Se connecter“หนูชอบพี่แมกซ์ค่ะ”
เธอย้ำคำออกไปอีกครั้งกลัวว่าเขาจะได้ยินไม่ชัด เพราะตอนนี้หูของเธอมันอื้อไปหมดแล้วแทบไม่ได้ยินเสียงพูดของตัวเองเลยด้วยซ้ำไป
“รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา”
เขาตวาดเธอเสียงดังลั่น มันดังมากซะจนเธอตกใจกลัวจนตัวสั่น
“รู้ค่ะ”
เธอทำได้แค่พยักหน้าตอบคำถามของเขาด้วยความกลัว พร้อมกับก้มหน้านิ่งไม่กล้าสบตาเขา
“ถ้ารู้ตัว เธอก็รู้เอาไว้ซะด้วย ว่าฉันกับเธอเป็นได้แค่พี่น้องกันเท่านั้น ไม่มีวันเป็นอย่างอื่นไปได้”
เขาปฏิเสธเธอเสียงดังฟังชัดโดยไม่มองหน้าเธอสักนิด เอาแต่ก้มหน้าทำงานอยู่อย่างนั้น
“.....”
เธอยังคงยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขาไม่ขยับตัวไปไหน เพราะสองขามันไร้เรี่ยวแรงจะก้าวเดิน
“กลับบ้านไปได้แล้ว รถจอดรออยู่ตรงที่เดิม”
เสียงไลน์ในโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น เขารีบกดดูมันก่อนจะไล่เธออีกครั้ง
“ถ้าเราไม่ได้เป็นพี่น้องกัน อึก พี่แมกซ์จะชอบหนูไหม”
ซีเดย์เธอเงยหน้าขึ้นถามเขาด้วยน้ำตาที่อาบสองแก้ม เธอยังคงมีความหวังอยู่เต็มหัวใจแม้จะได้มาเจอเขาในแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนก็ตาม
“กลับไปซิวะ”
เขาตวาดเสียงดังลั่นพร้อมกับจ้องมองเธอกลับไปด้วยสายตาที่มีแววรังเกียจเธอเต็มไปหมด
“ค่ะ”
สองมือเล็กรีบยกขึ้นปาดน้ำตาของตัวเองทิ้งไป แล้วก็รีบวิ่งออกจากห้องทำงานของเขา ก่อนจะไปขึ้นรถที่มาจอดรอรับเธออยู่ที่หน้าบริษัทกลับไปยังเพ้นท์เฮ้าส์ส่วนตัวที่ใช้พักอาศัยในช่วงที่ออกมาเรียน
“ฮืออออ”
เธอนั่งรถกลับบ้านมาด้วยความเงียบตลอดทาง ไม่แสดงอาการอะไรทั้งนั้นเพราะกลัวว่าคนขับรถจะเอาไปรายงานพ่อกับแม่
แต่พอก้าวเท้าเข้าไปยังเพ้นท์เฮ้าส์เท่านั้น เสียงร้องไห้โฮที่เต็มไปด้วยความเสียใจก็ถูกปลดปล่อยออกมาดังลั่น
“อึกๆ”
แล้วเธอก็ดับความเสียใจด้วยเหล้าของพี่ชายฝาแฝดของเธอที่มันวางประดับเอาไว้เต็มห้องโถงของเพ้นท์เฮ้าส์แห่งนี้
เธอดื่มไปมากเธอจำได้ดี หมดไปเกินครึ่งขวดใหญ่ของเหล้าที่รสชาติดีดื่มง่ายเหมือนดื่มน้ำหวานนั้น
แล้วเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ไม่รู้เลยว่าตัวเธอทำอะไรไปบ้างหลังจากนั้น เธอคืนสติมาอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ใต้ร่างหนาของพี่แมกซ์
“อ้าส์
ตัวตนใหญ่โตของเขากำลังกระแทกเข้าใส่ช่องทางคับแคบของเธออยู่ เสียดสีกันจนร้อนวูบวาบไปหมด
“อือ”
ด้วยสติที่กำลังกลับคืนมาทำให้เธอรู้สึกงงๆไปหมดกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น แต่ทว่าร่างกายกลับตอบรับแรงกระแทกจากเขาเป็นอย่างดี พร้อมกับเสียงครางที่ดังไม่ขาดปากนั้นด้วย
“อ้าส์”
เขาจับเธอพลิกตัวเปลี่ยนท่าทางใหม่ จับเธอนอนคว่ำหน้าแล้วยกเอาสะโพกของเธอขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะอัดแรงกระแทกใส่เธออีกนับครั้งไม่ถ้วน
