LOGINShare
บทที่ 2 เข้าห้องหอ 3
publish date:
2026-10-02 12:46:39“เยว่เอ๋อร์ของข้า... ข้าอยากจะกินเจ้าเข้าไปทั้งตัวแล้วนะ”
“เยว่เอ๋อร์ไม่ใช่ขนมเสียหน่อย... จะมากินข้าได้อย่างไรกันเจ้าคะ!”
“ผู้ใดบอกว่าเจ้าเป็นเพียงขนมเล่า... เจ้าคือสำรับอาหารเลิศรสจานหลักของข้าต่างหาก”
เขาลากหลังมืออบอุ่นไปมาตามเรียวแขนขาวเนียนผุดผ่อง ก่อนจะขยับขึ้นมาคร่อมทับเรือนร่างข้าไว้ทั้งตัว แล้วประทับจูบริมฝีปากข้าอย่างนุ่มนวลและอ่อนหวาน...
“ถ้าข้าอยากปี้เด็ก จะต้องทำยังไง ข้าอดทนมาหลายปี ขอข้าน้ำแตกสักยกก่อนนอนให้หายคิดถึงนะเยว่เอ๋อร์”
“คุณชาย...”
“อ้าปากสิจ๊ะ”
“เจ้าค่ะ” ร่างกำยำสอดลิ้นเข้ามาขณะตะโบมจูบดูดดื่ม ข้าตัวสั่นระริก ตกใจแต่ยังตั้งสติได้ เราตวัดลิ้นเข้าหากันอย่างโหยหิว ปลายนิ้วร้อนๆ บดบี้หัวนมเต่งตึง สะกิดถี่ๆ ก่อนจะล้วงนิ้วเข้าไปใต้กางเกงชั้นใน ลูบไล้โหนกเนินแสนนุ่ม แตะตรงรูรักแฉะฉ่ำ ค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปแล้วขยับแทงเข้าออกช้าๆ
“อ๊ะ... อ๊า...”
ร่างสูงใหญ่อุ้มข้าให้นั่งบนตัก จับสองขาชันเข่าขึ้น วางฝ่าเท้าบนหน้าตักของเขา บังคับแกมออดอ้อนให้ข้าแยกขาออกกว้าง
“อะไรกัน แฉะแล้วเหรอ น้ำออกง่ายดีจัง” เขาสอดนิ้วเข้าไปแยง พลางตวัดลิ้นเลียต้นคอขาวผ่องอย่างเสียวซ่าน ข้าครางกระเส่าแต่กลั้นไว้เพราะอาย
“คุณชาย... เยว่เอ๋อร์รู้สึกแปลกๆ ตรงนั้นอ่ะ อ๊ะ อย่าจับตรงนั้นสิ”
“แค่แตะนิดเดียวก็แฉะไปหมดแล้วนะเด็กร่าน”
คุณชายหลี่สบตาก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักหัวเตียง หยิบของอะไรบางอย่างออกมาถือไว้ มันคือลึงค์จำลองขนาดกำลังดี!
“สิ่งใดหรือเจ้าคะคุณชาย?”
“กระดิ่งกลไกสั่นสยิวอย่างไรเล่า... ข้าสั่งซื้อมาจากพ่อค้าชาวตะวันตกเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ ข้าอยากเห็นเจ้าเสียวซ่านจนน้ำหวานไหลนอง”
เขากระซิบเสียงพร่า พลางหมุนสลักกลไกด้านล่าง ทันใดนั้นสิ่งนั้นก็ส่งเสียงสั่น ครืนๆ ตามชื่อ! ข้าจ้องมองสิ่งนั้นด้วยความพิศวง กำลังจะอ้าปากถามว่ามันใช้งานอย่างไร เขาก็นำมันไปวางทาบลงบนหัวนมชูช่อดันชุดนอนเนื้อบางของข้าทันที! ข้าถึงกับสะดุ้งโหยงสุดตัว!
“อ๊ะ! อ๊า... คุณชายเหวินเซวียน อย่า...”
