7.การโจมตี

ด้านนอกกระโจมที่ตอนนี้ไม่ได้เงียบสงบแม้ว่าจะเป็นตอนกลางคืนก็ตามเพราะในยามนี้จะมีเหล่าเพศผู้มาดื่มกินกันอย่างคึกคักเพศเมียบางคนจะออกมาอยู่กับคู่ของตัวเองถือเป็นเรื่องปกติมาก ด้านนอกที่มีเพียงแค่แสงสว่างจากดวงดาวและแสงไฟจากคบเพลิงที่ก่อให้ความอบอุ่นเพศผู้แต่ละคนมีเครื่องดื่มกันคนละถ้วยที่ส่งกลิ่นคาวออกมาแต่ทุกคนก็ยังคงดื่มกันเหมือนกับว่าชินกับกลิ่นของมันแล้ว

เลือดเป็นเครื่องดื่มที่คนป่ามักจะดื่มกินกันเป็นเรื่องปกติสำหรับเพศผู้ที่มักจะดื่มกันเพื่อเอาแรงแต่เพราะกลิ่นของมันแรงมากทำให้คนที่ดื่มมันได้จะเป็นพวกนักล่าสัตว์หรือไม่ก็พวกที่มักจะใช้แรงในการทำงานมากๆ เพศเมียบางคนก็ดื่มมันแต่จะเป็นส่วนน้อยก็ตาม

“ตอนนี้ข้าเริ่มรู้สึกอิจฉาเจ้าบาไกแล้วล่ะ” ชายร่างสูงผมสีดำขึ้นพร้อมกับกระดกของเหลวที่อยู่ในถ้วยใบเล็กไปด้วย ปากก็ยกยิ้มไปเมื่อนึกถึงใบหน้าของบาน่าในวันนี้

“นั้นนะสิ ข้าก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน จำได้ว่าก่อนหน้านี้เจ้ายังบอกพูดว่าเจ้าบาไกเสียสติอยู่เลยที่เลือกบาน่ามาเป็นคู่”

“แล้วเจ้าบาไกหายไปไหนปกติจะมากินกับพวกเราไม่ใช่รึไง” หนึ่งในอีกคนพูดเสริม

“ข้าว่าบาไกอาจจะกำลังกล่อมบาน่าอยู่ก็ได้นะ”

เสียงของเพศเมียที่นั่งติดอยู่กับเพศผู้ของตัวเองไม่ได้ไกลมากนักพูดด้วยสีหน้ามีรอยยิ้มเมื่อพูดจบร่างบางก็กอดแขนตัวผู้ของตัวเองอย่างออดอ้อน ทุกคนกลับมาสภาพเดิมคือนั่งดื่มกินกันอย่างปกติก่อนที่จะเดินทางเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นก่อนที่ทุกคนจะได้รู้สึกตัวก็มีชายที่มาจากไหนไม่รู้วิ่งเซไปเซมาก่อนที่จะล้มมาทางพวกเขาทันที ร่างกายที่เปื้อนไปด้วยดินทรายและช้ำไปหมดทั้งตัวไม่เว้นแม้แต่ใบหน้าจนมองไม่รู้ว่าเป็นใคร

“เกิดอะไรขึ้น”

“มะ มีคน จ โจมตีข้า ข้างนอกนั้น อัก”

ร่างของชายหนุ่มที่ผมยาวถึงบ่าพูดก็เอามือกุมที่ท้องของตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวดก่อนที่จะสลบไปทั้งอย่างนั้น

สิ้นประโยคไม่ทันไรก็มีเสียงดังมาจากนอกพื้นที่ของเผ่าที่มีรั่วกั้นอาณาเขตเอาไว้อยู่ คนที่มาจากไหนไม่รู้ได้วิ่งเข้ามาทันทีเหมือนวางแผนกันมาอย่างดีแล้ว ทุกคนที่นั่งกันอยู่ลุกขึ้นมาทันทีก่อนที่จะตรงกิ่งเข้าไปทางกลุ่มคนแปลกหน้าที่น่าจะเป็นเผ่าอื่นที่มาเผื่อโจมตีและชิงเอาเพศเมียไปจากเผ่าอื่น มันถือเป็นเรื่องปกติมากเมื่อเพศเมียไม่เพียงพอต่อความต้องการและมีเพศผู้เยอะเกินไปถ้าไม่ไปหามาเองหรือได้มาจากการแลกเปลี่ยนก็ต้องชิงเอามาหรือมีเพศเมียกับเพศผู้ตัวอื่นในเผ่า แต่พอใช้วิธีหลังแล้วยังไงก็รู้ได้ว่ามีเพศเมียน้อยเกินไปตัวแทนของเผ่าหรือคนในเผ่าที่ต้องการเพศเมียก็จะวางแผนกันก่อนที่จะไปชิงเพศเมียมาจากเผ่าอื่นนั้นถือเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้

