LOGINหลังจากงานฉลองสมรสแต่ไม่ได้สมรักจบลง เจ้าบ่าวก็อยู่ที่งานต่อเพื่อปาร์ตี้กับบรรดาเพื่อนสนิทและไม่สนิทที่มาร่วมงานแต่งกันในครั้งนี้ เพื่อเป็นการบอกลาชีวิตโสดในเส้นทางที่เขาไม่ได้เป็นคนเลือกมาเองแต่โดนบังคับ
โดยไม่ได้สนใจว่าเจ้าสาวหมาดๆของเขาจะอยู่ที่งานต่อกับเขาไหม หรือว่าวิ่งแจ้นกลับห้องหอที่พ่อเลี้ยงของเขาจัดแจงจองห้องสวีทของโรงแรมนี้เอาไว้ให้แล้ว
แมกซ์ดื่มอย่างหนักไปกับบรรดาเพื่อนๆของเขาและลูกหลานมาเฟียรุ่นราวคราวเดียวกันที่อยู่ต่อในงานปาร์ตี้จนเมามาย เขาถึงกับเดินเซชนแก้วไปทั่วงานก่อนจะเดินออกจากงานในเวลาตีสามเพื่อกลับห้องหอ
“พี่แมกซ์”
ซีเดย์ที่กำลังนอนไม่หลับแม้เหนื่อยมาทั้งวันเพราะเป็นห่วงเจ้าบ่าวที่ยังปาร์ตี้ไม่ยอมกลับมาพักทั้งที่ทำงานหนักมาทั้งวัน พอได้ยินเสียงตะกุกตะกักหน้าห้องหอของตัวเองก็รีบลุกขึ้นมาเปิดประตูในทันที ด้วยคาดหวังว่าเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอจะกลับมาพักที่ห้องกับเธอ
แล้วเธอก็เจอเข้ากับเขาจริงๆเหมือนอย่างที่คาดคิดเอาไว้ แต่เธอนั้นคาดคิดไปไม่ถึงเมื่อเขากลับมาในสภาพที่เมามายจนแทบยืนไม่อยู่ กลิ่นเหล้าจากตัวเขาคละคลุ้งไปทั่วจนจมูกของเธอนั้นได้กลิ่นชัดเจน
เธอถึงกับถอยหลังหนีเขา ด้วยไม่คุ้นชินที่เขาเมามากขนาดนี้มากก่อน พี่ชายที่แสนดีของเธอคนนี้แทบจะไม่เคยแตะต้องแอลกอฮอล์อะไรพวกนี้เลยด้วยซ้ำไป
เขาเดินตามเธอไปติดๆ สายตาคมจ้องมองเธอด้วยแววโกรธเกรี้ยวไม่ละไปไหน ถ้าจับเธอฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆได้เขาคงทำไปแล้ว
หญิงสาวถอยหนีจนไปถึงเตียงนอนที่อยู่ด้านในสุดของห้อง เรียวขาชนเข้ากับขอบเตียงอย่างจัง บ่งบอกเลยว่าเธอหมดทางหนีเขาแล้ว
“ทั้งหมดนี่เธอพอใจแล้วใช่ไหม ห๊ะ ที่ทำให้ฉันต้องมาแต่งงานกับเธอ แคว๊กกก”
คนที่เดินตามเธอมาผลักเธอเข้าให้อย่างแรงจนร่างบางนั้นล้มลงไปนอนบนเตียง และเขาก็รีบขึ้นไปคร่อมร่างบางของเธอเอาไว้
เสียงดุเอ่ยกับเธอด้วยความเย็นชาพร้อมกับสายตาที่จ้องมองเธอด้วยความรังเกียจ มือหนากระชากเสื้อนอนของเธออย่างแรงจนมันขาดแยกออกจากกันยาวตั้งแต่หน้าอกไปจนถึงสะดือ
เป็นเพราะเธอ ชีวิตเขาถึงต้องเป็นแบบนี้ เพราะฉะนั้นเธอต้องชดใช้
“พี่แมกซ์ อย่าทำแบบนี้”
สองมือบางยกขึ้นปิดเต้าอวบอั๋นของตัวเองพัลวันเพื่อปกป้องตัวเองไม่ให้เขารังแกได้ในตอนที่เขาดูจะขาดสติแบบนี้
“หุบปาก อืม”
เขาสั่งเธอเสียงดุด้วยความหงุดหงิดไปกับมารยาร้อยเล่มเกวียนของเธอ แล้วประกบจูบลงอย่างปากเถื่อนกับริมฝีปากบางนั้น บดขยี้ความรุนแรงไปกับกลีบปากบางสีชมพูระเรื่อจนมันเปลี่ยนเป็นสีแดงห้อเลือด
