บทที่ 1 กลุ่ม Black Queen

Black Queen องค์การลับที่มีแต่เหล่าบรรดาหญิงสาวทำงานอยู่ภายในองค์กร ที่นี่สามารถทำงานทุกอย่างได้ให้คนที่พร้อมจะจ่ายเงินมหาศาลให้กับพวกเธอ องค์การลับซึ่งมีเพียงหญิงสาวผู้มากด้วยความสามารถเท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์ในการเข้าออกสถานที่แห่งนี้ องค์กรนี้ไม่ใช่หน่วยลอบสังหาร ไม่รับจ้างก่อสงคราม และไม่ใช่ทหารรับจ้าง แต่พวกเธอทรงอิทธิพลกว่านั้นมาก…เพราะพวกเธอครอบครองสิ่งสำคัญที่สุดในโลกยุคใหม่… “ข้อมูล”

สิ่งที่สำคัญที่สุดในการใช้ชีวิตอยู่ในเส้นทางดำมืดก็คือ ข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องการข้อมูลจากกลุ่มแบล็กควีนทั้งนั้นเพราะพวกเธอไม่เคยทำงานที่ได้รับมอบหมายพลาดเลยสักครั้งเดียว

ภายในห้องทำงานของหญิงแก่ใบหน้านิ่งเรียบนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานกลางห้อง ทุกห้องของสถานที่ลับแห่งนี้ตกแต่งด้วยโทนสีขาวดำทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเฟอร์นิเจอร์ ของตกแต่ง กรอบรูป รวมไปถึงของตกแต่งขนาดเล็ก

“พวกเธอทั้งสองคนต้องไปเอาเอกสารรายชื่อลูกค้าของมาเฟียใหญ่ที่สุดของฝรั่งเศสมาให้ฉัน” คาร่า คามิล่า เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าตามประสาคนแก่ คาร่าเป็นหัวหน้าและผู้ก่อตั้งกลุ่มแบล็กควีนขึ้นมาตั้งแต่สมัยที่เธอยังเป็นสาว จวบจนตอนนี้เธออายุได้เจ็บสิบกว่าปี ถึงแม้ว่าคาร่าจะอายุมากแล้ว แต่เธอก็ยังคงแข็งแรงเพราะการฝึกฝนร่างกายและจิตใจที่สม่ำเสมอมาตลอด

หญิงสาวทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของคาร่านิ่งเงียบไปชั่วครู่ ทั้งสองสาวมีหน้าตาที่ละม้ายคล้ายคลึงกัน เพราะพวกเธอเป็นสายเลือดเดียวกัน

“ทำไมต้องเป็นเราสองคน” เอวา พี่สาวของอัญญาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความหนักแน่นและดุดัน เอวามีสีหน้าและแววตาที่ดูแข็งกร้าวกว่าอัญญา เนื่องจากเอวาเป็นพี่สาวและมีจิตใจที่แข็งแกร่งกว่าน้องสาวหลายเท่า

“เพราะงานนี้เป็นงานที่อันตรายมาก แล้วเธอก็เก่งที่สุดในองค์กรของเรา” คาร่าตอบกลับพลางเปิดลิ้นชักหยิบแฟ้มสีดำขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ 

เลขาสาวที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากสองสาวจึงเดินไปหยิบมาให้เอวา เอวาจึงรับแฟ้มสีดำมาเปิดดู อัญญามองพี่สาวที่กำลังเปิดแฟ้มออกมาดูข้อมูลของเหยื่อในครั้งนี้ อัญญาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา น้องสาวเพียงแค่ยืนมองอย่างเงียบๆ

“ให้ฉันทำคนเดียวดีกว่า” เอวาใช้เวลาไตร่ตรองข้อมูลของเหยื่อแล้ว เธอคิดว่างานครั้งนี้มันมีความเสี่ยงสูงเกินไป จึงไม่อยากให้ใครต้องไปร่วมชะตากรรมกับเธอ

