LOGINShare
ทุกอย่างของพ่อคือของผม 4.4
Last Updated:
2026-02-09 16:02:35"อย่า! อืม..." พอจะเอ่ยห้ามยิ่งถูกรุกหนัก เธอพยายามอย่างที่สุดที่จะยึดผ้าขนหนูห่อหุ้มกายเอาไว้
"อย่าอะไร ผมว่าคุณน่ะ อย่าฝืนความต้องการดีกว่า" น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนกำลังเยาะเย้ย
"คนบ้า! ฉันไม่ได้ต้องการแต่มัน อะ อา..."
"มันอะไร เสียวมากเลยใช่ไหมหืม "
"ไม่ ปล่อยฉัน ไหนบอกว่า อา...คนอย่างคุณไม่เคยขืนใจผู้หญิงไง" เธอหอบหายใจ พยายามยอกย้อนคำของเขาหวังจะหยุดชายหนุ่ม
"ก็ใช่ แต่ผมมีวิธีให้ผู้หญิงยอมได้ไม่ยาก"
"อืม..."
เขาละมือจากทุกสิ่งประคองใบหน้าสวยแหงนขึ้นมารับจูบเร่าร้อน สัมผัสลิ้นของเธออย่างมีชั้นเชิงจนหญิงสาวตอบรับ ปล่อยให้จูบนำพาอารมณ์หวาม เมธาวีจับหญิงสาวให้หันหน้าเข้าหาวงแขนเรียวโอบรอบต้นคอชายหนุ่ม พลันผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ก็ร่วงลงไปกองกับพื้น
ความรู้สึกในวันแรกที่มาร์กจู่โจมจูบ ไซ้ซอกคอ มันหวิวๆ รู้สึกเหมือนตัวเธอไร้น้ำหนัก ในหัวว่างเปล่า เวลานี้เช่นกันเขากดทับให้นอนลงบนเตียง ตะโบมจูบปลายคางไล่ซอกคอ หน้าอกที่เปลือยถูกมือหนาเคล้นคลึง ก่อนที่เขาจะใช้ปลายลิ้นเลียวนรอบยอดถัน ใช้ฟันงับเบาๆ อย่างมันเขี้ยว มันหดเกร็งเป็นตุ่มไตในปาก
เมธาวีสลับข้างดูดราวกับทารกซุกทรวงอกมารดา สูดดมกลิ่นหอมของเนื้อสาว คนตัวเล็กดิ้นพล่านทรมานปานใจจะขาด ปลายเท้าทั้งจิกลงกับผ้าปูถีบส่งให้ไถลห่าง สองมือน้อยผลักใบหน้าเขา ลืมความเจ็บปวดที่ข้อมือไปชั่วขณะ แต่เพียงไม่นานก็โอบรอบลำตัวเขาแน่น
"คุณมาร์ก"
เรียกเพื่อจะห้าม แต่ภายในกายร้อนรุ่มไปกับพิษจูบ เขาดูดเม้มผิวเนื้อตั้งแต่ซอกคอลงมาที่ใต้ราวนม ไล่ไปที่หน้าท้อง เธอโอนอ่อนตามเขาไม่ว่าปากจูบจุดไหน มือลูบไล้ในส่วนใด ร่างกายก็ไหวยวบราวกับเรือโคลงคราวถูกคลื่นซัด เมธาวีรับรู้ถึงอาการขัดขืนในบางช่าง เขาหยุดเคลื่อนไหวเพื่อพูดคุยให้ความชัดเจนกับเธอ
"เราจะทำสัญญากันหลังจากนี้ ผมให้คุณเรียกร้องได้เต็มที่ บอกสิ่งที่ต้องการมาได้เลย"
"ฉันเป็นผู้หญิงของพ่อคุณมาก่อน" เธอย้ำอีกครั้งให้แน่ใจว่ามาร์กจะไม่ตะขิดตะขวงใจกับสถานะนี้
"คุณไม่ต้องห่วง ที่ผมบอกว่าทุกอย่างของพ่อคือของผมนั่นน่ะ ยกเว้นผู้หญิง เพราะงั้นคุณก็คือสิ่งยกเว้น แต่ที่เรากำลังจะทำมันแค่เรื่องเซ็กซ์ คุณสนุกผมสนุก วินวินกันทั้งคู่โอเคไหม? "