“พี่แมกซ์ หยุดเถอะนะคะ หนูเจ็บนะ”
ทันทีที่เขาผละออกจากจูบอันแสนดุดันอันตรายนั้น ซีเดย์ก็รีบขอร้องให้เขาปล่อยเธอลงจากเตียง
“อ้าส์”
ร่างหนาขยับเคลื่อนตัวเลื่อนลงต่ำ ปลดเอากางเกงนอนของเธอออกแล้วโยนทิ้งลงจากเตียงไป จับสองขาเรียวแยกออกจากกันให้กว้างที่สุดด้วยกำลังที่เขามีมากกว่าเธอ
มือข้างหนึ่งกดขาเรียวของเธอเอาไว้ให้แนบลำตัวเธอให้มากที่สุด มืออีกข้างงัดเอาท่อนเอ็นยักษ์ที่มันแข็งขึงขึ้นมาตั้งแต่เขาขึ้นคร่อมเธอก่อนหน้านี้ออกมาจากภายในกางเกง
เสียบแทงความใหญ่โตเข้าไปในช่องทางคับแคบที่แห้งผากรวดเดียวมิดลำยาวด้วยความเอาแต่ใจ
“เจ็บ มันเจ็บ”
หญิงสาวใต้ร่างหนากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่อยู่บนเตียงกับเขา แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับรู้สึกเหมือนถูกฉีกออกจากกันเป็นชิ้นๆไม่เหลือดี
สองมือบางกำผ้าปูนที่นอนแน่นด้วยความเจ็บ พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลรินออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้
“อ้าส์”
ร่างหนาขยับด้วยความฝืดไร้น้ำหล่อลื่นใดๆเมื่อเขาไม่ได้เล้าโลมเธอแม้แต่นิด ถึงกับต้องถ่มน้ำลายลงไปช่วยเพื่อเติมน้ำหล่อลื่นให้เขาได้สนุกกับเธอต่อ
“ฮือ หนูเจ็บ พี่แมกซ์หยุดได้แล้ว”
แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่นิด ยังคงร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวดที่ร่างกายถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆอย่างไร้ความอ่อนโยนใดๆเข้าปลอบประโลม
“อ้าส์”
ร่างหนาโน้มตัวลงหาเธอ ซุกซบใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ในคราบซาตานร้ายไปกับอกอวบของเธอ ไล่กัดไล่ดื่มไปกับหน้าอกนั้นอย่างเมามัน
ด้านล่างกระแทกกระทั้นหนักหน่วงเข้าใส่เธอไม่หยุดหย่อน ระบายอารมณ์เสียวกระสันไปกับกุหลาบบอบบางของเธออย่างเอาแต่ใจ
“ได้โปรดหยุดเถอะนะคะ”
เสียงหวานยังคงเอ่ยขอร้องให้เขาหยุดความป่าเถื่อนที่ทำกับเธอทั้งน้ำตา
“อ้าส์”
แต่เขากลับรุนแรงกับเธอมากขึ้นอีกเพื่อตอกกลับเสียงขอร้องน่ารำคาญนั้น จนเสียงกระแทกกระทั้นเข้าใส่เธอมันดัง ตั่บๆ ไปทั่วห้องหอ เร้าอารมณ์ความกำหนัดของเขาได้เป็นอย่างดีจนหยุดไม่ได้
“ฮืออออ”
ซีเดย์ได้แต่ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้ ร่างบางใต้ร่างหนานั้นแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี
“อ๊าสสส”
