1

โจวอวี้หลานมองลงไปยังกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวอยู่ริมลำธาร พร้อมกับสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านมาราวกับกำลังปลอบโยนให้ใจสงบ ช่างขัดกับกระแสน้ำที่กระทบโขดหินจนซาดกระเซ็น

ในขณะที่กำลังอยู่ในภวังค์กับภาพตรงหน้า ดื่มด่ำกับบรรยากาศที่ชวนให้นึกถึงเนื้อเรื่องในนิยาย ก็ต้องถูกขัดจังหวะเมื่อได้ยินเสียงของคนกลุ่มใหญ่ดังขึ้นด้านหลัง ทำลายความเงียบสงบลงในพริบตา

“นักเขียนคนนี้ลำเอียงชัด ๆ เจี้ยนหงเป็นพระรองแท้ ๆ แต่กลับได้บทเท่สุด ๆ ทั้งยังช่วยนางเอกจากกระแสน้ำที่แรงขนาดนั้นได้ อีกทั้งยังรอดมาได้ทั้งคู่แบบนี้ ช่างเป็นตัวละครของลูกรักนักเขียนเสียจริง”

เสียงนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ค่อนข้างตื่นเต้นจากการที่แฟน ๆ นิยายร่วมกลุ่มกัน ถึงแม้โจวอวี้หลานจะเห็นด้วยกับถ้อยคำเหล่านั้น แต่ภายในใจของเธอก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าก่อนที่เจี้ยนหงที่เป็นพระรองของเรื่องนี้จะช่วยชีวิตนางเอกที่กำลังจะฆ่าตัวตาย พระเอกของเรื่องก็เคยช่วยนางเอกที่ถูกลูกพี่ลูกน้องผลักตกน้ำเอาไว้แล้วเหมือนกัน

ทำไมถึงไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้กันบ้าง...

นึกแล้วเธอก็เผลอย่นจมูกใส่อีกฝ่ายเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้ ถึงอย่างนั้นคนพูดก็ไม่ทันเห็น เพราะมัวแต่เพลินเพลินอยู่กับการวิพากษ์วิจารณ์ตัวละคร ก่อนที่โจวอวี้หลานจะหันกลับไปมองบรรยากาศข้างหน้าที่ไม่ต่างจากในนิยายที่นักเขียนบรรยายเอาไว้

เบื้องหน้าคือจุดชมวิวชื่อดังในหมู่บ้านชนบทเล็ก ๆ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน ที่กำลังได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านนิยาย เพราะเป็นสถานที่ต้นแบบของฉากสำคัญในนิยายเล่มฮิตที่กำลังดังอยู่ในตอนนี้

เธอยืนอยู่ตรงจุดเดียวกันกับที่ผู้แต่งนิยายคนนั้นเคยนั่ง จุดที่นักเขียนคนดังเคยกล่าวไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า “เพียงแค่นั่งมองสายน้ำ ก็เกิดเป็นพล็อตเรื่องได้โดยไม่รู้ตัว” และเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์หลังจากนั้น นิยายเล่มนี้ก็ถูกตีพิมพ์ กลายเป็นหนังสือขายดีทั่วประเทศ ทั้ง ๆ ที่เนื้อเรื่องแทบจะไม่มีอะไร

แต่ก็ยังทำให้เธออ่านจนแทบไม่ได้นอน ถึงขั้นต้องมาดูสถานที่ที่เป็นแรงบันดาลใจของนักเขียนคนนั้น

เป็นเพียงแค่นิยายรักธรรมดาระหว่างสตรีที่ถูกครอบครัวทอดทิ้ง กับบัณฑิตยากจนผู้มีหัวใจที่งดงาม

นางเอกของเรื่องถูกใส่ร้ายจนสูญเสียคู่หมายของตนไปให้กับลูกพี่ลูกน้อง และสุดท้ายต้องจำใจแต่งงานกับชายหนุ่มที่ควรจะเป็นคู่หมายของลูกพี่ลูกน้องแทน

หรือเรียกว่าการสลับตัวคู่หมาย...

แต่ใครจะคิดว่าชะตาชีวิตของนางเอกกลับผกผัน เมื่อชีวิตที่คล้ายกับกำลังเดินลงเหวกลับกลายเป็นชีวิตที่ผู้คนอิจฉา จนลูกพี่ลูกน้องที่วางแผนใส่ร้ายนางเอกแทบจะกระอักเลือด ที่ต้องเสียอดีตคู่หมายที่ดีไปให้นางเอก

บุรุษผู้นั้นก็แค่ก้อนกรวดธรรมดาก้อนหนึ่งทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้ ทำไมถึงทำให้ชีวิตของอวี้หลานดีกว่านางไปได้ สตรีเช่นนั้นสมควรเหนือกว่านางหรือ?