น้ำเสียงแหบพร่าและสีหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการ เขาเพียงอยากใช้เรือนร่างเธอบำบัดความใคร่เท่านั้น มันแค่เรื่องเซ็กซ์ แค่สนุกและวินทั้งคู่ บุษรินทร์ลำคอแห้งผาก กลืนก้อนจุกที่เธอกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้ลงคอ เขายังจ้องสบตาเพราะต้องการคำตอบ
"โอเคค่ะ"
หญิงสาวยิ้มบาง มันจะได้จบสักที ทั้งเรื่องแชร์ลูกโซ่ เรื่องเงินที่ต้องช่วยญาติที่ตกเป็นเหยื่อคนตัวโตโถมเข้าขย้ำเธอทันทีที่ได้รับอนุญาต บุษรินทร์ปล่อยตัวปล่อยใจกับทุกสัมผัส ข้อมูลเรื่องการเสียสาวครั้งแรกหลากหลายรูปแบบที่เธอเคยอ่าน หากยินยอมและไม่เกร็งเกินไป จะไม่เจ็บมากและผู้ชายบางคนแยกไม่ออก โดยเฉพาะคนที่ไม่เคยได้ลิ้มรสความสดใหม่ บ้างก็ว่าเยื่อพรหมจรรย์อาจขาดไปกับกิจกรรมโลดโผนเช่นการเล่นกีฬา ไม่รู้อันไหนถูกแหละ แต่เขาจะต้องไม่รู้ว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน
บุษรินทร์ถูกใจชายหนุ่มมาก ทั้งรูปร่างหน้าตา ผิวพรรณขาวนวลนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมเย้ายวนเหลือเกิน เธอตอบสนองต่อการปลุกเร้าได้ดี หลายจังหวะเหมือนกับตื่นตระหนก ซึ่งควรเป็นอาการของหญิงที่ไม่เคยมีประสบการณ์
"อ่า คุณมาร์ก"
เธอหลุดครางหวามเพราะมือของเขาจับที่หว่างขา
"อ้ะ! " หญิงสาวสะดุ้งยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ แพนตี้ตัวน้อยถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว เมธาวีจ้องความเป็นหญิง อวบอูมงดงามปิดสนิท ไม่มีร่องรอยเหมือนไม่เคยมีใครได้สัมผัสมาก่อน เธอคงดูแลตัวเองเป็นอย่างดี หรืออาจยกเครื่องใหม่ เหมือนกับสาลี่ที่รีแพร์เพื่อเอาใจเขา
"คุณชื้นไปหมดแล้ว"
ปลายนิ้วเขี่ยย้ำยังจุดเปียกชื้น ต้องกัดริมฝีปากล่างควบคุมความต้องการรุนแรง บุษรินทร์สวยมาก ก่อนกินเขาควรสำรวจเธอให้มากกว่านี้ ชายหนุ่มซบหน้าลงกับหว่างขาริมฝีปากสัมผัสเข้ากับกลีบรัก บุษรินทร์สะดุ้งเฮือก มือของเธอเหมือนระบบอัตโนมัติที่เด้งขึ้นมาตะปบตรงไหล่กำยำ ใช้เรี่ยวแรงอันน้อยนิดดันไหล่เอาไว้ อ้อนวอนให้หยุดการกระทำไว้ก่อน แต่ไม่ได้รับความเห็นใจ กลับถูกจับยึดสะโพกไว้รับจุมพิตร้าย
เขาทำให้ภายในกายของเธอร้อนระอุ จนต้องบิดตัวเร่าๆ ไปมาบนเตียงหลังกว้าง ลิ้นร้ายชอนไชความเป็นหญิงและพยายามที่จะแทรกเข้าไปภายในซอกหลืบ
