Beranda / โรแมนติก / ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 / ตอนที่ 295 เจอจ้าวลี่ในคณะละครสัตว์ (2)

Share

ตอนที่ 295 เจอจ้าวลี่ในคณะละครสัตว์ (2)

Penulis: Chawin
last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-12 15:11:17

            148 2-2

            ตอนที่ 295 เจอจ้าวลี่ในคณะละครสัตว์ (2)

            “แล้วเธอได้ด่านังนั่นสวนกลับไปรึเปล่า?”

            เพื่อนที่นั่งข้างกันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว ราวกับมีอารมณ์ร่วมไปด้วยกัน

            “ก็แน่นอนสิ! จะเหลือเหรอยะ!! ระดับฉันแล้ว จะยอมให้มันมารังแกอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง? ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นแล้วล่ะก็ ป่านนี้ฉันตบนังนั่นหัวทิ่มพื้นไปนานแล้วล่ะ! แต่ฉันก็ไม่ปล่อยมันไปง่ายๆหรอกนะ ฉันแอบไปฟ้องเรื่องนี้กับอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยล่ะ!”

            จ้าวลี่ยิ้มมุมปากดั่งผู้ชนะ สีหน้าอารมณ์ของเธอตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจยิ่ง

            “ไม่ใช่แค่ฟ้องนะ แต่ฉันยังใส่สีตีไข่เข้าไปซะเยอะเชียว! พนันได้เลยว่า อาจารย์ที่ปรึกษาได้เกลียดขี้หน้านังโง่นั่นไปอีกนานเลยล่ะ! ฮ่าๆ…”

            “คอยดูเถอะ พ้นช่วงทดลองงานคณะกรรมการนักศึกษาเมื่อไหร่ นังซื่อบื้อหลินจิงซูเตรียมตัวถูกปลดฟ้าผ่าได้เลย! ทีแรกฉันตั้งใจจะยุยงเพื่อนร่วมคณะให้พากันรวมหัวกันเกลียดนั่งนั่นด้วย แต่ผ่านไปพักใหญ่ กลับมีนิสิตหญิงบางคนเท่านั้นที่ฉันหลอกได้สำเร็จ ส่วนพวกผู้ชายน่ะเหรอ…เชอะ! ไม่รู้จะเลียแข้งเลียขานังนั่นอะไรนักหนา! อุตส่าห์เสี้ยมแทบตาย กลับไม่ได้ผลเลยสักตัว!”

            พูดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของจ้าวลี่ก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์เต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์

            “นังซือบื้อนั่นมันสวยขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

            เพื่อนของเธอเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

            “ก็ไม่เห็นจะสวยเท่าไหร่เลย! คล้ายๆกับพวกปีศาจจิ้งจอกร่านๆมากกว่า! ที่มันคว้าตำแหน่งประธานนักศึกษาไปได้ก็เพราะหน้าตาล้วนๆ! ส่วนความสามารถน่ะเหรอ หาแทบไม่เจอ!”

            จ้าวลี่ยังคงพูดต่อด้วยอารมณ์หงุดหงิดฉุนเฉียว

            “เธอฟังดูแล้วจะรู้ว่าทำไมฉันถึงได้เกลียดนังหน้าโง่นั่นมากขนาดนี้! ฉันอุตส่าห์บอกมันไปตรงๆแล้วว่า ฉันอยากจะเป็นประธานนักเรียน แต่มันก็ยังจงใจลงสมัครแข่งกับฉัน!”

            “แล้วที่น่ารังเกียจที่สุดก็คือ พอรู้ว่าฉันชอบผู้ชายคนหนึ่งในคณะ มันก็ยังหน้าด้านยืนกรานจะแย่งไปอีก! ลงทุนถึงขั้นที่ว่าแกล้งทำเป็นสำออยข้อเท้าพลิก หวังให้ผู้ชายคนนั้นมาสนใจมันแทนที่จะเป็นฉัน! ผู้หญิงต่ำช้าแบบนั้น ฉันจะทำให้มันทนอยู่ในมหาวิทยาลัยนี้ต่อไปไม่ได้เลย คอยดูสิ!!”

            “….”

            หลินจิงซูที่นั่งอยู่เบาะหลังถึงกับบีบกำปั้นกระชับแน่น

            เธอคิดมาตลอดว่า เหตุผลเดียวที่จ้าวลี่วางแผนขโมยเงินค่าธรรมเนียมการศึกษาไปนั้น เพียงเพราะต้องการแย่งตำแหน่งประธานนักศึกษาไปจากเธอเท่านั้น

            แต่ใครจะไปคาดคิดว่า ความอาฆาตแค้นของจ้าวลี่กลับฝังลึกไปมากกว่านั้น ถึงขั้นต้องการจะบีบคั้นให้หลินจิงซูอยู่ในมหาวิทยาลัยได้อย่างไม่เป็นสุข!

            “แต่ได้ยินมาว่า นังนั่นถึงขั้นแจ้งตำรวจเลยไม่ใช่เหรอ? แต่ตำรวจค้นทั้งด้านในและนอกหอพักแล้ว แต่กลับไม่พบเงินค่าธรรมเนียมพวกนั้นเลย นี่เธอเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนเหรอ?”

