ทะลุมิติมาพลิกชะตาพระรอง

ทะลุมิติมาพลิกชะตาพระรอง

last updateÚltima atualização : 2025-02-25
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
Classificações insuficientes
44Capítulos
3.9Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

“มันทำร้ายเธอ มันสมควรตาย” “พี่อวี้เจิน ใจเย็น ๆ ค่ะ” “ม่านม่าน เธอเลิกใจดีกับสวะแบบนี้เสียที เธอยอมได้แต่พี่ยอมไม่ได้ เธอเป็นคนของพี่ใครก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องเธอทั้งนั้น”

Ver mais

Capítulo 1

ย้อนกลับไปที่บทนำ 1-1

"Mira, hidup Kevin memang singkat, tapi selama itu dia selalu ada di sampingmu. Bahkan waktu hujan deras pun dia tetap naik gunung buat survei lapangan demi kamu. Sekarang dia sudah nggak ada, kamu jangan sampai menikah lagi, Kevin pasti sedih."

"Oh ya, soal saham Kevin, lebih baik dialihkan ke kami berdua saja. Kami bakal nemenin kamu dan bareng-bareng jaga semua yang Kevin tinggalin."

Mendengar suara yang begitu kukenal, aku langsung duduk tegak di atas tempat tidur.

Aku benar-benar terlahir kembali ke hari ketika Kevin pura-pura mati dan bawa kekasihnya kabur jauh.

"Liana ke mana?"

Mendengar pertanyaanku, Tama dan Rian sama-sama tertegun.

"Kevin meninggal kamu sama sekali nggak peduli, yang kamu tanyain malah ke mana perginya seorang pembantu."

"Apa kami para suami asuh ini, benar-benar nggak berharga sama sekali di matamu!"

Aku nggak buru-buru saat melihat wajah mereka yang merah padam karena marah dan malu. Aku justru tersenyum tipis.

"Kalau Kevin sudah mati, tarik kembali semua saham yang sebelumnya dialihkan ke dia."

"Rika, ikut aku ke kantor catatan sipil. Cabut identitasnya, lalu urus surat kematian."

Rika, asistenku langsung berlari mengikutiku, sementara Tama dan Rian terpaku membeku di tempat.

"Mira, Kevin baru meninggal. Kok kamu bisa setega itu tarik kembali semua miliknya. Bukannya seharusnya dibagi ke kami?"

Menatap mata mereka yang memerah, langkah kakiku sama sekali tidak berhenti.

Di kehidupan sebelumnya, saat mendengar kabar kematian Kevin, aku menangis sampai pingsan dan memutuskan untuk hidup menjanda seumur hidup.

Sementara saham milik Kevin, atas berbagai isyarat, justru dialihkan kepada Tama dan Rian.

Ketika aku melihat Kevin bersama pembantu bernama Liana dan keluarganya di Provens, aku langsung merasa ada yang tidak beres.

Setelah menyuruh orang-orangku memeriksa pembukuan secara mendesak, barulah aku tahu dua suami asuh itu manfaatkan saham yang kualihkan kepada mereka untuk memberi Kevin biaya hidup 10 miliar setiap bulan, agar dia bisa membawa pembantunya hidup santai di luar negeri.

Di kehidupan sebelumnya aku hanya bekerja keras untuk orang lain, maka di kehidupan ini, kabar kematian itu justru datang tepat seperti yang kuharapkan.

Mobil baru saja tiba di kantor catatan sipil ketika kabar dari perusahaan masuk. 30% saham atas nama Kevin telah sepenuhnya ditarik kembali dan menjadi milikku.

Aku mengangguk puas lalu menyerahkan berkas-berkas itu ke tangan petugas.

"Ini semua dokumen mendiang suami saya, Kevin. Tolong bantu saya hapus data kependudukannya."

Petugas itu menatap foto Kevin dengan sorot mata penuh penyesalan.

"Masih muda, lulusan kampus ternama, dan menantu Keluarga Andrian. Sayang banget, ya."

