INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 5 อย่าล้ำเส้น
Fecha de publicación:
2026-04-13 14:07:45หลังจากที่เดซีเรย์จัดแจงตัวเองเสร็จเธอก็ตรงดิ่งไปที่บริษัทของแดเนียลทันที ทำเอาคนทั้งบริษัทงงว่าทำไมนายหญิงแห่ง DNKB Group ถึงมาที่นี่ได้
“นายหญิง…วันนี้มาหาท่านประธานเองเลยเหรอคะ? แต่งตัวซะสวยเชียว” พนักงานต้อนรับด้านล่างเอ่นทักทายทันที เมื่อเห็นว่าเดซี่เรย์กำลังจะเดินไปที่ลิฟต์ตัวใหญ่ ก่อนจะเดินตามไปกดลิฟต์ให้อย่างคนต้องการประจบประแจง “อื้อ พอดีวันนี้ทำซุปมาให้เขาน่ะ ขอบใจนะ” เดซี่เรย์ยิ้มตอบก่อนจะเดินเข้าไปที่ลิฟต์ ไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณและกดปิดลิฟต์ทันที “แก! ฉันว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรแน่ ๆ!” “จริง! ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นโผล่หัวมาหาผัวถึงที่ทำงานแบบนี้ สงสัยกลัวผัวเบื่อปะ? ฮ่าๆ” เมื่อลับหลังเดซี่เรย์สองสาวพนักงานต้อนรับก็รีบจับกลุ่มนินทาภรรยาประทานใหญ่ทันที แน่นอนว่าที่เธอคอยประจบประแจงไม่ได้มีเจตนาที่ดีสักเท่าไหร่ เพราะพวกเธอต่างก็อิจฉาเดซี่เรย์กันทั้งนั้นที่ได้ครอบครองตำแหน่งนายหญิงของที่นี่ได้ พวกผู้หญิงที่หวังสูงต่างก็คิดว่าคนจืดชืดอย่างเดซี่เรย์ไม่เหมาะกับคนฮอตระดับเซเลปดาราท่านหนึ่งอย่างแดเนียลสักนิด แน่นอนว่าต้องเอามาเปรียบกับตัวเองที่คิดว่าสวยสมฐานะนายหญิงมากกว่า “ว่าแต่ว่าวันนี้นางดูแต่งตัวแปลกไปนะ ปกติแต่งตัววับ ๆ แวม ๆ แบบนั้นซะที่ไหน” “จริง…กระโปรงก็สั้นซะ เสื้อนี่สายเดี่ยวมาเลย เหลือเชื่อ” สองสาวยังคงเม้าท์มอยกันต่ออย่างสนุกปาก “ฉันว่านะ คงจะสำเหนียกได้ว่าจะโดนทิ้งล่ะมั้งเลยรีบแต่งตัวเอาอกเอาใจผัว” “แกก็ว่าไป แต่ฉันก็คิดงั้นนะ แบบนี้ คุณนีร่าชีจะยอมเหรอ?” เมื่อพูดมาถึงจุดนี้ พนักงานต้อนรับคู่สนทนาก็พยักหน้าตามทันที เหมือนกับว่าคิดตามที่เพื่อนร่วมงานพูด “ฉันว่างานนี้มีคนต้องเจ็บชัวร์! แกเชียร์ใคร?” “แน่นอนว่าไม่ใช่ยัยจืดชืดนั่นแน่นอน!” “เซมย่ะ!” พนักงานแผนกอื่น ๆ ที่มาติดต่อประสานงานต่างก็พากันเงียหูฟังกันอย่างสนุกหู บางคนก็ส่ายหน้าให้กับความขี้นินทาของสองคนนี้ แต่ก็แอบนำไปพูดต่อกันจนสนุกปากเช่นกัน — “อ่าว! พี่สะใภ้ โห~ สวยขึ้นไหมนะ?” เมื่อเดซี่เรย์ขึ้นลิฟต์มาจนถึงชั้นสูงสุดของตึก ที่เป็นห้องทำงานของเจ้าของที่นี่อย่างแดเนียลก็พบเข้ากับดันเต้พอดี “ดันเต้~ สบายดีไหม ไม่เจอนานเลย” ร่างเล็กรีบวิ่งเข้าไปกอดดันเต้ทันที เขาเองก็ไม่ลืมที่จะกอดตอบ ที่เธอกล้าที่จะทำตัวสนิทสนมกับลูกพี่ลูกน้อฃสามีเพราะพวกเขาเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว “ก็ดีบ้างไม่ดีบ้างแหละ ว่าแต่มาหาพี่เหรอ?” ดันเต้และเดซี่เรย์ผละออกจากอ้อมกอดเล็กน้อยก่อนจะเริ่มบทสนทนา “อื้อ ทำซุปมาให้เขาน่ะ เห็นว่าเมื่อวานน่าจะได้นอนนิดเดียวอยากให้เขาได้บำรุงหน่อย“ คนตัวเล็กว่าพลางชูถุงผ้าที่ใส่กล่องซุปมาด้วยจริง ๆ โชว์ดันเต้ “นี่…ไม่สบายปะ? แปลกมากอะ” “ทำไม? มันแปลกตรงไหน นี่ภรรยานะ” “แปลกตรงที่เป็นเธอนี่แหละ” ดันเต้พูดแล้วอมยิ้มเล็กน้อย จริง ๆ ดันเต้และเดซี่เรย์นั้นมีอายุเท่ากัน แต่ที่เรียกเขาว่าพี่สะใภ้ก็เพราะต้องการหยอกล้อเท่านั้น “ยังไงก็เถอะ ฉันไปนะ อีกแป๊บก็จะถึงเวลาพักแล้วนี่นา” ร่างบางพูดก่อนจะยกยิ้มอย่างสดใสก่อนจะเดินไปที่ห้องของแดเนียลทันที ดันเต้ที่เห็นแบบนั้นถึงดับยกแขนขึ้นกอดอก บอกร่างอรชนเดินเข้าห้องพี่ชายตัวเองไปอย่างนึกสนุก “น่าสนใจจริง ๆ…” — ภายในห้องทำงานของแดเนียล เขากำลังนั่งทำงานของตัวเองอย่างขมักเขม่น ยิ่งเขาเป็นผู้บริหารงานก็ยิ่งรัดตัวกว่าใคร ๆ ก๊อก ก๊อก แต่ความสงบสุขในการทำงานเพิ่งจะมีได้ไม่ถึงสองนาทีหลังจากลูกพี่ลูกน้องของเขาออกไป “ฉันเองค่ะ” เดซี่เรย์เปิดประตูเดินเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายก่อน “มีธุระอะไร?” เมื่อเห็นว่าเป็นภรรยาปลอม ๆ ของตัวเองเขาก็ก้มหน้าทำงานต่ออย่างไม่คิดสนใจ ไม่ว่าเดซี่เรย์จะมาหรือจะไป มันไม่สำคัญกับเขาสักนิด “จะพักเที่ยงแล้วค่ะ” เดซี่เรย์พูดก่อนจะเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง ก่อนจะวางถุงกล่องซุปลงบนโต๊ะ “ทานเลยไหมคะ ซุปนี้…คุณชอบนี่นา” ร่างบางพูดก่อนจะยิ้มออกมาอย่างน่ารัก ครั้งนี้แดเนียลเงยหน้ามองเธอแบบจริงจัง เพราะนี่คือครั้งแรกในรอบสามปีที่เธอทำอาหารมาให้เขาถึงที่ทำงานแบบนี้ “กลับไป” แดเนียลเอ่ยบอกร่างบางด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาของเขาพิจารณาร่างบางตรงหน้า เขาถึงกับถอนหายใจออกมา เพราะชุดที่เธอใส่มันดูไม่ใช่เธอสักนิด “ไหน ๆ ฉันก็มาแล้ว แค่ทานด้วยกันก่อนไม่ได้เหรอคะ?” “เธอลืมข้อตกลงของเราไปแล้วหรือไง? เดซี่เรย์” แดเนียลลุกขึ้นจากเก้าอี้ของตัวเอง เขาสอดมือล้วงเข้ากระเป๋าก่อนจะเดินไปหาร่างบางที่ยืนอยู่ตรงโซฟากลางห้อง “ต้องให้ฉันเอาเอกสารสัญญามากลางตรงหน้าเธอไหม? จะได้จำใส่หัวเอาไว้ว่าอย่า ลำเส้น”
Último capítulo
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 68 ไม่ง่ายอย่างที่คิด
