مشاركة

ข้ามาก่อน

last update تاريخ النشر: 2026-07-09 00:02:02

“ตกลง!!” ไม่มีสิ่งใดให้เขาสงสัย หลายวันมานี้นางพิสูจน์แล้วว่าการที่มาช่วยกองทัพของเขาให้แข็งแรงขึ้น
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   ENDข้าผู้นี้มาเพื่อมอบครอบครัวให้ท่าน

    สาวใช้วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น”ฝ่าบาทเตรียมสินสอดและประทานรางวัลมาไว้จนเต็มลานจวนไปหมดเลยเจ้าค่ะ พิธีแต่งตั้งฮองเฮามีประกาศจัดงานรื่นเริงถึง10วัน พร้อมยกเกี้ยวทองให้เว่ยอ๋องยกมารับเจ้าสาว“ ตอนนี้นางกำลังแต่งตัวเป็นชุดเจ้าสาว โดยจะจัดงานคำนับฟ้าดินในจวนอ๋องที่ฝ่าบาทประทานให้ใหม่“ข้าขอไปคำนับท่านพ่อท่านแม่ก่อน“ นางยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องทำ มองรอบๆจวนที่สดชื่น และสดใส ประดับประดาดวยป้ายมงคล ผ้ามงคล รวมถึงคนในจวนที่มีหน้ามีตากลับมาเหมือนเดิม อาจจะยิ่งใหญ่กว่าเดิม ”ก่อนฝ่าบาทจะเสด็จมา รีบไปเถอะเจ้าค่ะ“ นางถูกแม่นมหวังประคองมาจนถึงโถงบรรพชนหลังจวน ชุดแต่งงานที่หนักอึ้งทำนางก้าวไวมากไม่ได้ ในขณะที่กำลังจะยกชายกระโปรงเพื่อก้าวข้ามธรณีประตู จู่ๆก็มีมือหนาเข้ามาประคองนางไว้”ข้ารีบมาเพราะรู้ว่าเจ้าอยากคำนับบิดามารดาในบ้านของตนก่อน ไปเถอะ“ เว่ยเซียนเฉินประคองภรรยาเข้าไปด้านใน ป้ายบรรพบุรุษที่ล่วงลับ อยู่เต็มชั้นวาง แต่ตรงซอกเล็กๆนางทำป้ายไว้ให้สตรีนางนึง สตรีที่ชื่อเดียวกับนาง เพียงแต่อักษรสะกดไม่เหมือนกันเหล้าถูกเทลงลางด้านหน้า ธูปถูกส่งต่อ คำอธิฐานของนางไม่มีอะไรมาก วันนี้นางเพียงแต่มาแจ้ง

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   ความผิดสกุลเว่ยข้ารับไว้เพียงผู้เดียว!!

    “ฮึก!! หึ!! ก็สมควรแล้วมิใช่หรือ แม่เจ้ามันก็แค่สตรีโสมม ที่อยากได้สามีชาวบ้านจนตัวสั่น ข้าไม่ส่งมันไปที่หอนางโลมก็ดีแค่ไหนแล้ว จริงๆข้าตั้งใจฆ่าเจ้าด้วยซ้ำหากไม่เห็นประโยชน์ที่จะเก็บเจ้าไว้ขู่คนอื่น ป่านนี้เจ้าคงตามไปรักใคร่กับครอบครัวเจ้าที่ยมโลกแล้ว!! ขอบคุณข้าสิ!! ขอบคุณสิ!” มือหนากดบีบลงแรงไปอีกจนตอนนี้คนที่ตะโกนใส่เขาอย่างไม่ยอมแพ้หน้าเขียวคล้ำและเริ่มหายใจติดขัด“ท่านพี่“ เสียงหวานของลู่ซิงเยี่ยนทำสติของเว่ยเซียนเฉินกลับคืนมา เขาปล่อยมือออกก่อนจะสบัดจนนางล้มลง”เจ้าต่างหากที่ต้องไปคำนับแทบเท้ามารดาข้า อยากให้มารดาข้าเป็นบ้างั้นหรือ เจ้าลองมองบุตรสาวที่เจ้ามีกับชายชู้ดูสิ!!“ เขาถอยออกมาให้นางดูลู่ซิงเยี่ยนป้อนยาบางอย่างให้อดีตองค์หญิงใหญ่กิน ไม่นาน นางเริ่มมีอาการเหม่อลอย ก่อนจะหัวเราะ จากนั้นก็ร้องไห้”ตาย ข้าอยากตาย เอาวิญญาณข้าบูชาองค์เทพ ข้าอยากตายๆ ข้าจะตาย ฮ่าๆ“ ท่าทางนั้นเหมือนคนในครอบครัวเขาไม่มีผิด”เจ้า เจ้าทำอะไรกับลูกข้า!!“ ตอนนี้ฝ่าบาทจับมือจิงเมิ่งฮวาถอนออกไปมองดูเหตุการณ์ทุกอย่างบนตั่งทอง ไม่มีการห้ามใดๆ ไม่เหลือเยื่อใยความสัมพันธุ์อะไรทั้งนั้น”ทำเฉกเช่นเดียวกับท

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   ซากปรักหักพังของความเห็นแก่ตัว!!

    คำสั่งพระองค์เหมือนลมที่ว่างเปล่า บัดนี้ฮองเฮาเหมือนคนที่ถือไพ่เหนือกว่า นางแหงนหน้าขึ้นหัวเราะด้วยความสะใจ“ระวังภัยจากจากหม่อมฉันงั้นรึ เหตุใดสตรีที่พระองค์รักนักรักหนาจึงมิระวังภัยให้นางด้วยเล่า!!! หรือว่า รักไม่จริง!! พระองค์เพียงแค่หลอกใช้นางเท่านั้น!!” สายตาเกลียดชังถูกส่งให้จิงเมิ่งฮวาก่อนที่ฝ่ามือจะประทับลงมาเพี้ยะ!!“จะใครต่อใครก็ต้องการเจ้า วาสนาการจะได้ขึ้นเป็นฮองเฮางั้นรึ เจ้าฝันไปแล้ว สิ้นจากฝ่าบาท รัชศกหยวนชิงจะต้องพินาจลงวันนี้เช่นกัน!!“ ร่างเล็กที่ถูกตบล้มลงไปกับพื้น ฝ่าบาทวิ่งลงมาประคองนางอันเป็นที่รักทันที”อวี๋หราน เป็นข้าหรือที่อยากขึ้นเป็นฮองเฮา หากข้าอยากขึ้นเป็นฮองเฮาอย่างเจ้าว่า ฝ่าบาทจะตกไปถึงมือเจ้าหรือ กำยานปลุกกำหนัดที่เจ้าใช้มันทำอะไรพระองค์ไม่ได้ ก่อนแต่งงานหนึ่งวันพระองค์ผนึกเส้นปราณห้ามมีบุตร เจ้าดูสิ รักแท้ที่พระองค์มอบให้ข้ามั่นคงแค่ไหน ผิดกับเจ้า!!“ จิงเมิ่งฮวาลุกขึ้นยืนโดยมีฝ่าบาทช่วยประคอง”เจ้าบอกว่าอ๋องฝานคือคนรักที่เจ้ายอมสละทุกอย่างหวังให้เขาขึ้นครองราชงั้นรึ แล้ว…โจรป่าผู้นั้นที่ลอบได้เสียกันที่หุบเขาซานไถตอนเจ้าโปปดว่าไปถือศีลนั่นเล่าเรียกว่

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   ต้นเหตุมาจากพระองค์!!

    คำพูดนั้นของใต้เท้าฟางทำทั้งห้องเงียบกริบ”ไม่ได้!!” ร่างบางที่เคยมีสง่าราศรีอยู่สูงส่งเหมือนหงส์เคียงบัลลังก์มังกรมานาน บัดนี้เบ้าตาที่ลึกโหล นัยตาแดงกล่ำ รีบลุกขึ้นอย่างโงนเงน“ฆ่าองค์หญิงใหญ่ไม่ได้ พวกเขาคือความหวังเดียวที่จะดึงแคว้นจิงเจียงให้มาเป็นพวกเรา!!” คำพูดนี้ทำเหล่าข้ารับใช้ก้มหน้าหงุด“ท่านพี่ แม้ชาตินี้ข้าทำผิดสิ่งใด แต่ว่า…บุตรสาวและบุตรชายของข้าจะ…ล่วงมาอยู่บนดินได้ไม่ได้!!” ฮองเฮาเดินไปหาลูกพี่ลูกน้องที่ร่วมกันกระทำความผิดมานาน และเตรียมโค่นบัลลังก์ ก่อนจะจับเสื้อเขาและเขย่าไปมา“เช่นนั้นเราจะตายกันหมด!!” ใต้เท้าฟางพูดเสียงเหี้ยม “เราไม่มีเวลาแล้ว หากเว่ยโหวกำจัดรัชทายาทได้ แต้มเราจะเป็นต่อได้อย่างไร!!” ฮองเฮานั่งลงอย่างหมดแรง“ส่งคนของท่านที่เหลือไปช่วยบุตรชายของข้า ไม่ว่าอย่างไร เขาคือไท่จื่อ เขาต้องได้ครองบัลลังก์ต่อไป รัชศกหยวนชิง ต้องสิ้นสุดลงด้วยมือของข้าเอง!!” นางสั่งเสียงเด็ดขาดก่อนจะเดินไปที่ตู้ไม้หยิบตราพยัคฆ์ออกมา“ถือตาพยัคฆ์นี้ไปหาอ๋องฝาน บอกเขาว่า ถึงเวลาที่ลูกชายของข้าและเขาจะขึ้นเป็นใหญ่แล้ว!!“ความลับที่ปกปิดมานาน ตอนนี้นางรู้แล้วว่าคงปิดต่อไปไม่ไหว

