Se connecterPartager
EP. 05 - ลุงที่แปลว่าผัว
Date de publication:
2026-05-03 18:30:17"เก็บปากเธอไว้อม ... ของฉันดีกว่า" ไอ้ลุงบ้านี่ ต้องเป็นโรคจิตแน่ๆ พี่เมฆไปทำการค้ากับตาลุงนี่ได้ยังไงเนี่ย
"หลีกไป" เขาพูดกับใคร
" ... "
"หลีกไป"
"ลุงพูดกับฉันเหรอ?"
"เออ หลีกไปฉันจะกลับบ้าน" ดะ ... เดี๋ยวนะเขาเป็นคนลากฉันมา แล้วก็ปู้ยี่ปู้ยำฉัน แล้วก็บอกให้ฉันถอยไปเหรอ
ปึก!!!
"ออกรถ"
"ดะ ... เดี๋ยวเซ่ ลุงงงง!!! อีตาลุงงงง!!" คือ พาฉันมาแล้วไม่พาฉันกลับเหรอ
"ไอ้ลุงบ้า ไอ้หน้ามึน ไอ้แก่มาตินนนนนน!!!" น้ำพั้นช์ตะโกนไล่หลังเมื่อมาร์ตินออกรถไปแล้วเธอยืนดิ้นเร่าๆ อยู่ตรงนั้นในขณะที่มาร์ตินแอบมองเธอทางกระจกมองหลังแล้วหลุดยิ้มให้กับอาการดิ้นเร่าๆ ของเธออย่างลืมตัว น่ารัก คำนี้มันผุดขึ้นมาในหัวตอนไหนก็ไม่รู้
"อ้าวไหนบอกไม่กลับมานอนบ้านไง" เหนือเมฆเอ่ยทักน้องสาวที่เดินเข้ามาในบ้าน ในขณะที่เขากำลังจะออกไปข้างนอก
"พี่เมฆจะไปไหน" น้ำพั้นช์เดินเข้าหาพี่ชายเกาะแขนเขาแน่นราวกับกำลังออดอ้อนจะเอาอะไร
"พี่จะไปทำงาน"
"ไปโกดังเหรอ"
"อืม"
"ไปด้วย"
"ไม่ได้งานนี้มันสำคัญนะ พี่ต้องไปคุมงานเอง" เพราะถ้าหากพลาด ได้โดนไอ้มาร์ตินระเบิดโกดังอีกแน่ ขณะที่พูดกับน้องสาวสายตาเหลือบไปเห็นรอยเขี้ยวบนคอน้อง
"คอไปโดนอะไรมา" ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเป็นรอยเขี้ยวแต่ก็อยากฟังจากปากน้องไม่อยากตัดสินอะไรไปเอง น้ำพั้นช์ที่เขาเลี้ยงมาไม่มีวันปล่อยตัวปล่อยใจให้ใครง่ายๆ
"ไอ้หมอห่านั่นมันกัดเรารึไง"
"ไม่ใช่พี่หมอ" เหนือเมฆเดินตรงไปยังหน้าของน้ำพั้นช์สองมือหนาจับไหล่มนของน้องสาวไว้แน่น
"ใคร" น้ำเสียงเย็นเฉียบที่พูดออกมามันทำให้น้ำพั้นช์อดตกใจไม่ได้เหนือเมฆไม่เคยพูดแบบนี้กับเธอเลย เขาอ่อนโยนกับเธอมาโดยตลอด
"ลุงขี้เมาในผับอะ เขาเป็นลมบ้าหมูล้มมาทับพั้นช์ ดีนะมีคนมาช่วยไว้ทัน" สายตาเธอสั่นไหวเพียงนิดก่อนที่จะสวมกอดพี่ชายแน่น
"แน่ใจนะ" หากใครมาทำน้องสาวเขา เขาเองจะระเบิดร่างมันให้แหลกเป็นจุล
"อือ กอดหน่อยเหนื่อย" อ้อมกอดของพี่ชายอบอุ่นที่สุดสำหรับเธอ
"พี่เมฆลุงมาร์ตินเขาสำคัญกับเรามากเลยเหรอ พั้นช์ได้ยินมาว่าเขาระเบิดโกดังเรา แต่ทำไมพี่เมฆไม่ทำอะไรเลย"
