บทที่ 27 งานแต่งเพื่อน

หนึ่งเดือนต่อมา

ราฟาเอลผู้มีนัยน์ตาสีฟ้าครามดุดันเข้ามาในห้องประชุมภายในบ้านของลูเซียโน่อย่างเชื่องช้า ลูเซียโน่ วินเซนต์ และคามิลโล นั่งอยู่ที่บนเก้าอี้รอบโต๊ะประชุม เมื่อราฟาเอลเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มทั้งสามคนก็หันมามองราฟาเอลที่หายตัวไปอยู่ที่ไทยเป็นเดือน

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ลูเซียโน่พยายามทำงานให้หนักเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องมีเวลาไปคิดเรื่องอื่น ในทุกๆ วันลูเซียโน่ต้องไปกาสิโน ผับ และปิดท้ายด้วยสนามแข่งรถ เขาดื่มเหล้าทุกวันเพื่อให้ตัวเองหลับไปโดยที่ไม่ต้องคิดถึงผู้หญิงคนนั้น

“ไงไอ้เสือ หายไปนานเลยนะมึง” ลูเซียโน่เอ่ยขึ้นมาทันทีที่ราฟาเอลเข้าไปในห้อง

“เออ” ราฟาเอลตอบกลับสั้นๆ ก่อนที่เขาจะก้าวไปนั่งลงข้างๆ ลูเซียโน่ 

“ไม่บอกพวกกูหน่อยหรือไงว่าไปทำอะไรที่ไทย” วินเซนต์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามราฟาเอลถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ 

“ก็ทำงานไง” ราฟาเอลไหวไหล่พลางตอบกลับ

“ทำงานอะไรเป็นเดือน” ลูเซียโน่พูดต่อ

“เล่ามา ไอ้ราฟาเอล” คามิลโลเอ่ยเสริมขึ้นมา ทำให้ชายหนุ่มทั้งสามคนมองจ้องหน้าราฟาเอลเหมือนเป็นการกดดันเขา พวกเขาคบกันมานานมากๆ แค่มองตากันก็รับรู้ได้แล้วว่าเพื่อนของตัวเองกำลังมีเรื่องอะไรที่ปิดบังทุกคนอยู่ 

“กูกำลังจะแต่งงาน” ราฟาเอลนิ่งเงียบไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะตอบกลับเพื่อนๆ ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่บอกกลุ่มเพื่อนรักเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาแค่เขินอายกับเรื่องรักใคร่อยู่ก็เพียงเท่านั้น ราฟาเอลกลัวว่าเพื่อนในกลุ่มจะล้อเลียนเขา

“ฮะ!!” วินเซนต์กับลูเซียโน่ร้องขึ้นมาด้วยความตื่นตกใจ จะมีก็เพียงแต่คามิลโลเท่านั้นที่นิ่งเงียบ เนื่องจากคามิลโลมีความสุขุมมากที่สุดในกลุ่มจึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรกับเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่คามิลโลแค่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“กับใครวะ” ลูเซียโน่เอ่ยถามต่ออย่างสงสัย เขาครุ่นคิดไปต่างๆ นานาว่าราฟาเอลจะถูกครอบครัวบังคับให้แต่งงานหรือเปล่า แต่ก็คงไม่น่าจะใช่เพราะราฟาเอลไม่ใช่คนที่พ่อแม่จะมาบังคับเขาได้ 

“อันนา” ราฟาเอลตอบกลับทันที เขาไม่มีอะไรให้ต้องคิดและไม่จำเป็นที่เขาจะต้องลังเลในการตอบคำถาม

“สปายสาวของมึงเหรอ” ลูเซียนเลิกคิ้วเอ่ยถามต่อ

“เออ” ราฟาเอลพยักหน้าเบาๆ

“อย่าบอกนะว่าที่มึงไปอยู่ไทยเป็นเดือนๆ ก็เพื่อตามหาเธอ” วินเซนต์ยิงคำถามใส่เพื่อน

“เออ” 

“แล้วเธอยอมแต่งกันคนอย่างมึงด้วยเหรอวะ” เสียงทุ้มของลูเซียโน่พูดอย่างกระแทกกระทั้น เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีผู้หญิงที่ทนนิสัยไอ้ราฟาเอลได้ด้วย