เสียงดนตรีคลาสสิกยังคงบรรเลงคลอเบา ๆ ภายในห้องจัดเลี้ยงหรู ผู้คนแต่งกายด้วยชุดราตรีราคาแพง เดินพูดคุยแลกเปลี่ยนนามบัตรและผลประโยชน์กันอย่างสง่างาม รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของแต่ละคนล้วนถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ จนแทบแยกไม่ออกว่าใครจริงใจและใครกำลังสวมหน้ากากเดซี่เรย์เดินตามแดเนียลมาเงียบ ๆ แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้จับมือเธอไว้ แต่ฝีเท้าที่ยาวและรวดเร็วของเขาทำให้เธอต้องรีบเดินตามแทบไม่ทัน“คุณคะ…”หญิงสาวเรียกเบา ๆ แต่คนด้านหน้าไม่ตอบ เขายังคงเดินต่อ สีหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งจนจับอารมณ์ไม่ถูกเดซี่เรย์เม้มริมฝีปากอย่างสงสัย เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงดูอารมณ์เสียขึ้นมาแบบนี้เมื่อเดินมาถึงระเบียงด้านนอกของห้องจัดเลี้ยง เสียงดนตรีด้านในก็เบาลง เหลือเพียงสายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านเบา ๆ พร้อมวิวเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับแดเนียลหยุดเดินกระทันหันจนเดซี่เรย์ที่เดินตามมาเกือบชนแผ่นหลังกว้างของเขา แต่ยังโลคดีที่เธอชะงักฝีเท้าไว้ได้ทันเสียก่อน ไม่อย่างนั้น ใบหน้างามในค่ำคืนนี้คงปูดโปนไปเสียแล้ว“คุณ…”ยังไม่ทันพูดจบ แดเนียลก็หันกลับมาหาเธอ ดวงตาคมของเขาจ้องมองมาที่เธอนิ่ง
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 67 สายตา…
เซียวพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ดวงตาคมยังคงจับจ้องไปยังคนทั้งสองไม่วางในขณะเดียวกัน แดเนียลก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน สายตาของชายหนุ่มเย็นชาและระแวดระวังมากกว่าปกติเขาไม่ชอบสายตาแบบนั้น สายตาของคนที่กำลังประเมินบางอย่าง และสิ่งที่เซียวกำลังประเมินอยู่ในตอนนี้… ก็คือเดซี่เรย์“คุณคะ?”เสียงหวานดังขึ้นข้างตัวทำให้แดเนียลดึงสายตากลับมา“อืม”“คุณมองใครอยู่เหรอคะ”เดซี่เรย์มองตามทิศทางสายตาของเขาอย่างสงสัย แต่ก่อนที่เธอจะหันไปเห็นว่าเป็นใคร แดเนียลก็ขยับตัวเข้ามาบดบังมุมมองของเธอเสียก่อน“ไม่มีอะไร”“ไม่มีอะไรจริงเหรอคะ”“อืม”หญิงสาวหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามต่อ เพราะในจังหวะนั้นเอง กลุ่มนักธุรกิจหลายคนก็เดินเข้ามาทักทายแดเนียลพอดี“คุณแดเนียล ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”“ยินดีที่ได้พบครับ”“ได้ข่าวว่าโปรเจกต์ล่าสุดประสบความสำเร็จมากทีเดียว”บทสนทนาทางธุรกิจเริ่มต้นขึ้นทันที เดซี่เรย์จึงถอยออกมายืนด้านหลังอย่างรู้งาน เธอยังไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้สักเท่าไหร่ แต่คิดว่าหน้าที่ของเลขาคือยืนอยู่ไม่ไกลเจ้านายมากนัก คอยช่วยเหลือเมื่อจำเป็น และไม่รบกวนการพูดคุย
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 66 น่าสนุกกว่าที่คิด