“เสียงครางน่ารักน่าเอ็นดูจริงเชียว... ดูสิ แค่ทาบลงไปชั่วครู่ หัวนมของเจ้าก็ชูชันแข็งสู้มือแล้วนะ ไม่ต้องหวาดกลัวไปเล่า เดี๋ยวข้าจะค่อยๆ เย่อเจ้าเบาๆ”
“อื้อๆๆ!”
ข้ารีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่น เนื้อตัวสั่นระริกไปตามจังหวะสั่นสะเทือน เขาย้ายแท่งกลไกนั้นไปที่หัวนมอีกข้าง ถูไถลากไปมารอบๆ พวงเต้านุ่ม สายตาของคุณชายวาววับด้วยไฟแห่งความกระหาย ราวกับอยากจะโถมกายเข้าขยี้ข้าเสียเดี๋ยวนี้!
ทว่า... ข้ากลับหลุดหัวเราะร่าออกมาเอิ๊กอ๊าก!
“โอ๊ย! โคตรจั๊กจี้เลยเจ้าค่ะคุณชาย! ฮ่าๆๆ อ๊ากกก ฮ่าๆๆ ไม่ไหวแล้ว! ท่านไปซื้อสิ่งใดมาเล่นเนี่ย! ฮ่าๆๆ”
“อ้าว... เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้เล่า? พ่อค้าต่างชาติผู้นั้นการันตีกับข้าหนักหนาว่าเจ้าจะต้องเสียวซ่านจนทนไม่ไหวแท้ๆ!”
“อ๊ากกก ฮ่าๆๆๆ โอย... ข้าหายใจไม่ทันแล้ว! หยุด... หยุดก่อนเจ้าค่ะ! อ๊ากกก ฮ่าๆๆ!”
คร่อกกก...
ข้าหัวเราะจนพลังงานหมด! วันนี้เหน็ดเหนื่อยกับการทำพิธีมาทั้งวัน ข้าจึงตัดสลับดับวูบ นอนกรนสนั่นลั่นห้องหอ นอนหลับฝันหวานแถมยังเกาพุงแกรกๆ อย่างหมดสภาพ! ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยว่าปีศาจหนุ่มรูปงามที่คิดจะใช้สิทธิ์ความเป็นสามี ยามนี้กำลังยืนเกาศีรษะแกรกๆ ด้วยความหมดกัน!
คุณชายเหวินเซวียนไม่กล้าแตะต้องเนื้อตัวอันแสนยั่วยวนของข้าอีกแม้แต่น้อย เพราะเกรงว่าจะหักห้ามใจตัวเองไว้ไม่อยู่ เขาจำใจตวัดผ้าห่มผืนหนามาคลุมเนื้อตัวเด็กแสนยั่วให้ไว้ ส่วนตัวเองต้องระเห็จไปนอนขดตัวอยู่บนตั่งไม้ข้างๆ กายสั่นเทาด้วยความทุกข์ทรมาน เพราะแท่งเนื้อใหญ่โตมันแข็งขึงไม่ยอมสงบลงเลยแม้แต่นาทีเดียว!
เฮ้อ... ริอ่านจะมีเมียเด็กก็ต้องทำใจเช่นนี้แล!
