LOGINShare
พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]
Last Updated:
2026-01-27 02:37:38พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]
“ท่านอ๋องนางมาแล้วขอรับ”
“ให้นางเข้ามา”
เหตุใดตอนนี้นางถึงรู้สึกว่าด้านหลังของประตูคือขุมนรกที่มีมัจจุราชรอสังหารนางอยู่กัน!
นางคิดถูกจริง ๆ ใช่ไหมที่เลือกวิธีแบบนี้!
“แม่นางเชิญ”
“ท่านผู้เฒ่าไม่เข้าไปด้วยกันหรือ”
“ข้ายังรักชีวิตขอรับ” ชายชราพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหมุนกายเดินออกไปด้านหน้าร้านไม่คิดหันกลับมาสนใจหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูห้องอีกเลย
“ยังไม่รีบเข้ามา คิดจะให้ข้ารอเจ้าอีกหรือไง”
อ่า...นางเลือกผิดจริง ๆ สินะที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนี้
แต่ถึงจะคิดได้ตอนนี้นางก็ต้องเดินหน้าตามแผนไม่อาจหันกลับไปแก้ไขการตัดสินใจในอดีตได้แล้ว
ฮวาซือเล่อคิดได้ดังนั้นก็สูดหายใจเข้าไปในปอดเรียกความกล้าของตัวเองก่อนจะเปิดประตูเข้าไป นันย์ตาคู่สวยจับจ้องบุรุษรูปร่างผอมแห้งใบหน้าซีดเซียวที่นั่งเอนกายอยู่บนพนักพิงของเก้าอี้ไม้ เขานับว่ามีรูปโฉมไม่ธรรมดาคิดว่าหากร่างกายล่ำสันมีน้ำมีนวลกว่านี้คงเป็นบุรุษที่สตรีทั่วทั้งเมืองหมายตา เพียงแต่ว่าสายตาที่เขามองมาที่นางยามนี้ดูเย็นชาและแฝงเจือปนไปด้วยจิตสังหาร
เขาคือโจวเยว่เทียนหรือท่านอ๋องสามตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้ไม่ผิดแน่!
“ซือเล่อคารวะท่านอ๋องสามเพคะ”
“ปล่อยให้ข้ารอเจ้ามาหลายชั่วยาม ซือเล่อนับว่าเจ้าไม่กลัวตายเลยสินะ”
กลัวสิยะ กลัวจนจะร้องไห้อยู่แล้วพ่อคุณ!
หญิงสาวได้แต่ร้องตะโกนตอบชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้าในใจ หากไม่ใช่เพราะเขาคือทางเลือกเดียวของนางมีหรือนางจะมายุ่งกับคนที่เหี้ยมโหดอย่างเขา
หน้าตาก็หล่อตรงสเปกอยู่หรอก แต่มาแนวธงแดงแบบนี้ขอผ่านจ้า..
“หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ ครั้งหน้าหม่อมฉันจะไม่ให้ท่านอ๋องต้องเป็นฝ่ายรออีกเพคะ”
“เช่นนั้นครั้งนี้เจ้าไถ่โทษด้วยการมอบลิ้นของเจ้าให้ข้าดีหรือไม่”
โจวเยว่เทียนเอ่ยออกมาน้ำเสียงเหยียบเย็นดุจน้ำค้างแข็ง รอบกายของเขาตอนนี้อบอวลไปด้วยจิตสังหารมือหนาหยิบมีดสั้นขึ้นมาก่อนจะโยนไปให้สตรีที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ตุบ!
“เจ้าอยากตัดเองหรือให้องครักษ์ของข้าช่วยก็เลือกได้เลย”
อ๊ากกก จะธงแดงอะไรนักหนาพ่อคุณ!
บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยความตึงเครียด ฮวาซือเล่อยามนี้กำลังคิดหาทางออกให้ตนเองจนหัวแทบระเบิด นางได้แต่ก่นด่าตนเองว่าโง่ที่เลือกวิธีนี้
ตัวร้ายถึงอย่างไรก็คือตัวร้าย นางไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวกับเขาเลย!