จะไปทำอะไรได้เล่านั่นมันลูกเจ้าพ่อเลยนะ และตัวมันกับน้องชายก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้าพ่อเลย
"สำคัญ เสียไปไม่ได้เพราะธุรกิจเราเอื้อกันอยู่" เขาพยายามอธิบายให้น้องเข้าใจ และเหมือนน้ำพั้นช์จะเข้าใจดี
"มาๆ เติมพลังไหม" เธอกอดกระชับพี่ชายให้แน่นขึ้นหวังเติมกำลังใจให้พี่ชายที่เลี้ยงดูเธอมาเป็นอย่างดีได้หายเหนื่อย
"เหนื่อยไหม มีพั้นช์เป็นน้อง" มือหนาลูบลงศรีษะเล็กของเด็กสาวที่กำลังโอบกอดเขาด้วยความรัก แค่นี้ก็พอแล้ว มันเพียงพอแล้วสำหรับเขาแล้ว
"ไม่เหนื่อย พี่ต้องไปทำงานแล้ว" เธอคลายมือออกมองหน้าพี่ชายเพียงนิด หากเธอช่วยอะไรเขาได้บ้าง เขาคงไม่เหนื่อยขนาดนี้ หากเธอมีประโยชน์ เขาคงไม่ต้องออกไปทำงานดึกๆ แบบนี้
"มึงไปบอกคนข้างบนพั้นช์มานอนบ้านอย่าเดินเพ่นพ่าน" เหนือเมฆออกคำสั่งกับลูกน้องคนหนึ่งในบ้านแล้วเดินออกไปขึ้นรถที่ภูผาเตรียมไว้ให้
@วันต่อมา
"พี่เมฆเช้านี้มีอะไรกินบ้าง" น้ำพั้นช์วิ่งลงบรรไดมาอย่างรวดเร็วด้วยสภาพการแต่งตัวที่ไม่เรียบร้อยเอาเสียเลย เธอใส่กางเกงขาสั้นตัวบาง เสื้อกลามสีขาว และเสื้อคลุมซีทรูสีขาว
"ไปแต่งตัวให้เรียบร้อย" เธอมองไปที่โซฟารับแขก ดวงตากลมโตของเธอต้องเบิกโพลงเมื่อเห็นมาร์ตินนั่งไขว้ห้างอยู่ที่โซฟา
"ไม่เป็นไรฉันไม่ถือ" เมื่อมาร์ตินพูดจบประโยคเขาจ้องมองเรือนร่างอรชรของเธอภายใต้สายตาที่เรียบเฉยจนยากจะคาดเดา กลับกลายเป็นน้ำพั้นช์เองที่ทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นใบหน้ากวนประสาทของคนที่ไม่อยากเจอ
"พั้นช์จะไปมหาลัย พี่เมฆไปส่งหน่อยนะ เดี๋ยวพั้นช์ไปอาบน้ำก่อน" ว่าจบหมุนตัวกลับเดินขึ้นชั้นสองในทันที แต่เธอต้องหยุดชะงักกับประโยคถัดมาที่ได้ยิน
"มหาลัย xxx ใช่ไหม ทางผ่านพอดีเดี๋ยวฉันไปส่งให้ นายก็เร่งเตรียมของให้ฉันก่อนหกโมงเย็นละกัน" อีตาลุงบ้านี้ต้องเป็นสัมพเวสีแน่ๆ หรือไม่ก็ต้องเป็นอะไรสักอย่างที่มาเกาะติดฉันขนาดนี้
"ฝากนายด้วยละกัน" เหนือเมฆพูดออกมาอย่างลำบากใจ ของที่มาร์ตินสั่งไปก่อนหน้ายังเตรียมไม่ทัน วันนี้มาร์ตินมาสั่งเพิ่มอีกราวกับกำลังจะกลั่นแกล้งเขา และถ้าไม่ลงไปดูด้วยตัวเองยังไงก็คงไม่ทัน
"พี่เมฆ!!!" น้ำพั้นช์รีบหันกลับไปตวาดใส่พี่ชายเบาๆ เขาจะรู้ไหมนะว่ากำลังฝากปลาย่างไว้กับแมว มันหน้าโมโหที่ตาลุงนี้กลับดูเหนือกว่า
ปึก!!!!