“มันเกิดอะไรขึ้น อือ เสียว”
ซีเดย์เพียงเฝ้าถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้นสลับกับเสียงครางดังตอบรับความเสียวกระสันที่เขาสาดส่งเข้ามา
“อ้าสสส เธอวางยาฉัน”
เขาอัดแรงกระแทกใส่เธอหนักหน่วงขึ้นอีกราวกับกำลังเร่งเครื่อง
“อะๆ อ้ายยย”
เธอยังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดแต่งร่างกายของเธอกลับกระตุกใส่เขาทั้งที่เขายังคงกระแทกกระทั้นใส่เธอไม่ยอมหยุด
“อ้าส์”
แล้วเขาก็จับท่อนเนื้อยักษ์ของเขานั้นกระแทกเข้าไปในตัวเธอลึกๆก่อนจะพ่นน้ำเข้าใส่เธอจนร้อนวูบไปทั่วท้องน้อย ก่อนที่เขาจะดึงมันออกจากตัวเธอ
“พี่แมกซ์หยุดได้แล้ว หนูขอร้องล่ะ”
ร่างเล็กรีบขยับร่างกายที่มันเจ็บระบมไปหมดนั้นหนีออกห่างจากเขาในทันทีเมื่อสติของเธอเริ่มกลับมาครบแล้ว
แม้ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้บ้าง แต่ตอนนี้เธอกับเขาควรหยุดกันเอาไว้แค่นี้
“ไม่ อ้าส์ เธอคิดว่าวางยาฉันแล้วทุกอย่างมันจะจบง่ายๆหรือไง”
แต่เขากลับจับเธอกดลงกับเตียงนอนอีกครั้ง แล้วเสียบแทงท่อนเอ็นยักษ์เข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอที่มันบวมแดงไปหมดนั้น
กระแทกกระทั้นเข้าหาเธออีกระลอกราวกับยังไม่พอใจที่ทำให้เธอต้องเจ็บช้ำไปทั้งตัวแบบนี้
“อือ หนูเจ็บ ได้โปรดหยุดเถอะนะคะ”
เธอถึงกับยกมือไหว้ขอให้เขาหยุดเพราะเจ็บไปทั้งตัวโดยเฉพาะตรงใจกลางสาวนั้น เธอแทบทนต่อความเจ็บปวดไม่ไหว
“ฝันไปเถอะ อ้าส์”
แต่เขากลับจับร่างเล็กของเธอพลิกตัวเปลี่ยนท่าเป็นหันหลังให้เขาอีกครั้ง แล้วเขาก็เสพสมไปกับเรือนร่างของเธอต่ออย่างไม่สนใจไยดีความรู้สึกของเธอเลยสักนิด
“ฮือออ”
เธอทำได้เพียงแค่ร้องไห้ออกมาเบาๆระบายความเจ็บปวดพวกนั้นออกไป ทนฝืนร่างกายเอาไว้จนกระทั่งเขาพอใจและหยุดความป่าเถื่อนนั้นลง
“ไปให้พ้น แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเธออีก”
พอทุกอย่างหยุดลง เขาก็ไล่เธอออกจากห้องนอนของเขาที่ซึ่งอยู่ภายในเพ้นท์เฮ้าส์เดียวกับที่เธออยู่
แต่เธอกลับไม่มีเรี่ยวแรงที่จะเดินออกจากห้องเขา ได้แต่ขยับนอนขดตัวอยู่บนเตียงนอนของเขาอยู่อย่างนั้น
“ไปซิวะ”
แล้วเขาก็หยิบเอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าของเธอที่มันถูกถอดออกจากร่างกายของเธอตอนไหนก็ไม่รู้หยิบโยนขึ้นมาบนเตียงนอน ก่อนจะไล่เธอซ้ำอีกครั้ง
“ค่ะ”
ซีเดย์เธอหอบเอาร่างกายที่บอบช้ำไม่เหลือชิ้นดีและไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงใส่ห่อคลุมตัวผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆ พร้อมกับหอบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมากอดเอาไว้ ก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นไปด้วยสองขาที่สั่นเทา
“ซีเดย์!!!”