“เจ้าไปบอกคนในเผ่าว่าเราถูกโจมตี เร็วเข้า เดี๋ยวข้าจะไปจัดการพวกมันเอง”

ชายผมดำร่างสมส่วนตะโกนเสียงดังด้วยความร้อนใจก่อนที่เจ้าตัวจะไปหยิบอาวุธแล้ววิ่งไปทางกลุ่มคนแปลกหน้า ทำให้ร่างบางที่เป็นเพศเมียสองสามคนที่นั่งอยู่ตอนแรกต้องรีบวิ่งไปแจ้งเรื่องนี้ให้ท่านผู้เฒ่าและคนในเผ่าคนอื่นๆ

“ข้าจะไปแจ้งท่านผู้เฒ่า ส่วนพวกเจ้าไปบอกกับคนอื่นๆ”

“ได้ เดี๋ยวพวกข้าไปบอกกับคนอื่นเอง”

อีกด้านหนึ่ง

“เกิดอะไรขึ้น”

บาไกที่กำลังนอนมองหน้าของตัวเมียอย่างเพลินใจอยู่พูดขึ้นพร้อมขมวดคิ้วให้กับเสียงด้านนอกที่ดังมาไม่ขาดก่อนที่เจ้าตัวจะก้มลงไปบาน่าตัวเมียของตัวเองด้วยสายตาเป็นห่วงเพราะกลัวว่าร่างเล็กจะสะดุ้งตื่นขึ้นมา

“บาไกเผ่าอื่นมาโจมตีเรา ไปเร็ว”

“เกิดอะไรขึ้นข้างนอก” บาไกลุกขึ้นถามกาตินที่เป็นนักล่าด้วยกัน “ก็เผ่าอื่นนะสิ พวกมันมาโจมตีเราน่าจะเป็นนักล่าฝีมือดีด้วยเราต้องรีบไปจัดการพวกมันก่อนที่พวกมันจะเอาตัวเพศเมียในเผ่าเราไปหมด”

“…”

“ไปเร็วเข้าบาไก”

ชายหนุ่มหันไปมองร่างเล็กที่นอนหลับอย่างสบายใจโดยที่ไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นด้วยสายตาเป็นห่วง ทำให้เขาไม่รู้ว่าจะอยู่เฝ้าบาน่าที่นี่ดีไหมหรือว่าควรจะไปช่วยคนอื่นๆ ดีแต่ยังไม่ทันที่จะได้คิดว่าควรจะทำอะไรก่อนดีก็มีชายอีกคนที่เจ้าของกระโจมรู้จักดีบุกเข้ามาถึงในตัวกระโจม

“พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่นะ เร็วเข้า”

ชายผมดำอีกคนวิ่งเข้ามาก่อนที่จะมองไปที่เพศผู้สองคนและเบนสายตาไปที่ร่างบางที่เป็นตัวเมียของเพื่อนสนิทก่อนที่จะรู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เจ้าบาไกไม่อยากออกไปข้างนอกถ้าไม่กลัวว่าตัวเมียของตัวเองจะตื่นก็ต้องกลัวว่าเผ่าอื่นจะมาลักพาตัวเมียของตนไปแน่

ตัวเมียตัวนี้จะไม่รู้เรื่องอะไรเลยรึไง

คนในเผ่าเขาวุ่นวายกันอยู่แต่ตัวเมียนี้กลับหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้ได้ยังไง

ถ้าข้ามีจะเอาตัวเมียล่ะก็ข้าจะไม่เอาตัวเมียที่ขี้เกียจแบบเจ้าบาไกแน่ เพศผู้ทั้งสองคิดก่อนที่จะลากเพื่อนร่วมทางที่มักจะเดินทางไปล่าสัตว์ด้วยกันให้ออกไปช่วยคนในเผ่า

“ช่วยข้าด้วย ช่วยด้วย”

ออกมาจากกระโจมก็เห็นความวุ่นวายเต็มไปหมดชายในชุดหนังสัตว์ที่มีสีต่างออกไป การที่จะดูว่าคนไหนเป็นคนในเผ่าของเราจะดูได้ด้วยสีของแขนหรือสีของหนังสัตว์ที่แต่ละเผ่าจะเอาไปทำแตกต่างกันบางเผ่าย้อมสีที่ได้จากธรรมชาติมาย้อมเพื่อบ่งบอกว่าตัวเองมาจากเผ่าไหนและสีของเผ่าเราก็คือสีแดงที่จะปรากฏให้เห็นที่แขนของเพศผู้ที่มักจะออกไปล่าสัตว์ประจำกับแขนและข้อเท้าของเพศเมียที่มีคู่แล้ว

