แผนตีจาก 11.4

วิโรจน์ยิ้มพอใจ บุษรินทร์คงหวังอยากจะฮุบเซฟเฮ้าส์ของเขา ถ้าเธอเป็นเด็กดี อาจจะได้มากกว่านั้น แต่ถ้าหักหลังเมื่อไหร่ มันก็ง่ายที่กำจัดโดยไม่มีใครรู้ใครเห็น

“พรุ่งนี้เลยสะดวกไหม? ” เขาโน้มหน้าเข้าหา จ้องเธอตาไม่กระพริบแววตายหื่นกระหายฉายชัด บุษรินทร์ตีสีหน้าลังเลและหลบสายตาอย่างเขินอาย

“หมายถึง...บุษต้องยอมเจ้าสัวเลยหรือเปล่าคะ? ” 

“ถ้าหนูยังไม่พร้อมฉันก็รอได้ ไปอยู่ก่อนเถอะ”

“ขอบพระคุณเจ้าสัวค่ะ”  บุษรินทร์ไหว้งามๆ ขอบคุณ น้ำตาคลอหน่วย ตื้นตันใจประหนึ่งได้มงกุฎนางงาม ถึงแม้จะเป็นแค่สิบแปดมงกุฎก็เถอะ เธอมีเวลาเพียงแค่อย่างมากห้าวัน ที่จะสืบเรื่องของผู้หญิงที่ถูกทำร้าย โดยเฉพาะเมริกา น่าจะรู้เรื่องและเป็นพยานได้ว่านายวิโรจน์สั่งฆ่าใครบ้าง

“ท่านจะให้คุณบุษไปที่เซฟเฮ้าส์จริงหรือครับ ผมกลัวว่าเธอจะเห็นริก้า” 

ปราบดาถามขณะอยู่บนรถกับเจ้านาย หลังกลับจากภูเก็ตเขาก็รับหน้าที่ดูแลวิโรจน์ตามเดิม

“ริก้าอยู่ในห้องลับ บุษรินทร์จะไปเห็นมันได้ยังไง”

วิโรจน์ทำหน้าหงุดหงิดเมื่อคิดถึงเมริกา ใจจริงไม่ได้คิดจะฆ่าแกงเธอ เพราะอย่างน้อยเมริกาก็ซื่อสัตย์กว่าเด็กผู้หญิงคนอื่น นิสัยใจคอเข้ากับเขาได้ แต่เพราะพลั้งมือทุบตีเธอปางตาย ตอนนี้แอบเอาหมอเข้ามารักษาแต่อาการไม่ดีขึ้น 

“ไว้ใจได้หรือครับ เพราะเธอก็ไปอยู่กับนายหัวมาร์กตั้งหลายวัน พวกนั้นอาจใช้เธอเป็นเครื่องมือก็ได้”  ปราบดาทำสีหน้ากังวล

“ทำไมนายคิดแบบนั้น? ”

“เมื่อก่อนเธอปฏิเสธท่านแต่ ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายเข้าหา”

“เธอหวังเงินไอ้มาร์กแล้วยังถูกมันเจาะไข่แดงแล้วทิ้งนะสิ พอไม่สดแล้วก็เลยง่ายกับฉัน แล้วตอนนี้ยังไม่มีนังกุหลาบพิษจูงจมูกอีก บุษรินทร์ก็เลยตัดสินใจได้ง่ายขึ้น”

“ครับผม ผมเชื่อว่าท่านมองคนขาดครับ”

 รอยยิ้มทระนงเมื่อถูกป้อยอ ทำให้ปราบดากระหยิ่มในใจ นายวิโรจน์ไม่สงสัยแบบนี้ก็เข้าทางบุษรินทร์ สิ่งที่เขาหนักใจต่อจากนี้คือ ต้องคอยกันท่าไม่ให้บุษรินทร์ถูกเผด็จศึก ก่อนได้หลักฐาน

ปากบอกกลัวคำนินทาแต่บุษรินทร์กลับทิ้งหลักฐานภาพถ่ายที่มีรถนายวิโรจน์อยู่ด้านหลัง แม้ไม่เห็นป้ายทะเบียน แต่พริตตี้หลายคนก็รู้ ข่าวซุบซิบนิทาในแวดวงไฮโซถูกเผยแพร่ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์และโซเชียล ซึ่งก็เป็นความจงใจของวิโรจน์ที่ต้องการเย้ยเมธาวี ด้วยไม่เชื่อว่าถ้าใครได้บุษรินทร์น ายมาร์กจะไม่หวงเธอ เขาให้สัมภาษณ์ผ่านสื่อว่า โครงการอสังหาริมทรัพย์ไทย ของกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ที่กำลังจะจัดขึ้นในไม่กี่วันข้างหน้า จะควงคู่พรีเซ็นเตอร์สาวสวย