"อา...คุณมาร์กได้โปรด ฉะ ฉันทรมาน"
นี่หรือคือความต้องการทางเพศ อยากให้เขาช่วยหยุด หรือปลดเปลื้องจากความทรมานนี้ ชายหนุ่มลุกขึ้นถอดกางเกงพลางกวาดสายตามองร่างเปล่าเปลือยขาวผ่องบนเตียง นึกเสียดายที่ปล่อยให้เธอทำงานตากแดดเสียจนเกิดรอยคล้ำที่ข้อมือ ร่างกำยำคลานเข่าเข้าทาบทับอีกหน ชื่นชมความงามด้วยสายตาและฝ่ามือลูบคลำผิวกายละเอียดดุจกำมะหยี่
"สัมผัสผม ใช้ปากกับมันหน่อยสิ"
กระซิบวอนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"เอ่อ ฉัน ฉันไม่"
เธอแก้มแดงจัดเบี่ยงใบหน้าหลบสิ่งที่เขาจะให้ทำ
"อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคย"
เมธาวีจับมือเธอมาสัมผัสแท่งร้อน มันแข็งราวกับท่อนเหล็ก ที่สำคัญคือกำไม่รอบและยังเหยียดยาวอย่างน่ากลัว ร่างกายของผู้หญิงรับสิ่งนี้ได้ยังไงนะ
Latest chapter
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย การลงทัณฑ์ของเมีย 14.2
ผ่านไปหลายวันในบ้านหลังใหญ่ เธอเปิดใจมากขึ้น เมธาวีเริ่มติดต่อหามารดาแนะนำให้รู้จักกับสะใภ้ คุณแม่แองจี้ยังสาวยังสวย จนแทบไม่อยากเชื่อว่าอายุมากกว่าสี่สิบปีแล้ว แต่ที่สัมผัสได้คือนางใจดี มีความเป็นกันเอง แองจี้ตื่นเต้นที่จะมีหลานคนแรก และจะรีบหาโอกาสมาเยี่ยมลูกชายกับบุษรินทร์สองสัปดาห์ต่อมาบุษรินทร์เข้าครัวทำอาหารเอง โดยมีแม่บ้านสาวใหญ่คอยสอนให้ เมธาวีไว้ใจว่าเธอจะไม่หนีไปไหน จึงทิ้งเธอไว้บ้านกับสาวใช้ และออกไปดูงานบ้าง กลับมาถึงบ้านก็เดินเข้าไปกอดเมียที่รักก่อนทำอย่างอื่น ชวนเธออาบน้ำเพราะเป็นทางเดียวที่จะได้สัมผัสกายเปลือยเปล่าบุษรินทร์แกล้งทำไม่สนใจกับความเป็นชายผงาดโชว์ตอนอาบน้ำทุกวัน นิ่งและอดทนกับการเสียดสีในอ่างอาบน้ำ นับวันเขายิ่งเบียดเสียดและสัมผัสเธอมากขึ้น เมื่อปลุกอารมณ์ขึ้นมาเอง เธอก็ปล่อยให้เขาแทบก้าวขาออกจากห้องน้ำไม่ได้ เป็นแบบนี้อยู่หลายวัน“ฉันออกไปก่อนก็ได้นะคะ ไม่ต้องอุ้มหรอก” เธอหันไปบอกพลางมองต่ำลงไปที่หว่างขาแล้วยิ้มเหมือนกับสะใจ ที่ปล่อยให้เขาอยู่ในสภาพแข็งตั้งลำอยู่อย่างนั้น“อืมๆ ” เมธาวีพยักหน้า แต่ข้างในอดเคืองไม่ได้ ‘ท่องเอาไว้ เมียคือที่สุด น่ารักที่ส
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย การลงทัณฑ์ของเมีย 14.1