Latest chapter
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 6 จ้องสวาท 3
ยามถิงเซียง (ยามค่ำคืน) ล่วงเลยเข้ามาถึง...ภายในห้องหออันกว้างใหญ่ แสงเทียนสีชาดส่องสว่างสลัวๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุ้ยฮวา ข้าที่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนแพรพรรณเนื้อบางเบาเรียบร้อยแล้ว ก็นึกถึงคำขู่ที่คุณชายเหวินเซวียนเอ่ยไว้บนรถม้าขึ้นมาได้!‘ข้าจะทบต้นทบดอกให้เจ้าเอื้อนเอ่ยคำว่าท่านพี่ทั้งคืนจนไม่มีแรงร้องขอชีวิต!’หึ... เรื่องอะไรข้าจะยอมเป็นเหยื่อให้เขาฟัดง่ายๆ เล่า!ข้ารู้แกวทันที! จึงอาศัยจังหวะที่คุณชายเหวินเซวียนกำลังเดินไปดับเทียนดวงนอก รีบสาวเท้าก้าวขึ้นเตียงนอนไม้แกะสลักอย่างรวดเร็ว ตลบผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกคลุมร่าง แล้วรีบนอนตะแคงหันหลังให้ทันควัน แกล้งทำเป็นหลับตาพริ้ม หายใจเข้าออกเนิบนาบเสมือนเข้าสู่นิทราไปแล้วจริงๆครืด...เสียงความเคลื่อนไหวแผ่วเบาดังขึ้นยามที่คุณชายเหวินเซวียนก้าวขึ้นมาบนเตียง... ข้าเกร็งตัวแน่นจนแทบไม่กล้าลมหายใจ หัวใจเต้นตึกตักทว่า... คุณชายเหวินเซวียนกลับมิได้เซ้าซี้หรือดึงผ้าห่มออกดั่งที่ข้านึกหวาดหวั่น เขาสอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 6 จ้องสวาท 2
“งู้วว... ข้าเจ็บนะเจ้าคะคุณชาย กอดแน่นเกินไปแล้ว!” ข้าร้องพลางยิ้มขวยเขินทว่ายามข้าเอ่ยคำว่า ‘คุณชาย’ ออกไป อ้อมกอดแกร่งก็พลันชะงัก ชายหนุ่มผละใบหน้าออกมาจ้องมองข้าด้วยสายตาดุๆ ทว่าแฝงความรัญจวนใจอย่างหนัก“ยังจะเรียก ‘คุณชาย’ อยู่อีกหรือ...” เขาเอ่ยเสียงต่ำพลางกดจูบลงบนเรียวปากของข้าเบาๆ “แต่งงานคำนับฟ้าดินกันแล้ว ให้เรียกใหม่... ไหนลองเอ่ยเรียก ‘ท่านพี่’ ให้ข้าฟังชื่นใจสักคำสิเจ้าคะ ฮูหยินของข้า”คำว่า ‘ท่านพี่’ ที่เขาเค้นบังคับให้ข้าเอ่ย ทำให้ใบหน้าของข้าเห่อร้อนฉ่าราวกับมีไฟลวก! ข้าขวยเขินจนทำตัวไม่ถูก ได้แต่นั่งก้มหน้าชิดอก ไม่กล้าสบสายตาพราวเสน่ห์ทรงอิทธิพลของคุณชายเหวินเซวียนตรงๆ“ว่าอย่างไรเล่า... ยัยตัวแสบ”เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ กระซิบเสียงพรายพร่างข้างใบหู ก่อนจะสอดมือหนาอุ่นร้อนเข้ามาใต้สาบเสื้อแพรเนื้อนุ่มของข้าอย่างรวดเร็ว! ฝ่ามือหยาบกร้านบดคลึงและกอบกำปทุมถันคู่งามเต็มไม้เต็มมือทั้งสองเต้าอย่างหนักสลับเบาอย่างได้ใจ!“อ๊ะ... อ๊า.
