ตอนที่ 277 ดอกไม้แห่งคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

139 2-2

            ตอนที่ 277 ดอกไม้แห่งคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

            เนื่องจากมีนิสิตหญิงเพียงไม่กี่คนในคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จึงทำให้สาวสวยอย่างหลินจิงซูกลายมาเป็นสมบัติล้ำค่าของคณะไปโดยปริยาย

            ในระหว่างการเข้าค่ายรับน้องวันแรก สายตาของเหล่านิสิตชายแทบทุกคนในคณะ ต่างก็จับจ้องมองมาที่หลินจิงซูเป็นตาเดียว

            ภายใต้แสงอาทิตย์อันร้อนแรงที่กำลังแผดเผา ก็มีนิสิตชายคนแล้วคนเล่าพากันยื่นขวดน้ำเย็นชื่นใจส่งให้กับเธอ

แต่ทว่าหลินจิงซูกลับปฏิเสธทั้งหมด เพราะเธอไม่ต้องการสร้างสัมพันธ์กับชายหนุ่มเหล่านี้มากจนเกินไป

                       

            เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไป นิสิตชายเหล่านั้นจึงได้ตระหนักว่า ดอกไม้งามแห่งคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ผู้นี้ กลับไม่ง่ายที่จะเข้าหาเลย

                  การเข้าค่ายรับน้องเป็นเวลาสิบวัน ก็เป็นอันสิ้นสุดลงในพริบตา

                  แทบทุกคนในตอนนี้ต่างมีผิวไหม้เกรียมเป็นสีแทนราวกับถ่านหิน แต่ไม่ใช่กับหลินจิงซู หลายคนต่างตกตะลึงเมื่อพบว่า เธอคนนี้ยิ่งถูกแดดกลับยิ่งสวยมากขึ้น!

                  อาจเป็นเพราะร่างกายของหลินจิงซูมีภูมิคุ้มต่อดินฟ้าอากาศอยู่ก่อนแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่ต้องขี่สามล้อไปส่งชานมไข่มุกตามสถานที่ต่างๆทั่วเมือง ผิวหนังและใบหน้าของเธอล้วนถูกแสงแดดแสบร้อนเหล่านี้ขัดเกลาอยู่นับครั้งไม่ถ้วน ส่งผลให้ค่ายรับน้องตลอดสิบวันที่ผ่านมานี้ ไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย

                  “นิสิตคนไหนที่สนใจจะสมัครเข้าเป็นกรรมการนักศึกษา ขอให้เตรียมพร้อมให้ดี เพราะวันพรุ่งนี้จะมีการปราศรัยของผู้ลงสมัครทั้งหมด”

                  เสียงป่าวประกาศดังขึ้น

                  ลงสมัครเลือกตั้งกรรมการนักศึกษางั้นเหรอ?

                  หลินจิงซูเริ่มสนใจขึ้นมาทันที!

                  “จิงซู ฉันอยากลงสมัครเป็นประธานกรรมการนักศึกษาจังเลย เธอล่ะ จะลงสมัครด้วยรึเปล่า? แล้วถ้าสมัคร จะสมัครตำแหน่งไหนเหรอ?”

                  จ้าวลี่ตื่นเต้นไฟลุกโชน

                  “ฉัน…”

                  เห็นอีกฝ่ายกระตือรือร้นถึงเพียงนี้ หลินจิงซูก็ถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ เธอเองก็ต้องการลงสมัครเป็นประธานกรรมการนักศึกษาเช่นเดียวกัน…

                  ในความเห็นของเธอ ตราบใดที่มีโอกาสก็ควรคว้าตำแหน่งสูงสุดมาไว้ในมือ

                  เป็นเพราะอุปนิสัยและบุคลิกที่จืดชืดของเธอในช่วงมัธยมต้น ทำให้เธอไม่เคยได้ลองลงสมัครเป็นคณะกรรมการนักเรียนเลยสักครั้ง แต่ในชีวิตนี้ เธอเองก็อยากจะลองดูสักตั้งเหมือนกัน

                  ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานกรรมการนักศึกษา ย่อมพ่วงท้ายมาด้วยสิทธิพิเศษและประโยชน์ต่างๆมากมาย!

                  ประโยชน์ต่างๆที่ว่าก็อย่างเช่น ทุนการศึกษาสำหรับเรียนต่อในระดับปริญญาโทและเอกต่อไป ยิ่งมาในฐานะประธานคณะกรรมการนักศึกษาด้วยแล้วล่ะก็ ยิ่งต้องได้รับการพิจารณาจากหน่วยงานผู้มอบทุนเป็นพิเศษ

                  มีตำแหน่งประธานกรรมการนักศึกษาอยู่ในกำมือ เสมือนปูพรมแดงสู่ความสำเร็จไปแล้วครึ่งทาง!