อาการของบุษรินทร์ดีขึ้นหลังรักษาตัวได้สี่วัน แต่เมธาวีไม่ยอมให้เธอออกจากโรงพยาบาล จนกว่าจะแน่ใจว่าเธอและลูกจะปลอดภัย เมื่อครบกำหนดเขาทำเรื่องชำระค่ารักษา และอุ้มขึ้นรถตู้อย่างระมัดระวัง “คุณจะพาฉันไปไหนคุณมาร์ก? ” “กลับภูเก็ต” “บ้าหรือไง จอดรถเดี๋ยวนี้นะ” เธอจะขยับตัวแต่ถูกกอดรัดแน่น“ไว้จอดตอนถึงสนามบินนะ อย่าดิ้นสิเดี๋ยวกระทบกระเทือนถึงลูก นอนนิ่งๆ ไว้นะคนดี” “คนบ้า คุณอย่ามาทำกับฉันแบบนี้นะ” เธอได้แต่โกรธเขาเอาลูกมาขู่และคุณหมอก็บอกให้ระมัดระวังเรื่องนี้จริงๆ เธอถูกพามาขึ้นเครื่องบินเล็กส่วนตัว เขาอุ้มเธอไว้ในวงแขนโดยขู่ไม่ให้ดิ้น แม้จะขยับตัวก็ไม่ได้ จึงรู้ว่าเปล่าประโยชน์ที่จะขัดขืน เธอหลับไประหว่างเดินทาง คงเพราะยาที่กินทำให้ง่วงนอน ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนบนเตียงกว้างแล้ว ไม่ใช่วิลล่ากลางน้ำ เพราะในห้องเงียบเฉียบไม่มีเสียงคลื่นลมบุษรินทร์ลุกขึ้นยืนบนพื้นพรมนุ่ม ห้องนี้โทนสีครีมดูสว่าง และกว้างขวางมาก เตียงหลังใหญ่ และเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นหรูหรา อย่างกับบ้านเศรษฐีที่เคยดูในละคร เธอเดินไปที่หน้าต่างมองลงไปรอบตัวบ้าน ด้านล่างเป็นสวนกว้าง หญ้าเขียวขจี มีต้นไม้ตามทางเดินร่ม
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.4
คำตอบของเขาทำให้เอวาถึงกับอึ้งไป และเธอกลับโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เบลล่าไม่ใช่คนใจร้าย รักพี่ชายมากและคงรักหลานไม่แพ้กัน ส่วนเธอก็เหมือนได้ปลดปล่อยจากสิ่งที่ค้างคาใจมานาน มีความลับบางอย่างที่บอกเมธาวีไม่ได้ และไม่รู้จะหาทางออกอย่างไรมาเกือบครึ่งปีแล้ว “ดีใจด้วยนะคะพี่มาร์ก” เมื่อรู้ว่าเขามีคนอื่นที่รักมากและกำลังจะเป็นครอบครัวจึงทำให้ยิ้มออกมา และโผเข้ากอดเขาแน่น เมธาวีลูบที่หลังหญิงสาวเบาๆ “พี่ขอโทษนะ” “ไม่ต้องขอโทษค่ะ เอวาซะอีกที่ต้องขอโทษ ที่ทำให้พี่รู้สึกผิด ทั้งที่เอวาเองก็มีคนอื่นแล้ว” เขาจับเธอผละจากตัว ยิ้มดีใจที่ไม่ได้ทำร้ายจิตใจเพื่อนน้องสาว“จริงเหรอเอวา? ”“จริงค่ะ เอวาบอกไม่ได้ และมันอึดอัดมากที่ต้องทำตัวใสซื่อ เป็นแฟนใจดี ปล่อยให้พี่มีผู้หญิงคนอื่น ตอนนี้เอวาดีใจมากที่รู้ว่าพี่เจอคนที่ใช่แล้ว” เมธาวีคว้าตัวหญิงสาวเข้ามากอด ขอบคุณที่ทางออกในตอนนี้ไม่มีใครเจ็บปวด อีกทั้งคนฆ่าบิดาได้รับผลกรรมตายตกไปตามกัน โดยที่เขาไม่ได้ลงมือเอง บุษรินทร์ขยับมือขวา และรู้สึกว่ามีมือใครบางคนเกาะกุมเอาไว้ จึงค่อยๆ เปิดเปลือกตามองไปที่ข้างเตียง เห็นเมธาวีหลับฟุบอยู่ตรงนั้น มือซ้ายของเธอมีสาย