เสียงปิดประตูรถดังขึ้นทางข้างฝั่งคนขับ ทำให้มาร์ตินต้องหันไปมอง น้ำพั้นช์ในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นรัดรูปที่นั่งทีกระโปรงร่นมาจนถึงหน้าขา ใส่สั้นขนาดนี้อยากจะโชว์มากนักใช่ไหม
บรื้นนนนนนนนน!!!
มาร์ตินออกตัวรถด้วยความแรงภายในรถปกคลุมด้วยความเงียบ และแอร์เย็นฉ่ำ เขามองน้ำพั้นช์ตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกันแต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา
"ลูกน้องลุงไปไหนหมดทำไมขับรถเอง" เป็นน้ำพั้นช์ที่ทำลายความเงียบด้วยคำถาม แต่เธอกลับตกใจเมื่อมาร์ตินไม่ตอบคำถามแถมยังหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าซอยเปลี่ยว
"นี่!!! ลุง จะทำอะไร ถอยไปห่างๆ เลยนะ" เธอไม่มีวันให้เขาได้ทำแบบเดิมอีกแน่
"ถ้าไม่อยากให้พี่เธอเดือดร้อนก็อยู่เฉยๆ" พูดจบมาร์ตินปลดเข็มขัดนิรภัยของน้ำพั้นช์ และของตัวเองออก ก่อนที่จะปรับเบาะฝั่งที่นั่งคนขับให้ถอยไปข้างหลัง แล้วใช้ท่อนแขนแกร่งยกตัวเธอขึ้นให้วางทาบทับหน้าตักแกร่งของตัวเองในท่าหันหน้าเข้าหากัน
"ยะ ... อย่านะ" คำห้ามปรามของเธอไม่เป็นผลกับเขาเลยสักนิดเมื่อมาร์ตินค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกทีละเม็ดจนถึงเม็ดสุดท้าย เขาจับแขนเธอไขว้หลังไว้ป้องกันไม่ให้เธอดิ้นพล่าน
"ละ ... ลุง อย่านะ" เนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัวเมื่อมาร์ตินดึงบราเซียร์ลายลูกไม้ลงมาไว้ใต้ราวนม เขาใช้ริมฝีปากดูดดุนปลายถันเบาๆ สลับหนักจนแข็งขึ้นเป็นไต ก่อนจะใช้ฟันคมขบเม้มจนปลายถันแดงเถือก
"รู้จักลุงที่แปลว่าผัวไหม"
Dernier chapitre
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 30 - ตอนจบ
“มึงแทงเพื่อนกู กูเป่าหัวมึง เลือกเอา”สถานการณ์ ณ ตรงนั้นมันทำให้ใครๆ ต่างก็รู้ว่าพาทิศได้เปรียบขนาดไหน อีกทั้งเขาคนเดียวสามารถเอาอยู่ได้อย่างแน่นอน ทิวาหันมามองหน้าพาทิศด้วยความ งง เมื่อครู่ยังบอกว่าไม่เอาเขาทำเพื่อนอยู่เลย หากเป็นอย่างนั้นพาทิศก็ไม่ควรช่วยเหลือเขา“คุณพาทิศ”“เออ กูเอง น้ำใจนักกีฬาอ่ะ พวกมึงรู้จักไหม อย่ามาแพ้แล้วพาลอย่างนี้”นักฆ่าหนุ่มหันปลายกระบอกปืนไปทางหนึ่งในนักแข่ง ทุกคนล้วนพร้อมใจกันปล่อยทิวา แต่ยังไม่วายส่งสายตาคาดโทษมาให้เขา ไม่มีใครอยากเสี่ยงกับอารมย์ของพาทิศนักหรอกนะ เพราะใครๆ ก็ต่างรู้ว่าเขาเป็นลูกน้องใคร และเป็นคนอย่างไร“ขอโทษครับ”ทิวาเมื่อถูกปล่อยจากพันธนาการ เขาเดินตรงมาหาพาทิศเพื่อแสดงความขอบคุณ ก่อนจะทำหน้ามึนตีซี้พาทิศอย่างไม่รู้สึกละอาย การได้เป็นเพื่อน หรือรู้จักกับพาทิศ มันคือสิ่งที่มาเฟียหลายๆ คนต่างสนใจ“ไหนบอกไม่รับกูเป็นเพื่อนไง แล้วมาช่วยกูทำไม”“ช่วยลูกหมา ลูกแมว มันก็ได้บุญดีไม่ใช่รึไง”นักฆ่าห
