระหว่างได้พบเข้ากับคนละแวกบ้านของแม่สามีเก่า พวกเขาเห็นเธอใช้จ่ายมือเติบจึงได้เข้ามาถามไถ่

"นี่ใช่เหม่ยหลิงสะใภ้ตระกูลเหวินมั้ย! " เหม่ยหลิงเห็นคนอาวุโสกว่าเข้ามาทักทายเธอเลือกที่จะทักทายกลับอย่างมีมารยาท

"ใช่ค่ะฉันเหม่ยหลิงแต่ไม่ใช่สะใภ้บ้านนั้นแล้ว "

"โฮ๊ะ ๆ จริงด้วยฉันเคยตัวเลยถามออกไปแบบนั้น ตอนนี้เธอกับน้องชายไปอยู่ที่ไหนกัน อีกอย่างช่วงนี้ดูเหมือนพวกเธอสองพี่น้องจะมีน้ำมีนวลผิวพรรณผ่องใส ดูสิซื้อของใช้จนเต็มมือเสื้อผ้าก็ดูสะอาดสะอ้านจนแปลกตาไปเลยตอนแรกคิดว่าจะทักคนผิดเสียอีก " เหม่ยหลิงพอมองออกว่าผู้หญิงวัยกลางคนผู้นี้ไม่ได้เข้ามาถามด้วยความเป็นห่วงหรืออย่างไรแต่เพราะความอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านเสียมากกว่า เมื่อรู้แล้วก็คงเอาไปพูดปากต่อปากไม่ว่ายุคสมัยใดก็เป็นเหมือนกันหมด

"ตอนนี้เราสองพี่น้องอยู่ดีกินดีไม่ถูกโขกสับหรือถูกเอาเปรียบเหมือนเมื่อก่อนตอนนี้ฉันได้ทำกิจการและกำลังไปได้ดี หลังจากที่หย่ากับเหวินเทียนชีวิตของฉันดีขึ้นมากโขอย่างที่ป้าเห็นของมากมายพวกนี้เพราะน้องชายของฉันเวยอันกำลังจะเข้าเรียนที่โรงเรียนตงเซาอัน หากหมดธุระแล้วฉันกับน้องขอตัวก่อน" เหม่ยหลิงเหนื่อยที่ต้องพูดจากับคนเช่นนี้จึงคิดจะเดินหนี และสิ่งที่เธอบอกเขาไปนั่นเพราะรู้ดีการที่ได้พบกันวันนี้คงถึงหูแม่สามีเก่าแน่นอน

"ชีวิตเปลี่ยนไปก็ดีแล้ว นับว่าเป็นโชควาสนาที่ตายแล้วฟื้นกลับร้ายกลายเป็นดี เหวินเทียนก็เช่นกันตอนนี้เขาได้ดีกำลังจะแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของโรงงาน เฮ้อ! คนอะไรวาสนาดีจริง ๆ เหมือนหนูตกถังข้าวสาร " เหม่ยหลิงได้ยินถึงกับหยุดชะงักแต่ไม่ใช่ว่าเธอเสียใจหรอกนะ! เธอดีใจมาก ๆ ต่างหาก ในเมื่อสามีเก่าจะแต่งงานใหม่เธอจะไม่ไปร่วมยินดีได้ยังไง เหม่ยหลิงเลือกที่จะหันกลับมาถามเธออีกครั้ง

"นับว่าเป็นโชคดีต่อตระกูลเหวินแต่เป็นความโชคร้ายของผู้หญิงคนนั้นมากกว่า อย่างไรฉันเองก็ผูกพันกับครอบครัวสามีเก่า อยากจะไปร่วมยินดีทั้งสองจะแต่งกันเมื่อไหร่หรือ? "

"อีกสองวันข้างหน้านะ" ป้าผู้ที่เข้ามาเยือนถึงกับหน้าซีดเพราะรู้ดีถึงการกระทำของฟางเซียนที่เคยกระทำกับเหม่ยหลิง ไม่มีใครละแวกนั้นไม่รู้ว่าเธอเป็นคนยังไง