และมันได้ผล ทำให้เมธาวีร้อนในอก ราวกับหม้อแปลงไฟฟ้าที่กำลังช็อร์ตพร้อมระเบิด ตั้งแต่วันหญิงสาวหนีไป ก็สับสนระหว่างตามกลับหรือปล่อยไป เขาเลือกปล่อยเธอไปแต่ให้คนติดตามดูว่า บุษรินทร์ร่วมมือกับนายวิโรจน์หรือไม่ หวังว่าเธอจะไม่บอกเรื่องที่เขากำลังสืบหาคนที่ขับรถไปกับบิดาก่อนเสียชีวิต ซึ่งภายในใจลึกๆ เชื่อว่าหญิงสาวจะไม่ทำ จนในที่สุดได้เห็นเธอรับงานของบริษัทไนท์ สเปซของนายวิโรจน์ มีภาพหลุดไปไหนมาไหนด้วยกัน และกำลังจะไปร่วมงานอสังหาฯ ที่เขากำลังจะไปด้วย 

บุษรินทร์ดูมีความสุขเหมือนกับว่าไม่เคยคิดถึงเขา จากที่บอกว่าไม่แคร์ แต่แท้จริงแล้วโกรธมาก เธอหนีเขาไปหาผู้ชายแก่คราวพ่อ และตอนนี้ไปขลุกอยู่ที่เซฟเฮ้าท์ ซึ่งหมายความว่าเป็นผู้หญิงของนายวิโรจน์โดยสมบูรณ์ ยอมให้ไอ้สารเลวนั่นทับรอยเขา นิตยสารในมือถูกเขวี้ยงอย่างฉุนเฉียวในจังหวะที่เอวาเปิดประตูเข้ามา หนังสือเฉียดหน้าเธอไปนิดเดียว

“ว้าย! ” คนตัวเล็กกระโดดถอยหลังอย่างตกใจ จนตัวเธอกระแทกเข้ากับผนังห้อง

“เอวา เป็นอะไรหรือเปล่า?! ” เขาถอยเก้าอี้รีบเข้าไปประคองหญิงสาวจับแก้มมองสำรวจรอยช้ำ เพราะไม่ทันเห็นว่าหนังสือโดนหรือไม่ เอวาส่ายศีรษะ แต่หัวใจเธอยังเต้นแรงเพราะตกใจ

“ไม่เป็นไรค่ะพี่มาร์ก หนังสือเฉียดหน้าเอวานิดเดียวเอง”

 “พี่ขอโทษนะเอวา พี่เครียดนิดหน่อย” 

“เอวาเข้าใจดีค่ะ เรื่องคดีคุณลุงใช่ไหมคะ? ”

“ก็ใช่ส่วนหนึ่งจ้ะ เมื่อสามวันก่อนผู้ต้องสงสัยว่าขับรถของพ่อ ถูกรถบรรทุกชนตายไปแล้ว”

นี่เป็นหนึ่งในข่าวร้ายที่เขาได้รับ หลังตำรวจทราบเบาะแสคนขับรถ และกำลังจะวางแผนล้อมจับ ชายคนนั้นก็ชิงตายเสียก่อน และดูเหมือนไม่ใช่อุบัติเหตุ นายวิโรจน์คงสั่งคนติดตามตัวเพื่อกำจัดในวันที่ความลับอาจถูกเปิดเผย

“แล้วจะทำยังไงต่อคะ? ”

“การสืบคดีก็คงล่าช้า ไปจนกว่าจะหมดอายุความ ถ้าพี่ไม่ฆ่านายวิโรจน์ซะก่อนนะ”

“ขอให้มีหลักฐานมัดตัวเขาเถอะค่ะ เอวาไม่อยากให้พี่ฆ่าคน”

“วันพุธที่จะถึงนี้พี่จะไปกรุงเทพฯ เอวาไปด้วยกันนะ”

“งานอสังหาฯ น่ะหรือคะ?”

“ใช่จ้ะ” “ดีจังค่ะ เอวาว่าจะเข้ากรุงเทพไปงานจิวเวลรี่แฟร์อยู่เหมือนกัน แต่ติดที่ว่าเบลล่าบินกลับอเมริกาไปแล้ว ส่วนธนาก็บินไปเรียนต่อโทด้วยเหมือนกัน” 

“ธนาไปเรียนเมืองนอกเหรอ ไหนว่าจะไปปีหน้า? ”

“เอวาไม่รู้เหมือนกันค่ะ อยู่ๆ อาทิตย์ก่อนธนาก็บอกอยากไปเรียนต่อ แล้วก็บินไปเลย ทั้งที่หาที่พักยังไม่ได้ด้วยซ้ำ”

เอวายอมรับว่าน้องชายดูแปลก และมีเรื่องหนักใจ แต่เธอไม่กล้าถาม ทั้งที่เคยบอกว่าจะพาพี่ไปงานจิวเวลรี่แฟร์ เพื่อดูสินค้าแบรนด์อื่นบ้าง จะได้เปรียบเทียบและพัฒนาแบรนด์ของเธอ แต่กลับไปเรียนต่อเหมือนหนีอะไรบางอย่าง