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.3
“แจ๊คกี้ กลับรถตามคันนั้นไปเร็ว” ต้องตามติดเธอไม่ให้คลาดสายตา และไม่สนว่านายวิโรจน์จะรู้ตัว ในขณะที่ตำรวจประสานกำลังสกัดแทนการไล่ติดตาม และไม่สามารถแจ้งเมธาวีได้ทัน ภายในรถตึงเครียด บุษรินทร์ทำได้เพียงร้องไห้เงียบๆ และรับฟังเสียงสบถด่าของนายวิโรจน์ ความเร็วของรถมากกว่าร้อยหกสิบและทยานขึ้นไปเกือบจะสองร้อย แต่เจ้าสัวใจโฉดยังคงสั่งเพิ่มความเร็ว อีกเธอรู้สึกเหมือนจะหัวใจวายเสียก่อนถูกยิงตาย ความเร็วของรถผ่อนลงเล็กน้อยตอนเข้าโค้งและขับฝ่าไฟแดง จนรถคันอื่นเบรกกะทันหัน เกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนไปหลายคัน “นายหัวผมขับเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ มันอันตรายเกินไป”“งั้นนายจอดแล้วรีบลงมา” “ไม่ได้นะครับ ถ้าเราเกิดอุบัติเหตุก็ตามรถนายวิโรจน์ไม่ได้อยู่ดี” อุบัติเหตุตลอดทางทำให้การติดตามล่าช้า แต่แจ๊คกี้พยายามอย่างสุดความสามารถ“บุษรินทร์ คุณต้องปลอดภัยนะ” เมธาวีตกอยู่ในสภาพทำอะไรไม่ได้ ใช้ความเร็วในการติดตามขนาดนี้ยังไม่ทัน แล้วแบบนี้บุษรินทร์จะปลอดภัยหรือ แม้แต่ตำรวจที่คอยสกัดก็ยังหยุดรถคันนั้นไม่ได้ ‘ขอพระเจ้าโปรดคุ้มครองเธอเพื่อลูก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ชัดเจนต่อความรู้สึก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ปกป้อง
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.2
“โอ๊ย! ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยที ฉันอยู่ที่เซฟเฮ้าส์ของเจ้าสัววิโรจน์ที่คลองหลวง จังหวัดปทุมธานีนะคะ! ” เธอโอดโอยและร้องเสียงดัง หวังว่าชาวโซเชียลจะช่วยได้ ซึ่งเป็นอย่างที่หวัง หลายคนแจ้งตำรวจตั้งแต่เริ่มมีเสียงทะเลาะ เมธาวีเองก็โทร.แจ้งสารวัตรสัญชัยตำรวจเจ้าของคดีของบิดาตั้งแต่ออกรถเช่นเดียวกัน“ฮ่าๆ ถึงกับบอกที่อยู่เหรอ ใครจะมาช่วยเธอ เทวดาเหรอ น่าเสียดายนะ ว่าคงไม่มีใครได้ยินเธอหรอก” วิโรจน์กระซิบข้างหู และมันทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมของเขามันเหม็นจนทนไม่ไหว เธอพยายามดิ้นรนจากวงแขนก็ไม่เป็นผล นายวิโรจน์เหวี่ยงคนตัวเล็กลงที่เตียงแล้วนั่งลงกระชากขาเธอเข้า กระโดดคร่อมเขาไว้“ไม่อย่านะ ปล่อยฉัน