เมื่อเหม่ยหลิงรู้แล้วก็หันกลับพยักหน้าเพื่อส่งสัญญาณให้เวยอันเดินกลับบ้าน

สองวันต่อมา

เวยอันไปเรียนที่โรงเรียนส่วนเหม่ยหลิงกำลังเก็บของเข้าบ้านวันนี้เธอทำซาลาเปาน้อยกว่าทุกวันเพราะวันนี้เธอมีที่ที่จะไปคืองานมงคลของสามีเก่า อยากเห็นเหมือนกันว่าผู้หญิงที่โชคร้ายคนนั้นหน้าตาจะเป็นยังไง คงสมใจแม่สามีเก่ามากสินะที่ได้เธอเป็นลูกสะใภ้ ป่านนี้คงยืนรับแขกหน้าบาน

ฝั่งด้านของเหวินเทียนหลังจากคืนนั้นที่เขาร่วมหลับนอนกับซิงเยียนเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเหม่ยหลิงกลับมาหาตน ตื่นเช้าขึ้นมาพบร่างบางนอนเคียงข้างร้องห่มร้องไห้สะอึกสะอื้น ผู้เป็นแม่เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าแตกตื่นทำราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราวรีบหยิบผ้าให้ซิงเยียนสวมใส่ ก่อนจะขับไล่ให้ลูกชายตัวเองแต่งกายออกมาคุยกันด้านนอก

เธอแสร้งต่อว่าลูกชายที่ทำผิดต่อซิงเยียนจึงให้เหวินเทียนรับผิดชอบโดยการแต่งงานกับเธอ ซิงเยียนที่นั่งสะอื้นไห้เมื่อได้ยินคำพูดของฟางเซียนเธอก็พลอยเบาใจที่แม่สามีเอ็นดูและรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ทว่าเหวินเทียนกลับลำบากใจเพราะเขาไม่ได้รักซิงเยียนแม้แต่น้อยและที่ทำไปเพราะคิดว่าเป็นภรรยาตัวเอง แต่เขาทำผิดไปและล่วงเกินซิงเยียนจริง ๆ หากไม่รับผิดชอบมีหวังทั้งตระกูลของเขาคงอยู่ที่นี่ไม่ได้แน่ ๆ เขาจึงตกลงที่จะแต่งงานกับซิงเยียน ฟางเซียนแสยะยิ้มอย่างดีใจยามนี้แผนของเธอสำเร็จแล้ว

ในตอนแรกครอบครัวของซิงเยียนไม่ยอมรับแม้ฐานะของบ้านตระกูลเหวินจะดีแต่ก็ไม่ได้ขึ้นขั้นร่ำรวยมากนักยังอยู่ในฐานะปานกลางจึงไม่อนุญาตให้ลูกสาวแต่งกับเหวินเทียนและบอกให้ลูกสาวลืมเรื่องที่เกิดขึ้น พ่อของเธอจะจับเธอใส่ตะกร้าล้างน้ำเพื่อส่งมอบเธอให้ลูกชายเพื่อนสนิทที่มีหน้าที่การงานที่ดีกว่าเหวินเทียน ซิงเยียนไม่ยอมขู่จะฆ่าตัวตายหากคุณพ่อไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ ให้เธอแต่งกับคนที่ไม่รักสู้ตายไปเสียดีกว่า แม่ของเธอใจอ่อนรีบอ้อนวอนลูกสาวให้ล้มเลิกความคิดโง่ ๆ และเข้าไปพูดคุยกับสามีให้ใจอ่อนลง จะให้แต่งกับลูกชายของเพื่อนหากลูกสาวไม่รักเท่ากับว่าส่งเธอลงนรกทั้งเป็นอย่างไรครอบครัวของเขาก็ร่ำรวยอยู่แล้วใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด ยอมตามใจลูกดีกว่าจะเสียลูกไปตลอดกาล เมื่อผู้เป็นพ่อได้คิดตามจึงยอมผ่อนปรนให้ซิงเยียนแต่งกับเหวินเทียนตามที่เธอต้องการแต่ทว่าเขาจะไม่ยอมให้เหวินเทียนมาอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน เขาไม่รู้ว่าลูกเขยคนนี้ตั้งใจจะจับลูกสาวของเขาเพื่อหวังสมบัติและธุรกิจของเขาหรือว่ารักลูกเขาจริง ๆ จึงให้เธอไปอยู่ที่บ้านสามี หากวันเวลาผ่านไปเหวินเทียนพิสูจน์ตัวและมีปัญญาดีเขาจะไตร่ตรองอีกครั้งเรื่องที่จะให้ย้ายเข้ามาอยู่ที่ครอบครัวของเขา