                 

            ฉะนั้น ตำแหน่งนี้จึงนับว่ามีการแข่งขันช่วงชิงที่สูงมากมาโดยตลอด

            “ฉันเองก็อยากจะลงสมัครเป็นประธานกรรมการนักศึกษาเหมือนกัน”

            หลินจิงซูเอ่ยบอกไปตามตรง ไม่คิดที่จะปกปิดซ่อนเร้นความต้องการของตนไว้เช่นกัน

            เมื่อจ้าวลี่ได้ยินอย่างนั้น เธอก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าจะเริ่มบูดบึ้งเป็นหอยขม

            “ฉันใฝ่ฝันอยากจะเป็นเจ้าคนนายคนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ขอร้องเถอะนะจิงซู เธออย่ามาลงสมัครแข่งกับฉันเลยนะ!”

            หลินจิงซูขยิบตาให้อีกฝ่ายพร้อมส่งยิ้มอย่างคนขี้เล่น

            “แข่งขันกันอย่างยุติธรรมก็ดีแล้วนี่ อิอิ”

            แต่เมื่อก้าวเท้าตรงเข้าไปเพื่อลงสมัคร บรรยากาศรอบบริเวณนั้นกลับอัดแน่นไปด้วยความกดดันอย่างคาดไม่ถึง

                  โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับตำแหน่งประธานกรรมการนักศึกษา เพราะเพียงแค่ตำแหน่งนี้อย่างเดียว ก็มีผู้มาร่วมสมัครแข่งขันกันเกือบร้อยแล้ว!

                  ทุกคนที่มายืนอยู่ตรงนี้ ต่างก็รู้ซึ้งถึงพลังอำนาจของตำแหน่งนี้เป็นอย่างดี

                  ถึงคราวของหลินจิงซูที่ต้องขึ้นเวทีเพื่อปราศัย ดูเหมือนเธอจะเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวที่ดูเป็นธรรมชาติมากที่สุด อีกทั้งยังไม่มีความประหม่าใดๆอีกด้วย

                  เป็นเพราะหลินจิงซูในเวลานี้ ต้องพบปะติดต่อกับผู้คนหลากหลายประเภทเพื่อสร้างเครือข่ายธุรกิจ ในแง่ของวาทศิลป์และคารมที่คมคายนั้น หลินจิงซูจึงนับว่าเป็นเลิศ!

            คำปราศรัยที่สู้อุตส่าห์เรียบเรียงแต่งขึ้นมาตลอดทั้งคืน หลินจิงซูก็สามารถยืนพูดบนเวทีต่อหน้าคนนับพันได้อย่างลื่นไหล ต่างจากเพื่อนร่วมห้องและคู่แข่งคนอื่นๆ ที่ต่างพูดจาติดๆขัดๆ บางท่อนบางประโยคก็พูดตะกุกตะกักจนแทบฟังไม่เป็นภาษา อีกทั้งกิริยาท่าทางยังโยกไหวไปมาไม่อยู่กับที่ สายตาก็ล่อกแล่กไม่อยู่กับร่องกับรอยเช่นกัน

            หลังการลงคะแนนเลือกตั้งเสร็จสิ้น ผู้ชนะที่สามารถคว้าตำแหน่งประธานกรรมการนักศึกษาไป ก็คือหลินจิงซู

            ผลคะแนนที่ออกมาครั้งนี้ค่อนข้างเป็นเอกฉันท์อย่างมาก

            นิสิตนักศึกษาทุกคนต่างปรบมือกันอย่างครึกครื้น เปล่งเสียงร้องแสดงความดีใจกันยกใหญ่

            “ยินดีด้วยประธาน!”

            คะแนนเสียงหลักที่ช่วยผลักดันให้หลินจิงซูขึ้นเป็นประธานกรรมการนักศึกษาได้สำเร็จ คงจะหนีไม่พ้นเหล่านักศึกษาชาย

            โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิสิตชายในคณะ ร้อยทั้งร้อยต่างเทคะแนนให้กับเธอทั้งสิ้น!

            เห็นสาวสวยได้ขึ้นเป็นประธานกรรมการนักศึกษาเช่นนี้ ย่อมหนีไม่พ้นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่านิสิตหญิงคนอื่นๆ

            “แค่หน้าตาสวยอะไรก็ดีไปหมดนั่นแหละ ดูหน้าผู้ชายพวกนั้นสิ ทุเรศชะมัด!”