ตอนที่ 374 ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่

188 1-2

            ตอนที่ 374 ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่

            ทางด้านติงเสวี่ยเหม่ยและเฉินเฉวียนเย่ก็กำลังเฝ้ารับชมลูกสาวที่ตนภาคภูมิใจผ่านหน้าจอทีวี

            แลเห็นสาวน้อยของพวกเขายืนให้สัมภาษณ์อยู่ต่อหน้าไมโครโฟน ที่บรรดานักข่าวทั้งหลายยื่นส่งเข้ามานับสิบอัน คำพูดคำจาของเธอล้วนเป็นไปอย่างฉะฉานมั่นอกมั่นใจราวกับมืออาชีพ ทั้งคู่ต่างรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งกับความสำเร็จในครั้งนี้ของหลินจิงซู ไม่มีใครคาดฝันอย่างแท้จริงว่า เด็กสาวคนนี้จะกลายมาเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้ถึงเพียงนี้

            “ซูซูในทีวีดูโดดเด่นมากจริงๆ!”

            เมื่อเห็นติงเสวี่ยเหม่ยตื่นเต้นดีใจจนแทบนั่งไม่ติด เฉินเฉวียนเย่ก็รีบยกมือตบไหล่เธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

            “ใช่ๆ ตอนนี้ซูซูดูโตเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัวไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าสาวน้อยคนหนึ่งจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้!”

            รับฟังคำชื่นชมของเฉินเฉวียนเย่ที่พูดไม่หยุดปาก ติงเสวี่ยเหม่ยรู้สึกดีใจเป็นที่สุด วินาทีเดียวกันนั้น เธอก็วิ่งตรงดิ่งไปที่ห้องครัว เร่งมือทำอาหารชุดใหญ่เพื่อเตรียมไว้สำหรับต้อนรับการกลับบ้านของลูกสาวโดยเฉพาะ

            ระหว่างทาง หลินจิงซูบังเอิญชนเข้ากับหวู่ฮ่าวชิงที่กำลังเดินเล่นอยู่ข้างนอกพอดี

            “โอ้ประธาน! เมื่อครู่ฉันเพิ่งดูประธานให้สัมภาษณ์ทางทีวีไปหยกๆ! ตอนแรกที่เห็นฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาเลยว่านั่นจะเป็นประธานจริงๆ! สามารถกลายมาเป็นผู้ถือหุ้นเครือโรงแรมใหญ่ได้ตั้งแต่อายุยังน้อยเพียงแค่นี้ สมแล้วที่เป็นประธานของเรา สุดยอดไปเลย!”

            รับฟังเสียงชื่นชมจากปากหวู่ฮ่าวชิง หลินจิงซูได้แต่ยิ้มและพยักหน้าตอบรับอย่างจริงใจ

            “ถ้าไม่มีนายคอยช่วยเหลือ ฉันเหรอจะมีวันนี้ได้? ไว้วันไหนว่างๆ เราออกไปทานอะไรอร่อยๆด้วยกันสักมื้อเถอะนะ ฉันขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง!”

            สัมผัสรับรู้ได้ว่าหลินจิงซูในเวลานี้ร่าเริงและมีความสุขมากเพียงใด ที่สำคัญ เธอยังเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเขาไปเดทอีกด้วย! หวู่ฮ่าวชิงถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน

            หากเปรียบเทียบกับเพื่อนนิสิตหญิงคนอื่นๆในมหาวิทยาลัย หลินจิงซูจัดว่ามีเสน่ห์เฉพาะตัวบางอย่างที่ทุกคนไม่มี        

            สิ่งนั้นไม่ใช่แค่เรื่องอัจฉริยะทางด้านธุรกิจ หรือมันสมองอันชาญฉลาดเฉียบแหลมของเธอเท่านั้น แต่ยังมีพลังความกระตือรือร้นในด้านบวกที่พร้อมแบ่งปันให้แก่ทุกคนรอบข้างที่อยู่ใกล้ตัวด้วย

            ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ภายเรือนร่างเล็กๆที่แสนบอบบางของเธอนั้น จะเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังความสดใสมากมายถึงเพียงนี้

            สำหรับตัวเขาแล้ว หวู่ฮ่าวชิงรู้สึกประทับใจในตัวหลินจิงซูยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด แม้บางครั้งเธอจะเผชิญกับวันที่มืดหม่น ถูกความอยุติธรรมเล่นงานเอาบ้าง แต่เธอก็ยังสามารถทำให้วันเหล่านั้นกลับกลายเป็นแสงสว่างที่สดใสได้ แตกต่างจากจ้าวเสี่ยวย่า ที่วันๆไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง สักแต่จะเที่ยววิ่งไล่ตามตื๊อเขาราวกับคนตาบอดไปวันๆ

            “ถ้าอยากจะตอบแทนกันจริงๆล่ะก็ ฉันมีความคิดดีๆแล้วล่ะ นี่ประธาน ช่วยสอนทักษะของบาร์เทนเดอร์ให้ฉันหน่อยสิ!”

            ได้ยินคำร้องขอเช่นนี้ หลินจิงซูถึงกับเลิกคิ้วด้วยความสงสัย เจ้าหนุ่มนี่ก็ใช่ย่อยเหมือนกัน คิดจะมาล้วงความลับทางการค้ากันซึ่งหน้าแบบนี้เชียวเหรอ?

            เรื่องสูตรการผสมเครื่องดื่มทั้งหมดในบาร์ ล้วนแต่ถูกปิดเป็นความลับสุดยอด แม้แต่พ่อครัวบางคนถึงขั้นคุกเข่าฝากตัวเป็นศิษย์ หลินจิงซูก็ยังไม่ยอมถ่ายทอดวิชาให้ด้วยซ้ำไป

            ทักษะการเป็นบาร์เทนเดอร์ไม่ใช่เรื่องผิวเผินอย่างที่คิด และไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเรียนรู้ได้เช่นกัน เพราะนอกเหนือจากความคิดสร้างสวรรค์แล้ว คุณยังต้องมีความแม่นยำในเรื่องสัดส่วนการผสมและควบคุมปริมาณแอลกอฮอล์อีกด้วย

            ศาสตร์แห่งค็อกเทลคือการผสมเครื่องดื่มรสหวานลงไปในเหล้า เพื่อให้แอลอฮอล์มีค่าเป็นกลาง กล่าวคือ คนที่จะมาทำงานในส่วนนี้ได้ จำเป็นจะต้องรู้จักวัตถุดิบทุกชนิดที่จะใส่ลงไปในเครื่องดื่มเป็นอย่างดี ทั้งนี้เพื่อให้ได้รสชาติที่อร่อยและปลอดภัยต่อผู้บริโภค ซึ่งนี่ยังไม่รวมถึงเคล็ดลับพิเศษต่างๆ ที่บาร์เทคเดอร์พึงมีเพื่อให้ความบันเทิงแก่ลูกค้าทุกคนด้วย

            เห็นหวู่ฮ่าวชิงเป็นหนุ่มสายกีฬานิสัยซื่อๆ ไหนเลยจะคาดคิดว่า เขาจะมีความสนอกสนใจในด้านนี้ด้วยเช่นกัน 

            แต่เมื่อลองใคร่ครวญดูแล้ว หากจะพูดถึงบาร์หรือร้านนั่งดื่มในยุคสมัยของเธอเมื่อชาติก่อนหน้านี้ ในสายตาของทุกคน มักจะเห็นสถานที่ดังกล่าวเป็นแหล่งอโคจรที่มีแต่หนุ่มสาวมามั่วสุมกัน

            แต่หลินจิงซูต้องการสร้างบาร์ในยุคนี้ ให้เป็นสถานที่ระดับสูงสำหรับใช้เจรจาธุรกิจเสียมากกว่า 

            เธอต้องการให้แขกทุกคนที่มาที่นี่ได้พักผ่อนไปด้วย ไม่ใช่เพียงแค่ใช้สถานที่แห่งนี้เป็นการเจรจาธุรกิจเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังต้องการเปิดโอกาสให้วัยรุ่นหนุ่มสาวที่มีรสนิยมดี ได้มีโอกาสมานั่งจิบค็อกเทลผ่อนคลายกันอย่างสบายๆด้วย

            ยิ่งสามารถรองรับกลุ่มลูกค้าได้หลากหลายมากเท่าไหร่ อัตราการบอกต่อและใช้บริการซ้ำก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย สิ่งนี้จะช่วยสร้างรากฐานที่มีเสถียรภาพให้กับธุรกิจโรงแรมต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