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษฟิ้ว ฟิ้ว ..สายลมพัดเย็นนะเยือกบ่งบอกว่าช่วงนี้เข้าสู่ฤดูหนาวร่างบางยืนทอดสายตาจ้องมองกลางเมืองยามค่ำคืนพลางกอดอกแน่น ชายร่างใหญ่เดินออกมาจากในตัวบ้านโผล่เข้ากอดเธอจากด้านหลังอย่างแนบชิด"ทำไมมาอยู่ตรงนี้ไม่หนาวหรือไง ช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นแล้วรีบเข้าบ้านกันเถอะ" อี้หานกระซิบถามพร้อมบอกให้ภรรยาของตน"ฉันอยากมองดูดวงจันทร์อีกสักหน่อยเดี๋ยวอีกไม่กี่วันหิมะคงจะตกเมื่อนั้นดวงจันทร์ที่สวยงามคงไม่มีให้เห็น " ตั้งแต่แต่งงานมานี่ก็สามเดือนแล้ว เหม่ยหลิงมีความสุขเสียจนคิดว่านี่เป็นเพียงความฝัน"ดวงจันทร์ไม่เห็นจะน่ามองตรงไหน สู้ภรรยาของฉันก็ไม่ได้จริงสิวันนี้คุณพ่อกับคุณแม่โทรเลขมาอยากให้ลูกสะใภ้มีหลานให้อุ้มเร็ว ๆ จนท่านทั้งสองบอกให้เธอหยุดขายซาลาเปาและจะจ่ายค่าจ้างเพื่อให้เธออุ้มท้องด้วยล่ะ ภรรยาคนสวยของฉันคงไม่อยากให้ท่านทั้งสองผิดหวังหรอกใช่มั้ย? อย่างนั้นเราไปดูดวงจันทร์ต่อที่ห้องดีมั้ย ป่านนี้เวยอันคงหลับไปแล้วไม่มีใครมารบกวนแล้วนะ! " อี้หานกระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบาพลางหอมแก้มของเธออย่างนุ่มนวล เธออายจนใบหน้าแดงระเรื่อรีบผลักเขาออกก่อนจะเดินหนีเข้าบ้าน"ไม่เอาฉันยังไม่พร้อมจะอุ้ม

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 35 แต่งงาน

    บทที่ 35 แต่งงาน"ท่านนายพลมันจะเกินไปแล้วนะ แค่ผู้หญิงต้อยต่ำคุณปกป้องเธอถึงเพียงนี้เลยหรือ? เธอคงใช้ลีลาบนเตียงเก่งสินะ ไม่ว่าจะเป็นสามีฉันเหวินเทียนหรือแม้แต่คุณก็ยังติดใจเหม่ยหลิงคนนี้ เป็นผู้หญิงที่น่ารังเกียจจริง ๆ " ซิงเยียนที่ยืนฟังมานานเธอได้เอ่ยขึ้นด้วยความคับแค้นใจเพราะไม่ว่าจะเป็นเหวินเทียนหรือแม้แต่ท่านนายพลลุ่มหลงอะไรเธอนักหนา"นั่นสินะแต่ก็นับว่าเป็นโชคดีที่สามีเก่าของเหม่ยหลิงโง่เง้ายอมปล่อยคนดี ๆ อย่างเหม่ยหลิงหลุดมือ ฉันไม่สนใจว่าเหมยหลิงจะผ่านใครมาหรือว่าอดีตจะเป็นอย่างไรเพราะฉันเองก็มิใช่ชายที่บริสุทธิ์ฉันเคยผ่านการมีภรรยามาก่อนอย่างนี้เท่ากันว่าฉันกับเหม่ยหลิงเราเท่าเทียมกันแล้ว คุณหนูซิงเยียนลูกสาวคนเดียวเจ้าของโรงเย็บผ้าสินะ! จำไม่ผิดเมื่อไม่กี่วันก่อนส่งคนมาทำร้ายเหม่ยหลิงถึงบ้าน วันนั้นฉันใจเย็นเพราะเหม่ยหลิงห้ามเอาไว้ หากไม่มีเธอลูกน้องของคุณหนูคงไม่ได้กลับไปอย่างมีชีวิตอยู่ คงผยองใจที่ฉันไม่เอาเรื่องสินะ ไม่ว่าจะเป็นครั้งก่อนที่เหวินเทียนสามีเก่าบุกเข้ามาหวังข่มขืน หรือจะเป็นเรื่องซาลาเปาเน่า ๆ ที่มาใส่ร้ายและคอยมาตามรังแกเหม่ยหลิงไม่เลิกลา หากวันนี้ฉันจะเอา

