ตอนที่ 4 สายธารความทรงจำหลั่งไหล

ยังไม่ทันที่โรสจะได้พลิกดูรายละเอียดของจอมปีศาจทั้งสี่บนหน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉาน ทันใดนั้นอาการปวดแปลบอย่างรุนแรงก็แล่นปราดเข้าสู่สมองส่วนลึกจนเธอต้องทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้นหินอ่อน

เสียงวิ้งดังอื้ออึงในหูในขณะที่ร่างระหงสั่นเทา ขนลุกซู่ด้วยความทรมานจนต้องยกมือทั้งสองข้างขึ้นกุมศีรษะแน่น มันไม่ใช่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นสายธารความทรงจำของราชินีปีศาจโรสคนก่อนที่กำลังพวยพุ่งและหลั่งไหลบดขยี้เข้าสู่สมองของเธอราวกับเขื่อนแตก

ภาพเหตุการณ์นับร้อยนับพันฉากแล่นผ่านหัวโครมใหญ่ มันชัดเจน เสียจนเธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด เสียงกรีดร้อง และกระแสอารมณ์วิปริตบ้าคลั่งของเจ้าของร่างเดิม วีรกรรมความเหี้ยมโหดและใจคออำมหิตที่ยัยราชินีคนก่อนเคยทำไว้กับสี่จอมปีศาจฉายซ้ำเหมือนภาพยนตร์สยองขวัญที่เธอเป็นผู้แสดงเอง

ภาพแรกคือ ‘คานส์’ ผู้นำเผ่าหมาป่าทมิฬผู้ทระนง ร่างกายกำยำขยายใหญ่แฝงไปด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าอันสูงส่ง ทว่าในความทรงจำเขากลับถูกโซ่ตรวนลงอาคมเวทมนตร์ตรึงข้อมือข้อเท้าไว้กับเสาหินในคุกใต้ดิน โดยที่ยัยราชินีคนเดิมยืนหัวเราะเสียงแหลมสูงสะใจในมือถือแส้หนังลงอาคมเฆี่ยนตีแผ่นหลังแกร่งของเขาจนเลือดสาดกระเซ็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงเพื่อระบายอารมณ์หงุดหงิดที่เจ้าตัวไม่ยอมคุกเข่าสยบแทบเท้า นัยน์ตาสีแดงฉานของคานส์ที่จ้องมองมาในตอนนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นลึกล้ำราวกับอยากจะฉีกเนื้อเธอออกเป็นชิ้น ๆ

ภาพต่อมาผันเปลี่ยนเป็น ‘เซนิต’ จอมปีศาจแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ผู้รักความรื่นรมย์และหลงใหลในความงดงาม ยัยราชินีโรสคนก่อนเกลียดรอยยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์และท่าทางเย่อหยิ่งของเขา เธอจึงสั่งทุบตีและใช้มนตร์ดำกรีดแทงผิวเนื้อของเขา บังคับให้เขาหิวโซขังไว้ในห้องมืดที่ไม่มีแสงสว่าง ทรมานประสาทสัมผัสของแวมไพร์จนเซนิตแทบคลั่ง ทำให้รอยยิ้มของแวมไพร์หนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นความวิปลาสและสายตาที่จ้องแต่จะเอาชีวิต

ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ ภาพของ ‘เอลเลน’ จอมปีศาจเผ่าเอลฟ์มืดสายบุ๋นผู้สูงศักดิ์และรักสันโดษ ยัยราชินีโง่คนก่อนริษญาในสติปัญญาและความรอบรู้ของเขา เธอจึงใช้เวทมนตร์พันธนาการบีบรัดกระดูกและร่างของเขาจนหักสะบั้นละเอียดยิบ ทรมานให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับการเยียวยากระดูกตัวเองซ้ำ ๆ เพื่อตัดกำลังไม่ให้เขาคิดแผนปฏิวัติ

และภาพสุดท้ายที่ทำให้โรสในปัจจุบันถึงกับสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด ซึ่งก็คือภาพของ ‘ดราโก้’ จอมมังกรโบราณผู้เป็นพี่ใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสี่จอมปีศาจ ร่างกายของมังกรผู้ทระนงในศักดิ์ศรีถูกตรึงด้วยลิ่มโลหิตสลักมนตร์ดำปักทะลวงตัดขั้วหัวใจ

ยัยราชินีคนเก่าบังคับให้พวกเขาทั้งสี่คนทำสัญญาเลือดทาส สัญญาณเวทมนตร์โบราณที่จะบีบคั้นให้ร่างกายของทาสต้องเชื่อฟังคำสั่งของนายเหนือหัว หากคิดขัดขืนหรือทำร้ายนาย จิตวิญญาณจะโดนแผดเผาทันที ยัยราชินีใช้ข้อได้เปรียบของสัญญาเลือดนี้ในการกดขี่และเฆี่ยนตีพวกเขาเล่นทุกวันราวกะทาสชั้นต่ำเพื่อความบันเทิงส่วนตัว