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 29 - ลงสนาม
@สนามแข่งรถเสียงระเบ็งเซ็งแซ่ดังกึงก้องทั้งสนามแข่งรถ พาทิศในชุดนักแข่งพร้อมทั้งหมวกกันน็อคสีดำสนิทเดินจูงมือแฟนสาวเข้าไปในสนามแข่งโดยไม่ได้แคร์สายตาของใครเลย เขาเดินไปที่รถพอร์ชคันหรูของตัวเองพร้อมทั้งพยายามเช็กเครื่องยนต์ด้วยตัวเองทั้งๆ ที่มีทีมช่างฝีมือดีที่มาร์ตินส่งมาให้“น้ำคะเฮีย”วิปครีมเดินเข้ามาทางด้านหลังของเขา เธอหายไปซื้อน้ำมาหลังจากที่พาทิศเดินออกมาดูรถเพื่อเตรียมความพร้อม เขารับขวดน้ำนั้นมาด้วยรอยยิ้มที่สาวๆ คนไหนได้เห็นรับรองว่าต้องละลายอย่างแน่นอน“อย่าเที่ยวยิ้มเรี่ยราด” เธอปรามชายคนรักของตัวเอง นอกจากพาทิศจะไม่สะทกสะท้านแล้ว เขากลับทำหน้าตาล้อเลียนเธอจนหน้าหมั่นไส้ ท่อนแขนแกร่งโอบรอบลำคอระหงของคนตัวเล็ก โดยที่เธอเป็นฝ่ายถือหมวกกันน็อคเอาไว้ให้เขาเองวิปครีมกวาดสายตามองไปรอบๆ ผู้คนเริ่มทยอยเดินเข้ามาเรื่อยๆ เพื่อดูการแข่งขัน เธอตื่นเต้นกับบรรยากาศแบบนี้มาก เพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอที่พาทิศพาเธอมาในที่แบบนี้“เป็นอะไร”“ปะ ... เปล่าค่ะ”
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 28 - หมาหยอกไก่
@ประเทศอิตาลี"โอ้วววววววววว ที่นี่สุดยอดเลยเฮีย""มือขวากำเหรียญ หันหลัง อธิฐาน แล้วโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้ายให้ลงบ่อ จะทำให้ได้กลับมาอีกครั้ง ลองดูซิ"พาทิศพาวิปครีมมาเที่ยวชมเมื่องอิตาลีโดยที่ตอนนี้เขาพาเธอมาที่น้ำพุเทรวีที่มีรูปปั้นแกะสลักเทพเจ้าเนปจูนและไทรทันอยู่กลางน้ำพุ เขาอมยิ้มให้กับอาการตื่นเต้นดีใจของวิปครีมที่ตอนแรกดูอิดออดไม่อยากมาหญิงสาวหยิบเหรียญในกระเป๋าสะพายข้างสีดำออกมายืนหันหลังหลับตาอธิฐานแล้วโยนเหรียญข้ามไหล่ซ้ายของตัวเองลงบ่อ"เย้ๆ ลงบ่อด้วย วิปเก่งใช่ไหมละ"เขาพาเธอเดินชมรอบๆ ราวกับเป็นไกค์ส่วนตัวของเธออย่างไรอย่างนั้น สองหนุ่มสาวเดินจับมือกันคุยไปเรื่อยๆ โดยมีไวท์และลูกน้องคนอื่นๆ อีกสามคนคอยตามประกบ"อธิฐานว่าอะไร""อธิฐานว่าขอให้ได้กลับมาที่นี่อีก วิปรู้สึกชอบที่นี่แล้วเฮีย""ได้กลับมาอยู่แล้วแหละ""ทำไมอะ บ้านเฮียอยู่นี่เหรอ""ถ้าหนูอยากมา เฮียพามาได้อยู่แล้ว"เขาจูบเบาๆ บนหน้าผากมนของคนตัวเล็ก จูบมือเธอเดินออกไปจากตรงนั้น พรุ่งนี้เขาต้องลงแข่งแล้วความจริงวัน
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 27 - ก่อนออกเดินทาง NC++