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 34 ผู้หญิงไร้ค่า

    บทที่ 34 ผู้หญิงไร้ค่าฝั่งด้านเหม่ยหลิงหลังจากที่เธอหยุดไปหลายวันเมื่อเปิดขายอีกครั้งทำให้ซาลาเปาของเธอขายดีเพราะลูกค้าประจำคิดถึงและอยากกินพากันซื้อไปคนละหลายลูก ตอนนี้เหม่ยหลิงกำลังเก็บกวาดร้าน เพราะขายซาลาเปาหมดแล้วจังหวะนั้นเองเธอสาดน้ำราดที่ถนนหน้าบ้านพอดีเป็นจังหวะเดียวกันที่สามคนแม่ลูกเดินเข้ามาหาเธอ พวกเธอร้องกรี๊ดเสียงดังต่อว่าเหม่ยหลิงขับไล่"กรี๊ด!! อะไรของเธอกันช่างไร้มารยาท" เหม่ยหลิงมองทั้งสามพลางถอนหายใจทำไมคนพวกนี้ยังมาวุ่นวายอีก เธออุตส่าห์ไม่ไปเอาเรื่องซิงเยียนที่ส่งคนมาทำร้ายเธอแต่วันนี้ทั้งสามพากันเดินมาหาเธออย่างพร้อมหน้าดูก็รู้แล้วว่าต้องมาหาเรื่องแน่นอน"อะไรกันเดินมาไม่ดูเองยังหาว่าฉันเป็นคนทำอย่างนั้นหรือ? ถามชาวบ้านที่เดินไปมาแถวนี้สิว่าเมื่อครู่ฉันตั้งใจจะทำอย่างนั้นหรือพวกคุณเดินมาไม่ดูเอง วันนี้ตอนแรกก็อากาศแจ่มใสดีอยู่ทำไมตอนนี้เริ่มมืดครึ้มไปเสียแล้วล่ะ เป็นอย่างนี้ทำให้ฉันอารมณ์ไม่ดีเอาเสียเลย " เหม่ยหลิงทำเป็นไม่สนเดินถือกระถังน้ำเข้าบ้าน ลู่หลินทนไม่ไหวคว้าตัวเธอเอาไว้พร้อมกระชากผมของเธอเต็มแรง"นี่แกกล้าทำกับพวกฉันแบบนี้เหรอ? หลายครั้งมาแล้วที่ฉันไม

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 33 มีดีอะไรนักหนา

    บทที่ 33 มีดีอะไรนักหนาทั้งสามมาถึงบ้านของลุงจ่าวทันทีที่ป้าเสี่ยนเห็นหน้าของอี้หานก็จดจำได้ทันทีนี่นายทหารที่เห็นวันนั้นเธอยิ้มกริ่มจ้องมองใบหน้าของเหม่ยหลิง วันนี้เธอคงพาเขามาเปิดตัวสินะ เมื่อเธอจะเอ่ยถามแต่ก็ถูกเหม่ยหลิงกระซิบกระซาบเสียก่อน“ฉันรู้นะว่าป้าคิดอะไรอยู่ แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่ป้าคิดหรอกนะ เวยอันชื่นชอบนายพลผู้นี้มาจึงชักชวนเขามาด้วยฉันขัดไม่ได้จึงยอมให้เขามาด้วยเท่านั้น”“ป้ายังไม่ได้ว่าอะไรเลยมีเพียงแค่เวยอันหรอกหรือที่ชื่นชอบท่านนายพลป้าคิดว่าอาเหม่ยก็ชอบเหมือนกันซ่ะอีก ฮ่า ฮ่า ท่านนายพลเชิญเข้ามาด้านในเลยค่ะวันนี้คงเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของสามีฉันแล้วที่มีนายพลผู้ยิ่งใหญ่มาร่วมงาน” ป้าเสี่ยนพูดจบได้เดินจากเหม่ยหลิงไปหาอี้หานเชิญเขาเข้าไปในบ้านปล่อยให้เหม่ยหลิงยืนหน้าแดงอยู่เพียงลำพังทุกคนร่วมกันกินอาหารเย็นกันอย่างสุขสันต์จนถึงเวลาเอ่ยคำอวยพรและมอบของขวัญให้ และพากันแยกย้ายกลับบ้าน อี้หานสั่งให้ลูกน้องชุดเดิมกลับไปพักและสลับเปลี่ยนอีกชุดมาเฝ้าที่หน้าบ้านของเหม่ยหลิง ใจจริงเขาเองอยากจะอยู่เฝ้าเธอแต่จะทำให้เธอลำบากใจจึงทำได้เพียงให้ลูกน้องมาเฝ้าดูแลความปลอดภัยให้2 ว

