LOGINShare
เอาคืน!!
publish date:
2026-09-09 20:58:31
Latest chapter
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ผู้มาเยือน
เสียงร้องโอดครวญทำคนบ้านใหญ่สะเทือนใจนัก แต่เซี่ยอันหนิงเห็นว่านี่ยังน้อยไป“เชิญ!!” เขาพยักหน้าให้ซือหม่าเข้ามาอ่านคำร้องอีกข้อ“เรียนท่านใต้เท้าและเหล่าผู้พิพากษาทั้งหลาย แม้คดีวางยาพิษจบไปแล้ว แต่คำร้องของแม่นางเซี่ยยังมีอีก เนื่องจากพ่อค้าเซี่ยทำการค้ากับราชวงศ์มาเนิ่นนานจนถึงวันที่จากไปยังทิ้งหน้าที่ให้คนสนิทนำของที่ต้องค้าขายมาตีตราที่จวนเซี่ย แต่…ตั้งแต่บัดนั้นจนถึงตอนนี้ รายการของที่ต้องค้าขายให้แคว้นซางนั้นหายไปจำนวนทั้งหมด แม่นางเซี่ยในฐานะบุตรสาว ร้องขอให้ทางการตรวจสอบ” เสียงประกาศของซือหม่าทำคนบ้านใหญ่บีบมือแน่น“เหตุใดข้าจึงไม่รู้ว่าของที่ส่งมาจากท่าเรือคือสินค้าที่ต้องส่งไปค้าขายให้แคว้นอื่นขอรับ!!“ บุตรเขยคนเล็กกระซิบถามแม่ยาย เขามีตำแหน่งเป็นนายอำเภอ วันนี้ที่ถูกชวนมาด้วยเพราะต้องการช่วยเหลือภรรยา แต่เมื่อพี่สาวภรรยารับกรรมเขาจึงไม่ท้วงเพราะถือว่า บ้านตนเองยังไม่เสียหาย”ข้าเองคิดว่านางเพียงแค่ข่มขู่เท่านั้น!!“ ปัง! ปัง! ปัง!”เบิกความ!!“”เรียนท่านใต้เท้า ก่อนหน้าที่บิดาข้าจะผจญกับพายุ ท่านส่งจดหมายหาข้า ให้ช่วยตรวจตราสินค้าที่จะส่งไปแคว้นซาง พร้อมทั้งมอบตราประทับให้ห
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม คดีที่1
ปึง! ปึง! ปึง!“ข้านั่งอยู่ตรงนี้ ความเกรงใจต่อข้าไม่มีสักนิดเลยหรือ” เสียงดุดันดังขึ้นจนคนที่ขาดสติคุกเข่าลงพร้อมปล่อยโฮ“ท่านใต้เท้าบุตรชายข้ามีอายุเพียงสี่หนาว บัดนี้ตายอย่างไม่เป็นธรรม ขอให้ท่านช่วยพิจารณาอย่างถี่ถ้วนด้วยเถิด“ นางหวังก้มหน้าเอาหัวโขลกพื้นอย่างหมดสิ้นหนทาง”ใต้เท้าอย่าไปฟัง ตั้งแต่เมื่อวานที่บุตรชายนางจมน้ำ ลูกสะใภ้ข้าคนนี้สติเลอะเลือน แม้อาเจี่ยนจะเป็นเพียงอนุ แต่นางดูแลคนในจวนอย่างดี มีแต่เมียเองอย่างนางหวังที่เป็นคนสร้างเรื่องราวให้ใหญ่โต“ สตรีสูงอายุเดินมาพร้อมสาวใช้ ก่อนทำความเคารพใต้เท้าและมองลูกสะใภ้เอกอย่างแค้นเคืองที่กล้าเอ่าเรื่องในบ้านมาร้องทุกข์”เรียกเมียเอกว่านางหวัง เรียกเมียน้อยว่าอาเจี่ยน ดูก็รู้ว่าบ้านนี้มีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้แน่นอน“ เซี่ยอันหนิงที่นั่งรอคิดการพิจารณาคดีกระซิบบอกสาวใช้ แต่ซุนกวงที่อยู่ไม่ไกลกลับกระซิบบอก”เดิมทีคนบ้านหวังไม่ปราถนาให้บุตรสาวแต่งงานกับพ่อค้าเกลือรายนี้อยู่แล้วขอรับ แต่ลักลอบได้เสียกันจนตั้งครรภ์ บุตรยังไม่ทันคลอด แม่สามีแต่งอนุเข้าเรือนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง เห็นว่า…เป็นสตรีที่ตระกูลหมายปอง“ นางพยักหน้ารับ เช่นนั้นชีวิตใน
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ถูกใจคนนี้