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 6 จ้องสวาท 1
บทที่ 6 จ้องสวาททันทีที่รถม้าเคลื่อนตัวออกจากหน้าร้านเครื่องประดับ...คุณชายเหวินเซวียนก็ไม่รอช้า รวบเอวข้าดึงเข้าไปกอดแน่น แล้วรั้งร่างของข้าขึ้นไปนั่งเกยอยู่บนตักหนาของเขาทันที! ใบหน้าหล่อเหลาคมคายซุกไซ้ลงที่ซอกคอหอมกรุ่นของข้า ลมหายใจอุ่นร้อนและริมฝีปากหยักกดจูบลงบนผิวเนื้อเบาๆ อย่างโหยหา ทำท่าจะฟัดและรังแกข้าให้สมกับความคิดถึง“อื้อออ... คุณชาย! หยุดก่อนเจ้าค่ะ!”ข้าใช้สองมือดันอกแกร่งของเขาไว้สุดแรง เกิดอาการเกร็งไปทั้งตัวพร้อมกับส่งสายตาหลุกหลิกไปด้านหน้า เพื่อหยุดอารมณ์เสน่หาของเขาอย่างเร่งด่วน!คุณชายเหวินเซวียนขมวดคิ้วยุ่งอย่างขัดใจ “หยุดทำไมกันเด็กดี... ข้าคิดถึงเจ้านะ”“คื... คือว่า...” ข้ากลืนน้ำลายเอื้อก พลางชี้ปลายนิ้วสั่นๆ ไปยังมุมภายในรถม้าเมื่อคุณชายเหวินเซวียนตวัดสายตาไปมองตามนิ้วของข้า... เขาก็พบกับอาเจียและหลี่ลี่ สองสาวใช้ที่เบียดตัวนั่งยิ้มแห้งๆ ตาโตเท่าไข่ห่านอยู่ตรงมุมรถม้า! พวกนางจ้องมองการกระทำอันเร่าร้อนของคุณชายตาไม่กระพริบ!เมื่อเห็นคุณชายหลี่เหวินเซวียนจ้องกลับมาด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง หลี่ลี่ก็รีบยิ้มเจื่อนๆ ยกมือขึ้นประสาน แล้วทำท่าผายมือเชื้อเชิญอย
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 5 คุณหนูแสนร้าย 2
คุณหนูเฉินสวี่ฉีกระทืบเท้าเดินหน้ามุ่ยผ่านตรอกเพื่อจะกลับจวนสกุลเฉิน...ยามนั้น ‘คุณชายลั่ว’ บุรุษเสเพลร่างสูงล่ำบึ้ก เขาคือหนึ่งในคู่นอนที่เคยชิมเต้าหู้และเล่นสวาทกับนางมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน! พอบังเอิญเห็นคุณหนูเฉินเดินหน้าบูดบึ้งมาแต่ไกล จึงรีบยิ้มกริ่มพุ่งเข้ามาหยอดคำหวาน เผื่อจะได้ร่วมอภิรมย์กับนางอีกสักรอบ!“น้องสวี่ฉีหงุดหงิดอันใดมาหรือจ๊ะ... บอกพี่ลั่วสิ เดี๋ยวพี่ไปจัดการยกพวกตบมันให้เอง!”“ไปไกลๆ เลย! ไม่ต้องมายุ่งกับข้า!” คุณหนูเฉินตวาดใส่“อย่าทำเล่นตัวเล่นลิ้นไปหน่อยเลยน่า...” คุณชายลั่วหัวเราะหื่นกาม “เดินออกมาจากหลังร้านตาเฒ่าแบบนี้ เขาทำให้อารมณ์ของเจ้าค้างเติ่งล่ะสิ! ถึงพี่ลั่วจะไม่ได้มีเงินมากมายเท่าตาเฒ่านั่น... แต่พี่มีลึงค์ใหญ่ยาวนะจ๊ะ! เดี๋ยวพี่ลั่วจะช่วยกระแทกส่งเจ้าขึ้นสวรรค์ให้เองนะ!”“ไอ้เลว! ไร้ยางอายนักนะ!”คุณชายลั่วร่างบึ้กยิ้มกริ่มรับคำด่าอย่างไม่สะทกสะท้าน... เพราะเพียงไม่กี่อึดใจต่อมา คุณชายลั่วก็ได้สอดลึงค์กระแทกกระทั้นคุณหนูเฉินปากดีคนนี้สมใจอยาก ณ หลังตรอก!คุณหนูเฉินยืนกระต่ายขาเดียว ยืนโหนตัวยกขาข้า
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 5 คุณหนูแสนร้าย 1