“พ่อ!!! แม่!!!”
ทันทีที่เธอเปิดประตูห้องนอนของเขาออกมา เธอเจอเข้ากับพ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยงของเธอ
ด้วยความตกใจสุดขีดทำเอาเธอเกือบจะเป็นลมไปซะตรงนั้นเลยก็ว่าได้
“บอกพ่อมาซิว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
แล้วพ่อของเธอก็รีบเดินตรงเข้ามาหาเธอพร้อมกับถอดเสื้อสูทที่เขาใส่อยู่ห่อคลุมร่างกายให้กับเธอ ถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสภาพของเธอไม่ต่างจากถูกรุมโทรมออกมาจากภายในห้องของพี่ชายต่างสายเลือดนั้น
“ไม่มีอะไรค่ะ ขอตัวนะคะ”
ซีเดย์เธอแก้ตัวออกไป แม้สภาพของเธอกับคำพูดจะสวนทางกันก็ตาม
“ตามไปดูลูก ทางนี้ฉันจัดการเอง”
“ห้ามรุนแรงนะคะ”
“อืม”
“ไอ้แมกซ์ออกมาคุยกับพ่อเดี๋ยวนี้ ไอ้แมกซ์ออกมาเดี๋ยวนี้”
ในระหว่างที่เธอลากร่างกายอันแสนบอบช้ำกลับไปยังห้องนอนของตัวเองที่ต้องเดินผ่านห้องนอนของพี่ชายฝาแฝดไปก่อน พ่อเลี้ยงของเธอก็เคาะประตูห้องเรียกเขาให้ออกมา
“พ่อ”
ซีเดย์เธอหันไปมองด้วยใจที่เป็นห่วงเขาไม่เลิกแม้ว่าเขาจะไม่เคยเป็นห่วงเธอก็ตาม
“เข้าไปรอในห้อง ให้พ่อเขาคุยกับพี่ตามลำพัง”
“แต่ว่า”
“ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี เชื่อแม่นะ”
“ค่ะ”
แต่แล้วเธอก็ไม่อาจช่วยอะไรเขาได้เพราะถูกผู้เป็นแม่พาเข้าไปในห้องนอนเสียก่อนที่เขาจะออกมาซะอีก
และหลังจากนั้นเธอก็ไม่รู้อะไรอีกเลยนอกจากคำว่า เขายินดีที่จะแต่งงานกับเธอ ยินดีที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง
แล้วหลังจากนั้นหนึ่งเดือน งานแต่งงานใหญ่โตนั้นก็เกิดขึ้น งานที่เจ้าบ่าวอย่างเขาไม่เคยแสดงถึงความยินดีที่จะแต่งงานกับเธอเลย
“จะให้พี่พรากผู้เยาว์แล้วติดคุกเลยใช่ไหม”ใช่ว่าเธอจะลำบากมาคนเดียวซะที่ไหนกว่าจะได้รักกันแบบนี้ เขาซิลำบากกว่าเธอมาตั้งแต่แรก เพราะต้องหักห้ามใจมาโดยตลอดไม่ให้ทำอะไรที่มันล้ำเส้น ทั้งความเป็นพี่น้องและก็อายุที่เธอตามหลังเขาอยู่ตั้งสองปี“พี่แมกซ์”“เด็กหนุ่มวัยสิบหกกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างเคร่งเครียดเพราะพรุ่งนี้มีสอบ เด็กสาววัยสิบสี่ดันวิ่งเข้ามาขโมยจูบแรกของเขา”ทุกอย่างมันเริ่มขึ้นในวันที่เขากำลังเป็นเด็กหนุ่มเต็มตัวความรู้สึกนึกคิดมีอย่างเต็มที่หรือมันอาจมีมาก่อนหน้านี้แต่กลับไม่เคยถูกเธอยั่วยวนมาก่อน เขาก็เลยไม่รู้ว่ามันจะรุนแรงถึงกับที่เขาต้องพึ่งพานิ้วมือของตัวเองเป็นครั้งแรกนั้น และมันก็ทำให้เขาจดจำได้ดีว่าเริ่มรักและใคร่ในตัวเธอตั้งแต่วันนั้น แต่ในฐานะพี่ชายคนโตและมีเธอเป็นน้องสาวคนเล็ก เขาก็ทำได้แค่หักห้ามใจเอาไว้และบึ้งตึงใส่เธอ“จูบแรก?”คนตัวเล็กมองใบหน้าหล่อคมที่กำลังเล่าเรื่องนั้นนิ่