มือหนาจับล็อกเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้แน่น แล้วกระแทกกระทั้นหนักลึกรุนแรงหลายครั้งติดๆกันเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอ
ปลดปล่อยเอาของเหลวจากปลายกระบอกของดุ้นยักษ์เข้าไปในตัวเธอ ก่อนจะดึงออกมา แล้วจับร่างเล็กพลิกตัวเปลี่ยนท่าทางสนุกกับเธอต่ออย่างไม่สนว่าเธอจะสนุกกับเขาไหม
“ฮืออออ”
ซีเดย์ยังคงร้องไห้ออกมาอย่างเงียบๆโดยไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านั้น เธอไม่มีแรงจะหนีไปจากเขาได้ เพราะเพียงแค่ขยับทั้งร่างกายก็เจ็บร้าวไปหมด
ปล่อยให้เขาขยับเข้าใส่ตอกย้ำความเจ็บปวดของใจกลางสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่มีที่สุดอยู่อย่างนั้น
“อ้าส์”
แมกซ์ยังคงสนุกกับเจ้าสาวของเขาจนสว่างคาตาเขาถึงได้หยุดลง เขาหมดแรงแล้วนอนหลับอยู่ข้างๆกับเธอที่สลบไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้
“อือ....เจ็บ”ซีเดย์ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นในช่วงเกือบจะเที่ยงของวันใหม่ ร่างเล็กที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนโตค่อยๆขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้นนั่งก่อนจะก้าวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพราะปวดฉี่ความเจ็บปวดแล่นเข้าหาเธอเป็นสิ่งแรกโดยเฉพาะตรงใจกลางสาวนั้นที่เหมือนจะฉีกขาดไม่เหลือชิ้นดี มันเจ็บเสียจนเธอต้องนอนนิ่งๆต่อไม่กล้าขยับตัว“พี่แมกซ์”เธอเรียกหาเขาเพื่อหวังจะร้องขอความช่วยเหลือ สายตาหวานกวาดมองไปรอบห้องหอเพื่อมองหาเขา แต่ทว่ากลับไม่มีเขาหรือไม่มีแม้แต่เงาของเขามีเพียงความว่างเปล่าภายในห้องที่ใหญ่โตโอ่อ่าแห่งนี้ที่ตอบกลับสายตาของเธอมา และเสียงลมหายใจของตัวเองเมื่อภายในห้องมันเงียบเสียจนรู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจ“ฮือออ”ซีเดย์ร้องไห้โฮออกมาเสียงดังลั่นห้องไม่ต่างจากวันนั้นเมื่อเดือนก่อนเลยสักนิด เธอถูกทิ้งไว้เพียงลำพังพร้อมกับความบอบช้ำเต็มตัวอีกครั้ง....หนึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน….ณ บริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ยักษ์ใหญ่ของเซนต์มาเฟียที่มีอำนาจล้นมือมีธุรกิจหลายอย่างทั้งดำและขาว พ่อเลี้ยงของซีเดย์และก็พี่แมกซ์ที่นี่พี่แมกซ์ทำหน้าที่รองประธานของบริษัท และมีพ่อเซนต์พ่อเลี้ยงของเธอเป็นประธานบริษัท