Setelah itu, petugas tersebut langsung memasukkan data dengan cekatan dan mengeluarkan stempel resmi, bersiap untuk mencap.

Tepat di saat krusial itu, Tama dan Rian bergegas datang.

"Jangan dicap!"

Melihat keringat yang menetes di dahi mereka berdua, hatiku mendadak terasa perih.

Aku memang memilih Kevin sebagai suami, tetapi jika bicara soal perasaan dan perlakuan, aku tidak pernah sedikit pun memperlakukan mereka dengan buruk. Selain saham, apa pun yang Kevin miliki, mereka juga mendapatkannya.

Namun, sejak awal mereka justru bersekongkol menipuku selama 60 tahun penuh!

Saat mereka rutin mengirim uang kepada Kevin agar dia bisa merawat Liana dengan nyaman di luar negeri, aku justru terus menanamkan modal untuk mereka, berharap mereka bisa menjalani hidup yang layak.

Ketika mereka mengobati rindu lewat video dan foto, aku seorang perempuan terkaya, masih turun ke dapur dan memasak untuk mereka dengan tanganku sendiri.

Saat mereka berdalih pergi bahas urusan bisnis demi bisa berkumpul, aku diam-diam mengakuisisi perusahaan gim yang mereka sukai sebagai kejutan.

Aku menganggap mereka sebagai keluarga, sementara mereka memperlakukanku seperti orang bodoh.

Kini saatnya mereka melihat kenyataan. Tanpa nama besar Keluarga Lukas, mereka hanyalah anak-anak panti asuhan yang kupungut dan kubesarkan.

"Tama, Rian, kalau ngomong sama aku, pakai bahasa yang sopan."

Tama ternganga lebar, amarah jelas memenuhi sorot matanya.

"Kami anggap kamu orang paling dekat, jadi kenapa kamu ngomong dan nyuruh kami pakai nada kayak gini?"

Rian pun mengerutkan kening dalam-dalam.

"Mira, kamu kenapa hari ini? Apa karena Kevin meninggal, jadi kamu terlalu terpukul?"

Aku tersenyum dingin. Kelembutan yang biasa kuberikan pada mereka kutarik kembali, digantikan wibawa sebagai putri tunggal keluarga terkaya.

"Apa pun yang kulakukan, memangnya aku perlu jelasin ke kalian?"

Keduanya terdiam dengan wajah penuh keterkejutan. Kuku mereka menekan telapak tangan, sebelum akhirnya menundukkan kepala dengan patuh.

"Iya, Nona. Kami cuma kaget dengar kabar Kevin meninggal, jadi kebawa emosi …."

Aku tidak minat mendengar penjelasan lebih lanjut dan langsung mengangkat tangan untuk menghentikan mereka.