“หรือว่าเจ้าอยากให้ข้าชะ....แค่ก แค่ก”
เสียงของชายหนุ่มหายไปในลำคอคิ้วทั้งสองของเขาขมวดเข้าหากัน มือหนายกขึ้นปิดริมฝีปากของตนเองพลางไอออกมาเสียงดัง นัยน์ตาคมมองลิ่มเลือดที่อยู่บนฝ่ามือของเขาก่อนจะกำมือแน่น
เสี่ยวอี้ที่รับใช้โจวเยว่เทียนมานานรับรู้ได้ทันทีว่าเจ้านายของตนพิษในกายกำเริบ ร่างสูงรีบเร่งเดินออกไปก่อนจะกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับยาหนึ่งชาม ทุกครั้งที่พิษกำเริบเมื่อดื่มยาแล้วความเจ็บปวดในกายของโจวเยว่เทียนจะทุเลาลง
“ท่านอ๋องดื่มยาก่อนขอรับ”
“ดื่มไม่ได้!”
เหตุการณ์ทุกอย่างภายในห้องเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาคมมองหญิงสาวที่วิ่งเขามาแย่งชามยาออกไปจากมือของเขาอย่างไม่กลัวความตาย
“เสี่ยวอี้สังหารนาง” ชายหนุ่มเอ่ยสั่งออกไปเสียงเย็นสายตาที่จับจ้องสตรีตรงหน้าเต็มไปด้วยโทสะ
“พ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวอี้โค้งตัวตอบรับคำสั่งพลางชักกระบี่ออกจากฝัก สายตาที่จับจ้องสตรีตรงหน้านั้นไร้ซึ่งความปรานี
“เดี๋ยวก่อน! ฟังข้าก่อน! ยาชามนี้เป็นยาพิษหากท่านดื่มลงไปแม้เหมือนอาการจะทุเลาแต่แท้จริงมันจะไปเพิ่มพิษในร่างกายท่าน ที่ข้าแย่งชามยาแบบนี้ก็เพราะไม่อยากเห็นท่านตาย!”
ฮวาซือเล่อตะโกนออกมาสุดเสียง ในตอนที่เสี่ยวอี้ถือชามยาผ่านหน้านางไปกลิ่นของมันก็โชยเข้ามากระทบจมูกของนางโดยบังเอิญ ชาติก่อนนางใช้ชีวิตอยู่กับยามาทุกวันย่อมแยกกลิ่นส่วนผสมได้
ยาที่เขากำลังจะดื่มมันมีปัญหา หากดื่มไปมากกว่านี้เขาอาจจะตายก็ได้
ถ้าเขาตายแล้วใครจะช่วยนางเรื่องหย่าเล่า!
“เจ้าพูดบ้าอะไร นี่เป็นยาที่หมอหลวงจัดให้ข้าจะมียาพิษได้ยังไง อีกอย่างข้าก็ตรวจสอบแล้วส่วนผสมเป็นเพียงสมุนไพรธรรมดาไม่มีพิษ แค่ก แค่ก”
“สมุนไพรบางชนิดแม้จะไม่มีพิษแต่หากหากกินร่วมกันจะเกิดพิษได้ ยานี่ท่านดื่มไม่ได้”
“แค่ก แค่ก เจ้า!”
นัยน์ตาคู่สวยมองชายหนุ่มที่กำลังทุกทรมานจากอาการของพิษกำเริบ นางสังเกตเห็นว่าทุกครั้งที่เขาไอออกมาจะมีลิ่มเลือดออกมาด้วย
“เป็นพิษก็ไม่เป็นไร เอามาให้ข้า ข้าทรมาน เสี่ยวอี้ไปแย่งยามา”
เวรเอ้ย!
หญิงสาวสบถในใจหลังจากที่เห็นองครักษ์หนุ่มถือกระบี่เดินเข้ามาหานาง แววตาของเขานั้นไม่มีความรู้สึกผิดหรือเห็นใจเลยสักนิด ทำตัวราวกับหุ่นยนต์ที่รับคำสั่งไร้ความคิด
เพล้ง!
ชามยาตกลงบนพื้นจนเศษกระเบื้องแตกกระจายไปทั่วพื้น องครักษ์หนุ่มหยุดชะงักฝีเท้าสายตาที่เขามองสตรีตรงหน้ายามนี้แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ
“พวกเจ้าฟังข้าหน่อยได้ไหม ข้าบอกแล้วไงว่ายานี่มันเป็นพิษ!”
“แค่ก แค่ก สังหารนาง”
แม่ง..รู้ว่าธงแดงแต่ฟังก่อนได้ไหม!