แมกซ์ลืมตาตื่นขึ้นในตอนสายๆของวันใหม่พร้อมกับอารมณ์หงุดหงิด เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมาภายในห้องหอที่ยังคงมีหญิงสาวนอนอยู่ข้างกาย“เฮ้อ”พร้อมกับเสียงถอนหายใจยาวอย่างนึกรำคาญเมื่อเธอนั้นดันมานอนทับแขนเขา จนเขานั้นต้องรีบดึงออกมาคล้ายกับรังเกียจเธอก่อนจะรีบลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายให้สะอาดหลังจากที่เมื่อคืนทั้งเหนื่อยทั้งเมาอาบไว้เพียงลวกๆเท่านั้นและเมื่อเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็รีบร้อนหยิบเอาโทรศัพท์มือถือและกุญแจรถเพื่อที่จะรีบออกไปจากห้องบ้าๆนี้ซะ เพื่อไปจัดการเรื่องสำคัญระหว่างเขากับพ่อเลี้ยง เพราะเขายอมที่จะแต่งงานกับผู้หญิงน่ารังเกียจคนนี้แล้วเขาก็ต้องได้ในสิ่งที่ต้องการเขาหยุดชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกจากห้องที่ตรงข้างเตียงนอนที่กำลังจะเดินผ่านไป เมื่อสายตาของเขาไปหยุดอยู่ตรงร่างเล็กที่ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียง‘ไม่ได้รู้สึกอะไรซะหน่อย ก็แค่การตอบสนองของร่างกาย’ร่างเล็กนั้นแสนบอบบางเวลาอยู่ใต้ร่างเขา และเย้ายวนเป็นที่สุดเมื่อถูกเขาจับให้เปลี่ยนท่าทางตามใจปรารถนาแต่นั้นก็เป็นเพียงการตอบสนองของร่างกายของเขาก็เท่านั้น เขาเป็นผู้ชายก็ไม่แปลกอะไร
หลังจากงานฉลองสมรสแต่ไม่ได้สมรักจบลง เจ้าบ่าวก็อยู่ที่งานต่อเพื่อปาร์ตี้กับบรรดาเพื่อนสนิทและไม่สนิทที่มาร่วมงานแต่งกันในครั้งนี้ เพื่อเป็นการบอกลาชีวิตโสดในเส้นทางที่เขาไม่ได้เป็นคนเลือกมาเองแต่โดนบังคับโดยไม่ได้สนใจว่าเจ้าสาวหมาดๆของเขาจะอยู่ที่งานต่อกับเขาไหม หรือว่าวิ่งแจ้นกลับห้องหอที่พ่อเลี้ยงของเขาจัดแจงจองห้องสวีทของโรงแรมนี้เอาไว้ให้แล้ว แมกซ์ดื่มอย่างหนักไปกับบรรดาเพื่อนๆของเขาและลูกหลานมาเฟียรุ่นราวคราวเดียวกันที่อยู่ต่อในงานปาร์ตี้จนเมามาย เขาถึงกับเดินเซชนแก้วไปทั่วงานก่อนจะเดินออกจากงานในเวลาตีสามเพื่อกลับห้องหอ“พี่แมกซ์”ซีเดย์ที่กำลังนอนไม่หลับแม้เหนื่อยมาทั้งวันเพราะเป็นห่วงเจ้าบ่าวที่ยังปาร์ตี้ไม่ยอมกลับมาพักทั้งที่ทำงานหนักมาทั้งวัน พอได้ยินเสียงตะกุกตะกักหน้าห้องหอของตัวเองก็รีบลุกขึ้นมาเปิดประตูในทันที ด้วยคาดหวังว่าเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอจะกลับมาพักที่ห้องกับเธอแล้วเธอก็เจอเข้ากับเขาจริงๆเหมือนอย่างที่คาดคิดเอาไว้ แต่เธอนั้นคาดคิดไปไม่ถึงเมื่อเขากลับมาในสภาพที่เมามายจนแทบยืนไม่อยู่ กลิ่นเหล้าจากตัวเขาคละคลุ้งไปทั่วจนจมูกของเธอนั้นได้กลิ่นชัดเจนเธอถึงกับถ