“พวกมึงถามทีละคนได้ไหมว่ะ กูตอบไม่ทันล่ะ” ราฟาเอลห้ามปรามเพื่อนของตัวเองเอาไว้ก่อน เนื่องจากวินเซนต์กับลูเซียโน่เอาแต่ยิงคำถามใส่เขารัวๆ จนเขาตอบคำถามของพวกมันไม่ทันแล้ว ส่วนคามิลโลที่ไม่ได้เอ่ยถามอะไรเลยแต่ก็เก็บข้อมูลจากคำถามของเพื่อนทั้งสองคนนั่นแหละ

“เอาเป็นว่ากูกำลังจะแต่งงาน แล้วพวกมึงก็กำลังจะเป็นลุงของลูกกูด้วย” ราฟาเอลพูดต่ออย่างไม่ปิดบัง

“เฮ้ย!! จริงดิ” ลูเซียโน่ร้องขึ้นมาด้วยความตกใจอีกครั้ง

“เธอท้องเหรอวะ” วินเซนต์ถามต่อ

“เออ” 

“มึงรักเธอหรือแค่อยากได้ลูก” สุดท้ายคามิลโลก็ถามราฟาเอลออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมกับมองจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าครามดุดันของเพื่อน

“กูรักเธอ” ราฟาเอลตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเช่นกัน เขาสบตากับคามิลโลเพื่อเป็นการตอบกลับทั้งทางสายตาและคำพูด เพื่อยืนยันว่าสิ่งที่เขาเอ่ยออกมานั้นล้วนออกมาจากใจจริงของเขา 

คำตอบของราฟาเอลทำให้ชายหนุ่มหน้าตาดุดันน่าเกรงขามทั้งสามคนหันมองหน้าพลางอมยิ้ม เมื่อก่อนราฟาเอลยังเอาแต่กลั่นแกล้งสปายสาวของตัวเองอยู่เลย พอมาตอนนี้กลับหลงรักเขาเสียแล้ว ลูเซียโน่ครุ่นคิดอยู่ภายในใจ

“รีบประชุมเถอะ กูจะรีบกลับ” ราฟาเอลพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“รีบกลับไปไหนวะ” วินเซนต์ถามขึ้นมา

“กลับบ้าน..อันนารออยู่ที่บ้าน” 

“กูเห็นแววเลย” เป็นเสียงของลูเซียโน่ที่เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ

“แววอะไร” ราฟาเอลเอ่ยถาม

“แววคนกลัวเมียไง” 

“พูดอะไรของมึง กูแค่ไม่อยากให้เธออยู่คนเดียว” 

“พอแล้วพวกมึง ประชุมกันเถอะ งานแต่งจะจัดเมื่อไหร่ก็บอกนะ” คามิลโลพูดขึ้นมา 

“อือ” ราฟาเอลพยักหน้าให้เพื่อนเบาๆ เขาก็ตั้งใจว่าจะจัดงานแต่งให้เร็วที่สุดเช่นกัน แต่เขาก็ต้องพาอันนาไปทำความรู้จักกับครอบครัวของเขาก่อนเป็นอันดับแรก

หลังจากที่ราฟาเอลกับเพื่อนๆ ประชุมกันจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ราฟาเอลก็รีบกลับคฤหาสน์ไปทันที จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกัน 

ลูเซียโน่ขึ้นมายังห้องนอนของตัวเองภายในคฤหาสน์ เขาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ที่อยู่มุมห้องนอน มือแกร่งคว้าขวดแก้วที่มีเหล้าสีอำพันบรรจุอยู่ เขารินเหล้าใส่แก้ว ก่อนที่จะคว้าแก้วขึ้นมากระดกดื่มทันที สายตาของเขาวูบไหวและดูครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

หลังจากนั้นต่อมาอีกหนึ่งเดือน ราฟาเอลก็จัดงานแต่งงานขึ้นที่คฤหาสน์ของตัวเอง งานแต่งของหนึ่งในมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ถูกจัดขึ้นอย่างอลังการภายในคฤหาสน์ของราฟาเอล ลูเซียโน่ได้เจอกับพี่สาวของเอเลน่าอีกครั้ง แต่เพราะงานแต่งที่วุ่นวายจึงทำให้พวกเขาไม่ได้มีโอกาสได้พูดคุยอะไรกับราฟาเอลสักเท่าไหร่ บางทีพี่สาวของเอเลน่าอาจจะรู้ก็ได้ว่าเอเลน่าไปอยู่ที่ไหนแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้อยากรับรู้อะไรเรื่องของเธออีกแล้ว

“ไอ้ราฟาเอล” ลูเซียโน่เอ่ยเรียกเพื่อนด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ หลังจากที่คู่บ่าวสาวทำพิธีต่างๆ จนเสร็จเรียบร้อยแล้ว คู่บ่าวสาวก็เดินลงมาทักทายแขกเหรื่อภายในงานตามมารยาทต่อ

“มีอะไรวะ” ราฟาเอลหันมาเอ่ยถาม ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าสาวของมันก็หันมามองลูเซียโน่ด้วยเช่นกัน

พี่สาวของเอเลน่ามองหน้าลูเซียโน่อยู่ชั่วครู่ แต่เธอไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ลูเซียโน่ปรายตามองเจ้าสาวของเพื่อนเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะบอกกล่าวกับราฟาเอล

“เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ” ลูเซียโน่เอ่ยขึ้น เขาปรายตามองหญิงสาวในชุดเจ้าสาวเป็นระยะ เขากับเธอเคยมีปากเสียงกันเล็กน้อยก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เขาไม่ได้มีเวลามาสนใจเรื่องของเธอสักเท่าไหร่

“ทำไมรีบกลับ” ราฟาเอลเอ่ยถาม

“กูต้องบินไปสวิตเซอร์แลนด์” 

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” เจ้าบ่าวสุดหล่อเหลาเอ่ยถามเพื่อนอย่างรู้ทัน

“เรื่องเดิมๆ ของแม่กู” ลูเซียโน่ต้องพามารดาไปทำธุระที่สวิตเซอร์แลนด์นิดหน่อย ตั้งแต่ที่เอเลน่าไม่อยู่ที่ฟาร์ม แม่ของเขาก็ดูไม่ร่าเริงสักเท่าไหร่ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแม่ถึงได้ชอบเธอมากขนาดนั้น ลูเซียโน่รู้ว่าอีกชื่อหนึ่งของเธอคืออัญญา แต่เขาชอบชื่อเอเลน่ามากกว่า

“อือ งั้นก็รีบไปเถอะ” ราฟาเอลพยักหน้าให้เพื่อนเบาๆ ถึงแม้ว่าลูเซียโน่จะดูเจ้าเล่ห์ ขี้เล่น และชอบทำเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องสนุก แต่ถ้าเป็นเรื่องแม่ของลูเซียโน่ มันก็มักจะจริงจังเสมอ

“ไว้เจอกัน” พูดจบ ลูเซียโน่ก็รีบปลีกตัวเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว 

ลูเซียโน่ตรงไปยังลานจอดรถหรูของคฤหาสน์เพื่อนรักอย่างราฟาเอล เขาย่างกรายตรงไปยังรถคันสีดำของเขาที่จอดอยู่ ริคิยืนอยู่ข้างรถ เมื่อคนสนิทเห็นเจ้านายตัวเอง ริคิรีบเอื้อมมือไปเปิดประตูรถให้เจ้านายอย่างรวดเร็ว มาเฟียหนุ่มร่างกำยำขึ้นไปบนรถทันที

“ไปหาแม่ที่ฟาร์มก่อน แล้วกูจะพาแม่ไปทำธุระต่อ” เสียงทุ้มทรงพลังของลูเซียโน่บอกกล่าวกับคนสนิทที่เพิ่งจะขึ้นรถมาประจำตำแหน่งคนขับรถ

“ครับนาย” ริคิตอบกลับเสียงหนักแน่น

“ริคิ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อลูกน้องด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก ราวกับเขามีบางอย่างอยากที่จะพูดออกมา

“ครับ” สิ้นเสียงตอบกลับของริคิ ลูเซียโน่นิ่งเงียบไปชั่วครู่ 

มาเฟียหนุ่มไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรต่อกับความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ ในใจของเขามันตีกันจนวุ่นวาย เขาทั้งอยากรู้ว่าเอเลน่าไปอยู่ที่ไหนตอนนี้ แต่อีกใจหนึ่ง เขาก็พยายามที่จะลบเรื่องเธอออกไปในสมอง

“มึงลองตามสืบเงียบๆ หน่อย…ว่าเอเลน่ามาหาพี่สาวของเธอบ้างหรือเปล่า” เขาชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกมา

“ได้ครับนาย” คนสนิทตอบกลับเสียงหนักแน่น