LOGINปลายฟ้าหวีดร้องสุดเสียง น้ำเสียวพุ่งปรี๊ดออกจากลางซอกขา เสียวสยิวจนน้ำตาไหล ร่างกายเบาหวิวดั่งล่อ
“แต่งหน้าเองได้ไหม หรือจะให้พี่แต่งให้” “นิ่มทำเองได้ค่ะ” “เร็ว ๆ อย่าทำให้คนอื่นเขาต้องรอ” นุ่มนิ่มมองค้อนคนที่ทำให้ทุกอย่างช้า เขาเองไม่ใช่เหรอที่ถ่วงเวลาทำให้ช้า แล้วยังจะมาเร่งเธออีก แต่นุ่มนิ่มก็เลือกที่จะไม่พูด เพราะรู้ว่า ขืนพูดไป เขาก็หาเรื่องมาเถียงมาว่าเธออีกจนได้ คนไม่มีค่าในตาสามีอย่างเธอ สงบปากสงบคำไว้น่าจะดีที่สุดแล้ว9 เสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้“สวัสดีค่ะพ่อเลี้ยง” พนักงานขายสาวสวยยกมือไหว้อย่างนอบน้อม เมื่อพ่
นุ่มนิ่มอยากจนไม่อาจรั้งรอได้แล้ว เธอขยับตัวผลักเขาลงนอนหงาย แล้วเป็นฝ่ายขึ้นคร่อม เธอกดบั้นท้ายลงสุดแรง หัวมนอวบแหวกร่องเสียว กระทุ้งลึกถึงผนังเนื้ออ่อนด้านใน “อ๊า !” นุ่มนิ่มเงยหน้าหวีดร้อง เสียวสุด สะใจ ลำดุ้นยาวใหญ่อัดแน่นเต็มร่อง เธอกดหัวเข่าสองข้างลงข้างสะโพกแกร่ง โน้มตัวไปข้างหน้า กดสองมือลงบนหัวไหล่หนาสองข้าง แล้วเด้งเด้าขย่มตอเนื้อยาวใหญ่เต็มแรง อาชว์ประคองเอวบางไว้หลวม ๆ เขาปล่อยให้เธอร่านสวาทอยู่บนตัวเขาตามแต่ใจเธอเลย รูร่องนองน้ำเมือกที่ขยับขึ้นลงรูดรัดและถูครูดลำเอ็นทำให้เขาเสียวจนต้องสูดปาก “พี่อาชว์...” “ดีไหม” “ดีค่ะ อื้อ ! นิ่มชอบเอาแรง ๆ แบบนี้”
อาชว์ตักข้าวผัดไข่ใส่จาน และจัดวางตกแต่งด้วยแตงกวาที่เขาบรรจงหั่นชิ้นสวย พอเขายกมันมาวางลงตรงหน้าคนหิว นุ่มนิ่มก็ตาลุกวาว ยิ้มเต็มใบหน้าอย่างลืมตัว เธอเงยหน้ามองเขาด้วยตาเป็นประกาย“นิ่มกินเลยนะคะ”“ก็กินสิ”“ขอบคุณค่ะ”นุ่มนิ่มกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย และกินข้าวหมดทุกเม็ดไม่เหลือติดจาน ยกเว้น แตงกวาคนที่อุตส่าห์บรรจงหั่นแตงกว่าสวย ๆ ถึงกับหน้าตึงที่เธอไม่กินนุ่มนิ่มเห็นสายตาดุที่จ้องแตงกวา เธอจึงรีบบอกเขาว่า“นิ่มไม่ชอบกินแตงกวาค่ะ”“เลือกกินเป็นเด็กสี่ขวบไปได้ อิ่มแล้วใช่ไหม”“ค่ะ”อาชว์เก็บจานและแก้วน้ำไปไว้ในซิงค์ แล้วเดินกลับมาอุ้มเมีย พาเธอขึ้นห้อง เขาถอดเสื้อคลุม สวมชุดนอนให้เธอ หายามาทาข้อเท้า และเอายามาให้เธอกินด้วยระหว่างที่เขาทำทุกอย่างให้เธอ นุ่มนิ่มไม่พูดอะไรสักคำ และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอ หลังจากเธอกินยาเสร็จแล้ว เขาก็เดินออกไปจากห้องนุ่มนิ่มนั่งมองประตูห้องอยู่ครู่ใหญ่ เขาออกจากห้องไปนานแล้ว ไม่ยอมกลับเข้ามาสักที เธอรู้สึกง่วง จึงเอนกายลงนอน ไม่นาน เธอก็ผล็อยหลับไป&nb
นางสำอางเดินกลับเข้ามาในห้องรับแขก นั่งลงแทบเท้าคุณหนู แล้วจัดการประคบเย็นให้อย่างเบามือ“ทีหลังต้องระวังให้มากกว่านี้นะคะ นี่ถ้าคุณผู้หญิงยังอยู่ คงเป็นห่วงคุณหนูน่าดู อาจจะพาไปโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ”นุ่มนิ่มยิ้มขมขื่น คิดถึงผู้เป็นแม่จับใจ ถ้าแม่ยังอยู่ แม่จะคอยดูแลเธออย่างดี แม่จะให้คำปรึกษา เป็นกำลังใจให้เธอ“คุณหนู”นางสำอางเห็นแววตาของคุณหนูหม่นเศร้า สีหน้าไม่สู้ดี ก็รู้ตัวว่าตัวเองพูดสิ่งที่ไม่ควรพูด“นิ่มไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ประคบเย็นแล้ว เดี๋ยวก็หายค่ะ”“กินของว่างสักหน่อยนะคะ ป้าจะไปเอามาให้”“ค่ะ”นุ่มนิ่มยิ้มให้ป้าสมใจเห็นว่า เธอไม่เป็นไรจริง ๆ7 ทำอะไรก็ไม่ถูกใจ“ดีจริง ๆ ผัวทำงานหนัก เหนื่อยแทบตาย เมียแอบมานอนหลับสบาย” คนที่รอสามีมารับตั้งนานลืมตาขึ้น เธอนั่งรอเขานานมาก จนเผลอหลับไป “พี่อาชว์”
“แต่มันไม่สมศักดิ์ศรีเมียพ่อเลี้ยงอาชว์” พอเขาว่ามาแบบนั้น เธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดว่าอย่างไร จะให้เธอซื้อรถคันใหม่มาขับ เธอก็คงไม่มีปัญญาหรอก“น่ารำคาญจริง ๆ เลย ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวตอนเย็น พี่จะขับรถไปรับเธอก็แล้วกัน แล้วพรุ่งนี้ หลังจากโอนที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะพาไปซื้อรถคันใหม่”“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”“หึ ! ของเก่าถูกใช้งานจนพรุนแล้ว ทำไมมันมีราคาสูงจังวะ ได้ทั้งที่ดินคืน ได้ทั้งรถใหม่”“นิ่มใช้รถคันเดิมก็ได้นะคะ”“หูหนวกหรือไง พี่บอกไปแล้วไม่ใช่หรือว่ามันไม่สมศักดิ์ศรีเมียพ่อเลี้ยงอาชว์ เธออยากทำให้พี่ขายหน้า หรืออยากทำให้คุณแม่ต่อว่าพี่ว่าไม่ดูแลเธอให้ดีเหรอ”“นิ่มไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะคะ”“งั้นก็หุบปากไป พี่บอกให้ทำอะไรก็ทำ พี่เอาอะไรให้ก็รับไว้”“ค่ะ”คนปากร้ายหยิบกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องไปแล้ว นุ่มนิ่มมองประตูที่ปิดลงแล้วถอนหายใจ เธอมองไปรอบห้องกว้าง มองไปที่เตียง มองเฟอร์นิ