            เพื่อนสาวคนนั้นเอ่ยถามด้วยความสงสัย

            ประกายตาเจ้าเล่ห์แล่นโฉบผ่านดวงตาของจ้างลี่ เธอสมัครใจตอบอย่างภาคภูมิใจว่า

            “ฉันซ่อนมันไว้ใต้ขั้นบันไดหนีไฟด้านนอกอาคาร ยังไงก็ต้องขอบใจเธอมากจริงๆที่ช่วยฉันจนถึงตอนนี้ ในที่สุด ก็ถึงเวลาที่ตำแหน่งประธานนักศึกษาจะตกอยู่ในกำมือของฉันซะที!”

            “…”

            หลินจิงซูแทบอยากจะจิกหัวจ้าวลี่ขึ้นมาตบสั่งสอนสักชุดใหญ่ แต่เมื่อนึกถึงชัยชนะอันงดงามหลังจากนี้ เธอจึงต้องสงบจิตสงบใจลงอย่างรวดเร็ว

            กระโตกกระตากไปในตอนนี้ก็เปล่าประโยชน์ สู้รวบหัวรวบหางจัดการขั้นเด็ดขาดในคราวเดียว ย่อมสำราญใจกว่าเป็นไหนๆ!

            ตราบใดที่จ้าวหลี่ไม่ยอมปริปากยอมรับว่า ตนเองเป็นคนขโมยเงินค่าธรรมเนียมการศึกษานั่นไป ด้วยทักษะการแสดงละครชั้นครูของเธอ ก็จะยิ่งทำให้ตัวเธอเองดูดีในสายตาของคนอื่นๆมากขึ้นไปอีก

            แม้ฟังดูจัดการได้ยากเย็น แต่ทว่าหลินจิงซูกลับมีวิธีที่จะรับมือเตรียมไว้แล้ว…

            เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้จ้าวลี่เห็นเธอ หลินจิงซูจึงแอบย่องออกจากโรงละครสัตว์ก่อนเวลา

            ผ่านไปครู่หนึ่ง การแสดงละครสัตว์ในรอบนี้ก็ได้สิ้นสุดลง

            เมื่อติงจู้ฮั่วกลับมาถึงหลังเวทีก็พบว่า หลินจิงซูได้มานั่งนิ่งอยู่ตรงนี้นานแล้ว

            “ออกมาเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ?”

            ติงจู้ฮั่วเอ่ยถามไปพลาง จัดเก็บอุปกรณ์การแสดงไปพลาง

            “ค่ะ” หลินจิงซูตอบเบาๆพร้อมพยักหน้าอย่างยิ้มแย้ม ทุกน้ำเสียงและอากัปกิริยาล้วนไร้ซึ่งความอาฆาตแค้นใดๆต่อจ้าวลี่เจือปนอยู่เลย ราวกับว่าอีกไม่นาน ‘เหยื่อ’ ตัวนั้นของเธอ ก็ใกล้จะถึงฆาตในอีกไม่ช้าแล้ว

            หนึ่งชั่วโมงต่อมา ติงจู้ฮั่วที่อยู่หลังเวทีก็เก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย

            “จิงซู รับไป”

            จู่ๆติงจู้ฮั่วก็ยื่นธนบัตร50หยวนให้กับหลินจิงซู

            จังหวะแรกสุดนั้น หลินจิงซูได้แต่ฉงนใจไม่กล้าขยับตัวแม้เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งภาพความทรงจำในวัยเด็กได้ฉายปรากฏขึ้นภายในหัว

            เธอจำได้ว่า เมื่อสมัยที่ยังเป็นเด็กนั้น ทุกครั้งที่มาชมการแสดงของติงจู้ฮั่วในคณะละครสัตว์นี้ เขาก็มักจะให้เงินค่าขนมกับเธอเสมอหลังเสร็จสิ้นการแสดง

            เศษเงินค่าขนมที่มีติดตัวเธอในสมัยยังเด็ก ส่วนใหญ่ก็ล้วนได้มาจากคุณอาคนนี้แทบทั้งสิ้น

            แม้สถานะการเงินของหลินจิงซูในตอนนี้จะดีเลิศเพียงใด แต่เธอก็ไม่คิดเกี่ยงงอน และได้ยื่นมือออกไปรับด้วยความเต็มใจ

            “ขอบคุณสำหรับค่าขนมนะคะ!”

            “ตั้งใจเรียนให้ดีล่ะ ตอนนี้เธอเป็นบัณฑิตเพียงคนเดียวที่เชิดหน้าชูตาของครอบครัวเราแล้วนะ ต้องสู้ๆเข้าไว้รู้มั้ย!”

            และติงจู้ฮั่วก็ยังคงพูดประโยคเดิมเสมอมา โดยบอกให้เธอตั้งใจเรียนอีกทั้งย้ำด้วยว่า เธอเป็นดั่งสมบัติล้ำค่าของครอบครัว!

             

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status