"เดี๋ยวเฮียมีลงแข่งรถสนามที่อิตาลี หนูไปกับเฮียนะ"พาทิศพูดขึ้นขณะที่กำลังทำอาหารกลางวันอยู่ในครัว โดยที่มีคนตัวเล็กเป็นลูกมือ เธอชอบเวลาที่ต้องทำอาหารกับเขา จนแผลแอบคิดไปว่าถ้าเขาไม่ใช่มือขวาของมาเฟียเขาคงจะเป็นเชฟชื่อดังได้แน่"วิปต้องดูร้านนิคะ""เดี๋ยวเฮียให้ลูกน้องดูให้"พาทิศพูดไปพลางทำกับข้าวไปพลางอย่างขมักเขม่น เขาชำนาญแทบจะทุกด้านจนไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีผู้ชายเพอร์เฟกแบบนี้อยู่ในโลกด้วย"ไปกับเฮียนะ ไปไม่นานหรอกน่า"" ... ""ไปให้กำลังใจเฮียหน่อยนะ"พาทิศวางหม้อต้มจืดไว้บนเตาแก๊สก่อนเดินมาหาคนตัวเล็กแล้ววางศรีษะของตัวเองไว้บนบ่ามนอย่างออดอ้อนเขาทำราวกับเป็นแมวน้อยที่กำลังออดอ้อนขอความรักจากเจ้าของ"ไปด้วยกันนะ นะ นะ" เขาเกยคางไว้ที่บ่ามนของคนตัวเล็กพลางเลื่อนมือจับเอวบางของเธอเอาไว้ การที่เขาต้องไปลงแข่งในครั้งนี้เพื่อเธอทั้งนั้น ไม่อยากให้เธอได้น้อยหน้าใครว่ามีแฟนที่ทำอะไรไม่เป็น"ก็ได้ค่ะ ถ้าเฮียสัญญาว่าจะปลอดภัย วิปไม่ได้หวังว่าเฮียจะแพ้หรือชนะ วิปหวังแค่ให้เฮียปลอดภัย"
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 26 - วันสำคัญ
@หลายวันต่อมา"เสร็จรึยังวิป เดี๋ยวรถติดนะ"พาทิศที่ยืนรออยู่ชั้นล่างของบ้านตะโกนเรียกแฟนสาวอยู่เป็นระยะ วันนี้เป็นวันสำคัญของเขาและเธอ เป็นวันที่ทั้งสองคนตั้งใจจะฝากชีวิตให้อีกคนดูแลมัน"เติมปากนิดนึงนะเฮีย ไม่นานๆ"เมื่อหลายวันก่อนที่พ่อแม่มาบ้านเขาได้ทำการสู่ขอวิปครีมกับพ่อแม่ของเธอแล้ว เขาและเธอตกลงกันไว้ว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อน แล้วจะแต่งงานกันหลังจากมีเจ้าตัวน้อย เพราะว่าที่เจ้าสาวของเขาอยากให้ลูกของตัวเองอยู่ร่วมพิธีด้วย"วิป จะเก้าโมงแล้วนะเดี๋ยวรถติด"เมื่อวานพาทิศกับวิปครีมไปส่งพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายที่สนามบิน เนื่องจากทั้งพ่อและแม่ของเขาและเธอต่างก็ต้องกลับไปดูกิจการของที่บ้าน"มาแล้วๆๆ เฮียเนี่ยขี้เร่งจริงๆ"เด็กสาวในวันนั้นกลับกลายเป็นหญิงสาวที่ดูสวยสะดุดตากับชุดเดรสสั้นสีแดงสดเข้ากันกับรองเท้าส้นสูงขนาดห้านิ้ว กระเป๋าถือสีดำปากแดงเลือดนกปล่อยผมระบายขับให้ดูเซ็กซี่เป็นเท่าตัว"พร้อมแล้วค่ะ คุณว่าที่สามี"" ... ""เฮียคะ"" ... "พาทิศยังคงตะลึงงันกับร่างบางของว่าที
ทาสรัก พาทิศ-วิปครีม - 25 - กาวใจ
