2.3

ลูกศรตรงสเปคเขาทุกอย่างตั้งแต่รูปร่าง หน้าตา หรือแม้แต่เรื่องบนเตียง หากไม่ได้เป็นคนแรกเขาคงคิดว่าเธอชำชอง เจนสนาม ลูกศรทำให้เขาติดใจจนไม่ไปหากินของข้างทางที่ไหนอีกเลยตั้งแต่รู้จักกัน

เพราะเหตุนี้สิงหราชถึงได้เก็บไว้กินเสียนานไม่ยอมปล่อยไปให้ใครหน้าไหนง่าย ๆ ถึงจะรู้ว่าพี่ชายเธอเป็นใครแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ซ้ำยังรู้สึกดีเสียอีกที่สามารถย่ำยีน้องสาวคนที่เขาเกลียดเข้าไส้แถมยังทำให้เธอหลงรักเขาจนหัวปักหัวปำได้ขนาดนี้

“ก็พี่ยักษ์น่ะสิคะไม่รู้เป็นบ้าอำไรมาตะคอกใส่ศร แต่ช่างเถอะ เราไปดูรองเท้ากันต่อดีกว่า” ลูกศรบอกปัดก่อนจะควงแขนสิงหราชแล้วทั้งคู่ก็เดินกันมายังร้านรองเท้าที่หญิงสาวเล็งเอาไว้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าภายใต้ใบหน้าหล่อเหล่าที่ยกยิ้มอ่อนโยนของชายหนุ่มข้างกาย เขากำลังคิดอะไร

         “จะไปดูเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่ด้วยเลยไหม”

“ได้เหรอคะ” หญิงสาวทำตาใส ใบหน้าออดอ้อนน่ารักนั่นทำเอาสิงหราชอดก้มลงประทับจูบบนขมับบางไม่ได้

“ได้สิครับ” สิงหราชเอาใจ

ได้ยินคำตอบจากเขาลูกศรตาลุกวาวยิ้มกว้างด้วยความดีใจ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันเดินไปยังร้านที่หมายโดยมีสิงหราชคอยทำหน้าที่แฟนที่ดีหอบถุงแบรนด์เนมต่าง ๆ ของเธอที่เขาเป็นคนซื้อให้

แต่ในขณะที่ลูกศรกำลังมีความสุขกับการโดนตามใจ เธอไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่นาทีถัดไป หายนะกำลังจะมาเยือน…

         “อยากได้อะไรอีกไหมคะ”

“ไม่แล้วค่ะ ขอเก็บโควตาไว้ใช้วันหลังบ้าง เดี๋ยวพี่สิงห์เบื่อ”

“ไม่เบื่อหรอกค่ะ เพราะว่าพี่ไม่ได้คิดจะให้หนูฟรี ๆ”

“อ่าว...” จากที่เพิ่งยิ้มจนตาหยี ตอนนี้ลูกศรรีบหุบปากฉับหน้าซีดตัวหดทันที

สิงห์ราชเห็นแล้วยิ้มขำก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจแทบจะรดรินกัน แล้วพูดเสียงพร่า…

“เพราะคืนนี้พี่จะให้ศรชดใช้ให้คุ้มกับเงินที่พี่เสียไปทั้งคืนเลย”

ลูกศรเริ่มอายจนแก้มใส ๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ ยิ่งเมื่อโดนเขาโอบเอวให้เข้าไปใกล้โดยที่ไม่สนใจสายตาใคร เธอยกมือดันแผงอกล่ำเอาไว้

“พี่สิงห์ปล่อยก่อนค่ะ อายเขา”

“อายอะไร ปกติเธอขึ้นให้พี่ด้วยซ้ำ”

“นี่!” ถึงตอนอยู่ด้วยกันบนเตียงลูกศรจะร้อนแรงขนาดไหน แต่หน้าเธอก็ไม่ได้หนาพอถึงขั้นจะมาพลอดรักสวีทหวานกับผู้ชายกลางห้างได้โดยไม่รู้สึกอายหรอกนะ

ไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยต่อว่าเขาต่อ ในขณะนั้นก็ได้ยินเสียงทุ้มห้าวดังมาแต่ไกล เสียงที่เธอจำได้ขึ้นใจราวกับเสียงมัจจุราชก็ไม่ปาน...

“ไอ้สิงห์ ไอ้สัส!” สิ้นเสียงเรียกนั้นก็มีหมัดหนัก ๆ ลอยมากระทบใบหน้าหล่อเหลาของสิงหราช ทำเอาลูกศรร้องลั่นด้วยความตกใจ

“กรี้ด พี่ยักษ์ทำบ้าอะไรเนี่ย!” ลูกศรตะวาดพี่ชายตัวเองดังลั่นในขณะที่พยายามช่วยประคองร่างกำยำของสิงหราชที่ล้มลงไปกองกับพื้นห้าง

“เหี้ยอะไรกันวะ!” ชายหนุ่มสะบัดหน้าเพราะว่ามึนที่โดนต่อย

'หมัดหนักฉิบหาย! ' ส่วนทศกัณฐ์ไม่รอช้า กระโจนตัวพร้อมเหวี่ยงหมัดเข้าใส่อีกครั้งหากแต่โดนลูกศรเอาตัวเองมาบังไว้

ทศกัณฐ์มองน้องสาวด้วยสายตาขุ่นเข้มไม่ชอบใจอย่างแรงที่เธอเอาแต่ปกป้องอดีตศัตรูหัวใจของเขาซึ่งเป็นพี่ชายเธอ แต่ยังไม่ว่าอะไรน้องสาว เขาเลือกที่จะหันไปหาสิงหราชแล้วเอ่ยถาม

“มึงมายุ่งกับน้องกูทำไม!”

สิงหราชชะงักไปหลังจากที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นว่าคนที่โวยวายและฟาดหมัดใส่เขาเมื่อครู่นี้เป็นทศกัณฐ์

'ไอ้ยักษ์!' เมื่อตั้งสติได้ชายหนุ่มจึงหยัดกายลุกยืนเต็มความสูงก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นลูบมุมปากตัวเองในจุดที่โดนหมัดหนักสัมผัสจนหน้าชา

“หึ! รู้ตัวจนได้สินะ ช้ากว่าที่คาดไปเยอะเลย” สิงหราชบอกและทำหน้ายียวนกวนบาทาอย่างตั้งใจ

“นี่มึงรู้อยู่แล้วใช่ไหม ว่าศรเป็นน้องสาวกู!”