ตอนที่ 201 ชวนลงทุนในธุรกิจ

101 2-2

            ตอนที่ 201 ชวนลงทุนในธุรกิจ

            ถูกกล่าวหาใส่ความขนาดนี้ กลุ่มคนที่เฉินเฉวียนเย่เชิญมาพลันร้องตะโกนสวนตอบทันที น้ำเสียงสีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจเช่นกัน

           

            “นังมนุษย์ป้า! นี่แกกำลังหมายความว่ายังไงห๊ะ? กล้าดีมากนะที่มากล่าวหาว่าลูกพี่ของเราเป็นพวกล่อลวงเด็ก? นี่แกคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

            “ถูกต้อง! ต่อให้ไม่รับเด็กคนนี้เป็นลูก ในอนาคต ลูกพี่ของเราก็ต้องมีลูกไว้สืบทายาทอยู่ดี! วันนี้เพิ่งจะจัดงานฉลองต้อนรับเป็นวันแรก กลับพูดถึงเรื่องสมบัติขึ้นมาซะแล้ว? นี่พวกแกไม่หน้าเงินเกินไปหน่อยรึไง?”

            “ทำไม? ถ้าไม่มีเงินมาล่อก็คงไม่อยากรับลูกพี่เป็นพ่อสินะ? นี่พวกแกเห็นลูกพี่ของฉันเป็นตัวอะไรห๊ะ!?”

            ใครๆต่างก็พากันรุมก่นด่าสาปแช่งสารพัด ทว่าป้าผางกลับไม่สะทกสะท้านเกรงกลัวแม้แต่น้อย! ตรงกันข้าม เธอเป็นสุดยอดมนุษย์ป้ามานานนับสิบปี ไม่มีใครเคยด่าเธอแล้วจากไปเฉยๆได้! เธอจะต้องได้ด่ามันกลับ!        

            ป้าผางเท้ามือข้างหนึ่งวางบนสะโพกอ้วนหนา อีกข้างที่ว่างอยู่ก็ยกขึ้นชี้หน้าด่ากราดใส่ทุกคนบนโต๊ะเสียงดังลั่น

            “อะไรของพวกแกห๊ะ? ฉันผิดนักรึไงที่เป็นห่วงเด็กคนนี้? พ่อแท้ๆของเธอก็เสียผู้เสียคนไปแล้ว ครอบครัวที่มีอยู่ก็ใช่ว่าจะดีอะไร สารเลวกันทุกตัว! ชีวิตของเด็กผู้หญิงคนนี้เกิดมาราวกับถูกคำสาป! เพราะฉะนั้น ฉันขอร้องเถอะนะ ขอแค่ใครสักคนที่รักเด็กคนนี้ด้วยใจจริง และดูแลเธอด้วยความรัก! ส่วนเรื่องสมบัติอะไรนั่น ฉันก็เห็นว่าเป็นแค่เครื่องยืนยันเท่านั้นเอง!”

            เห็นสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดี จางหลานจึงเตรียมลงสนามช่วยเหลือป้าผางอีกแรง เพราะเธอเองก็เป็นอีกหนึ่งคนเช่นกันที่รู้สึกว่หลินจิงซูกำลังถูกเอาเปรียบ

            แรกเริ่มนั้น ความตั้งใจเดิมของเธอก็เพียงแค่ต้องการเข้าร่วมสังสรรค์ และแสดงความยินดีกับหลินจิงซูเท่านั้น แต่ใครจะไปรู้ว่า สถานการณ์ทุกอย่างจะดำเนินมาถึงจุดแตกหักเช่นนี้?

            ในที่สุด เฉินเฉวียนจำต้องออกโรงเอง เขายกมือขึ้นตบโต๊ะพร้อมคำพูดเพียงสั้นๆว่า

            “พอแล้ว! ช่วยเงียบกันหน่อยครับ!”

            ระดับเสียงของเขาไม่ดังหรือเบามากจนเกินไป แต่ก็สามารถแสดงถึงบารมีอันยิ่งใหญ่ของตน และมากพอที่จะหยุดศึกระหว่างสองฝ่ายให้สงบลงได้

            เมื่อบรรยากาศกลับสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง เฉินเฉวียนเย่จึงประกาศว่า

            “วันนี้ถือเป็นวันมงคล ทุกคนในงานต่างก็เป็นแขกผู้มีเกียรติของผม ดังนั้น โปรดอย่ามีเรื่องทะเลาะกันเป็นดีที่สุด และเพื่อความสบายใจของทุกคน ในเมื่อผมออกปากยินดีเป็นพ่อทูนหัวของหลินจิงซูแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้เช่นกันที่ผมจะไม่ยกทรัพย์สมบัติอะไรให้กับลูกคนนี้เลย”

            ประกาศออกไปเช่นนั้นแล้ว เขาก็หันไปมองหน้าหลินจิงซูพร้อมกับพูดขึ้นว่า

            “สาวน้อย บอกมาได้เลยว่าต้องการร้านค้าแห่งไหนบนถนนไป๋ฮั่น? ฉัน เฉินเฉวียนเย่ ไม่เคยคิดตระหนี่กับลูกสาวตัวเองอยู่แล้ว!”