"Cap saja."
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
44 Capítulos
ย้อนกลับไปที่บทนำ 1-1
บทนำย้อนกลับไปที่บทนำหญิงสาวลืมตาขึ้นพยายามหรี่ตามองภาพตรงหน้าให้ชัดเจน ยิ่งพยายามกลับยิ่งรู้สึกว่ามันพร่าเลือน เพ่งมองอย่างดีจึงรู้ว่าเธอกำลังมองมันผ่านบางสิ่งบางอย่าง ฝ่ามืออวบอิ่มดึงผ้าคลุมหน้าผืนสีแดงบางพริ้วออกจากหัวเชื่องช้า ก่อนหยิบมาดูด้วยความงุนงง“นี่มันอะไรกันอีกละเนี่ย ไม่ใช่ว่าฉันตายไปแล้วหรอ”เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเธอถูกตัวละครตัวหนึ่งลวงไปฆ่า ทั้งที่ตอนนั้นเธออยู่ในนิยายของตนเองแท้ ๆ แต่เมื่อถึงตอนจบของนิยายเธอกลับไม่ได้หลุดออกไปจากนิยายเรื่องนี้ กลับกันนิยายยังคงดำเนินต่อไปทั้งที่มันควรจะจบเมื่อถึงบทสุดท้ายเธอเป็นนักเขียนที่ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือชะตากลั้นแกล้งถึงได้ทะลุมิติเข้าไปเป็นนางเอกในนิยายของตัวเอง นิยายเรื่องนี้ของเธอนางเอกมีชีวิตรักที่รันทดมากทั้งที่ครอบครัวมั่งมีมากแท้ ๆ เธอก็แค่เขียนเพราะมันขายได้ แต่เมื่อได้หลุดเข้ามาเป็นนางเอกถึงได้รู้ว่าตัวละครของเธอเจ็บช้ำร่างกายจิตใจมากแค่ไหนเพราะเธอไม่ได้ฝืนชะตาปล่อยให้ทุกอย่างเดินไปตามเส้นเรื่องอย่างที่ควรจะเป็น ถึงอย่างไรพระเอกก็ต้องกลับมาตามง้อนางเอกและอยู่กันอย่างมีความสุขเมื่อเขารู้ว่าเธอท้อง มันควรจะเป็นแบบน
Ler mais
ย้อนกลับไปที่บทนำ 1-2
บทนำย้อนกลับไปที่บทนำ“อาอี้” เสียงแหบพร่าร่ำเรียกผู้เป็นภรรยา เขาทำใจอยู่นานกว่าจะทำใจได้ว่าต้องร่วมหอกับเธอ เดิมทีแสร้งรักไม่เท่าไรแต่ร่วมหอเขาต้องทำใจอยู่นานเพื่อให้เธอตายใจว่าเขารักด้วยใจจริง“พี่หมิงเสวียน” เกาม่านอี้แสร้งขานรับเดินไปหาเขาเชื่องช้า เก็บใบหน้าเบื่อหน่ายเอาไว้ แสดงรอยยิ้มใสซื่อให้เขาเห็นประคองเขาเดินไปยังโต๊ะกลางห้องที่ตั้งใจรินเหล้าไว้ให้เขา“อาอี้เหนื่อยหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ พี่หมิงเสวียนต่างหากที่เหนื่อย ดื่มหน่อยสิคะฉันเตรียมเหล้านี้ไว้ให้พี่เองเลย” น้ำเสียงอ่อนโยนพูดพร้อมยกแก้วเหล้าขึ้นมาจ่อริมฝีปากเขา ฝืนใจแค่ไหนเย่หมิงเสวียนก็ไม่ปริปากพูดเขา พยักหน้ายิ้มให้แล้วเทเหล้าเข้าปากจนหมดแก้ว“พี่ดีใจจริง ๆ รู้หรือเปล่าที่อาอี้ยอมแต่งงานกับพี่” เย่หมิงเสวียนจ้องหน้าภรรยาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สองมือประคองใบหน้าอิ่มของเธอไว้ตั้งใจจะจุมพิตแล้วพาเธอไปที่เตียง ใบหน้าโน้มใกล้เรื่อย ๆ แต่ไม่ทันได้แตะริมฝีปากเย่หมิงเสวียนก็ฟุบหน้าลงกับไหล่ของเธอ“หลับไปซะ อิหลัวชั่ว กล้าพูดนะว่าดีใจ แกน่ะเสียใจสุด ๆ เลยที่ได้แต่งกับอาอี้ ชั่วจริง ๆ” หลี่ม่านม่านในร่างเกาม่านอี้บ่นพึมพำทั้งที่
