ตอนที่ 1 บทบาทนางร้าย

กลิ่นน้ำมันเครื่องสนิมเขรอะ ควันบุหรี่ราคาถูก และไอร้อนระอุที่ลอยขึ้นมาจากพื้นคอนกรีต คือสิ่งแรกที่กระแทกเข้าโสตสัมผัสของเธอ

ความปวดร้าวแล่นริ้วตั้งแต่ขมับจรดท้ายทอยราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบ เธอนิ่วหน้า พยายามกะพริบตาเพื่อขับไล่ความพร่ามัว เสียงสะอื้นไห้แหลมเล็กของใครบางคนดังแว่วเข้าหู ตามมาด้วยเสียงสบถทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด

“ฮึก... พี่เพลิงคะ มินท์ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แต่พี่ปริมเขา... เขาเอาของๆ มินท์ไปทิ้งหมดเลย มินท์พยายามอธิบายแล้วแต่พี่ปริมก็ไม่ฟัง ซ้ำยังตบหน้ามินท์ด้วย ฮือ...”

เสียงหวานใสที่พยายามดัดให้ดูสั่นเครือและน่าสงสารนั้น ทำให้คนที่เพิ่งได้สติรู้สึกสะอิดสะเอียนจนแทบอยากจะอาเจียนออกมา

ดวงตากลมโตเฉี่ยวคมกวาดมองไปรอบตัว อู่ซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ซอมซ่อ ผนังสังกะสีเก่าคร่ำคร่า คราบน้ำมันเครื่องที่เปรอะเปื้อนไปทั่วบริเวณ และพัดลมตัวใหญ่ที่พัดเอาไอร้อนอบอ้าวของช่วงบ่ายเข้ามาปะทะร่างกาย ความทรงจำสายหนึ่งไหลบ่าเข้ามาในหัวอย่างรุนแรงราวกับเขื่อนแตก ภาพเหตุการณ์ ชื่อบุคคล และจุดจบอันแสนน่าเวทนา...

ปารมี หรือ ปริม... นั่นคือชื่อของร่างนี้

เธอไม่ได้อยู่ในโลกใบเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายดาร์กโรมานซ์เรต 20+ เรื่อง ‘ทาสรักบำเรอแค้น’ นิยายที่เธอเพิ่งอ่านจบไปเมื่อคืน และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ เธอไม่ได้เข้ามาเป็นนางเอกผู้น่าสงสาร แต่กลับกลายมาเป็น ‘ปารมี’ นางร้ายสายเหวี่ยง ลูกสาวคนโตของบ้านที่คอยกดขี่ข่มเหงน้องสาวต่างแม่สารพัด และจุดจบของปารมีในนิยายต้นฉบับคือการถูก ‘เพลิง’ พระเอกของเรื่องที่ก้าวขึ้นเป็นมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล สั่งชำระความแค้นด้วยการจับเธอไปทรมานและส่งให้ลูกน้องรุมโทรมจนตายในกองเพลิง พร้อมร่วมกับฝีมือของ ‘เตชินท์’ แฟนหนุ่มมาเฟียที่หักหลังเธอในท้ายที่สุด

บัดซบ... ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมต้องมาอยู่ในร่างของคนที่กำลังจะตายหยั่งเขียดด้วย

ปารมีลอบสบถในใจ ขณะที่สายตาของเธอโฟกัสภาพตรงหน้าชัดเจนขึ้น

หญิงสาวในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ดูบอบบางราวกับดอกไม้ที่ต้องลม กำลังยืนบีบน้ำตาหยดแหมะๆ อยู่ข้างหลังชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ นั่นคือ ‘มิลินท์’ หรือ ‘มินท์’ น้องสาวต่างแม่ผู้สวมบทนางเอกดอกบัวขาว หน้าฉากทำตัวอ่อนแอไร้ทางสู้ แต่ลับหลังกลับใช้มารยาหญิงหลอกใช้ผู้ชายทุกคนให้หมุนรอบตัวเธอ

และชายหนุ่มที่มิลินท์กำลังยืนหลบอยู่ด้านหลัง... ช่างซ่อมรถยาจกผู้มีเบื้องหลังเป็นถึงทายาทมหาเศรษฐีตระกูลดังที่พลัดพราก... ‘เพลิง’ หรือ ‘อัคคี’