"อึก... แหวะ..." โรสโก่งคอทำท่าจะอาเจียนด้วยความสะอิดสะเอียน

ความทรงจำเหล่านั้นมันโหดร้าย ป่าเถื่อน และไร้เหตุผลสิ้นดี ยัยราชินีคนก่อนทำไปเพียงเพราะความสะใจและความหวาดระแวงล้วน ๆ สัญญาเลือดนั่นอาจจะควบคุมร่างกายของพวกเขาได้ก็จริง แต่มันไม่สามารถควบคุมจิตใจของพวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งโดนกดขี่ความแค้นก็ยิ่งฝังลึกรอวันปะทุเหมือนภูเขาไฟ

เมื่ออาการปวดหัวเริ่มทุเลาลง โรสก็พยุงร่างกายอันสั่นเทาลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ใบหน้าสวยซีดเผือดจนไม่มีสีเลือด เธอดึงสติกลับมาประมวลผลสถานการณ์ในตอนนี้อย่างเร่งด่วน

"สัญญาเลือดควบคุมได้แค่ร่างกาย... แต่ตอนนี้ฉันไม่มีพลังเวทเหลืออยู่เลย ถ้าเกิดสี่คนนั้นรู้ว่าฉันไร้พลัง พวกนั้นคงยอมเสี่ยงตายฉีกสัญญาเลือดขึ้นมาเพื่อล้างแค้น ฉันได้ตายอนาถแน่" โรสพึมพำน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าดวงตาสีม่วงอเมทิสต์กลับเริ่มฉายแววเฉียบคมขึ้น

ในฐานะซุปเปอร์สตาร์แถวหน้าของวงการบันเทิง เธอผ่านบทละครมานับร้อยเรื่อง รู้จักการวิเคราะห์จิตวิทยาตัวละครเป็นอย่างดี ฉากที่เธอเพิ่งเห็นในความทรงจำมันตอกย้ำว่าตอนนี้จอมปีศาจทั้งสี่คนได้เกลียดเธอเข้าไส้และมองเธอเป็นนางมารร้ายโรคจิต

"ถ้าฉันเดินสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปขอโทษ หรือทำตัวอ่อนแอเป็นคนดีกะทันหัน พวกนั้นคงไม่มีทางเชื่อแน่ มีแต่จะคิดว่าฉันกำลังวางแผนเล่นสนุกเพื่อทรมานพวกเขาในรูปแบบใหม่" โรสเดินวนไปวนมาในห้องนอนกว้าง สมองคิดหาทางหนีทีไล่อย่างหนัก

"คนเราจะระแวงที่สุดเมื่อศัตรูเปลี่ยนท่าที... ดังนั้นฉันจะเปลี่ยนไปเป็นคนดีทันทีไม่ได้ มาดราชินีตัวแม่ผู้สูงส่งและเย่อหยิ่งยังต้องคงอยู่เพื่อข่มขวัญไม่ให้พวกเขาจับได้ว่าฉันไม่มีพลังเวท แต่สิ่งที่ต้องเปลี่ยนคือ... เหตุผลในการกระทำ"

รอยยิ้มมุมปากอันทรงเสน่ห์และเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโรสอีกครั้ง จิตวิญญาณของนักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์แดนมนุษย์ได้ตื่นตัวอย่างเต็มที่ นี่คือกองถ่ายละครชีวิตจริงที่มีชีวิตของเธอเป็นเดิมพัน ไม่มีผู้กำกับสั่งคัต ไม่มีสแตนด์อิน มีเพียงทักษะการแสดงขั้นสุดยอดของเธอเท่านั้นที่จะพาให้รอดชีวิต

"สกิลการแสดงระดับออสการ์ที่ฉันฝึกฝนมาทั้งชีวิต... ได้เวลาเอาออกมาใช้แล้ว ระบบ แผนที่คุกใต้ดินพร้อมหรือยัง? ฉันจะลงไปหาคานส์ เป้าหมายแรกในคืนนี้เลย" โรสจ้องมองหน้าต่างระบบ

【 ติ๊ง! แผนที่คุกใต้ดินทมิฬดาวน์โหลดเสร็จสิ้น ขอเตือนโฮสต์ ค่าความแค้นของคานส์ในปัจจุบันอยู่ที่ 95% โปรดใช้ความระมัดระวังอย่างสูงสุด 】

"95% งั้นเหรอ... หวุดหวิดหัวหลุดเลยนะเนี่ย" โรสหัวเราะในลำคอเบา ๆ แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ

เธอเดินไปที่กระจกเงาก่อนจะจัดแต่งทรงผมสีดำสนิทและชุดเดรสลูกไม้สีดำยาวให้ดูสง่างาม น่าเกรงขาม และดูลึกลับเย้ายวนที่สุด เธอบิดลูกบิดประตูห้องบรรทมบานยักษ์เปิดออก กลิ่นอายความมืดและความหนาวเหน็บจากทางเดินยาวภายนอกพุ่งเข้ามากระทบใบหน้า

โรสเชิดหน้าขึ้น เลิกตาขึ้นเล็กน้อย ปรับเปลี่ยนสายตาให้ดูเย็นชาและสวมบทบาทเป็นราชินีปีศาจผู้ไร้เทียมทาน ทุกย่างก้าวที่เยื้องกรายเต็มไปด้วยความมั่นคง ทั้งที่ในใจกำลังสวดมนต์ขอพรให้ตัวเองรอดชีวิตกลับออกมา