            ปัจจุบัน เธอได้กลายมาเป็นหุ้นส่วนของโรงแรมแล้ว จึงยิ่ต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากขึ้น

            หากจะให้ถ่ายทอดความลับที่เป็นดั่งจุดขายหลักของโรงแรมไป คงจะเป็นเรื่องไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก…

            หลินจิงซูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจส่ายหน้าปฏิเสธคำขอของเขา

            “เรื่องแบบนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อนนะ ทักษะบาร์เทนเดอร์ถือเป็นความลับทางการค้าอย่างหนึ่งของโรงแรมเรา ฐานะทางบ้านนายเองก็ออกจะร่ำรวย ขืนฉันสอนให้นายวันนี้ ดีไม่ดีนายไปเปิดบาร์แข่ง แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ?”

            เผชิญกับคำปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาของหลินจิงซู หวู่ฮ่าวชิงกลับไม่ได้รู้สึกโมโหเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับหัวเราะจนท้องคัดท้องแข็งด้วยซ้ำ

            “เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน! ประธาน ครอบครัวของฉันรับราชการกันแทบทั้งบ้าน จะเอาเวลาที่ไหนไปเปิดธุรกิจล่ะ! ยิ่งตัวฉันเองยิ่งแล้วใหญ่ ประธานก็รู้จักฉันดีไม่ใช่เหรอ สมองด้านธุรกิจของฉันออกจะทึบแบบนี้ จะมีปัญญาไปเปิดบาร์แข่งกับประธานได้ยังไงล่ะ!”

            “งั้นให้ฉันทำงานพิเศษในโรงแรมเป็นกะก็ได้ ถือซะว่าเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ของประธานไปในตัวด้วย ดีมั้ยล่ะ?”

            เนื่องจากหวู่ฮ่าวชิงแอบหวั่นใจ เกรงว่าหญิงสาวที่ตนแอบชอบจะปฏิเสธอีกครั้ง จึงเร่งพูดเสริมต่อทันทีว่า

            “ฉันไม่เรียกเงินเดือนสูงๆหรอกน่า ไม่เอาเลยก็ยังได้! แค่ได้กินค็อกเทลอร่อยๆฝีมือประธานแบบไม่ต้องต่อแถวยืนรอเหมือนคนอื่นก็พอแล้ว!”

            เป็นพนักงานพิเศษงั้นเหรอ? ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่า นับตั้งแต่เข้ามารับตำแหน่งรองประธานใหญ่ เวลาชีวิตของเธอในแต่ละวันล้วนมีค่อนข้างจำกัด ครุ่นคิดไตร่ตรองอยู่หลายรอบ ท้ายสุดเธอจึงพยักหน้าตอบตกลง และตั้งใจว่าจะลองให้เขาเป็นลูกมืองานบาร์เทนเดอร์ดู ซึ่งไม่จำเป็นต้องถ่ายทอดสูตรลับให้แต่อย่างใด

            หลังจากนัดหมายเวลาเข้างานกับหวู่ฮ่าวชิงเรียบร้อยแล้ว หลินจิงซูก็รีบตรงดิ่งกลับบ้านทันที เพราะในชีวิตของเธอนั้น คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้แบ่งปันเรื่องราวดีๆกับคนในครอบครัว ซึ่งครั้งนี้ ถือเป็นความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่เธอกลับชาติมาเกิดเลยทีเดียว ข่าวใหญ่โตเช่นนี้จะให้แม่ของเธอกับพ่อเฉินพลาดได้อย่างไรกัน!

            จะว่าไป ไหนๆตอนนี้แม่ของเธอกับพ่อเฉินต่างตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว ห้องเช่าที่อาศัยอยู่ในเวลานี้กลับเล็กเกินไปสำหรับคำว่าครอบครัวแล้ว ทางที่ดี ควรเสาะหาบ้านดีๆสักหลังที่ทั้งใหญ่และสะดวกสบายกว่านี้ แล้วย้ายเข้าไปอยู่กันดีกว่า

            ขอแค่อดทนทำงานให้หนักอีกสักสองสามเดือน ลำพังแค่เธอคนเดียว ย่อมต้องมีปัญญาหาซื้อบ้านดีๆสักหลังได้อย่างแน่นอน!