“รับแขกอีกนิดแล้วเราไปนั่งพักกันนะคะ”คนตัวเล็กยังคงเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงเขา เธอยังคงเป็นน้องสาวที่คอยเป็นห่วงพี่ชายและกำลังทำตัวเป็นคนรักที่คอยเป็นห่วงว่าที่สามีอีกด้วยแล้วเธอกับเขาก็ยืนต้อนรับแขกกันอยู่ตรงหน้างาน ซีเดย์ยิ้มหวานตลอดงานด้วยความดีใจ เมื่อในวันนี้นั้นเธอได้แต่งงานกับเขาแล้ว หลังจากที่แอบรักมานานแสนนานส่วนแมกซ์เขากลับไม่ได้เป็นเจ้าบ่าวที่มีความสุขเอาเสียเลย เขากลับยืนนิ่งๆราวกับหุ่นยนต์ ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึกรอบตัวเขามีแต่รังสีของความโกรธแผ่ซ่านออกมา ราวกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดออกมาทุกเมื่อ เมื่อเขาไม่ได้เต็มใจที่จะแต่งงานกับเธอ“ไปค่ะ เราไปหาที่นั่งพักกัน”หลังจากยืนต้อนรับแขกกันได้สักพัก ซีเดย์ก็รีบพาเจ้าบ่าวของเธอไปหาที่นั่งพัก หวังจะหาน้ำให้เขาดื่มสักหน่อยจะได้หายเหนื่อยแล้วยิ้มออกมาได้บ้าง“ไปโดนอะไรมาคะ เจ็บไหมคะ เดี๋ยวหนูไปหายามาทาให้ก่อนนะคะ”เธอจับมือเขาเพื่อจะพาเดินไปข้างหน้าแต่เขากลับไม่ยอมเดินตาม เธอหันกลับมามองมือหนานั้นก็ต้องตกใจไม่น้อยเมื่อใต้ปลายแขนเสื้อสูทที่เปิดออกมานั้นมีแต่รอยแดงเต็มไปหมด บางจุดดูแดงช้ำจนคล้ายจะมีเลือด
ห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ภายในโรงแรมระดับห้าดาวที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูลเอสเซียโน ตระกูลมาเฟียผู้มั่งคั่งทั้งอำนาจและเงินทอง กำลังคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อนับเกือบพันคนที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในงานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของลูกสาวคนสุดท้องของบ้านเอสเซียโนแขกที่ถูกเชิญมาในงานนี้ก็ล้วนเป็นคู่ค้าทางธุรกิจทั้งสีดำและก็สีขาวของตระกูลกันทั้งนั้น ที่แห่แหนกันมาดั่งสายน้ำไหลก็เพราะอยากผูกสัมพันธ์กับตระกูลเอสเซียโนให้แน่นแฟ้น หวังพึ่งบารมีเงินและอำนาจของตระกูลนี้เพื่อสานต่อไปถึงความยิ่งใหญ่กันในอนาคตและแขกอีกจำนวนไม่น้อยก็เป็นญาติสนิทมิตรสหายฝั่งพ่อเจ้าสาวอย่างเซนต์ ผู้ซึ่งเป็นผู้นำของตระกูล ไม่มีใครหน้าไหนกล้าขัดคำสั่งคนผู้นี้แม้ไม่อยากมาก็ต้องมาเพราะเกรงกลัวในอำนาจของเขากันทั้งนั้นภายในงานถูกตกแต่งเอาไว้อย่างงดงามด้วยดอกไม้สดทั้งหมดและแซมด้วยคริสตัลเพื่อเพิ่มความวิบวับให้กับคำคืนอันหวานชื่นนี้เรียกได้ว่าเหมือนยกสวนดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลกมาไว้ในห้องจัดเลี้ยงใหญ่แห่งนี้เลยก็ว่าได้ สร้างความตื่นตาตื่นให้กับแขกในงานจนเอ่ยชมกันไม่ขาดปาก แซ่ซ้องกันยกใหญ่ราวกับเอาอกเอาใจเจ้าของงานในคำคืนนี้ที่เป็น
![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