แสงไฟระย้าและคริสตัลนับร้อยดวงส่องประกายระยิบระยับอยู่ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว เพดานสูงโปร่งถูกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยลวดลายสีทองอ่อนตัดกับผ้าม่านกำมะหยี่สีเข้มที่ทอดยาวลงมาจากด้านบน บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยกลุ่มนักธุรกิจ ผู้บริหาร และบุคคลมีชื่อเสียงที่กำลังยืนพูดคุยแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ทางธุรกิจกันอย่างเป็นกันเองเสียงดนตรีแจ๊สคลอเบา ๆ ดังแทรกอยู่ท่ามกลางบทสนทนา เสิร์ฟพร้อมไวน์ราคาแพงและอาหารชั้นเลิศที่ถูกจัดวางอย่างสวยงามนี่ไม่ใช่งานเลี้ยงธรรมดา แต่เป็นงานรวมตัวของบุคคลระดับสูงที่มีอิทธิพลทั้งในและต่างประเทศและแน่นอน… ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปยังแขกคนสำคัญที่กำลังจะมาถึงประตูทางเข้าหลักถูกเปิดออกช้า ๆ บทสนทนาหลายจุดภายในงานเงียบลงอย่างพร้อมเพรียงชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างสมบูรณ์แบบก้าวเข้ามาภายในงานด้วยท่วงท่าสงบนิ่งและสง่างาม ร่างสูงของแดเนียลโดดเด่นจนแทบไม่ต้องพยายามสร้างความสนใจเลยแม้แต่น้อยสูทสีดำเข้มขับให้ไหล่กว้างและรูปร่างสมส่วนของเขาดูทรงอำนาจมากขึ้น เนกไทสีเงินเข้มและนาฬิกาหรูบนข้อมือยิ่งเสริมภาพลักษณ์ของผู้ชายที่เกิดมาเพื่อยืนอยู่บน
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 65 ไม่ยอมให้ใครแตะต้อง
การประชุมในครั้งนี้ยาวนานกว่าปกติเพราะกว่าจะเสร็จก็เย็นเสียแล้ว เมื่อแดเนียลออกมาจากห้องประชุม ก็พบว่าเดซี่เรย์ยังนั่งทำงานอยู่ที่เดิม แสงไฟสีอ่อนส่องลงบนใบหน้าหวานที่กำลังก้มอ่านเอกสารอยู่อย่างตั้งใจ ใบหน้าของร่างบางเผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าเล็กน้อยชายหนุ่มยืนมองเธออยู่พักหนึ่ง โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าถูกเขาแอบมองอยู่“งานยังไม่เสร็จ?”เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อเขามองเธอจนพอใจแล้ว เดซี่เรย์เงยหน้าทันทีที่ได้ยินเสียงถามจากเขา“ประชุมเสร็จแล้วเหรอคะ”“อืม”“งั้นฉันขออีกสิบนาทีนะคะ งานใกล้เสร็จแล้วล่ะค่ะ”แดเนียลเหลือบมองกองเอกสารตรงหน้าร่างบาง ก่อนจะดึงแฟ้มในมือเธอออกไปเฉย ๆ“…”“กลับบ้าน”“แต่ฉันยังทำงานไม่เสร็จนะคะ”“พรุ่งนี้ค่อยมาทำ”“ไม่ได้ค่ะ ส่งคืนมานะคะ”“ทำไม”“ฉันเป็นพนักงานดีเด่นน่ะค่ะ”แดเนียลเงียบไปเพียงสองวินาที ก่อนจะตอบกลับเรียบ ๆ“ฉันเป็นเจ้าของบริษัท”“…”“และฉันสั่งให้เธอกลับบ้าน เดี๋ยวนี้”เดซี่เรย์อ้าปากค้างให้กับคำพูดของเขา เอาจริงดิ? เขาเล่นงี้เลยแล้วเธอจะเอาอะไรไปสู้ หนทางไหนก็สู้เขาไม่ได้เลยเถอะส่วนคนตัวสูงหลังพูดจบก็เดินนำออกไปแล้ว ราวกับไม่คิดจะเปิดโอกาสให้เธอ
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 64 ยังไม่ชนะ