"วิปจะเป็นกาวใจให้แม่เฮีย กับแม่วิปเอง" วิปครีมลุกขึ้นเดินออกไปจากโต๊ะเธอเดินตรงไปหาแม่ของเธอด้วยความมาดมั่น นั่งลงที่ม้านั่งหลังบ้านข้างๆ แม่ของตัวเอง"นั่งทำอะไรคนเดียวตรงนี้คะ"ปรีญารีบเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มของตัวเองออก เธอหันไปหาลูกสาวพลางใช้มือบางของตัวเองลูบศรีษะเล็กของลูกสาวแผ่วเบา"นั่งกินลมชมวิวไปงั้นแหละ บ้านนี้สวยดีนะแม่ชอบ" ปรีญาพูดพลางมองไปรอบๆ บ้าน สายลมเย็นพัดผ่านพร้อมกับอากาศที่เย็นสบายทำให้รู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ออกมานั่งตากลมอะไรแบบนี้"คุณแม่จำยัยพั้นช์ได้ไหมคะ เพื่อนรักวิป" วิปครีมพูดขึ้นพลางเอนตัวลงนอน เธอใช้ศรีษะเล็กนอนหนุนตักอวบของผู้เป็นแม่ ปรีญาวางมือบางของตัวเองลงบนมือของลูกสาว ในขณะที่อีกมือจับผมของเธอเล่นอย่างเพลินใจ"จำได้ซิ หนูพั้นช์ เพื่อนที่คบมาตั้งแต่อนุบาลใช่ไหม""ใช่ค่ะ เวลาเรามีเพื่อนสนิทที่คอยพูดคุยด้วยได้ มันดีนะคะแม่ มีเรื่องทุกข์ใจอะไรก็เล่าให้กันฟัง รวมหัวกันทำเรื่องบ้าๆ มีความสุขที่สุดเลย" ปรีญาฟังที่ลูกสาวเล่ามาเธอก็อดคิดไม่ได้ เมื่อก่อนเธอกับม
ทาสรัก EP. 04 - ปากดี
"แรดฉิบหาย" หึ!! ง่ายกับคนอื่นแต่กับเขาทำเป็นสะดีดสะดิ้งมันใช่เหรอ มันไม่แฟร์กับเขาเสียเลยทั้งๆ ที่น้ำพันช์เพิ่งจูบกับเขาเมื่อกี้นี้เองO_O" ... " ต้นหนาวหันมองตามเสียงที่ดังลอดเข้ามา ถึงแม้เสียงโดยรอบจะดังระเบ็งเซ็งแซ่แต่เขาก็ได้ยินมันชัดเจนเพราะคนที่พูดน่ะอยู่ใกล้เขาอย่างกับเดินมากระซิบข้างหูอย่
ทาสรัก EP. 03 - ตกเหยื่อ
"จูบของเธอมันโคตรห่วยเลย!!!""อื้ออออ!!!"ถึงจะว่าอย่างนั้นแต่มาเฟียหนุ่มก็ประกบปากจูบสอนรสรักให้กับคนตัวเล็กข้างหน้า สองมือเล็กกำกำปั้นทุบแผงอกแกร่งระรัวหวังให้เขาหยุดการกระทำหน้าอายนี้นี่มันสามครั้งแล้วนะ เขาจูบเธอสามครั้งแล้ว อีตาลุงนี้ต้องมีปัญหาเรื่องสมอง แน่ๆ อย่าให้ฉันหลุดไปได้นะ ฉันจะฟ้องพ
ทาสรัก EP. 02 - เกลียดขี้หน้า
"จูบฉันซิ"" ... "กลับกลายเป็นเธอเองที่เงียบไปเพราะคำพูดจาไม่อ้อมค้อมของมาเฟียหนุ่ม บะ ... บ้า อีตาลุงนี้พูดอะไรบ้าๆ เขาต้องเป็นโรคจิตแน่ๆ เขาเป็นคนขโมยของ ของฉันไปแท้ๆ"หึ!!" มาร์ตินเค้นหัวเราะรอดลำคอ เขาใช้ดวงตาสีเทาหม่นที่ดูมีเสน่ห์จ้องมองเด็กสาวตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้าเช่นกัน หน้าขันที่เขาไม่รู
ทาสรัก EP. 01 - แรกพบ
"มาร์ติน" น้ำพั้นช์หันมองหน้ามาร์ตินแววตาไร้เดียงสาของเธอทำให้เขาหงุดหงิด เธอเดินตรงไปข้างหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้เขาตามธรรมเนียมไทย ถึงแม้มาร์ตินจะเป็นชาวยุโรปก็ตาม"สวัสดีคะคุณลุง หนูชื่อน้ำพั้นช์นะคะ เป็นน้องสาวของพี่เหนือเมฆ" ละ ... ละ ... ลุงงั้นเหรอ ยัยเด็กนี้ เขาเพิ่งจะยี่สิบเจ็ดเท่านั้น แต
Vous vous intéresseriez aussi à