“ต้องไปทั้งสองคน...นี่เป็นคำสั่ง” สาวแก่กดเสียงต่ำเพื่อย้ำการตัดสินใจของเธอ

“รับทราบค่ะ/รับทราบค่ะ” ทั้งสองสาวตอบกลับเสียงหนักแน่นพร้อมกันด้วยความจำใจ เพราะพวกเธอไม่สามารถคัดค้านอะไรได้อยู่แล้ว และมันก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด พวกเธอทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมที่พวกเธอไม่ได้ต้องการเลยสักนิด

หลังจากนั้น ทั้งสองสาวก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกับแฟ้มสีดำในมือของเอวา เอวามีใบหน้าที่ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาเพราะงานนี้มันคงจะไม่ง่ายอย่างที่เธอเคยผ่านมา รายละเอียดในแฟ้มบ่งบอกชัดเจนว่าเหยื่อในครั้งนี้คือมาเฟียผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส

“อัญญา” เอวาเอ่ยเรียกชื่อของน้องสาวที่ไม่ค่อยมีใครเรียกชื่อนี้ของอัญญาสักเท่าไหร่

“คะ..” อัญญา หรืออีกชื่อหนึ่งของเธอ เอเลน่า เธอหันหน้ามาสบตากับพี่สาวของตัวเอง เอวากับอัญญาเป็นพี่น้องแท้ๆ กัน แต่อัญญามีความแตกต่างจากพี่สาวของตัวเองอยู่มากเพราะใบหน้าของเธอจะดูอ่อนหวานกว่าและแววตาของอัญญาก็ไม่ได้ดูแข็งกร้าวมากเท่ากับเอวา

“งานนี้อาจจะอันตรายมากเลยนะ เธอต้องระวังตัวมากๆ นะ” น้ำเสียงของเอวาดูอ่อนลงไปเล็กน้อยเมื่อเธอพูดคุยกับน้องสาว

“แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้น ให้เธอรีบหนีไปทันที” เอวาเอ่ยต่อ

“แล้วพี่ล่ะ” ถึงแม้ว่าอัญญาจะรู้ดีว่าพี่สาวของตัวเองเก่งและมีความสามารถมากสักแค่ไหน แต่เธอก็เป็นอดห่วงพี่สาวไม่ได้อยู่ดี

“ไม่ต้องห่วง ฉันเอาตัวรอดได้ เรารีบไปวางแผนงานกันเถอะ” 

“แต่ว่า…” อัญญายังไม่ทันจะได้เอ่ยจบประโยค เอวาเอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อน

“เชื่อพี่เถอะนะ ถ้ามีอะไรผิดพลาด รีบเอาตัวเองหนีออกมาให้ได้ก่อน”

“ค่ะ” อัญญาพยักหน้าให้พี่สาวเบาๆ

สิ้นเสียงอัญญา ทั้งสองสาวจ้องมองตากันอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่พวกเธอจะก้าวเดินตรงไปยังห้องพักของพวกเธอทันที เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับแผนการที่จะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้

สองวันต่อมา อัญญากับพี่สาวของเธอก็ขับรถบิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำสนิทขึ้นมาสำรวจบนเขาลูกหนึ่ง รถบิ๊กไบค์ทั้งสองคันขับเคลื่อนมาจอดสนิทลงตรงข้างถนนบนเขาลูกหนึ่งเป็นจุดที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ด้านล่างมากกว่าจุดอื่น 

เอวาเอื้อมมือไปดับเครื่องยนต์รถ ก่อนที่เธอจะกวาดเรียวขายาวก้าวลงมาจากรถบิ๊กไบค์ด้วยท่าทางมั่นคงแข็งแรง มือบางยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมาแนบไว้ที่ดวงตาของเธอ ดวงตากลมโตมองผ่านกล้องส่องทางไกลสีดำขนาดเล็กก็พบกับผู้คนมากมายที่กำลังหลั่งไหลเข้าไปในสถานที่ลับแห่งนั้น ทุกคนสวมชุดราตรียาวและชุดสูทมาพร้อมกับรถสุดหรูมูลค่าหลายล้าน และที่สำคัญทุกคนสวมหน้ากากเพชรเพื่อปกปิดใบหน้ากันทุกคน ซึ่งเอวารับรู้ได้ทันทีว่างานนี้ต้องมีแต่ผู้คนที่ร่ำรวยระดับเศรษฐีมาประมูลเพชรอย่างแน่นอน 

