ตอนที่ 371 สนใจซื้อแฟรนไชส์

                  186 2-2

                  ตอนที่ 371 สนใจซื้อแฟรนไชส์

                  ไม่ว่าเรื่องนั้นจะยากเย็นแสนเข็ญสักเพียงใด ขอแค่จงเชื่อมั่นในตัวเอง หลินจิงซูก็เชื่อว่าทุกอย่างจะต้องผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

                  นึกถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในอนาคตที่กำลังรอคอยเธออยู่ หลินจิงซูก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นและเริงร่าใจ

                  วันต่อมา ติงเสวี่ยเหม่ยและเฉินเฉวียนเย่ก็ได้เดินทางไปที่ร้านชานมไข่มุกกันตั้งแต่เช้าตรู่

                  เพียงยกม่านขึ้นเปิดการค้าขาย สองสามีภรรยาคู่นี้ก็ได้รับความสนใจจากฝูงชนรอบข้างอย่างรวดเร็ว

                  หลินจิงซูรู้สึกปลื้มปีติใจเป็นที่สุด ได้เห็นผู้เป็นแม่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งอย่างที่ควรจะเป็นในชาตินี้ ต่อให้มีเงินสักสิบล้านมากองสุมอยู่ต่อหน้า ก็ยังไม่อาจทำให้เธอมีความสุขได้เท่านี้เลย

                  แค่ช่วงเช้าของวัน ยอดขายโดยรวมก็ปาเข้าไปกว่าหลายร้อยแก้วแล้ว ยิ่งเป็นช่วงเที่ยงวัน ลูกค้าก็จะยิ่งต่อแถวกันให้วุ่นวาย สองสามีภรรยาอย่างติงเสวี่ยเหม่ยและเฉินเฉวียนเย่ ต่างก็ต้องวิ่งวุ่นมือเป็นระวิงราวกับมีไฟจี้ก้น

                  พบเห็นสถานการณ์เช่นนี้ หลินจิงซูจึงรีบเข้าไปช่วยทันที แต่ทว่ากลับถูกติงเสวี่ยเหม่ยร้องห้ามเอาไว้

                  “ไม่เป็นไรซูซู ไม่ต้องเข้ามาช่วย ต่อไปลูกก็ต้องยกหน้าที่การบริหารจัดการร้านทั้งหมดให้เราสองคนอยู่แล้ว ถ้าแค่นี้ยังทำกันไม่ได้ ก็หมายความว่าพวกเราไม่คู่ควรน่ะสิ”

                  ตระหนักได้ถึงความตั้งใจของผู้เป็นแม่ หลินจิงซูก็ไม่คิดโต้แย้งใดๆเช่นกันและยอมถอยแต่โดยดี

                  “ได้ข่าววันนี้มีเรียนช่วงบ่ายไม่ใช่เหรอจ๊ะ? ลูกรีบเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยเถอะ”

                  สาวน้อยพยักหน้าตอบรับอย่างเชื่อฟัง และตั้งใจจะเดินจากไปทันที

                  ทว่าทันใดนั้นเอง กลับมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งได้รับชานมไข่มุกที่ตนสั่ง เดินออกมาในเวลาไล่เลี่ยกันกับเธอ หลังดูดชิมรสชาติของชานมไข่มุกได้เพียงคำเดียว ก็ถึงกับดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ส่งเสียงชื่นชมไม่หยุดปาก

                  “มายก้อด! ความลึกล้ำของรสชาติแบบนี้นี่มันอะไรกัน! อร่อยสุดยอดไปเลย! ใครมันช่างคิดขึ้นได้นะ!”

                  สำหรับตัวหลินจิงซู เธอคุ้นชินกับเสียงชื่นชมรอบตัวเหล่านี้มามากเกินพอแล้ว

                  ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า ทั่วทั้งถนนสายนี้มีร้านชานมไข่มุกเปิดแข่งกันนับหลายสิบร้าน แต่เพราะอะไรกันล่ะ ที่ทำให้ร้านของหลินจิงซูสามารถครองใจลูกค้ามาได้จวบจนทุกวันนี้ หากไม่ใช่เพราะรสชาติ?