“แล้ว…คุณหนูปฏิเสธหรือเจ้าคะ” ไม่นานสาวใช้นางก็กลับมาพร้อมอาหารและเครื่องปรุงหลายอย่าง รีบสำรวจเนื้อตัวเจ้านายสาวเมื่อเห็นว่าปลอดภัยดีจึงวางใจ ก่อนที่นางจะเล่าทุกอย่างให้ฟังรวมถึงเรื่องใต้เท้าอวี๋“ข้าแบ่งรับแบ่งสู้ ถิงถิง ใต้เท้าอวี๋เป็นใคร แล้วข้าเป็นใคร ข้าไม่เหลือผู้ใหญ่ในบ้านให้ชี้แนะ เจ้าเห็นหรือไม่” นางหยิบหมั่นโถวขึ้นมากัดกินอย่างกลัดกลุ้ม“แต่ว่า การที่ท่านแต่งงานเข้าสกุลใหญ่จะทำให้คุณหนูรอดพ้นจากคนพวกนั้นนะเจ้าคะ” นางพยักหน้าเห็นด้วย“วันนี้คนคุ้มกันหนาแน่น นางยังเลือกเวลาตอนเปลี่ยนเวรเข้ามาหาเรื่องถึงในเรือน คราวหน้าหากนางพาคนอื่นมารุมทำร้ายท่านจะทำอย่างไรเจ้าคะ” ใบหน้างุ้มงอของถิงถิงแสดงออกให้เห็นว่า อย่างไรต้องมีครั้งต่อไปแน่นอน“ก็ถูกของเจ้า แต่การจะพิชิตใจให้เขามาแต่งงานกับข้าเป็นเรื่องที่ยากนัก คนเย็นชาเช่นนั้นเจ้าคิดว่าเขาจะเปิดโอกาสให้ข้าหรือ” ไม่ใช่นางไม่คิด แต่เอาตัวเองให้รอดจากคนบ้านใหญ่นางก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้ว“ต้องมีสักทางเจ้าค่ะ”ทางฝั่งคนที่ถูกท่านย่าและมารดาเรียกมากินข้าวที่จวน กำลังกวาดตาดูอาหารมากมายตรงหน้าพร้อมฟังคำตัดพ้อของฮูหยินใหญ่สกุลอวี๋ด้วยท่าทางนิ
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม เอาคืน!!
“มาเถอะ คันไม้คันมืออยู่พอดี” นางพึมพำกับตัวเองเบาๆ หากมาหาเรื่องนาง รับรองว่า นางจะเอาคืนที่มารดาของเซี่ยอินหรงตบหน้านางเมื่อเช้าแน่นอน“หึ!! คิดว่าคนอ่อนแอเช่นเจ้าคงไม่กล้าเผชิญหน้ากับข้าเสียแล้ว” เซี่ยอินหรงเป็นบุตรสาวของท่านป้า นางไม่รู้จักนิสัยใจคอนัก แต่ดูจากท่าทางเช่นนี้คงไม่ได้มาดี“ข้าใช้ชีวิตอยู่บนความถูกต้อง มีสิ่งใดให้ต้องกลัวกัน แต่ข้าเองอยากจะถามเจ้ามากกว่า มารดาเจ้าจนตรอกถึงขนาดลักขโมยของบิดาข้าเชียวหรือ” สายตาของนางเปลี่ยนไปทันที มองแขกผู้มาเยือนอย่างดูแคลน“อันหนิง!! มันจะมากไป เจ้าเป็นเพียงเด็กกำพร้ากล้าดีอย่างไรมากล่าวล่วงมารดาข้า” นางยกมือขึ้นกอดอกมองดูคนที่โวยวายนิ่งๆ ก่อนจะยกยิ้มคล้ายเยาะเย้ย“คนสกุลเยว่ที่เจ้าอยากได้ ตอนนี้ไร้พัธนาการจากข้าแล้ว เชิญเจ้าเอาไปเชยชมได้เลย ข้าเป็นคน ไม่ถนัดขอส่วนบุญร่วมกับสัมพเวสี” เรื่องนี้ต้องขอยคุณสาวใช้นางที่รายงานทุกเรื่อง ทุกคน เกี่ยวกับสกุลเซี่ย“จะ เจ้า!! เจ้ารู้หรือ” คนที่ปกปิดความลับมานาน ตั้งใจรอให้เรื่องเงียบจึงจะคบกันเปิดเผยกับคุณชายเยว่ร้อนรน“ข้ารู้ คนอื่นก็รู้ เสียอย่างเดียวที่มารดาเจ้าไม่รู้ อินหรง…ข้าจะบอกอะไรเจ้าใ
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ชี้ทางสว่าง