การตบหน้านางร้ายเช่นนี้ย่อมกุมหัวใจแฟน ๆ นิยายไว้ได้ และอีกหนึ่งเหตุผลที่นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมถล่มทลายก็เป็นเพราะพระเอกผู้แสนดี

คนดีที่สาว ๆ หลายคนอยากให้มีอยู่จริงในโลกแห่งความเป็นจริง คนที่ไม่เพียงแค่ยื่นมือมาช่วยในวันที่นางเอกอ่อนแอ แต่ยังยอมยืนอยู่เคียงข้างในวันที่ทั้งโลกทอดทิ้ง

ถึงอย่างนั้นนางเอกของเรื่องกลับไม่ได้รับความนิยมเท่าไรนัก ถูกด่าตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่องไม่ต่างกับนางร้าย เพียงเพราะความอ่อนแอที่เอาแต่ตัดพ้อต่อโชคชะตา ถูกลูกพี่ลูกน้องตัวเองรังแกก็ไม่ตอบโต้

อีกทั้งยังเอาแต่คิดจะตายอยู่เกือบค่อนเรื่อง หลายเสียงจึงตำหนิว่าถ้าไม่ใช่เพราะพระเอกเป็นบุรุษที่แสนดี ป่านนี้นางเอกคงไม่รอดมาได้หรอก

‘ถ้าเป็นฉันนะ ไม่มีทางปล่อยให้ผู้ชายดี ๆ ขนาดนั้นติดแหง็กอยู่ในเมืองเล็ก ๆ แบบนี้แน่ แต่ก็นะ...เธอไม่ใช่นางเอกของเรื่องนี้สักหน่อย’ โจวอวี้หลานได้แต่คิดแล้วก็ถอนหายใจ ก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินกลับไปยังทางเดิมที่เธอเดินผ่านมา

ทว่าขาของเธอกลับสะดุดอะไรบางอย่าง ทำให้ทั้งร่างเซถลาไปทางรั้วไม้ที่กั้นเอาไว้เพื่อป้องกันคนตกลงไปในน้ำ และดูเหมือนโชคชะตายิ่งเล่นตลกเมื่อตัวเธอเสียหลักเอียงหงายจนล้มไปอีกฝั่ง แม้จะพยายามคว้ารั้วไว้ แต่ทว่าร่างทั้งร่างกลับถูกแรงโน้มถ่วงกระชากลงไปในน้ำที่ไหลเชี่ยว

ตู้ม!

ทุกคนต่างหันซ้ายหันขวาเมื่อได้ยินเสียงของอะไรสักอย่างร่วงหล่นลงไปในน้ำ

“อะไรตกลงไปในน้ำน่ะ”

“ไม่เห็นมีนี่” ทั้ง ๆ ที่โจวอวี้หลานตกลงไปทั้งคน แต่กลับไม่มีใครทันเห็นเหตุการณ์นั้น และก็ไม่มีใครรู้ว่าเพื่อนร่วมทริปคนหนึ่งกำลังพยายามต่อสู้กับสายน้ำอยู่เพียงลำพัง

หรือบางทีที่ทุกคนไม่รู้อาจจะเป็นเพราะตอนนี้ร่างของโจวอวี้หลานนั้นถูกสายน้ำกลืนหายไป และพาหญิงสาวมายังสถานที่ใหม่...

ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งอยู่คนละยุคและคนละมิติกับสถานที่ก่อนหน้า ชาวบ้านกำลังตกใจและรีบวิ่งไปมุ่งดูรอบ ๆ ลำธาร เพราะได้ยินเสียงบางอย่างตกลงไปในน้ำ แม้จะมีคนมากมายแต่น้อยคนนักที่จะว่ายน้ำในกระแสน้ำที่รุนแรงเช่นนี้ได้ทุกคนจึงทำได้เพียงแค่ตะโกนบอกว่ามีคนตกลงไปในน้ำ

“มีอะไรเกิดขึ้นหรือทำไมหน้าตาตื่นกันเช่นนั้น”

“ข้าได้ยินว่ามีคนตกน้ำ”

“อะไรนะคนตกลงไปหรือ ตกหรือกระโดดลงไปเองกันแน่” เสียงของชาวบ้านเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