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   ข้าจะพาเจ้ากลับเมืองหลวง

    “อ่าาา ข้าลืมคิดเรื่องนี้ไป ไม่ได้สิๆ เจ้าท้องเถอะข้าอยากมีหลานตัวอ้วนๆกลมๆ” การพูดคุยของ2พี่น้องนั้นทำหลายๆคนอดขำไม่ได้ สุดท้ายทุกคนจำต้องยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา เมื่อพี่ชายเจ้าสาวมองน้องอย่างแสนรัก“ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าทำหน้าที่พี่ชายที่ดีที่สุดแล้ว พวกท่าน…อวยพรให้น้องรองด้วยนะขอรับ!!” มือหนายกขึ้นมากดบริเวณหัวตา มองน้องสาวที่ถูกบุรุษร่างสูงใหญ่ประคองเข้าไปคำนับฟ้าดินด้วยความสุขจนล้น เสียดายเพียงบิดามารดา และแม่รองของเขาไม่ได้อยู่อวยพรตรงนี้!!“เยี่ยนเยี่ยน ทุกสิ่งที่เจ้ากับข้าวางแผนกันไว้ ข้าจัดการให้ได้ตามที่เจ้าขอทุกอย่าง รออีกหน่อยจวิ้นกั๋วกงของเจ้าและตระกูลลู่ที่เจ้าห่วงนักหนา ข้าจะทำให้รุ่งเรืองกว่าเดิม ขอบคุณที่เจ้าส่งข้ามาเจอผู้ชายที่ดีเช่นนี้!!”“ท่านพ่อท่านแม่ พี่น้องทุกคน ต่อจากนี้ข้ามีภรรยาที่รักและเข้าใจ ยามถึงเทศกาลมีคนยกน้ำชาไหว้บรรพบุรุษกับข้าแล้ว พวกท่านช่วยอวยพรให้ชีวิตต่อจากนี้ของข้ามีนางเคียงข้างไปตลอดด้วยเถิดขอรับ” ความรื่นเริงมีไปอีก3วัน3คืน บ่าวสาวก็เข้าหอถึง3วัน3คืนเช่นกัน!!“ทะ ท่านพี่ข้า อ๊าาา ไม่ไหวแล้ว” คนที่ชวนภรรยามาแช่น้ำร้อนกลางดึก กำลังตอกตึงท่อ

  • ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้   เข้าใจดีท่านแก่แล้ว!!

    1เค่อไม่ขาดไม่เกิน เว่ยเซียนเฉินเดินกลับมาในห้องนอน พบอาหารมากมายวางเต็มโต๊ะ“ข้ายังไม่ได้กินข้าวเลย ท่านนั่งลงสิ” เขายอมนั่งลงแต่โดยดี ไม่ใช่นั่งเก้าอี้ตัวเอง แต่เป็นการยกนางขึ้นและเขานั่งแทน ส่วนนางนั่งลงบนตักเขาอีกที!!“ท่านเอาแต่ใจเกินไปแล้ว!!” มุกปากบางเฉียบยกยิ้ม“ข้าเดินออกไปแค่1เค่อ เจ้ากลับมีของกินมากมาย” เขาไม่ได้คีบอะไรกิน มีเพียงนางที่กินอย่างเอร็ดอร่อยให้สมกับกินข้าวำม่ลงมาหลายวัน บางครั้งยังคีบอาหารป้อนเขาถึงปาก“เดินออกไปตรงนี้ก็เจอครัวแล้ว” จริงๆแล้วมันเป็นอาหารที่เอามาจากในเมืองหลวง นางเก็บจากในจวนไว้ที่มิติ ทุกอย่างยังร้อนและสดใหม่“ซิงเยี่ยนเจ้า…เคืองใจอันใดหรือไม่ที่ข้ารีบร้อน” คนที่เคี้ยวอาหารจนแก้มพอง รีบกลืนก่อนจะยกน้ำชาตาม“ไม่ๆ ข้าเข้าใจดี ท่านแก่แล้ว” นางพูดตามใจคิด ผิดกับคนฟัง เขานิ่งค้างอยู่กับที่ จากที่เท้าคางมองนาง ตอนนี้กลับกระพริบตาอย่างไม่อยากเชื่อหู“นะ นั่นสิ ข้าแก่กว่าเจ้าถึง…14ปี อุ๊บ!!” ขนมกุ้ยฮวาถูกริมฝีปากเล็กที่กัดอีกฝั่งนึงไว้ดันฝั่งที่เหลือเข้าปากเขา ก่อนจะกัดอีกครึ่งกินอย่างเอร็ดอร่อยการกระทำเช่นนั้นทำเขาใจเต้นโคมคราม ตอนนี้เขาเหมือนคนคุ้มด

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status