Latest chapter
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย คืนเข้าหอของนางร้าย Nc [END]
คืนเข้าหอของนางร้าย Nc [END]ช่วงสายของวันบรรยากาศของตลาดภายในเมืองหลวงดูคึกคัก ผู้คนส่วนหนึ่งเดินออกมาจับจ่ายซื้อของตามปกติ ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งมาเพื่อจับกลุ่มนินทาเหล่าขุนนางและแน่นอนว่าข่าวเด็ดในวันนี้ย่อมหนีไม่พ้นข่าวของฮวาซือเล่อและท่านอ๋องสาม“สตรีหม้ายเช่นนางแต่งเป็นหวางเฟยได้หรือ”“นั่นสิ นางเคยเป็นภรรยาของท่านแม่ทัพหวังแล้วให้เป็นหวางเฟยจะเหมาะสมหรือ”“แบบนี้ไม่เท่ากับว่าท่านอ๋องสามได้ของเหลือจากจวนแม่ทัพหรือ”ชาวบ้านเริ่มออกความเห็นถึงการแต่งงานในครั้งนี้ ทั้งยังเริ่มกล่าวถึงฮวาซือเล่อในทางที่ไม่ดีกล่าวหาว่านางหวังขึ้นที่สูงโดยไม่รู้จักสถานะตนเองปัก! โคร้ม!บทสนทนาของชาวบ้านหยุดลงฉับพลันหลังจากร่างของชายผู้หนึ่งถูกโยนลงกลางโต๊ะ ไม่นานองครักษ์ของตำหนักท่านอ๋องสามก็ปรากฏตัวขึ้น“ขออภัยพวกท่านด้วยพอดีหัวขโมยที่พวกข้าจับมาเกิดขัดขืนพวกข้าจึงต้องลงมือให้เขาสำนึกสักหน่อย ว่าแต่เมื่อครู่ข้าได้ยินว่าพวกท่านพูดถึงแม่นางฮวาหรือขอรับ”ชาวบ้านที่จับกลุ่มนินทาเมื่อครู่ยามนี้ใบหน้าซีดเผือด เพราะแม้ใบหน้าของอีกฝ่ายจะยิ้มแต่รอบกายของเหล่าองครักษ์กลับอบอวลไปด้วยจิตสังหาร“พะ...พวกข้ากำลังพูดว
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย ฮวาซือเล่อที่รักเจ้านางตายไปนานแล้ว...
ฮวาซือเล่อที่รักเจ้านางตายไปนานแล้ว...จวนสกุลฮวาที่เคยผุพังและมีหญ้าขึ้นรกร้างยามนี้กลับถูกซ่อมแซมจนดูเหมือนใหม่ ฮวาซือเล่อย่างกายเดินเข้ามาในจวนพร้อมกับหนิงอันและเสี่ยวอี้ที่ถูกส่งมาคอยคุ้มกันหากเกิดเรื่องอันตรายกับนางนัยน์ตาคู่สวยกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มออกมาเมื่อพบที่นี่เปลี่ยนไปจากที่นางมาครั้งแรกมานักหากให้พูดตามจริงนี่เป็นครั้งแรกที่นางกลับมาที่จวนสกุลฮวาหลังจากที่จวนถูกซ่อมแซมแล้ว หากไม่ใช่เพราะครั้งนี้นางใช้มารยาออดอ้อนว่าอยากมาอยู่ที่จวนก่อนแต่งเป็นหวางเฟย มีหรือว่าโจวเยว่เทียนจะปล่อยให้นางอยู่ห่างจากเขาเช่นนี้“นายหญิงท่านกลับมาแล้ว”พ่อบ้านเสินเป็นบุรุษร่างสูงที่อายุประมาณสี่สิบไร้ครอบครัว เขาและบรรพบุรุษรับใช้คนสกุลฮวามานานจึงรู้สึกผูกพันกับที่นี่ พวกเขารู้สึกยินดีที่ได้กลับมาที่จวนแห่งนี้ ทั้งยังดีใจที่เห็นว่านายของตนมีความสุขดีทั้งร่างกายและจิตใจ“พ่อบ้านเสินหลายเดือนมานี้ลำบากท่านแล้ว” ฮวาซือเล่อพูดน้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกผิดเพราะนางไม่ได้กลับมาที่จวนเลยทำให้หน้าที่ดูแลจวนทั้งหมดตกอยู่ที่ชายหนุ่ม“ข้าไม่ลำบากเลยขอรับ บ่าวสกุลฮวาทุกคนต่างรู้สึกยินดีท
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย พี่เยว่ท่านหลงข้าจนโง่งมแล้ว