พี่ปราบช่วยด้วย! ”“ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ก่อนตายเธอก็ต้องเป็นของฉัน” “ไม่!” เจ้าสัวกระชากเสื้อสูทเธอออก ดีเหลือเกินที่มันหนาและไม่ขาดง่าย วิโรจน์เลยเปลี่ยนมาจับข้อมือทั้งสองของหญิงสาวเอาไว้แล้วโน้มหน้าเข้าหาแต่ไม่ทันสัมผัสเนื้อตัว หญิงสาวก็สุดกลั้นด้วยอาการแพ้ท้องหนัก และเหม็นน้ำหอมนายวิโรจน์จึงตะแคงหน้าอาเจียนลงที่เตียง ทำให้วิโรจน์ถึงกับชะงัก “รังเกียจมากนักหรือ เธอไม่ม
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.1
บุษรินทร์เก็บมือถือในกระเป๋าสูท เสียงเคาะเรียกนอกห้องดังขึ้นเรื่อยๆ “ยังไม่เสร็จเลยค่ะเจ้าสัว รอบุษก่อนนะคะ” เธอร้องบอกพลางมองรอบๆ ว่าพอมีอะไรป้องกันตัวได้บ้าง แล้วถ้าเปิดออกไปปืนจ่อหัวเล่า จากจังหวะเคาะประตู รู้เลยว่าวิโรจน์ไม่สบอารมณ์เอามากๆ “คิดจะถ่วงเวลาเหรอ ยังไงคืนนี้เธอไม่รอดหรอก! ”น้ำเสียงของวิโรจน์แฝงความเข่นเขี้ยวหมายข่มขู่ เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวจงใจหลบในห้องน้ำ จากข่มใจจะค่อยๆ หลอกล่อ ชักจะมีโมโห และควบคุมอารมณ์ไม่ได้ โดยเฉพาะภาพในวงจรปิดที่เห็นว่าบุษรินทร์ทำอะไรบ้าง จนในที่สุดก็เกิดเรื่องแจ้งความ และตำรวจเข้าไปช่วยเมริกาออกมาได้ รู้อย่างนี้เขาฆ่าเมริกา และข่มขืนบุษรินทร์ให้ย่อยยับแต่แรกดีกว่า “ถ้าไม่ออกมาดีๆ ฉันจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามางัดลูกบิดให้กูเดียวนี้! ” เจ้าสัววิโรจน์ออกคำสั่งร้องเรียกลูกน้อง น้ำเสียงกร้าวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังกลายร่างจากชายสูงวัยใจดีเป็นปีศาจ บุษรินทร์ใจเต้นแรง ตกใจกลัวจนถึงกับคิดอะไรไม่ออก นอกจากความกังวลว่าปราบดาคนเดียวจะช่วยเธอได้ไหม ประตูถูกเคาะแรงขึ้นและคนด้านนอกจับลูกบิดหมุนเพื่อพยายามเปิด เธอจ้องไปอ่างล้างหน้า ซ
You may also like
พ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา221.0K viewsกำราบรัก
โซลสตาร์ seoulstar11.1K viewsเสพติดรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.8K viewsคลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat14.9K viewsสัญญาปีศาจ
moon730 viewsThe Dangerous รักร้ายของคิงส์ตัน
J.Jusmin765 viewsแพ้รักบอดี้การ์ด Love Bodyguard
MaNIE-STORY3.8K viewsในนามภรรยาของตาย
อิมฮายอน (poxnnxdda)9.5K views