Ler mais
ย้อนกลับไปที่บทนำ 1-3
บทนำย้อนกลับไปที่บทนำ“พี่หมิงเสวียนอย่าตำหนิน้องอวี่เลยค่ะ เธอยังเด็กอีกทั้งเธอก็ไม่ได้มีงานอะไรให้ทำ จะตื่นสายบ้างก็ไม่เป็นไรมั้งคะ”คำพูดนี้ไม่ได้ช่วยพูดแก้ต่างแม้แต่น้อย ดูเหมือนเป็นการยั่วโทสะของสาวน้อยอย่างเย่หมิงอวี่มากกว่า เธอไม่ชอบเกาม่านอี้อยู่แล้ว พอเธอช่วยพูดจึงดูเหมือนเป็นการว่ากล่าวเสียดสี“เธอไม่ต้องยุ่ง ฉันจะทำหรือไม่ทำงานก็ไม่เกี่ยวกับเธอ”“พี่แค่ไม่อยากให้พี่หมิงเสวียนตำหนิน้องอวี่เท่านั้น”“เรื่องของฉัน ไม่ต้องรบกวนเธอเป็นห่วง”“อาอวี่ อาอี้เป็นพี่สะใภ้ของเธอ ทำอะไรต้องให้เกียรติเธอ”เย่หมิงอวี่หน้างอสะบัดหน้าหนีเมื่อถูกพี่ชายตำหนิเรื่องที่เธอโต้เถียงเกาม่านอี้เมื่อครู่ เรื่องที่ตระกูลเย่กำลังมีปัญหาทุกคนในบ้านรู้ดี เพราะต้องใช้เกาม่านอี้เย่หมิงอวี่ถึงได้ยอมอ่อนลง ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการหนังสืออนุญาตผ่านทางของเกาม่านอี้ ตระกูลเย่คงไม่ยอมอ่อนถึงขนาดนี้แต่ก็มีบ้างที่จะลืมตัวแล้วเอ่ยตำหนิแสดงกิริยาไม่ชอบเธอจนเห็นได้ชัดเจน ถึงอย่างนั้นเกาม่านอี้ก็ไม่ได้สนใจ ขอเพียงสามีรักเธอ เธอก็พอใจมากแล้วบรรยากาศบนโต๊ะอาหารสงบลงเล็กน้อยเมื่อเย่หมิงเสวียนใช่สายตาบอกแม่กับน้องสาวให้สง
Ler mais
บุคคลสำคัญปรากฎตัว 1-1
1บุคคลสำคัญล้วนปรากฎตัว“พี่หมิงเสวียนที่นี่คือสำนักงานของตระกูลเย่หรือคะ”“ใช่แล้วอาอี้ เราเข้าไปข้างในกันเถอะคุณพ่อคงรออยู่แล้ว”เขาพาเธอเดินเข้าไปในสำนักงานตรงหน้าเข้าไปข้างในเป็นโถงกว้าง มองจากภายนอกอาคารนี้ดูใหญ่โดดเด่นที่สุดในแถบนี้ แต่เมื่อเข้ามาภายในจะเห็นว่าอาคารเริ่มทรุดโทรมลงตามกาลเวลาและไม่ได้ซ่อมแซมเลย บ่งบอกพวกเขากำลังอยู่ในวิกฤตเรื่องการเงินสองฝั่งซ้ายมือขวามือมีประตูฝั่งละบาน ฝั่งขวาเป็นห้องของพวกลูกน้อง บรรดานักเลงที่ใช้ลงไปช่วยกันในสุสานได้ ฝั่งซ้ายเป็นที่รับซื้อของโบราณจากพวกชาวบ้านหรือคนที่บังเอิญได้มา ชั้นสองเป็นห้องของพวกหัวหน้าสายต่าง ๆ และมีห้องรับซื้อข้อมูล