หลังจากจัดการเอกสารในห้องประชุมเสร็จ เดซี่เรย์ก็เดินออกมาพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ยังไม่จางหายไปจากใบหน้า แค่คิดถึงสีหน้าของนีร่าเมื่อครู่ เธอก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมา บางทีการตอบกลับแบบสุภาพ ๆ แต่เจ็บแสบ อาจจะเป็นวิธีรับมืออีกฝ่ายที่ดีที่สุดก็ได้“อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้น”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาเดซี่เรย์สะดุ้งเล็กน้อย เมื่อหันกลับไปก็พบว่าแดเนียลยืนอยู่ไม่ไกลนัก มือข้างหนึ่งถือแฟ้มเอกสาร ส่วนอีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกงตามปกติ“เปล่าค่ะ”“โกหก”“…”“เธอกำลังยิ้มอยู่ เหมือนถูกใจอะไรบางอย่าง ทำไมไปแกล้งใครมาหรือไง”เดซี่เรย์กระแอมเบา ๆ เขาจับผิดอะไรเธอนักหนาก็ไม่รู้ ตั้งแต่ที่ไปเลือกชุดนั่นก็ด้วย เอาแต่หาเรื่องเธออยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน แถมเซ้นส์เขาก็ดันดีเสียด้วย“ฉันไม่ได้แกล้งใครนะคะ เห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอคะ”“ก็รู้ ๆ กันอยู่”เดซี่เรย์ถึงกับอึ้งกับคำตอบของเขา เพราะคำตอบของเขาเหมือนกำลังบอกเธอเป็นคนที่ชอบแกล้งคนอื่นยังไงยังงั้นเลย“หมายความว่าไงคะ?”“ตามที่พูด”เดซี่เรย์เม้มปากแน่น พยายามกลั้นอารมณ์ขุนเคืองเอาไว้ แม้สีหน้าของเธอจะออกมาชัดเจนว่าไม่พอใจเขาเป็นอย่างมาก ส่วนแดเนียลก
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 63 ไม่ได้ดีแค่ปาก
บรรยากาศภายในรถดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากนั้น อย่างน้อยเดซี่เรย์ก็เลิกเงียบใส่เขา แม้ว่าจะยังตอบสั้น ๆ ใส่เขาอยู่บ้างก็ตามแดเนียลเหลือบมองคนข้างตัวเป็นระยะ ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนเดซี่เรย์ก็เอาแต่มองวิวข้างทาง ทั้งที่ในหัวไม่ได้จดจ่อกับอะไรเลยคำพูดเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด“แต่เธอก็เป็นภรรยาฉันด้วย”ทั้งที่เป็นคำพูดธรรมดา ๆ ทั้งที่เขาหมายถึงสัญญาแต่งงานปลอม ๆ ของพวกเขา แต่ทำไมหัวใจของเธอถึงได้เต้นแรงขนาดนั้นก็ไม่รู้มันไม่ควรเกิดขึ้น… เธอควรจะเลิกรู้สึกหวั่นไหวกับเขาไปได้ตั้งนานแล้ว… หรือเป็นเพราะเธอต้องทำให้เขาตกหลุมรักเธอกันแน่ บางทีคนที่ตกหลุมพลางความรักนี่ เห็นจะมีแต่เธอ…รถเคลื่อนเข้าสู่ลานจอดรถคอนโดหรูย่านกลางใจเมืองในช่วงเย็นพอดี ทันทีที่รถจอด เดซี่เรย์ก็รีบเปิดประตูลงไปก่อน เหมือนกำลังหนีอะไรบางอย่าง หรือพูดให้ถูกก็คือ…หนีคนข้าง ๆ นั่นแหละแดเนียลมองตามแผ่นหลังบางที่เดินเร็วผิดปกติ ก่อนจะขมวดคิ้วน้อย ๆ“ไม่ได้โกรธเลยสินะ ยัยคนปากแข็ง”เขาพึมพำเบา ๆ แล้วเดินตามเธอเข้าไปด้านในอย่สงไม่ได้รีบร้อนอะไรหลังอาหารเย็นวันนั้น เดซี่เรย์พยายามทำตั