เซี่ยอันหนิงค่อนข้างงงงวย นางไม่รู้จักผู้มาเยือน อีกทั้งสาวใช้ก็ไม่อยู่ ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ตรงหน้ามาดีหรือไม่ แต่นางก็ทำความเคารพอย่างน้อบน้อม“อันหนิงคารวะท่านป้า” นางย่อตัวลงพร้อมเชื้อเชิญผู้อาวุโสกว่าเข้ามาในเรือน“แม่นางเซี่ยคงจะตกใจไม่น้อยที่ข้ามาเยี่ยมเยียนโดยปกติ ตอนที่ข้าเคยมาที่จวนหลังนี้ครั้งล่าสุดเจ้าเองยังเล็กนัก ข้าอวี๋เพ่ยฮัว มารดาของลี่หัว” เมื่อคนตรงหน้าแนะนำตัวว่าเป็นใคร นางถึงกับตกใจทันที โดยไม่คิดว่าสตรีที่มีอำนาจไม่น้อยมีเหตุอันใดจึงต้องพบนาง เพราะมารดาของใต้เท้าอวี๋ผู้นี้คือน้องสาวของฮองเฮา!!“เป็นเพราะข้าไม่ได้ออกไปพบผู้คนมาเป็นเวลานาน จึงไม่ค่อยรู้จักใครนัก ต้องขออภัยท่านป้า” นางรินน้ำชาที่สาวใช้พึ่งต้มก่อนออกไปให้สตรีตรงหน้าอย่างเกรงใจ“ข้าเองก็มาที่นี่ฉุกละหุกไป ไม่ทันได้สอบถามว่าเจ้าสะดวกใจคุยหรือไม่” นางพยักหน้า การที่ผูกมิตรไว้ย่อมดี เพราะเรื่องคดีความนั้ยังต้องอาศัยใต้เท้าอวี๋“อันหนิงปีนี้เจ้ากี่หนาวแล้ว” นางทำท่านึก หากอยู่ในโลกเดิมตอนนี้นางอายุ25ปีพอดี แต่หากอยู่ในโลกนี้นางอายุเพียงสิบเจ็ดปีเท่านั้น“ปีนี้ข้าอายุสิบเจ็ดหนาวแล้วเจ้าค่ะ” อวี๋ฮูหยินยิ้มอย่างพ
นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม ตัดสินใจให้รอบคอบ
หลังจากสบายใจแล้วที่ตอนนี้นางไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาทำร้าย แถมยังอาศัยอยู่ในบ้านด้วยความปลอดภัยเพราะมีคนเฝ้าดูแล“เหตุใดจึงปล่อยให้คนพวกนั้นทำร้ายเช่นนี้เล่าเจ้าคะ” หลังจากที่กลับจากศาลไทฟง นางกลับมาที่เรือนของบิดานางทันที ไม่ลืมจะทำพิธีเชิญป้ายวิญญาณของบิดา ขึ้นมาวางเคียงคู่มารดาด้วย ถึงแม้นางจะเข้ามาอาศัยอยู่ในร่างนี้แต่ก็อยากทำหน้าที่แทนเจ้าของร่างให้ดีที่สุด ส่วนตอนนี้นางกำลังนั่งให้สาวใช้ทำแผลที่มุมปากด้วยความเจ็บแสบ“หากไม่ยอมเจ็บตัวบ้าง หัวเดียวกระเทียมลีบเช่นข้าอาจถูกมองว่าเป็นคนร้ายแทนที่คนจะสงสาร ไม่ต้องกังวลไป ยังมีเวลาเอาคืนอีกเยอะ” นางมองออกไปนอกเรือน หลังคาจวนที่อยู่ห่างออกไปสองตรอกทำนางกำมือแน่น มองด้วยสายตาหมายมาด“เจ้าคิดว่าเราจะเอาผิดคนพวกนั้นได้มากหรือน้อย” นางไม่รู้กฏหมายของที่นี่ เรื่องที่ไปร้องเรียนศาลไทฟงนั่นก็ปรึกษากับสาวใช้และคนของบิดาที่แนะนำนางเต็มที่ ไม่รู้ว่า…คนบ้านใหญ่เซี่ยที่พอจะมีอำนาจ จะพลิกแพลงเช่นไร“ถึงแม้ว่าการเป็นบุตรหลานเอาผิดฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้ แต่กับพี่ป้าน้าอา อย่างไรก็ต้องเป็นผลเจ้าค่ะ ในใต้หล้านี้ นอกจากเสนาบดีเสิ่น แล้วก็มีใต้เท้าอวี๋นี่แหละเ
You May Also Like
คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.2K viewsจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม36.2K viewsอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู994.8K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.5K viewsนางร้ายสายปลาเค็ม
BigM00N404 viewsทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!
หรงเย่า / นาย่า799 viewsทะลุมิติมาเป็นเด็กยากจนสิบสองขวบ มีระบบกระเป๋าโกงธุรกิจ
Kanpiman90 viewsฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง256 views