บทที่ 5 คุณหนูแสนร้ายภายในห้องบัญชีลับหลังเรือนการค้าใหญ่... มีสองร่างกำลังขึ้นควบขี่กันอย่างเมามันส์!“อ๊ะ... อ๊า... ท่านคหบดีเจ้าขา... กระแทกกระทั้นเก่งเหลือเกินเจ้าค่ะ”คุณหนูเฉินสวี่ฉีครวญครางด้วยน้ำเสียงยั่วยวน นางนั่งคร่อมอยู่บนตักของท่านคหบดีใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล วัยหกสิบกว่าปี แล้วขย่มเรือนร่างเข้าใส่ไม่ยั้ง! นางอุตส่าห์ทอดสะพานส่งสายตาวิบวับตั้งแต่ตอนพบกันที่งานชุมนุมการค้า ดังนั้นจึงเข้าทางท่านคหบดีเฒ่าตัณหากลับ รีบพาคุณหนูโฉมงามมาสนองตัณหาให้ถึงในห้องส่วนตัวทันที“เสียวซ่านหรือไม่เจ้าคะท่านคหบดี...”“เสียวมากเลยล่ะสวี่ฉีเอ๋ย...”“ซี้ดดด อาส์...” คุณหนูเฉินเร่งเสียงครางกระเส่าเพื่อเอาอกเอาใจ อกเอวร่อนส่ายขย่มสุดฤทธิ์พลางเอ่ยปากชมฉอเลาะ “อูยย... ท่านช่างอึ๊บมันส์ถึงใจเหมือนเคยเลยนะเจ้าคะ สวี่ฉีเสียวจนแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว”“อูยย... ร่องตอดรัดแน่นหนึบ อร่อยมากจ้ะ”&l
ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน บทที่ 4 วันแรกหลังวิวาห์ 4
ยังไม่ทันที่พวกข้าจะได้หมุนตัวเดินออกจากร้านผ้า... คุณหนูเฉินสวี่ฉีก็เยื้องกรายเข้ามาขวางทางไว้! นางยืนเชิดหน้า กอดอกมองข้าด้วยสายตาถากถางและเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งบาดหู“นึกว่าจะแน่สักแค่ไหน... สุดท้ายพวกไม่รู้จักเจียมตัวก็ย่อมต้องรู้สำนึกและรู้จักหลีกทางให้แก่ผู้ที่สูงส่งกว่าอยู่วันยันค่ำ! จำใส่หัวเอาไว้เสียด้วยนะ... สิ่งใดก็ตามที่ข้าต้องการ สิ่งนั้นล้วนต้องตกเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว!”อาเจียกับหลี่ลี่ข้างกายข้าแทบจะถกแขนเสื้อพุ่งไปตบปากนาง ทว่าข้ากลับยกมือห้ามเพื่อนไว้ ก่อนจะย่อกายประสานมือคำนับนางอย่างนอบน้อมเรียบร้อย แล้วช้อนสายตาขึ้นยิ้มหวานใสซื่อส่งไปให้“คุณหนูกล่าวได้ถูกต้องแท้จริงเลยเจ้าค่ะ... สิ่งใดที่เป็นของของคุณหนู ข้าหรือจะกล้าล่วงเกินแย่งชิง...” ข้าเอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะเอียงคอน้อยๆ พลางเอ่ยต่อ “...ทว่า หากของสิ่งนั้นมิใช่ของของคุณหนูตั้งแต่แรก แต่ท่านกลับเอาแต่จ้องจะแย่งชิงจากมือผู้อื่นไปเรื่อยเช่นนี้... ผู้คนในตลาดมองเข้ามา มันจะดูมิค่อยงดงามสักเท่าไรนะเจ้าคะ”คำพูดเรียบๆ แต่ตบหน้าฉาดใหญ่
You May Also Like
วังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.9K viewsเวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี25.3K viewsแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.7K viewsชายาเคียงบัลลังก์
Selena83 viewsทะลุมิติมาช่วยสวามีในอนาคต
นรกสร้าง182 viewsบ่วงแค้นผลาญด้ายแดง
ไป๋ลี่เซียน252 viewsสาปรักบุษบัน
กามาสุตรา201 views