@ 3 เดือนต่อมา“ซีเดย์ แช่น้ำตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ขึ้นอีกครับ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”แมกซ์ยังคงทำตัวเหมือนเดิม ดูแลเมียตัวน้อยกับลูกในท้องเป็นอย่างดี แม้ไม่ได้เข้าใกล้ก็ยังคงดูแลเธออยู่ห่างๆเธออยู่ในห้องน้ำที่ไม่ได้ปิดประตูเพราะเขาไม่อนุญาตให้ปิดด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรและเขาจะมองไม่เห็น ส่วนเขาก็คอยถามเธออยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำไกลๆตรงนู้นเพื่อไม่ให้กลิ่นกายเขาลอยไปถึงเธอได้“พี่แมกซ์”ซีเดย์หันใบหน้าที่แสนสดใสไปมองตามเสียงที่เขามาเรียกเธอด้วยความเป็นห่วง รอยยิ้มสดใสเผยตามไปด้วย“เหม็นพี่เหรอ ได้เดี๋ยวพี่ออกไปก่อนนะ แต่ซีเดย์ต้องขึ้นจากน้ำเลยนะ”แมกซ์พอได้ยินเสียงเมียเรียกก็พาลใจหาย ถึงกับรีบก้มหน้าหันหลังเตรียมจะเดินออกไปนี่เขายังไม่ได้เข้าใกล้เธอเลย ยังเห็นหน้าเธอไม่ชัดเลยด้วยซ้ำไป ลูกน้อยก็กีดกั้นพ่อแสนดีอย่างเขาไม่ให้ได้เจอหน้าแม่ซะแล้ว“เข
“หมอเข้าไปตรวจหรือยัง”ร่างสูงยืนเด่นอยู่หน้าห้องฉุกเฉินของทางโรงพยาบาลที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูล เรียกเอาสายตาของพยาบาลสาวๆหลายๆคู่ที่ทำงานกันอยู่ตรงนั้นให้หันไปมอง แต่เขากลับไม่สนใจใคร กลับตะคอกเสียงดังออกไปเพื่อถามอาการเมียของเขากับลูกน้องที่ยืนอยู่ตรงนั้น“เข้าไปแล้วครับ”วินรีบรายงานออกไปก่อนที่เจ้านายจะโมโหด้วยความไม่ได้ดั่งใจมากไปกว่านี้“อืม”แมกซ์พยักหน้าอย่างรับรู้ว่ามีหมอรักษาเมียของเขาแล้ว ก่อนมือหน้าจะผลักประตูห้องฉุกเฉินให้เปิดออกเพื่อจะเข้าไปดูเธอใกล้ๆที่ในห้องนั้น เพราะเพียงแค่หมอเข้าไปแล้วก็ใช่ว่าจะรักษาอย่างดีซะเมื่อไหร่ ทุกอย่างต้องอยู่ในสายตาของเขาเท่านั้นถึงจะปลอดภัยเป็นที่สุด“นายครับ เขาไม่ให้ญาติเข้าไปนะครับ”วินรีบห้ามเจ้านายเอาไว้ ด้วยคำพูดที่เขานั้นเคยถูกพวกพยาบาลและก็หมอห้ามเอาไว้ก่อนหน้านี้ แต่โชคยังดีที่มีลูกน้องของเจ้านายบางคนเป็นหมออยู่ที่นี่เลยเข้าไปดูแลนายห