                  หากเธอไม่รู้จักพัฒนาและต่อยอดผลิตภัณฑ์จนบังเกิดเป็นสูตรชานมไข่มุกรสชาติใหม่ๆขึ้นมา สุดท้ายร้านแห่งนี้ก็คงไม่ต่างอะไรกับปลาตัวหนึ่งในฝูงใหญ่ คงเป็นเพียงชานมไข่มุกรสชาติทั่วไปเหมือนสินค้าเลียนแบบของเจ้าอื่นๆ

                  ติงเสวี่ยเหม่ยก้าวเท้าฉับออกหน้าต้อนรับลูกค้ารายนั้นอย่างว่องไว ยิ้มแย้มด้วยความสุขใจเมื่อรับฟังเสียงชื่นชมไม่หยุดปาก

                  “ผลิตภัณฑ์ตัวนี้เป็นชานมกุหลาบที่ลูกสาวดิฉันเพิ่งคิดค้นมาใหม่ค่ะ! นอกจากรสชาติที่หอมอร่อยแล้ว เครื่องดื่มนี้ยังสามารถช่วยบำรุงผิวพรรณของลูกค้าให้เปล่งปลั่งสวยงามยิ่งขึ้นด้วยนะคะ!”

                  ผู้หญิงคนนั้นหันศีรษะขวับจ้องหน้าหลินจิงซูตาไม่กระพริบ ไม่ว่าจะมองอย่างไร สาวน้อยตรงหน้าก็ยังเป็นเพียงเด็กนักศึกษาอย่างแน่นอน

                  “โอ้? อย่าบอกนะว่าทั้งหมดนี้ เธอเป็นคนคิดค้นสูตรขึ้นมาเอง? สาวน้อย เธอนี่มันจีเนียสจริงๆ!”

                  “สาวน้อยจ๊ะ สนใจจะขายแฟรนไชส์ให้ฉันร่วมลงทุนบ้างมั้ยล่ะ?”

                  ไม่น่าเชื่อ! มีคนในยุคสมัยนี้รู้จักศัพท์คำว่าแฟรนไชส์ด้วย! หลินจิงซูที่แทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ถึงกับแอบดีใจจนเนื้อเต้น!

                  พูดกันตามตรง ดูเหมือนจะมีแค่เธอกับหลิวหมิงกระมัง ที่รู้จักศัพท์คำว่าแฟรนไชส์ น้อยคนนักที่จะมีแนวคิดล้ำสมัยในยุคสมัยแบบนี้

                  เห็นหลินจิงซูยังปิดปากเงียบไม่ให้คำตอบ ผู้หญิงคนนั้นก็รีบเสนอเงื่อนไขต่อทันที

                  “ฉันสนใจตลาดด้านนี้มาก ถ้าจะให้สอนสูตรการชงชาพวกนี้ทั้งหมด จะคิดสักเท่าไหร่ล่ะ? บอกราคามาได้เลย!”

                  ทั้งเฉินเฉวียนเย่และติงเสวี่ยเหม่ย ได้แต่ตกตะลึงกับการกระทำที่โฉ่งฉ่างตรงไปตรงมาของลูกค้าใจใหญ่คนนี้เป็นอย่างมาก

                  สำหรับติงเสวี่ยเหม่ยที่ยังคงมีหัวคิดโบราณล้าหลัง เธอหมายมั่นเพียงแค่ว่า ตราบใดที่ยังมีเรี่ยวแรงหลงเหลือ ตนย่อมสามารถทำมาหากินกับการชงชานมไข่มุกแบบนี้ไปได้ชั่วชีวิต ส่วนเรื่องการขายอาชีพตัวเองกินนั้น กลับไม่เคยมีอยู่ในหัวมาก่อนเลยสักนิด และแน่นอนว่าเธอต้องปฏิเสธอย่างแน่นอน

                  “ต้องขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้ทางเรายังไม่มีแผนจะรับพนักงานเพิ่มค่ะ…”

                  ทว่าติงเสวี่ยเหม่ยเพิ่งพูดยังไม่ทันขาดคำ กลับถูกหลินจิงซูพูดสวนขึ้นฉับพลัน

                  “แน่นอนค่ะ! ทั้งสูตรทั้งร้านหนูขายให้ได้หมดเลยค่ะ!”

                  อะไรนะ?!

                  ติงเสวี่ยเหม่ยตัวแข็งทื่อลมแทบจับ เจ้าตัวยืนจ้องหน้าลูกสาวแน่นิ่งอยู่อย่างนั้นด้วยความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง!