ตอนที่ 6 โดนยาปลุกเซ็กซ์ 2/2

ความเงียบลอยปกคลุมทันทีที่ฟงเหมียนพูดจบ จากัวร์ได้แต่มองคนทั้งสี่ที่ตอนนี้กำลังขายลูกเมียให้เขา สายตาคมกริบมองอย่างสมเพช ความเห็นแก่ตัวของตระกูลลู่นั้นมีมากเสียจนเขารู้สึกเวทนาสองแม่ลูกที่ต้องทนอยู่ร่วมกันมานานหลายปี

"หึ! ก็ได้ นับจากนี้สองคนนั้นจะไม่ใช่คนของตระกูลลู่อีกต่อไปและพวกมึงไม่มีสิทธิ์มาเอาตัวกลับไปจนกว่าจะใช้หนี้ให้กูหมด" จากัวร์ประกาศกร้าวเสียงดัง 

"อันนี้เป็นสัญญาการชดใช้หนี้ในแต่ละเดือนเป็นจำนวนครั้งละสองร้อยล้านดอลลาร์ฮ่องกงและยินยอมให้คุณเย่วเทียนกับคุณเย่วซินขัดดอกให้กับตระกูลหลานจนกว่าดอกเบี้ยจะหมด รวมถึงยิมยอมให้ทั้งสองเป็นคนของตระกูลหลานนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป" จางเหว่ยวางเอกสารสัญญาลงตรงหน้าฟงเหมียนและหรงฉี 

"เดือนละสองร้อยล้าน! มันจะไม่มากไปเหรอคะ" จางลี่โวยวายออกมาทันทีหลังจากได้ยินข้อตกลง 

"มันไม่มากหรอกครับคุณจางลี่เพราะลูกชายของคุณได้กู้เงินอยู่เรื่อย ๆ ครั้งละสองร้อยล้าน คุณหลานจึงเห็นสมควรที่จะเก็บเท่ากับตอนที่ได้กู้ไปครับ" จางหย่งอธิบายพร้อมจ้องมองด้วยสายตาไม่พอใจที่หล่อนบังอาจมาขึ้นเสียงใส่นายน้อยของเขาอย่างไร้มารยาทแบบนี้ กระบอกปืนที่เอวสั่นระริกอยากจะเอามันมาตบปากผู้หญิงอวดดีคนนี้เสียจริง

"แต่คุณก็ได้พวกมันสองคนไปแล้วหนิคะ ทำไมยังต้องให้พวกเราเอาเงินมาคืนอีกล่ะ" เหมยลี่เถียงกลับ 

"พวกเธอมาเพื่อขัดดอกไม่ใช่มาชดใช้หนี้ที่เป็นเงินต้นเพราะลูกชายของพวกมึงติดพนันที่กาสิโนของกู เงินทั้งหมดลูกชายของพวกมึงเป็นคนกู้แล้วทำไมต้องให้คนรับใช้มาใช้หนี้แทนให้ล่ะ มันไม่น่าสมเพชไปหน่อยเหรอ เป็นถึงนายหญิง ผู้นำและว่าที่ผู้นำของตระกูลแต่ให้คนรับใช้ที่เป็นผู้หญิงบากหน้ามาใช้หนี้แทนให้ กูว่าพวกมึงไปเอากระโปรงมาคลุมหัวเถอะ" ร่างสูงขยับตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย มุมปากกระตุกยิ้มอยู่ภายใต้หน้ากาก "นี่ถือว่ากูปรานีพวกมึงมากแล้วนะ ไม่อย่างนั้นพวกมึงทุกตัวคงไม่ได้มานั่งพูดกับกูแบบนี้หรอก ว่าไหม?" 

สิ้นเสียงทุ้มพูดจบ นัยน์ตาสีดำทมิฬไล่มองทีละคน ทำให้คนที่โดนมองรู้สึกขนลุกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที ไหนจะคำพูดที่พูดออกมาราวกับมีดที่ได้เชือดเฉือนร่างกายให้แยกเป็นส่วนๆ ก่อนที่มือสั่นเทาของฟงเหมียนและหรงฉีจะเซ็นชื่อลงบนเอกสารเป็นที่เรียบร้อย ร่างสูงของจากัวร์ก็เดินออกจากห้องพร้อมกับลูกน้องมือซ้ายมือขวาโดยปล่อยให้ทั้งสี่คนถูกบอดีการ์ดลากตัวออกจากกาสิโนไปราวกับหมูกับหมา แล้วได้ทำการยึดทรัพย์สินบางส่วนมาด้วย

ร่างสูงของจากัวร์ได้เดินมาในส่วนของโรงแรมซึ่งเป็นที่พักให้นักท่องเที่ยวที่มาเสี่ยงดวงกันที่นี่ สองขาก้าวไปยังห้องพักหมายเลข 1085 ตามคำบอกเล่าของหรงฉีและบอดีการ์ดที่ดูแลในส่วนนี้ ส่วนห้องพักหมายเลข 1086 นั้นตามข้อมูลที่เขาได้ทราบจะเป็นภรรยาของฟงเหมียนพักอยู่

ความเย็นของเครื่องปรับอากาศลอยปะทะเข้ากับหน้ากากที่ใช้ปกปิดใบหน้าของร่างสูง มือใหญ่เกี่ยวเอาหน้ากากออกทันทีหลังจากปิดประตูก่อนจะวางมันไว้บนโต๊ะหน้าโซฟา แล้วเดินตรงไปยังห้องนอนที่ตอนนี้มีหญิงสาวกำลังนั่งกอดเข่าตัวสั่นอยู่บนเตียง เขาเข้ามาในห้องนี้ก็เพื่อจะมาพูดคุยกับอีกฝ่ายถึงข้อตกลงของตระกูลลู่

"เฮือก!" ร่างบางสะดุ้งเฮือกตกใจเมื่อมีมืออุ่นมาแตะลงบนหัวไหล่มน ใบหน้าสวยแดงก่ำเงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะพบกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอ

"ไม่ต้องตกใจ" น้ำเสียงทุ้มบอกกับร่างบางที่กระถดตัวจนแผ่นหลังชิดหัวเตียงพลางจ้องมองมาที่เขาด้วยความตกใจและหวาดระแวง เขายอมรับเลยว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยมาก สวยจนเขาใจกระตุกยามสบตากับดวงตาคู่หวาน

"คะ...คุณเป็นใครคะ ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ อย่าทำอะไรหนูเลย" สองมือเรียวยกขึ้นไหว้ขอร้องอีกคนด้วยความกลัว ดวงตาสวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาก่อนจะไหลลงอาบแก้มที่แดงปลั่ง 

"ใจเย็น ๆ อย่าร้องไห้" น้ำเสียงทุ้มนุ่มหูเอ่ยปลอบประโลมเจ้าลูกกวางตัวน้อยที่กำลังตัวสั่นเทาอย่างน่าสงสาร นิ้วมือเกลี่ยน้ำตาข้างแก้มออกให้จนอีกฝ่ายสะดุ้งตัวตกใจยามโดนสัมผัส

"ปล่อยหนูไปเถอะนะคะคุณ คุณจะให้หนูทำงานอะไรก็ได้แต่อย่าฆ่าแม่หนูนะคะ โปรดไว้ชีวิตแม่หนูด้วย" 

เพราะบทสนทนาในรถตู้ระหว่างเดินทางมาที่นี่ พวกบอดีการ์ดต่างพูดกันว่าคุณหลานจะฆ่าทั้งเธอและแม่ทิ้งทันทีหลังจากขัดดอกให้ตระกูลลู่เสร็จ

"ขวัญเนตรใจเย็น ๆ" 

เจ้าของชื่อถึงกับตาเบิกกว้างเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อของเธอ คนตรงหน้าเป็นใครทำไมถึงรู้ชื่อไทยของเธอ นัยน์ตากวางมองด้วยความสงสัย ทว่ากลิ่นหอมและสัมผัสแผ่วเบาที่ข้างแก้มเมื่อครู่มันกำลังทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบ ขนลุกซู่ราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ภายในช่องท้องปั่นป่วนเหมือนมีผีเสื้อนับร้อยกำลังบินวนอยู่ในนั้น

ก่อนที่เธอจะมาอยู่ในห้องนี้โดยที่เธอไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน รู้เพียงแค่ว่าเธอกับแม่กำลังจะถูกพาไปขัดดอกให้มาเฟียที่โหดเหี้ยมที่สุดในฮ่องกงอย่างคุณหลานเฟยหลง มาเฟียที่ไม่เคยมีใครได้เห็นหน้า ตามคำบอกเล่าหากใครที่ได้เห็นหน้าของคุณหลานนั้นก็ความหมายคนคนนั้นจะไม่มีชีวิตรอดอีกต่อไป

"ใจเย็น ๆ แล้วฟังฉันก่อน ฉันไม่ได้จะมาทำร้ายเธอ" จากัวร์พยายามพูดออกมาอย่างใจเย็นพลางมองหน้าแดงก่ำของอีกคนที่ตกใจตาโตอย่างน่าเอ็นดู "ฉันชื่อจากัวร์" 

"จากัวร์?"

ขวัญเนตรเอียงคอมองด้วยความสงสัย ก่อนจะเริ่มกอดร่างตัวเองเอาไว้แน่นเพราะรู้สึกถึงความผิดปกติกับร่างกายตัวเองที่อุณหภูมิเริ่มร้อนขึ้นจนเหงื่อไหลซึมตามกรอบหน้าสวยพร้อมกับเสียงหอบหายใจที่แรงขึ้นตามอารมณ์ที่ถูกกระตุ้น

"ใช่ หรืออีกชื่อก็คือ หลานเฟยหลง" 

"อะไรนะ!! อื้อ" 

ขวัญเนตรที่ทั้งตกใจเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าคือมาเฟียอย่างหลานเฟยหลง เธอนึกว่าเขาเป็นแค่ลูกน้องเท่านั้น ทว่าความรู้สึกวาบหวามกลับแล่นพล่านไปทั่วร่างทันทีจนเผลอร้องเสียงครางออกมา สองมือกำแน่นอย่างข่มอารมณ์บางอย่างที่เริ่มปะทุขึ้นเรื่อย ๆ ภาพเหตุการณ์ก่อนหน้านี้แวบเข้ามาในหัว เป็นภาพของเหมยลี่ที่กำลังกรอกน้ำบางอย่างใส่ปากเธอโดยบีบปากบังคับให้เธอดื่มลงไป

อีเหมยลี่! มันวางยาปลุกเซ็กซ์เธอ!!

ใช่ ขวัญเนตรในตอนนี้รับรู้แล้วว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร เธอพยายามขยับตัวเพื่อจะลงจากเตียงแม้ว่ามันจะลำบากเพราะยานรกนั่นมันทำให้เธออ่อนแรงและร้อนวูบวาบจากด้านใน ความต้องการทางเพศพุ่งทะยานสูงขึ้นพาให้หัวสมองของเธอเริ่มพร่าเบลอ

"ขวัญเนตร" จากัวร์เห็นท่าทีของอีกฝ่ายก็รู้ได้ในทันทีว่าคงโดนยาปลุกเซ็กซ์มาอย่างแน่นอน ใบหน้าสวยแดงก่ำและเหงื่อกาฬเริ่มซึมออกมา เขาจับต้นแขนนุ่มของร่างบางไว้ไม่ให้ตกเตียงยามที่เธอพยายามจะลุกขึ้น

"อื้อ คะ คุณหลาน หนู.." ขวัญเนตรจับมือหนาที่กำลังช่วยพยุงตัวเธอไม่ให้หน้าคว่ำตกเตียง สายตาหวานหยาดเยิ้มมองอีกคนด้วยความต้องการ 

"มีสติหน่อย ขวัญเนตร" จากัวร์พยายามเตือนสติร่างบางที่ตอนนี้กำลังโน้มตัวเอาใบหน้าสวยแดงก่ำเข้ามาใกล้เขา 

"อื้อ หนู..ต้องการคุณ ช่วยหนูหน่อยนะคะ คุณหลาน คุณจากัวร์ อื้อ..หนูร้อน"

ขวัญเนตรในตอนนี้โดนฤทธิ์ยาเข้าครอบงำจนไม่ได้สติแล้ว เธอขอร้องอีกฝ่ายให้ช่วยเธอให้หายจากความต้องการที่ถูกกระตุ้นขึ้นมาเรื่อย ๆ

จากัวร์เห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีสติแล้ว สองแขนกำลังจะช้อนตัวร่างบางเพื่อพาไปเข้าห้องน้ำให้สายน้ำเย็น ๆ ช่วยดับความร้อนของฤทธิ์ยา แต่ก็ต้องเสียหลักเซล้มลงนอนหงายด้วยแรงรั้งที่ต้นคอแกร่ง ก่อนที่ความนุ่มหยุ่นของริมฝีปากบางจะประกบจูบลงบนปากของเขาอย่างแรงจนได้รสชาติฝาดของเลือดจากมุมปากที่แตกเพราะแรงกระแทก