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 32 พี่ชอบพี่สาวฉันจริง ๆ ใช่มั้ย

    บทที่ 32 พี่ชอบพี่สาวฉันจริง ๆ ใช่มั้ยเขาค่อย ๆ ทายาให้เหม่ยหลิงอย่างเบามือเธอจ้องมองความอ่อนโยนที่เขามอบให้ เขาเป็นคนเดียวเมื่อไหร่ที่เธอพบเจอกับเรื่องอันตรายจะเข้ามาช่วยไว้ได้เสมอ เมื่อมีเขาอยู่เคียงข้างหัวใจของเธออบอุ่นทุกครั้ง ความหวาดกลัวที่มีทั้งหมดได้หายไป"ขอบคุณนะคะที่เข้ามาช่วยเหลือฉันทุกครั้งที่ฉันตกอยู่ในเหตุการณ์อันตราย หากไม่มีคุณฉันคงไม่รู้จะทำอย่างไรเลย ""ไม่เห็นจะต้องขอบคุณหลายครั้งเลย คงเป็นโชคชะตาที่ลิขิตมาให้เราได้พบเจอกัน ตอนนี้รู้สึกดีแล้วใช่มั้ยฉันขอออกไปคุยกับลูกน้องสักครู่นะ" เหม่ยหลิงพยักหน้าให้อี้หาน เขาเดินออกมาด้านนอกสั่งการให้ลูกน้องไปสืบประวัติสามีเก่าของเหม่ยหลิงรวมถึงซิงเยียนที่เป็นคนสั่งการให้คนมาทำร้ายเหม่ยหลิงอีกด้วย เมื่อสั่งการเสร็จเขาได้เดินเข้ามาหาเหม่ยหลิงด้านในเห็นเธอกำลังเก็บของที่หล่นลงบนพื้นที่ซื้อมาจากตลาดอย่างทุลักทุเลจึงนั่งลงช่วยเธอเก็บของ"มาให้ฉันช่วย ซื้อของมาเยอะขนาดนี้จะขายซาลาเปาพรุ่งนี้ใช่มั้ย? แขนเจ็บแบบนี้คงนวดแป้งไม่ได้แน่ ๆ ว่าแต่ของนี่คืออะไร"เขาเก็บของหันไปเห็นของมีค่าคล้ายซื้อไว้เก็บสะสมนิยมมอบให้ผู้ใหญ่ที่นับถือ"อ้อ...

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 31 เป็นเขาอีกแล้วที่ช่วยเหลือ