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 31 ถ้าต้องการ
ชายหนุ่มปริศนาสวมหมวกสีดำและสวมมาร์กปิดหน้าเดินกลับไปขึ้นรถก่อนจะกดส่งคลิปวิดีโอและรูปถ่ายส่งไปให้ใครบางคนที่ปลายทาง และไม่นานทางนั้นก็โทรกลับมา“ครับนาย”“ลูกสาวฉัน… แน่เหรอ?”เสียงปลายสายกรอกเสียงถามออกมาราวกับตื่นเต้นกับสิ่งที่ได้เห็น ชายหนุ่มคนเดิมหยิบเอารูปถ่ายของหญิงสาวหน้าตาสะสวยแต่รสนิยมการ
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 10 คำตัดสิน
คำพูดของน้องชายต่างพ่อแม่ทำเอาแดเนียลไปไม่เป็น มันเป็นแบบที่น้องเขาพูดจริง ๆ เขาไม่เคยปล่อยผ่านเวลามีคนมาล้ำเส้น แต่กับเธอ…“แล้วยังไง”“พี่ไม่ได้เกลียดเดซี่จริง ๆ หรอกใช่ไหม”คำถามต่อมายิ่งทำให้แดเนียลคิ้วขมวดกว่าเก่า เพราะเขาไม่เคยเกลียดเธอแต่แรก“ฉันเคยพูดหรือไงว่าเกลียดยัยนั่น”ดันเต้ส่ายหน้า“
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 9 ไม่ได้สำคัญ
เมื่อได้ยินคำพูดแบบนั้นของแดเนียลร่างบางก็ลุกขึ้นจากหลังโต๊ะทันที เธอไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ ออกมา นอกจากเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง“นี่คงไม่จำเป็นแล้วเนอะ”เดซี่เรย์พูดก่อนจะหยิบถุงกล่องข้าวขึ้นมา แล้วเดินเอาไปทิ้งด้วยตัวเอง แดเนียลไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่มองการกระทำนั้นของเธอเท่านั้น“ทีหลังไม่ต้องทำมาอีก”
ท่านประทานคะ เมียกำมะลอขอมีลูก ตอนที่ 8 อดีตคู่หมั้น
@บริษัทDNKBก๊อก ก๊อกสิ้นเสียงเคาะประตู เจ้าของเสียงเคาะก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของแดเนียลทันที ร่างบางโผล่ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพงที่เพิ่งซื้อมาใหม่ยกเซ็ตเข้ามาภายในก่อนสายตาหวานกวาดมองไปทั่วห้องทำงานของสามีกำมะลอ แต่ก็ไร้สิ่งมีชีวิตอยู่ภายในห้อง“สงสัยมีประชุมมั
También te puede gustar
บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.6K vistasประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.7K vistasเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.5K vistasชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน102.0K vistasTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX2166 vistasร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง4.0K vistasเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T175 vistasมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko109 vistas