“ไปเตรียมรถเดี๋ยวนี้”แมกซ์ตะโกนสั่งลูกน้องดังลั่นบ้านพร้อมกับวิ่งตัวปลิวออกมาจากภายในห้องตรงไปหาเมียตัวน้อยในทันที“ครับนาย”ลูกน้องก็วิ่งกันให้วุ่นทั้งบ้านรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายในทันที เตรียมรถของเจ้านายและขบวนรถติดตามพร้อมเพรียงกันที่หน้าบ้าน“ซีเดย์ เป็นอะไรไหม ซีเดย์”ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อให้เรียบร้อยวิ่งตรงเข้าไปหาร่างเล็กที่ยังคงนั่งกอดชักโครกอยู่ภายในห้องน้ำ เข้าไปประคองร่างเล็กขึ้นอุ้มในทันทีด้วยความที่เป็นห่วงไม่สนแล้วว่าเนื้อตัวจะหอมถูกใจเธอหรือยัง แล้วรีบพาร่างนุ่มนิ่มนั้นไปขึ้นรถในทันที“อือ แหวะ”แต่ยังไม่ทันได้ขึ้นรถไปโรงพยาบาล ซีเดย์ก็อาเจียนออกมาอีกระลอกในทันทีที่ถูกสามีอันเป็นที่รักทั้งกอดทั้งอุ้มเอาไว้แบบนั้น กลิ่นเหม็นที่อยากจะบรรยายคละคลุ้งไปทั่วจนเธออดทนเอาไว้ไม่ได้และปลดปล่อยมันออกมาด้วยการอาเจียนใส่เขา“อือ ซีเดย์ ไ
“ซีเดย์โกรธพี่เหรอครับ”คำแรกที่เขาพูดในทันทีที่หากุญแจเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนเล็กได้คือคำถามที่เขาต้องการคำตอบ ด้วยเขาค่อนข้างฉลาดน้อยในเรื่องความรู้สึกของผู้หญิง กลัวว่าจะไปทำพลาดเข้าตรงไหนให้ต้องทะเลาะกันใหญ่โตอีก ถ้าเธอโกรธหรือไม่พอใจอะไรเขาจะได้รีบแก้ไขซะเดี๋ยวนี้“เปล่า”ซีเดย์หันไปมองใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อนั้นเพียงเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ากลับไปมองยังบานหน้าต่างที่ถูกผ้าม่านผิดเอาไว้ต่อเธอไม่ได้โกรธเคืองอะไรเขามากมายหรอกแค่ไม่พอใจคำพูดบางคำเท่านั้น แต่อารมณ์ของเธอไม่ควบคุมไม่ได้จริงๆ มันดันเล่นใหญ่ออกมาแล้วก็จบไม่ลงด้วยนะ ยิ่งเห็นหน้าเขาก็ยิ่งโมโหใหญ่โตราวกับเขาทำผิดมหันต์ไม่ใช่แค่พูดไม่เข้าหูเท่านั้น“พี่ขอโทษนะ ต่อไปจะพูดอะไรทำอะไรจะคิดให้ดีกว่านี้ จะไม่ทำให้ซีเดย์ต้องเสียใจอีก”คำปฏิเสธสั้นๆของเธอนั้นทำให้เขารู้ในทันทีเลยว่ากำลังเป็นผัวที่ไม่ดีพอ กำลังทำให้เธอไม่พอใจ ก็คงเป็นเพราะคำพูดบางคำของเขานั้