“ที่นี่แหละ” เอวาเอ่ยขึ้นมา เสียงหวานของเธอไม่ได้นุ่มนวลเหมือนหญิงสาวปกติทั่วไป ออกจะแข็งกระด้างและดุดันเลยด้วยซ้ำ

“เราต้องแยกกันไป” พี่สาวเอ่ยกับอัญญาที่สวมชุดสีดำนั่งคร่อมอยู่บนรถบิ๊กไบค์คันใหญ่

“ค่ะ” อัญญาตอบกลับสั้นๆ ก่อนเธอจะบิดคันเร่งรถบิ๊กไบค์คู่ใจ พุ่งทะยานลงไปก่อนข้างล่างก่อนพี่สาวของเธอ 

ถนนสองข้างทางที่ทอดยาวลงจากเขามืดสนิทไร้แสงไฟข้างทางแม้แต่ดวงเดียว มีเพียงแสงไฟหน้ารถที่ฉายส่องนำทางในค่ำคืนอันมืดมิดนั้น ร่างอรชรในชุดหนังสีดำรัดรูป ประกอบกับหมวกกันน็อกโทนเข้มเข้ากับชุด ยิ่งขับให้อัญญาดูดุดันและลึกลับราวกับเงาแห่งรัตติกาล

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

อัญญาสวมชุดราตรียาวสีแดง เป็นเกาะอกรูปหัวใจ อีกทั้งใบหน้าสวยคมยังสวมหน้ากากสีแดงประดับด้วยกากเพชร เพื่อให้กลมกลึงกับผู้คนในงาน 

ข้อมูลที่พวกเธอได้มาก็คือเอกสารสำคัญที่อยู่ในห้องทำงานภายในสถานที่ลับแห่งนี้ ซึ่งพวกเธอก็คาดเดาว่าอาจจะเป็นเอกสารสั่งซื้อหรือข้อมูลรายชื่อลูกค้า เพราะงานส่วนใหญ่ที่พวกเธอเคยผ่านมาก็จะมีประมาณนี้นี่แหละ

อัญญาไปเปลี่ยนชุดมาเรียบร้อย เธอกำลังจะเดินเข้างานอย่างเนียนๆ แต่ทว่าโทรศัพท์ที่เธอแนบไว้ตรงต้นขาก็สั่นขึ้นมาเสียก่อน เธอจึงมองซ้ายมองขวาและเดินปลีกตัวไปยังข้างรั้วที่มืดมิด ก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู

‘ถ้างานนี้ไม่สำเร็จให้รีบหนีไปทันที รักน้องนะ’ เอวาส่งข้อความมาหาเธอเหมือนดั่งเช่นทุกครั้งที่ต้องไปทำงานด้วยกัน เพราะพวกเธอรู้อยู่แก่ใจ ถ้าหากงานไม่สำเร็จ พวกเธอจะโดนลงโทษอย่างไรบ้าง

‘รักพี่เหมือนกันนะ’ อัญญาตอบกลับข้อความของพี่สาวไป หญิงสาวยืนนิ่งครุ่นคิดชั่วครู่

เธอคิดบางอย่างออก อัญญาจึงเลือกที่จะใช้ถุงพลาสติกที่มีซีนป้องกันอย่างดี เธอพกติดมาด้วยและเก็บโทรศัพท์กับกุญแจรถเข้าไปไว้ในนั้น หญิงสาวก้มมองสำรวจรั้วของสถานที่แห่งนี้ จนเธอไปเห็นเข้ากับช่องเล็กช่องหนึ่งที่อยู่ด้านล่าง อัญญาจึงยัดซองพลาสติกเข้าไปแอบไว้ในช่องเล็กๆ นั้น