พี่เยว่ท่านหลงข้าจนโง่งมแล้วบรรยากาศงานเทศกาลซีซีในเมืองหลวงยามค่ำคืนคึกคักทั้งโรงน้ำชา ร้านอาหารชื่อดังต่างมีลูกค้าเข้าไปจับจองแน่นขนัด ผู้คนเดินบนถนนเบียดเสียดเป็นภาพครึกครื้นหาที่ใดเปรียบฮวาซือเล่อสวมใส่อาภรณ์สีม่วงขับกับผิวขาวของนางกำลังยืนเลือกซื้อเครื่องประดับจากร้านค้าแผงลอยที่ตั้งขายบนถนน ข้างกายของนางมีบุรุษสวมหน้ากากปกปิดใบหน้ายืนอยู่“แม่นางต่างหูคู่นี้เหมาะกับเจ้ายิ่งนัก”หญิงชราพูดจบก็ยื่นต่างหูที่ทำจากหยกขาวให้หญิงงามตรงหน้า จากที่ดูอาภรณ์ที่อีกฝ่ายสวมใส่ทำจากผ้าเนื้อดีดูท่าแล้วคงเป็นคุณหนูจากสกุลขุนนางเป็นแน่ฮวาซือเล่อรับต่างหูมาไว้ในมือใช้สายตามองพินิจดูครู่หนึ่งก่อนจะหันกายไปทางชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกาย มือบางหยิบต่างหูขึ้นมาทาบที่ติ่งหูทั้งสองของตนเองก่อนจะเอ่ยกับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม“พี่เยว่ต่างหูนี่เหมาะกับข้าไหมเจ้าคะ”โจวเยว่เทียนหรือที่อีกฝ่ายเรียกขานว่าพี่เยว่ในยามนี้คลี่ยิ้มออกมา นัยน์ตาคมจับจ้องใบหน้าของโฉมงามสายตาแฝงไปด้วยความรักและลุ่มหลง“เหมาะกับเจ้ายิ่งนัก”หญิงชราสังเกตเห็นสายตาที่แสนคลั่งรักของชายหนุ่มก็คลี่ยิ้มออกมา นางหยิบกล่องไม้ด้านในบรรจุแหวนสองว
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย หวังเพ่ยอิงหัวใจสลาย
หวังเพ่ยอิงหัวใจสลายจวนสกุลหวัง“นี่มันอะไรกันเหตุใดรายจ่ายภายในจวนจึงเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าแบบนี้ นี่พวกเจ้ากล้าปลอมแปลงบัญชียักยอกเงินหรือ”หวังเพ่ยอิงปาสมุดบัญชีค่าใช้จ่ายภายในจวนสกุลหวังใส่พ่อบ้านและแม่นมที่ยืนอยู่กลางห้องด้วยโทสะ เพราะความไว้ใจที่เห็นทำงานรับใช้มาตลอดหลายปีเขาจึงไม่คิดว่าทั้งสองจะรวมหัวกันยักยอกเงินแบบนี้“นายท่านข้าและพ่อบ้านทำงานรับใช้สกุลหวังมาหลายปีไม่มีทางทำเรื่องเช่นนั้นเจ้าค่ะ”“หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้าปลอมแปลงบัญชีแล้วเหตุใดค่าใช้จ่ายจึงเพิ่มขึ้นมากมายเพียงนี้”“ที่ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นนั่นก็เพราะ.......”นั่นเพราะอนุหลิวที่ท่านหลงรักจนหน้ามืดตามัวอย่างไรเล่าเจ้าคะแม่นมหลินเพียงพูดในใจไม่กล้าเอ่ยออกไปเพราะรู้ดีว่านายของตนจะต้องออกตัวปกป้องหญิงคนรักอีกเป็นแน่ สตรีผู้นั้นนอกจากหน้าตาแล้วข้ายังไม่เห็นว่ามีอะไรเทียบเคียงอดีตฮูหยินได้เลยเหตุใดนายท่านของข้าจึงตามืดบอดเช่นนี้เล่าเจ้าค่ะเพล้ง!“เหตุใดจึงปิดปากเงียบ! พูดมาสิว่าเพราะอะไร!”กาน้ำชาถูกปาลงพื้นจนแตกกระจายต่อหน้าคนทั้งสอง พ่อบ้านซุนเห็นว่าแม่นมหลินไม่กล้าเอ่ยปากพูดเขาก็ได้แต่ถอนหายใจครั้งหนึ่งก่อนจะเอ่ยป
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย การชำระแค้นของโจวเยว่เทียน