แขนและที่ใบหน้าสีสีน้ำเงินเข็มอยู่ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายมาจากเผ่าไหน พวกนั้นมากันประมาณ 20-30 คน ที่ตอนนี้กำลังลากเพศเมียที่อยู่ใกล้ที่สุดให้ออกไปนอกเผ่าอย่างรีบเร่ง พวกมันแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกระวังภัยและต่อสู้ส่วนกลุ่มที่สองน่าจะออกไปลักพาเพศเมีย

คนในเผ่าทั้งเพศผู้และเพศเมียที่พอที่จะสู้ได้และมีแรงอยู่ต่างออกมาพร้อมกับอาวุธเพื่อที่จะชิงเพศเมียในเผ่าที่กำลังถูกเพศผู้จากเผ่าอื่นเอาตัวไปกับต่อสู้และจับพวกเผ่าอื่นที่ก่อความวุ่นวายไปทั่วเพื่อเบนความสนใจ บาไกที่ตอนนี้วิ่งตรงไปที่เพศเมียในเผ่าของตัวเองที่กำลังถูกพาตัวไป

“ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย”

ร่างเล็กที่อายุน่าจะประมาณ 14-15 ปีตะโกนเสียงดังใบหน้ามีน้ำตานองหน้ามือและขาตีไปมาเพื่อต่อสู้กับเพศผู้ที่มีแรงและขนาดตัวต่างกันมากแต่ก็ไม่เป็นผลอะไร อีกฝ่ายเลยสายตามองมาด้านหลังแต่คนตรงหน้าก็ไม่คิดที่จะหยุดวิ่งเลยกลับวิ่งไปอีกทางที่ไปยังป่าแทน ก่อนที่จะมีชายที่แข็งแรงอีกสองคนมาขวางทางไม่ให้เขาวิ่งตามไปทัน

บาไกไม่รีรอที่จะต่อสู้เขาแตะไปที่ขาของอีกฝ่ายที่อยู่ใกล้ที่สุดให้ล้มลงจะพยายามวิ่งตามไปแต่ก็ถูกนั้นทำให้บาไกรู้ว่าชายที่ยืนตรงหน้าน่าจะเป็นมือใหม่ที่พึ่งจะออกสนาม เมื่อชายตรงหน้าล้มลงไปกองที่พื้นชายอีกคนก็ตรงดิ่งเข้ามาล็อกที่คอของเขาเอาไว้อย่างรวดเร็วด้วยการวิ่งตรงมาทางเขาก่อนที่จะเบี่ยงตัวหลบไปด้านหลังก่อนที่จะล็อคคอของเขาได้ในที่สุดแต่มันก็ไม่ทำอะไรเขา เงาของชายที่อยู่ด้านหลังเหมือนได้สัญญาณอะไรบางอย่างส่งมาเป็นเสียงเหมือนสัตว์ร้องออกมาจากป่า ชายคนที่อยู่ด้านหลังก็พลักบาไกออกไป

เจ้านี้มันหลอกข้าอย่างนั้นเหรอ ไม่น่าเป็นไปได้มันต้องเป็นหัวหน้านักล่าแน่

ชิ นี้ข้าแพ้มันเรอะ

“ไปกันได้แล้ว”

เสียงทุ้มของอีกฝ่ายพูดขึ้นก่อนที่จะวิ่งออกไปตามมาด้วยอีกคนที่ถูกบาไกจัดการไป ลมหายใจของบาไกเริ่มหายใจแรงมากขึ้น ร่างกายที่อยู่ดีๆ ก็อ่อนแรงไปอย่างดื้อๆ จนสายตาของบาไกเหลือบไปมองที่ไหล่ด้านซ้ายก็เห็นว่ามีบางอย่างปักอยู่นั้นทำให้เขารู้ว่าสองคนนั้นมาเพื่อเรียกความสนใจ

“บ้าเอ่ย! อลิสข้าต้อง ต้องไปหาอลิส” บาไกที่ร่างเริ่มไม่ไหวแล้วพยายามที่จะเดินกลับไปท่ามกลางคนอื่นในเผ่าที่วิ่งตรงไปที่ป่าเพื่อไปตามเพศเมียในเผ่าที่ถูกเอาตัวไป

“บาไกเจ้าไหวไหม นี้เจ้าโดนพิษรีบไปหาท่านผู้เฒ่าเร็ว” เดรเดินเข้ามาพยุงตัวบาไกด้วยสีหน้าเป็นห่วงแต่ก็ถูกเจ้าตัวปัดออก “ไม่ ข้าจะ จะไปหาอลิส ข้าจะไปหาบาน่าของข้า” บาไกที่เริ่มไม่ได้สติจนพูดชื่อถูกชื่อผิด

“สภาพของเจ้าอย่างนี้ยังจะเป็นหัวบาน่าอีกเรอะ ข้าว่าเจ้าไปหาท่านผู้เฒ่าก่อนเดี๋ยวข้าจะไปดูนางเอง”

“ไม่ ข้าจะไปเอง”