ลมหายใจของปารมีสะดุดไปชั่วขณะเมื่อได้เห็นใบหน้าของพระเอกตัวเป็นๆ

เขาสูงมาก น่าจะร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรขึ้นไป ช่วงไหล่กว้างตึงแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อกล้ามสีขาวตัวเก่าที่เปื้อนคราบน้ำมันและเหงื่อ ผิวสีแทนกร้านแดดจากการทำงานหนักขับเน้นให้เขาดูดิบเถื่อนและอันตราย ใบหน้าคมคายหล่อเหลาราวกับรูปสลัก ทว่าดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นกลับแข็งกร้าว เย็นชา และเต็มไปด้วยความขยะแขยงเมื่อทอดมองมาที่เธอ

ในมือหนาหยาบกร้านของเขายังคงถือประแจเหล็กตัวใหญ่ เส้นเลือดที่ปูดโปนบนท่อนแขนบ่งบอกถึงแรงอารมณ์ที่กำลังถูกกดทับไว้

“คุณมีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายมินท์ถึงที่นี่ ปารมี” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถามอย่างเอาเรื่อง นัยน์ตาของเพลิงวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะ “ที่บ้านยังรังแกเธอไม่พอ หรือต้องตามมาจิกหัวกันถึงอู่ของผม”

คนเข้ามาอยู่ในร่างกำลังทบทวนเรื่องราวในร่างนี้เพราะพระเอกเคยช่วยนางร้ายเอาไว้ตอนรถเสียกลางทาง ก่อนจะถูกฉุดก็มีพระเอกมาช่วยทำให้นางร้ายอยากได้พระเอกมาครอบครอง แต่พอรู้ว่าน้องสาวต่างแม่ก็ชอบพระเอกเช่นกัน ตั้งแต่นั้นมานางร้ายก็พยายามแย่งชิงและทำร้ายมาตลอด 

ตามบทนิยายแล้ว ตัวร้ายอย่างปารมีจะต้องกรี๊ดแตก ชี้หน้าด่ามิลินท์ว่าเป็นนังร่านที่ชอบแย่งของคนอื่น และสาดคำพูดเหยียดหยามใส่เพลิงว่าตาต่ำไปชอบลูกเมียน้อยก่อนจะตอกย้ำเพราะตาต่ำแบบนี้จึงทำให้ถูกทิ้งไม่มีใครเอา ซึ่งนั่นจะยิ่งตอกลิ่มความเกลียดชังในใจพระเอกให้ลึกซึ้งขึ้นไปอีก และเป็นจุดเริ่มต้นของความแค้นที่นำไปสู่ความตายของเธอ

เหอะ... ฝันไปเถอะว่าจะยอมเดินตามสคริปต์โง่ๆ นั่น ในเมื่อรู้ว่าทำดีไปไอ้พระเอกหน้าหล่อแต่นิสัยธงดำคนนี้ก็ไม่มีวันเชื่อ แถมยังเกลียดเธอหนักกว่าเดิม สู้เธอพลิกบทบาท สวมวิญญาณนางมารร้ายสายยั่ว แล้วเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นของเล่นในกำมือไม่ดีกว่าหรือ อย่างน้อยการดึงเขามาไว้ใกล้ตัวด้วยวิธีที่เขาเกลียด ก็ยังเป็นข้ออ้างบังหน้าเพื่อปกป้องเขาจากเตชินท์ แฟนหนุ่มมาเฟียของเธอได้

ปารมีเหยียดยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก เธอยืดตัวขึ้นเต็มความสูง จัดระเบียบชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิงที่เว้าลึกอวดสัดส่วนโค้งเว้าอย่างจงใจ ความเจ็บปวดที่ศีรษะมลายหายไป สัญชาตญาณการเอาตัวรอดและการอยากเอาชนะเข้ามาแทนที่

เธอก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า เสียงรองเท้าส้นเข็มสีแดงสดแบรนด์คริสเตียน ลูบูแตง กระทบพื้นคอนกรีตดัง ตึก... ตึก... เป็นจังหวะเนิบนาบแต่ทรงอำนาจ

มิลินท์ที่แกล้งสะอื้นอยู่ถึงกับชะงัก แววตาซ่อนความหวาดหวั่นเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของพี่สาว ปกติปารมีจะต้องโวยวายและพุ่งเข้ามาตบตีแล้ว แต่วันนี้กลับนิ่งสงบจนน่ากลัว

ปารมีเดินมาหยุดอยู่ห่างจากเพลิงเพียงแค่คืบ กลิ่นน้ำหอมชาแนลราคาแพงระยับของเธอผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อและบุหรี่ของเขา สร้างบรรยากาศที่ทั้งอึดอัดและชวนให้ร้อนรุ่ม

เธอปรายตามองมิลินท์เพียงเสี้ยววินาทีราวกับมองเศษขยะ ก่อนจะตวัดสายตาคู่สวยกลับมาประสานกับนัยน์ตาดุดันของเพลิง