    บทที่ 31 เป็นเขาอีกแล้วที่ช่วยเหลือเมื่อมาถึงหน้าประตูเหม่ยหลิงวางของไว้ที่โต๊ะหน้าบ้านก่อนจะไขกุญแจเปิดโดยมีชายคนนั้นคอยเดินตามหลังติด ๆ ทันทีที่เธอเปิดประตูเหม่ยหลิงคว้าไม้ถูพื้นฟาดใส่หัวของชายคนนั้นทำให้เขาได้รับบาดเจ็บทำให้เขาโมโหผลักกายของเหม่ยหลิงจนล้มกับพื้น"โอ๊ย!!! นี่เธอกล้าลงมือกับฉันอย่างไม่หวาดกลัวเลยอย่างนั้นหรือตอนแรกตั้งใจแค่มาข่มขู่แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ต้องทำให้เธอเจ็บกว่าฉัน""อึก! ฉันไปทำอะไรให้ทำไมต้องมาทำฉันแบบนี้อยากได้อะไรก็เอาไปเลย" เหม่ยหลิงเจ็บแขนเพราะถูกผลักจนล้มถลาลงทับแขนตัวเอง ความหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นแววตาของชายที่อยู่ตรงหน้าเริ่มเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เขาอาฆาตจนเหม่ยหลิงคิดว่าหากเธอสู้ไม่ไหวหรือไม่มีใครช่วยเธอได้วันนี้เธอคงได้ตายอีกครั้งแน่ ๆ คนเดียวที่เธอคิดถึงกลับเป็นอี้หาน เฝ้าภาวนาในใจให้เขามาช่วยเธอ"เธอไม่เคยทำอะไรให้ฉันแต่เป็นคุณหนูของฉันต่างหากที่เธอไปก่อกวนให้รำคาญใจ ไม่พูดมากมานี่ซ่ะดี ๆ ฉันจะจัดการให้เธอเจ็บน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้เอง" เขาขึ้นคร่อมร่างของเหม่ยหลิงก่อนที่จะยกมือที่ถือมีดขึ้นเพื่อแทงเข้าที่หน้าอกของเธอ เหม่ยหลิงหัวใจเต้นร

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 11 ร่วมแสดงความยินดี

    บทที่ 11 ร่วมแสดงความยินดีบ้านตระกูลเหวินตกแต่งหน้าบ้านอย่างสวยงาม แขกเดินทางมาร่วมแสดงความยินดีกันมากมาย ฟางเซียนกับลู่หลินแต่งตัวหรูหราหากไม่บอกคิดว่าทั้งสองแม่ลูกเป็นเจ้าสาวเองเสียอีกเหม่ยหลิงก้าวเท้าเข้ามาที่บ้านของเหวินเทียนอีกครั้ง เมื่อคราที่ก้าวออกไปเธอคิดว่าจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกแต่เมื่อ

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 9 ขายดิบขายดี

    บทที่ 9 ขายดิบขายดีเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนในโรงงานกำลังเดินทางกลับบ้านโชคดีที่บ้านของฟางเซียนไม่ไกลจากโรงงานเท่าไหร่นัก เธอมาถึงได้ยืนชะเง้อมองหาซิงเยียน เห็นเธอโบยมือร่ำลาลูกน้องในโรงงานเมื่อหันมาเห็นฟางเซียนเธอรีบเดินเข้ามาทักทายทันที"สวัสดีค่ะป้าฟางเซียนมารับพี่ลู่หลินหรือคะ?""อ้อ…ไม่ใช่จ

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 8 ขายซาลาเปา

    บทที่ 8 ขายซาลาเปาไอความร้อนลอยออกมาจากตัวซาลาเปาที่วางลงบนโต๊ะเวยอันรออยู่อย่างใจจดใจจ้องมองอย่างดีใจใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม"พี่เหม่ยหลิงซาลาเปาที่อยู่ตรงหน้านี้ฉันกินได้จริง ๆ ใช่มั้ย? หรือต้องรอให้ทุกคนกินอิ่มก่อนเราถึงจะได้กิน " ความเคยชินจากที่เคยอยู่บ้านตระกูลเหวินทำให้เวยอันเคยตัวเพราะกลัว

  • ทะลุมิติชะตาชีวิตเปลี่ยนผัน ยุค80   บทที่ 7 หนทางหาเงิน

    บทที่ 7 หนทางหาเงินหลังจากกินอาหารเสร็จสองพี่น้องพากันกลับบ้าน เวยอันเหน็ดเหนื่อยจึงผลอยนอนหลับหากอยู่ที่บ้านของเหวินเทียนไม่มีทางที่จะได้นอนอย่างนี้ เหม่ยหลิงเดินดูรอบบ้าน ทั้งในครัวและห้องนอนก่อนจะมานั่งคิดหาทางเอาชีวิตรอดต่อจากนี้"จะทำยังไงดีนะ! จะไปหางานที่โรงเย็บผ้าก็ไม่อยากจะเจอกับลู่หลิน อ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status