การชำระแค้นของโจวเยว่เทียนแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในห้องบรรทม นัยน์ตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าของโฉมงามที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ภายในอ้อมกอดของเขา มือหนาลูบที่แก้มเนียนอย่างทะนุถนอมซือซือของข้างดงามยิ่งนัก“อืมมมม”หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แน่นอนว่าภาพแรกที่นางเห็นคือใบหน้ารูปงามของโจวเยว่เทียนที่กำลังคลี่ยิ้มส่งมาให้นาง“ตื่นแล้วหรือ”“เพคะ”“อยากนอนต่ออีกหน่อยหรือไม่”ฮวาซือเล่อส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนจะซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งของชายหนุ่มทำท่าทีออดอ้อนราวกับเป็นลูกแมวตัวน้อย“เด็กดี”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มพลางกระชับอ้อมกอด คิดเพียงว่าเขาจะต้องแต่งตั้งนางเป็นหวางเฟยให้ถูกต้องโดยเร็วต้องทำให้นางเป็นของข้าโดยสมบูรณ์ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นภายในห้อง โจวเยว่เทียนที่กำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลาแสนหวานกับหญิงคนรักปรายตามองเงาของคนผู้หนึ่งที่อยู่ด้านหลังของประตู“มีอะไร”“ฝ่าบาทส่งองครักษ์มาแจ้งให้ท่านอ๋องเดินทางเข้าวังหลวงพ่ะย่ะค่ะ”คำพูดของเสี่ยวอี้ดังขึ้นจากด้านหลังของประตูทำให้โจวเยว่เทียนขมวดคิ้วทั้งสองเข้าหากัน ดูท่าแล้วที่เรียกตัวเขาเข้าวังคงเป็นเพราะเรื่องจัดการกบฏ
นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย เจ้าต้องเรียกข้าว่าท่านพี่สิถึงจะเหมาะสม NC
เจ้าต้องเรียกข้าว่าท่านพี่สิถึงจะเหมาะสม NCแสงโคมกระเพื่อมไหวตามสายลมบางคราวสว่างบางคราวรุบรู่ราวระลอกคลื่นน้ำ ยามนี้พาดทับเรือนร่างสะโอดสะองเย้ายวนตาของฮวาซือเล่อและร่างกำยำเปลือยเปล่าของโจวเยว่เทียน แม้ว่าอุณหภูมิภายในอ่างอาบน้ำจะอุ่นร้อนเพียงใดกลับไม่อาจเทียบเคียงเพลิงราคะที่โหมกระหน่ำแผดเผากายพวกเขาได้“ซือซือ เจ้างดงามยิ่งนัก...”โจวเยว่เทียนกล่าวน้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปกปิดได้อีกต่อไป เมื่อปรายนัยน์ตาคู่คมจับจ้องไปยังสตรีงามพิลาศล้ำเบื้องหน้า เขากดจมูกลงกับซอกคอระหงส์เพื่อสูดดมกลิ่นหอมหวานจากหญิงสาว“อ๊ะ..ท่านอ๋อง ตรงนั้นไม่ได้นะเพคะ”ฮวาซือเล่อหลุดครางเสียงหวานปานน้ำผึ้งครั้นถูกโจวเยว่เทียนครอบริมฝีปากบนเม็ดบัวแดงแข็งเป็นไต พลางกระหวัดเรียวไปมาอย่างหยอกเย้าจวนให้นางต้องจิกเกร็งปลายเท้าระบายความกระสันที่ได้รับโชคร้ายที่ยามนี้โจวเยว่เทียนไม่หลงเหลือความยับยั้งชั่งใจ ยิ่งได้ยินเสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวยิ่งคล้ายถูกกระตุ้นความดิบเถื่อนที่กดข่มไว้ภายในใจมาเนิ่นนาน เลยดูดดึงเต้าอวบอย่างกระหายขณะเดียวกันก็พลันใช้ฝ่ามือร้อนนวดคลึงอีกข้าง“หวานเสียยิ่งกว่าอะไร โชคดีที
You may also like
ลิขิตกาลบันดาลรัก
ป่าดอกท้อ35.0K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา19.0K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น40.8K viewsหมิงอี้ เศรษฐีนีชาวสวน
ฟู่จินเฟย19.9K viewsนางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น
คุณหนูหยางเอิน500 viewsพระชายาข้า นางเป็นนักฆ่า
l3oonm@6.1K viewsวางใจเถิด ต่อจากนี้ไม่ขอรักท่านอีก
LycDin3.2K viewsภรรยาห้าอีแปะ
Karawek House827 views