ชั้นบนสุดเป็นห้องของเจ้าของสำนักงานและรับแขกสำคัญ เรื่องพวกนี้เธอรู้ดีอยู่แก่ใจเพราะเป็นคนวางแผนผังอาคารเองทั้งหมด“ที่นี่เงียบจังเลยนะคะ”“คนที่นี่จะอยู่ในห้องของตัวเองเสียส่วนใหญ่ จึงเงียบแบบนี้แต่ถ้ามีงานอะไรก็จะเรียกรวมตัว ไปเถอะครับ”ชายหนุ่มประคองมือเธอเดินขึ้นไปยังชั้นสาม ระหว่างทางเดินขึ้นไปบนผนังของทางเดินมีกรอบภาพขนาดใหญ่กรอบหนึ่ง ในกรอบมีมีดเก่าแก่ติดอยู่ ดูเหมือนพวกเขาจะตั้งใจทำไว้ตกแต่งอาคารส
Ler mais
บุคคลสำคัญปรากฎตัว 1-2
1บุคคลสำคัญล้วนปรากฎตัว“นั่นเป็นเรื่องของพวกคุณ ฉันให้โอกาสพวกคุณเท่านี้ แต่พวกคุณควรรู้ไว้ว่าผู้บัญชาการมณฑลซูเป่ยจางอวี้เจินนั้นโหดเหี้ยมมาก หากเขาตั้งใจไม่ปล่อยไม่ว่าอยู่ที่ไหนเขาก็จะตามหาคุณจนเจอ”คนร้ายเมื่อได้ฟังก็ขนลุกชันขึ้นทั่วร่าง พวกโจร ขโมยไม่มีใครไม่รู้จักกิตติศัพท์ของผู้บัญชาการมณฑลจางอวี้เจิน เพราะพวกเขามาจากที่อื่นจึงไม่รู้ว่าที่นี่คือเขตพื้นที่ของจางอวี้เจินผู้นั้นปืนในมือที่ใช้ข่มขู่เธอก่อนหน้านี้เริ่มสั่นเทาเล็กน้อย ไม่คิดว่าเธอจะโกหกเพียงเพื่อเอาตัวรอดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว“พวกเราควรทำอย่างไรต่อ”“ถ้าเชื่อฉันก็แค่จอดรถ จอดรออยู่ตรงนี้รอให้ผู้บัญชาการมณฑลมาถึง”“หากผู้บัญชาการมาถึงพวกเราจะรอดได้ยังไง”“เมื่อตัดสินใจจะเชื่อฉัน พวกคุณก็ไม่ควรถามแล้วไม่ใช่หรือคะ”รถที่ขับออกมาหยุดลงเมื่อเธอพูดจบ ถึงอย่างไรขับต่อก็ไม่รอดไม่สู้ยอมเสี่ยงอยู่ที่นี่กับเธอยังดีเสียกว่า ทั้งหมดจึงนั่งรออยู่ในรถ เกือบห้านาทีก็มีรถทหารสองคันวิ่งมาจอดฝั่งตรงข้ามของถนนนอกตัวเมือง ทหารผู้น้อยทุกคนลงจากรถแล้วจ่อปืนมายังรถที่คนร้ายขับเกาม่านอี้เปิดประตูลงจากรถยืนนิ่งอยู่ตรงประตู รอจนคนที่ตั้งใจม
Ler mais
บุคคลสำคัญปรากฎตัว 1-3
1บุคคลสำคัญล้วนปรากฎตัวงานสมรสก็ไม่ได้ไปอ้างว่าติดภารกิจแท้จริงไม่สามารถทนมองหน้าเจ้าบ่าวได้ กระทั่งได้เจอเธอในวันนี้และเธอจำเขาได้ในทันที“ขอบคุณค่ะ แต่รบกวนพี่รอฉันสักครู่นะคะ”กล่าวขอบคุณเสร็จกำลังจะตามเขากลับไปก็นึกขึ้นมาได้จึงรีบวิ่งกลับไปที่รถด้านหลัง รถนั่นเธอควรนำมันกลับไปด้วย ตระกูลเย่มีรถเพียงสองคันหายไปหนึ่งก็คงลำบากเธอเอง“พวกคุณไปได้แล้ว”“เธอพูดจริง ๆ หรือ”หนึ่งในคนที่จับเธอมาร้องถามด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าแค่เธอเดินออกไปพูดไม่กี่คำ ผู้บัญชาการจอมโหดนั่นจะยอมปล่อยโจรอย่างพวกเขาไปง่ายแบบนี้“ฉันบอกแล้วไง ถ้าพวกคุณเชื่อฉันพวกคุณจะรอด”“เธอเป็นใครกันแน่ ทำไมผู้บัญชาการถึงยอมปล่อยพวกเราไป”“น้องสาว ถ้าอยากรู้อะไรก็ถามต่อได้เลยฉันจะตอบหมดทุกอย่างแต่ถ้านานไปผู้บัญชาการรอนานพวกคุณอาจจะไม่รอดแล้ว”พอเธอพูดจบพวกเขาก็รีบวิ่งลงจากรถไปทันที โอกาสรอดชีวิตแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ ต่อให้มีหลายชีวิตก็คงไม่พอใช้หากทำให้จางอวี้เจินไม่พอใจร่างอวบอิ่มเดินกลับไปหาคนที่มีศักดิ์เป็นพี่ชาย ก่อนจะยิ้มกว้างให้เขา เธอมีเรื่องต้องขอให้เขาช่วยอีกแล้ว“พี่อวี้เจินให้คนของพี่ขับรถนั่นกลับไปที่สำนักงานตร
Ler mais
ต้องตาต้องใจ 1-1
 2 ต้องตาต้องใจ   “เธอยังไม่กลับมาเลยค่ะ ไม่รู้ป่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวถูกจับไปพร้อมกลุ่มโจรสามสี่คน ช่างน่าเป็นห่วงจริง ๆ” คำพูดดูเหมือนหวังดีแต่กลับกลายเป็นบอกให้เขาคิดไกลมากกว่าเดิม เธอไม่รู้ว่าที่เย่หมิงเสวียนสนใจไม่ใช่เกาม่านอี้แต่เป็นหนังสืออนุญาตในมือเธอ ซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนหากเธอเป็นอะไรไปเขาก็จะไม่มีทางได้หนังสือนั่นมา อี้จินเฉิงเป็นนางพยาบาลที่ฐานะทางบ้านไม่ดีเท่าไร เธอจึงหมายจะใช้ความสวยของตนเองทำให้เขาหลงใหล เพื่อเลื่อนฐานะตนเอง วันนี้เธอก็ได้ยินจากพยาบาลสาว ๆ ในสถานพยาบาลว่าคุณชายตระกูลเย่มาที่สำนักงานเธอจึงถือโอกาสออกมา แสร้งทำบังเอิญพบกันไม่คาดคิดว่าจะมีโอกาสได้อยู่ลำพังกับเขาแบบนี้ “ผมขอตัวก่อนนะครับ” “เดี๋ยวค่ะ คุณเย่ยังบาดเจ็บอยู่รักษาตัวก่อนดีกว่านะคะ คุณเกาเธอมีทหารคอยตามไปช่ว
Ler mais
ต้องตาต้องใจ 1-2
2ต้องตาต้องใจ น้ำเสียงอ่อนโยนบอกคนเป็นสามี ประคองมือเขามากุมเอาไว้ แม้จะรู้ว่าเขาแสร้งเป็นห่วงเป็นใยแต่แล้วอย่างไรเพราะตอนนี้เธอเองก็สวมบทนางงิ้วเช่นกัน เขาห่วงเธอก็เพราะต้องการของบางอย่างเท่านั้น“อาอี้กลับมาก็ดีแล้ว อย่างนั้นเรากลับกันเถอะ พี่ยังต้องไปช่วยคุณพ่อจัดการงานในสำนักงานอีกมากเลย”“คุณเย่คะ แต่คุณยังเจ็บอยู่นะคะ”“นั่นสิคะพี่หมิงเสวียน คุณพยาบาลเธอพูดถูกนะคะพี่ยังเจ็บอยู่เลย พักรักษาตัวก่อนเถอะค่ะ”“แต่ที่สำนักงานกำลังมีปัญหาตอนนี้พี่ไม่ช่วยไม่ได้หรอกอาอี้ อาอี้กลับไปพักผ่อนที่บ้านพี่เสร็จงานจะรีบตามกลับไป”“พี่หมิงเสวียนเอาแบบนี้ดีหรือเปล่าคะ ฉันจะให้ยืมหนังสืออนุญาตระหว่างที่พวกพี่ยังหาทางออกไม่ได้ พี่จะได้พักผ่อนอยู่ที่นี่ หากพี่หักโหมมากไปจะเป็นอันตรายนะคะ”เป็นไปตามที่คาดไม่ว่าอย่างไรผู้หญิงใจอ่อนอย่างเกาม่