คนโดนฟาดก้นเจ็บจนน้ำตาคลอ ทว่าเธอไม่ทันได้อุทธรณ์ใด ๆ คนมือหนักก็ฟาดซ้ำลงมาอีกครั้ง “พี่อาชซ์ ฮึก ๆ นิ่มเจ็บ” “สำออยฉิบหาย” อาชว์ว่าพลางบีบขยำลอนเนื้อแก้มก้นสองข้างเต็มมือ เขาบีบจ้นเนื้อเด้ง ๆ ปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วมือ “อื้อ !” นุ่มนิ่มครางประท้วง ทว่าคนที่กำลังสนุกกับการเล่นกับร่างกายของเธอไม่สนใจ เขาบีบขยำจนพอใจ แล้วจึงเลื่อนมือไปจับเอวบางล็อกไว้ ก่อนจะเด้าเอ็นอัดร่องสาวอย่างดุดันรุนแรง นุ่มนิ่มหวีดร้องสลับกับครางจนเสียงแหบแห้ง ทั้งเจ็บ ทั้งจุก และเสียวเต็มร่อง วูบวาบเต็มหว่างขา อาชว์โถมถั่ง กระแทกเอ็นเข้าใส่รูสาวสุดแรงทุกครั้ง เขาสูดปากเสียว หอบหายใจอย่างหื่นกระหาย&nb
“เอายามานี่ เดี๋ยวฉันทาให้”ปลายฟ้ารีบกระถดก้นหนี ดึงผ้าถุงลงมาปิดหัวเข่า“ปลายทาเองได้ค่ะ” ที่จริงเธอไม่เจ็บมากมายอะไรเลย แต่ที่เห็นรอยช้ำชัดเจน เพราะเธอเป็นคนผิวขาว ถูกอะไรนิดหน่อยก็เป็นรอยจ้ำรอยช้ำ เธอจึงไม่ใส่ใจที่จะกินยาหรือทายา เพราะคิดว่าอีกวันสองวัน รอยช้ำก็คงหายไป“อ
อัสนีมองตามคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจหงุดหงิด หลัง ๆ มานี่เขาชักหงุดหงิดง่ายเกินไปแล้ว ยิ่งเห็นหน้าตาเศร้านัยน์ตาโศกของปลายฟ้า เขาก็ยิ่งหงุดหงิดไปกันใหญ่ ทำอย่างกับว่าเขาเป็นยักษ์เป็นมารจะจับเธอฉีกเนื้อกิน ก็บอกแล้วว่าครบหนึ่งเดือนจะปล่อยตัวไป ยังไงเขาก็ต้องปล่อยเธอไปอยู่แล้ว เพราะเขาเองก็มีสิ่งที่ต้อ
“กับสิ่งที่คุณทำกับปลาย ปลายร้องไห้มามากพอแล้วค่ะ ปลายแค่รอวันที่จะได้เป็นอิสระ ปลายก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตใหม่ แต่กระต่ายตัวนั้น มัน...ฮึก ๆ มันไม่มีโอกาสอีกแล้ว ฮือ...”อัสนีถอนหายใจแรงอีกครั้ง หมดอารมณ์จะจับกดจริง ๆ เอาแต่ร้องไห้แบบนี้ก็นอนกันเถอะไฟตะเกียงดับลงแล้ว คนที่ร้องไห้สะอ
“เอ๊ะ ! กระต่ายเหรอ” ปลายฟ้าเพ่งมองเจ้าก้อนปุกปุยสีขาวที่อยู่อีกฝั่ง พอเห็นว่ามันกระโดดไปทางหลังพุ่มไม้ใหญ่ หญิงสาวจึงก้าวลงไปในลำธารเพื่อจะข้ามไปดูชัด ๆ ว่า มันคือกระต่ายอย่างที่เธอคิดหรือเปล่า“แม่งเอ๊ย ! หน้าตากูดูใจดีขนาดนั้นเลยเหรอวะ เขาถึงได้สั่งเอา ๆ ไ