“ผมขอตัวก่อนนะครับ ทุกคนตามสบายเลยนะครับ ไอ้ต้าร์ดูแลแขกด้วย”ร่างสูงโปร่งของมาเฟียหนุ่มรีบวิ่งแจ้นตามเมียไปติดๆทั้งที่มีแขกนั่งกันอยู่เต็มบ้าน ก็เมียสำคัญกว่าแขกจะปล่อยให้เมียงอนไปแบบนั้นแล้วมัวแต่นั่งดูแลแขกอยู่ได้ยังไง อีกอย่างเขากับเธอก็เคยมีเรื่องเข้าใจผิดกันถึงได้เกือบจะต้องหย่าขาด เขาจะไม่มีทางยอมให้ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอยเดิม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรที่ทำให้เธอไม่พอใจในตัวผัวอย่างเขาก็จะต้องตามไปเคลียให้รู้เรื่องส่วนแขกก็ให้ลูกน้องดูแลแทน เพราะก็คนกันเองทั้งนั้น ก็คงเข้าใจในสถานการณ์ของเขา คงไม่มีใครกล่าวโทษหรือโกรธเคืองเขาหรอก“ทำไมน้องสาวเรางอนแรงจังวะ”เซอร์ซีสหันไปถามคู่แฝดของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆกันด้วยความสงสัย เมื่อเกิดมาไม่เคยเห็นน้องสาวคนสุดท้องอย่างซีเดย์ออกอาการโกรธไอ้พี่ชายคนโตได้มากถึงเพียงนี้มาก่อน นับเป็นครั้งแรกและก็ดูจะแรงมากด้วย“ผู้หญิงเข้าใจยากจะตายไป กูไม่รู้หรอกว่ะ”เซย์เดนหันไปมอง
พอกลับมาอยู่บ้านหลังเล็กด้วยกันอีกครั้ง แมกซ์ก็จัดการลบภาพความทรงจำที่ไม่ดีออกให้เมียคนสวยในทันทีเขาตั้งตัวเป็นสามีที่ดี ยกโซฟาที่เธอเคยนอนเป็นประจำออกไปแล้วให้เธอเข้าไปนอนในห้องนอนกับเขาเบียดเสียดกันทุกคืนแถมยังเป็นฝ่ายทำกับข้าวรวมไปถึงงานบ้านหลายๆอย่างด้วยตัวเองใช้ช่วงเวลาฮันนีมูนด้วยกันต่ออี
@สองเดือนต่อมา“ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วซินะ อืม รีบเอากาแฟกับขนมไปฝากลุงโจดีฝ่า จะได้รีบไปวัด”ซีเดย์เธอยังคงทำตัวเหมือนเดิม ยังคงเป็นภรรยาที่ดีที่ลุกขึ้นมาเตรียมมื้อเช้าให้กับเขา แม้เขาจะไม่เคยกินเลยก็ตาม และแถมด้วยยังคงเตรียมกาแฟดำและขนมให้เขาไปกินที่บริษัทอีกด้วย แต่วันนี้เธอไม่ได้อยู่เพ
“ซีเดย์”ปากหนาตะคอกชื่อเธอออกไปเมื่อเธอกำลังเล่นผิดคนเสียแล้ว ร่างเล็กที่กำลังเบียดเสียดบนตัวเขามันปลุกให้ความแข็งขึงใต้กางเกงนอนมันตื่นขึ้น“เป็นอะไรไปคะ ทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะ”“ลงไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้”“กอดก็ไม่ได้ นอนทับก็ไม่ได้ ทำไมขี้งกจังเลย”คนตัวเล็กบ่นอุบอิบเมื่ออยากจะหยอกล้อเล่นกับเ
“เธอหัดดูสภาพตัวเองซะบ้างก่อนจะมายุ่งเรื่องของคนอื่น”แมกซ์หันมาทำหน้าดุใส่เธอแต่ทว่าเสียงของเขากลับดุเธอไม่ลง ด้วยสภาพของเธอเหมือนคนป่วยหนักมาแล้วสักสิบวันเห็นจะได้ ซีดเซียวไร้สีสันไร้ชีวิตชีวา“แค่ปวดหัวนิดหน่อยเดี๋ยวหนูก็หายค่ะ”“เฮ้อ”แล้วเขาก็เดินหายไปจากหน้าเธอตรงนั้น โดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่