Ler mais
ต้องตาต้องใจ 1-3
2ต้องตาต้องใจ สัญญาเช่าซื้อสัมปทานหนังสืออนุญาตผ่านทางฉบับนี้ มีขึ้นเพื่อรับรองว่าตระกูลเย่ได้เช่าสัมปทานเส้นทางการขนส่งสินค้าของตระกูลเกา โดยมีระยะเวลาสามปี และจะมีส่วนแบ่งแก่ตระกูลเกาเป็นสองในสิบส่วนของกำไรจากการค้าขายทุกครั้ง หากตระกูลเย่ผิดสัญญานี้จะถูกยกเลิกสัญญาเช่าสัมปทานโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า และอาจถูกบังคับให้จ่ายค่าผิดสัญญาเย่ป๋อหรานอ่านเนื้อหาสัญญาที่ถูกเกาม่านอี้ร่างไว้ตั้งแต่ตอนอยู่ในภัตตาคาร เธอแสร้งบอกว่ามันคือหนังสือสัญญาที่คุณพ่อได้เคยขอรับรองกับจอมพลเอาไว้ แค่เพียงเติมแซ่ของผู้ที่ต้องการเช่าสัมปทานก็เป็นอันสมบรูณ์“คุณพ่อมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าคะ หากไม่คุณพ่อไม่สบายใจไม่ต้องทำก็ได้นะคะ ส่วนของสัญญาแนบท้ายนี้ดิฉันก็คิดว่ามันออกจะโหดไปเสียหน่อย แต่จะทำอย่างไรได้นี่เป็นเรื่องที่คุณพ่อตัดสินใจกับท่านจอมพล เพราะทางนี้เองก็ต้องแบ่งกำไรให้ท่านจอมพลเช่นกันน่ะค่ะ ดิฉันเลยทำอะไรไม่ได้”“มีส
Ler mais
เรื่องที่ต้องการรู้ 1-1
3เรื่องที่ต้องการรู้ ด้วยอำนาจผู้บัญชาการมณฑลแห่งซูเป่ยใช้เวลาเพียงสามวันเขาก็หาเจ้าของปิ่นที่เกาม่านอี้ให้หาจนเจอ เมื่อได้ข้อมูลแล้วจึงให้คนไปส่งข่าวกับเกาม่านอี้ที่ตระกูลเย่ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้เขายังไปหาเธอได้แต่ตอนนี้เธอแต่งงานแล้วจะคบค้ากับผู้ชายคนอื่นคงต้องระวังการถูกนินทาว่าร้ายวันนี้เขามาที่โรงพยาบาลเพื่อสอบถามบางอย่างจากอี้จินเฉิง แต่เธอคนนั้นไม่ได้อยู่ในห้องพักผู้ป่วยของเย่หมิงเสวียน เขาจึงยืนรออยู่หน้าห้องคิดว่าอีกไม่นานเธอคงมา“ผู้บัญชาการมาทำอะไรที่นี่หรือคะ”“มารอเธอ ว่างคุยกันหรือเปล่า”“ดิฉันยังมีงานอีกนิดหน่อย ผู้บัญชาการรอสักครู่ได้ไหมคะ”“ได้”พอเขาพูดจบเธอก็เดินเข้าไปในห้องพัก แต่ระหว่างที่เขากำลังยืนคุยกับเธออยู่หน้าห้อง ก็มีดวงตาคู่หนึ่งมองมาอย่างสงสัย ตามบทแล้วเขาไม่ควรจะยิ้มให้ผู้หญิงคนอื่นไม่ว่าเพราะเหตุผลอะไรก็ตาม อีกอย่างเขารักเธอมั่นคงมากจะมีใจไปคิดถึงผู้หญิงคนอ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status