            ทันทีที่หลินจิงซูได้ยินคำพูดประโยคนี้ เธอก็ถึงกับมือไม้อ่อนฮวบ ทำตะเกียบร่วงลงกับพื้นทันที

            ตั้งแต่เกิดใหม่ในชาตินี้ ยังไม่เคยมีใครที่ใจดีกับเธอขนาดนี้มาก่อนเลย!

            นี่หมายความว่า ผู้ชายคนนี้กำลังจะยกร้านค้าแห่งหนึ่งให้กับเธอ โดยที่เธอไม่ต้องเสียเงินแม้แต่หยวนเดียวงั้นเหรอ?!

            แต่เมื่อไตร่ตรองอย่างรอบครอบแล้ว หลินจิงซูจึงได้ส่ายหน้าปฏิเสธในอึดใจต่อมา

            “คุณพ่อเฉิน หนูขอบคุณมากสำหรับความเมตาที่มีให้หนู แต่ความหวังดีนี้หนูไม่สามารถรับไว้ได้จริงๆ เพราะรูปแบบธุรกิจบนถนนไป๋ฮั่นที่คุณกำลังดูแลอยู่ มันไม่ใช่ธุรกิจที่หนูให้ความสนใจเท่าไหร่ค่ะ”

            ใช่ว่าเธอจะไม่ทราบ เหตุผลที่ถนนไป๋ฮั่นสายนี้สามารถทำเงินให้กับเฉินเฉวียนเย่ได้เป็นกอบเป็นกำนั้น ทั้งหมดเป็นเพราะผังการคมนาคมของประเทศที่ยังพัฒนาไม่เสร็จสิ้นดี จึงส่งผลให้ถนนสายนี้เป็นถนนเพียงสายเดียวที่เชื่อมต่อกับหลากหลายหมู่บ้านและตัวเมือง แต่ในอีกห้าปีข้างหน้า รัฐบาลจะออกแผนบูรณะสร้างทางหลวงใหม่ ส่งผลให้ถนนคนเดินสายนี้ได้รับความนิยมลดฮวบน้อยลงทันตาเห็น

            ถนนไป๋ฮั่นแห่งนี้จะกลายมาเป็นถนนร้างที่ถูกลืมในอนาคต และเฉินเฉวียนเย่จะสูญเสียแหล่งรายได้หลักจำนวนมหาศาลไปจากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้

            เท่าที่เธอจำได้ เฉินเฉวียนเย่นับเป็นเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์รายหนึ่ง โฉนดที่ดินกว่าแปดในสิบส่วนบนถนนไป๋ฮั่น ล้วนแล้วแต่อยู่ในกำมือของเขาทั้งสิ้น พูดง่ายๆก็คือ ในอีกห้าปีข้างหน้า เฉินเฉวียนเย่จะกลายเป็นบุคคลล้มละลายอย่างแน่นอน

            แต่ถึงอย่างไร หลินจิงซูก็จะไม่ยอมให้เขาดำดิ่งไปถึงจุดนั้นอย่างแน่นอน!

           

            เพราะแบบนี้รึเปล่านะ? จึงเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เหลาหวางโถวหาตัวเฉินเฉวียนเย่ไม่พบในชาติก่อนหน้า?

            เมื่อใดที่เฉินเฉวียนเย่สูญเสียท่อน้ำเลี้ยงใหญ่จากธุรกิจบนถนนสายนี้ไป เขาย่อมต้องเสาะหาวิถีทางอื่นเพื่อชดเชย และยังมีวิธีใดที่จะสามารถทำเงินได้รวดเร็วไปกว่าการเล่นพนันอีกหรือ?

            กฎเหล็กสำคัญของวิชาโกงไพ่ก็คือ ผู้ใช้ห้ามนำอารมณ์ความโลภเข้ามาปะปนโดยเด็ดขาด มิฉะนั้น ผลลัพธ์ที่จะตามมาก็คือ…ความหายนะ!

            และในบรรดาโคตรเซียนร้อยทั้งร้อย ล้วนมีจุดจบที่ไม่สวยหรูเท่าไหร่นัก…

            หลินจิงซูบอกความต้องการของตนให้เฉินเฉวียนเย่ฟังทันที

            “หนูอยากจะย้ายไปในตัวเมืองผิงเฉิง เพื่อเริ่มต้นธุรกิจขายชานมไข่มุกกับแม่ค่ะ ก่อนหน้านี้ หนูกับแม่เองก็เคยเปิดเป็นร้านรถเข็นแถวบ้านมาก่อนแล้ว ซึ่งผลตอบรับนับว่าดีมากทีเดียว สามารถทำเงินได้มากหลายพันหยวนต่อเดือน มีหลักฐานทางบัญชีพร้อมสรรพ ถ้าสงสัย ก็สามารถขอตรวจสอบได้เลย ไหนๆตอนนี้ทุกคนก็อยู่กันพร้อมหน้าแล้ว หนูขอถามเลยก็แล้วกันว่า มีใครสนใจที่จะร่วมลงทุนในธุรกิจชานมไข่มุกของหนูบ้างมั้ยคะ?”